All Chapters of คุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]: Chapter 21 - Chapter 30

เหมือนน้องมะปรางจะเอาคืนกุมารแพทย์วัย 35 ปี ที่ริรังแกคุณป้า คืนนั้นทั้งคืนเจ้าหนูร้องไห้จ้า แม้ว่าเขาจะละลายนมแม่ที่ถูกส่งตรงจากเชียงใหม่ใส่ขวดป้อน เปลี่ยนแพมเพิสเช็ดอึเช็ดฉี่ อุ้มเรอ ทำยังไงก็ไม่เลิกร้อง ไม่ยอมนอนส่วนคุณป้าคนสวยก็ฟื้นคืนชีพงัวเงียขึ้นมาครู่หนึ่ง พอเห็นเขากำลังจัดการกับเจ้าตัวน้อยเธอก็เบาใจฝากฝังเขาด้วยน้ำเสียงพึมพำแล้วทิ้งตัวนอนลงไปต่อ ไม่รู้ว่าดีหรือไม่ดีที่เธอให้ความไว้วางใจกับเขา แต่ตอนนี้มันคือเวลาตี 4 แล้วไง เขายังไม่ได้นอนเลย แถมยังต้องออกไปทำงานตอน 6 โมงเช้าอีกด้วยคุณหมอถอนหายใจเฮือก เอาวะ... ถือว่าเป็นการซักซ้อมเลี้ยงเด็ก เผื่อถึงเวลาตัวเองมีบ้างจะได้คุ้นชินกุมารแพทย์จับทารกนอนหงาย ตรวจดูว่าท้องอืดหรือไม่ก็ไม่...“ร้องแบบนี้กำลังทำโทษลุงหมออยู่แน่ๆ เลย เอาเป็นว่าถ้าจะทำโทษแบบนี้คราวหลังลุงหมอจะกินคุณป้าให้หมดทั้งตัว กินให้คุ้มกับที่อดนอนเลยดีไหมเจ้าตัวเล็ก” เบญจามินทร์หยิกจมูกน้อยๆ ของน้องมะปรางไปหนึ่งที เขาอุ้มน้องมะปรางไว้กับอกแล้วทิ้งกายนอนลงบนที่นอนปิกนิกข้างๆ โซฟา สุดท้ายเขาก็หลับไปพร้อมกับเจ้าตัวน้อยปภาวรินทร์ตื่นมาอีกครั้งตอนตี 5 ครึ่ง เธอลุกขึ้น

“อือ... อื้อ... อืม...” ปภาวรินทร์ครวญครางสลับกับหอบสะท้าน ตัวเกร็งไปหมด ยากจะควบคุมตัวเอง เขาผละริมฝีปากออกมาเพื่อให้เธอได้พักอย่างใจ“ชอบไหม” เขาถาม เธอส่ายหน้า“ทำไมล่ะ...” เบญจามินทร์ขมวดคิ้วขึ้น“ปรายหายใจไม่ทัน แล้วมันก็... บอกไม่ถูก” เธอหลบสายตา หน้าขึ้นสีเรื่อ เบญจามินทร์เห็นท่าทางแบบนั้นจึงเริ่มเข้าใจลางๆ“บอกไม่ถูก?”“ฮื่อ...”“เสียว สยิว ต้องการมากกว่านี้ใช่ไหม” ชายหนุ่มจับปลายคางของเธอให้หันมามองสบตา หญิงสาวพยักหน้ารับ สับสนไปหมดทั้งใจ“ค่ะ”เพียงแค่ได้ยินคำตอบ ความเป็นชายของเขาก็พร้อมรบเสียแล้ว ปภาวรินทร์หน้าแดงเมื่อรู้ว่าภายใต้กางเกงสแล็คสีดำมีหนอนตัวใหญ่แข็งขึงอยู่ เบญจามินทร์มองใบหน้านวลที่แสนยวนใจแล้วก็ก้มลงจูบเธออีกระลอก คราวนี้จูบบดคลึงรบเร้าเรียกร้องเหลือเกิน หญิงสาวใจแทบละลาย เคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบหวานฉ่ำ เขาสลับแรง ช้าบ้างเร็วบ้าง มีจังหวะให้เธอพักหายใจ สองมือเล็กค่อยๆ ลูบไปตามท่อนแขน ไล้ขึ้นไปจนถึงท้ายทอย เธอโอบรัดต้นคอเขาไว้แน่น“อืม... อ่าส์... อ่าส์... อ๊ะ... อืม...”เบญจามินทร์ลากจูบไปตามลำคอนวลหอม เขาจูบเม้มลากลิ้นไปจนเปียกชื้น ปภาวรินทร์ร้องครวญครางไม่เป็น

หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา เบญจามินทร์ไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวปภาวรินทร์อีก ไม่ใช่ไม่อยาก แต่ไม่มีโอกาสมากกว่า เหมือนเธอจะรู้ทัน กลับบ้านมาแต่ละทีมักจะเห็นเพื่อนๆ สลับหมุนเวียนกันมาเยี่ยมมาอยู่เป็นเพื่อนไม่ซ้ำหน้า เวลาจะคุยกันนี่แทบไม่มี บางวันแม้จะไม่มีเหมือนมาอยู่ด้วยแต่เธอก็นั่งทำงานหน้าดำคร่ำเครียดจนเขาไม่อยากกวนคิดแล้วก็ถอนหายใจ เขาหันไปมองเบาะข้างคนขับ เบญจามินทร์ซื้อดอกลิลลี่มาช่อใหญ่ จะไปเซอร์ไพรส์ปภาวรินทร์เพราะวันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดคืนนี้แหละเขาจะเผด็จศึกเธอ!“สวัสดีครับ” เบญจามินทร์เปิดประตูบ้านเข้าไป ปภาวรินทร์กำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าโน้ตบุ๊กตัวเก่ง เธอสวมแว่นตากรองแสงกรอบเหลี่ยม มัดผมเป็นมวยจุกอยู่กลางศีรษะ ทรงผมเดิมที่เธอชอบทำ เธอสวมเสื้อสายเดี่ยวสีเทา กางเกงขาสั้นสีดำแบบอยู่บ้านสบายๆ เบญจามินทร์อยู่ใกล้เธอมานานแรมเดือนจึงทราบว่าถ้าไม่ได้ไปทำงาน ปภาวรินทร์จะไม่สนใจเรื่องการแต่งกาย ไม่สนใจที่จะแต่งหน้าดูแลตัวเองมากนัก เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่มักจะมีแต่แบบเดิมๆ ซ้ำๆ กัน แบบคนที่ไม่ค่อยคิดอะไรให้มันวุ่นวาย เธอมักจะโฟกัสที่งานตัวเองมากกว่ามานั่งแต่งตัวอยู่บ้าน ขน

ปภาวรินทร์หน้าแดงก่ำ เบญจามินทร์กระแทกกายซ้ำๆ เน้นๆ จุดเสียว ไม่รู้ว่าเขาเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน อัดเข้ามาเสียจนเธอจุกไปทั้งท้องน้อย น้ำตาไหลพรากด้วยความกลัวปนเสียวและเจ็บ หลากหลายอารมณ์ความรู้สึกปะปนจนเธอสับสนไปหมด ไม่นับรวมเสียงร้องของหลานสาวที่ดังปนเสียงครวญครางของคนทั้งคู่“อู้ว... โอ้ว...”“อ๊าๆๆๆๆ อ๊ะๆๆๆๆ คุณหมอ... คุณหมอ... กรี๊ด!” ปภาวรินทร์เสร็จ เธอกระตุกเกร็งหน้าแดงก่ำหมดแรง เบญจามินทร์จับเธอพลิกตะแคง สอดกายเข้าไปทางด้านหลัง มือน้อยกำโซฟาไว้แน่น เขากระแทกเสียงดังตับๆๆๆ“อ๊าาาา กรี๊ด!”กระแทกได้ไม่กี่ทีเธอก็เสร็จสม เบญจามินทร์ขบกรามแน่น เขาจับเธอพลิกคว่ำหยัดสะโพกสูง ขึ้นขย่มเหมือนตอกเสาเข็ม ท่านี้ทำให้ปภาวรินทร์แทบบ้า มันทั้งเสียวทั้งจุกจนหวีดร้องเสียงลั่นไม่ขาดสาย“กรี๊ด! ไม่ๆๆๆ คุณหมอ... คุณหมอ อ๊ายยยย”“โอ้ว!”เบญจามินทร์กระแทกจนเธอเสร็จแล้วปล่อยน้ำรักออกมาเต็มถุงยางอนามัย หญิงสาวหอบหายใจแฮ่กๆ ครั้นอยากจะนอนกอดให้ซาบซ่านแต่เสียงร้องของเจ้าหลานสาวตัวแสบทำให้เขาต้องลุกขึ้นสวมกางเกงแล้วเดิมไปอุ้มมาเห่กล่อม“เอ่เอ้~ ไม่มีอะไรครับลูก แค่คุณพ่อคุณแม่อึ๊บกัน ไม่ต้องร้องนะคนเก่ง” เขา

เบญจามินทร์กลับมาจากทำงาน เขารีบเข้าบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยหวังว่าจะมานอนกับปภาวรินทร์เหมือนทุกคืนที่ผ่านมาหลังจากที่เขาจัดหนักกับเธอในวันนั้นแล้วปภาวรินทร์สั่งห้ามไม่ให้เขาล่วงเกินน้องสาวเธออีก ด้วยว่าช่องสวาทเป็นแผลมีเลือดซึมหลังจากร่วมรักกับเขา แถมยังแสบสะบัดตอนที่เธอฉี่อีกด้วยคิดแล้วก็ขำ เธอไม่รู้เลยหรือไงว่าอาการแบบนั้นผู้หญิงที่เพิ่งเสียความบริสุทธิ์ก็เป็นกันทั้งนั้นแหละ แต่เขาไม่รู้ว่ามีใครตื่นตูมเหมือนเธอบ้างคุณหมอเปิดประตูบ้านเข้าไป สายตามองไปด้านหน้า มือที่ถือขนมชาจนเผลอทำเค้กของโปรดแฟนสาวร่วงจากมือชายหนุ่มรูปร่างสันทัดกำลังนอนคร่อมร่างปภาวรินทร์อยู่บนพื้นบ้าน ใบหน้าอยู่ห่างกันไม่เกิน 5 เซนติเมตรไม่ต้องคิดอะไรให้มากความ เบญจามินทร์พุ่งตัวไปกระชากชายคนนั้นออกมาแล้วซัดหมัดเข้ากรามทันที“รพี!”ผลัวะ ผลัวะ!คุณหมอเลือดร้อนกระโดดไปต่อยหน้ารพีต่อหลายหมัด ปภาวรินทร์รีบเข้าไปแยกตัวเบญจามินทร์ออกมา เธอสู้แรงเขาไม่ไหว เปรมนีย์วางลูกตัวเองลงบนเปลแม้ว่าเจ้าหนูยังคงร้องงอแง รีบเข้ามาช่วยพี่สาวแยกมวยคู่เอกออกจากกัน เพราะตอนนี้รพีเองก็มีท่าทีจะซัดคุณหมอกลับแล้วเช่นกัน“คุณหมอ