Todos os capítulos de ตื่นขึ้นมาอีกทีเมียขอหย่า: Capítulo 61 - Capítulo 70

“อ๊ะ อ๊ะ” เมื่อเอวบางโดนจับไว้แน่นในขณะที่เธอยังนอนบนร่างแกร่งเธอยังไม่มีโอกาสลุกขึ้นตั้งตัวเพื่อขย่มเขาก็ส่งความเสียวในท่านอนให้เธอต้องร้องไม่เป็นภาษาปัญญ์กระเด้าเธอจากด้านล่าง เข้าออกราวกับว่าเอวเขาติดสปริง ณดาร้องและหลั่งไหลออกมาไม่หยุด เขาไม่ยอมเสร็จแต่กลับทำให้เธอเสร็จอีกหลายครั้งในท่านอนหงายบนกายแกร่งเธอเสร็จแล้ว เสร็จอีกและไม่ร้องขอขึ้นขย่มอีกปล่อยให้เขานำพา ซึ่งเขาก็พาเธอทัวร์ทั่วห้องนอน จับร่างเธออุ้มแตงเดินทั่วห้องยังไม่หนำใจ พาเธอเข้าไปทดลองบทรักบนเคาน์เตอร์หินอ่อนในห้องน้ำอีกรอบและจบลงที่เธอยืนจับขอบอ่างอาบน้ำให้เขาเข้าหาในท่ายืนจากด้านหลังและนั่นเป็นท่าจบของกลางวันอันร้อนระอุยามเที่ยงวันปัญญ์มองคนที่นอนหลับใหลหลังจากเสร็จกิจกามแล้วก็ต้องยิ้ม เขาทำราวกับไม่มีวันพรุ่งนี้ใช่ตั้งแต่เกิดเรื่องวิญญาณเขากับคำปันสลับกัน ปัญญ์จึงได้เข้าใจความสำคัญของคำว่าปัจจุบันอนาคตเราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้น เมื่อเวลานี้ ปัจจุบันนี้ได้อยู่กับเธอเขาจึงตั้งใจว่าจะเอาให้ถึงที่สุด...เอ๊ย จะทำให้ถึงที่สุด ทำดี ปัญญ์สะบัดไล่จิตหมกหมุ่นออกจากหัวและบอกกับตัวเองว่าเขาจะทำวันนี้ให้ดีที่สุ

คนเสียผลประโยชน์คือปัญญ์ แต่แล้วไงละ ปัญญ์ไม่แย้งและมีลายเซ็นถูกต้องกำกับทุกครั้ง ใครจะมีเวลาแย้งไม่มีใครเสียผลประโยชน์แต่เรื่องพวกนี้เล่าไปก็เท่านั้นไม่มีประโยชน์ ภิชย์จึงเลือกจะเงียบแทน“ทำไมคุณภิชย์ยังโสดคะ”“โดนหลอกครับเลยเข็ด” ภิชย์ตอบตามความจริงไม่คิดจะปิดบังเลยสักนิด“คนเก่งอย่างคุณเนี่ยนะคะ โดนหลอก” รฐาตาโตกับสิ่งที่ได้ยิน เธอขยับนั่งขัดสมาธิบนโซฟาหันหน้ามาทางคนที่นั่งพิงโซฟาอย่างสบายใจ“อืม เรื่องงานผมอาจจะเก่งแต่เรื่องรักผมด้อยประสบการณ์ครับ อากาศร้อนนะครับ” รฐามองคนด้อยประสบการณ์ที่เวลานี้กำลังขยับสาบเสื้อที่กระดุมติดเพียงสองเม็ด ภาพซิกซ์แพ็กวับ ๆ แวม ๆ ยามที่สาบเสื้อขยับนั้นทำคนไร้ประสบการณ์เริ่มใจไม่ดีเธอมองเลยไปทางอื่น โน่นยายรฐาสิ่งที่แกควรมองคือทะเลโน่นจะมองกล้ามแน่น ๆ ของผู้ชายอย่างหื่นกระหายแบบนั้นไม่ได้นะ“แล้วทำไมคุณรฐาถึงยังไม่มีแฟนครับ”“โดนนอกใจค่ะ ก็เลยอยากพักยาว ๆ แล้วก็เลือกเยอะค่ะ คนจีบเยอะแยะแต่ยังไม่โดนค่ะ” คนอย่างรฐาไม่มีทางอ่อนให้ใคร มั่นใจร้อยห้าสิบ มั่นหน้าร้อยล้านไปเลยจ้า“ครับ ผมเชื่อในหลักฐาน” ภิชย์ว่าทั้งยังหัวเราะราวกับจำนนด้วยหลักฐาน หน้าตาของ

“กำลังใจยังไงคุณ” รฐาเอ่ยถามเธอเผลอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ กำลังจะถามและยังไม่ทันได้ทำอะไร ร่างของรฐาก็โดนแรงกระโจนจากด้านหลังทำให้ร่างของรฐาโผเข้าหาภิชย์ ทั้งคู่จมไปในน้ำด้วยกันโดยมีเสียงของเด็กหญิงตัวน้อยหัวเราะเอิ๊กอ๊ากที่ได้แกล้งลุงกับป้าใต้น้ำที่ทุกคนเห็นไม่ชัดเพียงเสี้ยววินาที ภิชย์ใช้มือประคองใบหน้างามและใช้ปากเขาแนบกับปากเธอ แม้ไม่มีการรุกล้ำมากกว่านั้นรฐาก็ทั้งตกใจและเขินอายจนต้องรีบขึ้นจากน้ำจะด่าเขาก็ไม่ได้เดี๋ยวหลานได้ยิน ได้แต่คาดโทษเขาทางสายตา“เดี๋ยวโดน” เธอว่าเสียงเบา ทนายหนุ่มหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะตอบออกไป“อยากโดนจะแย่”หลังจากพาเด็กหญิงญารินดาที่เล่นน้ำจนหนำใจขึ้นไปนอนห้องข้างบนปัญญ์เล่านิทานเพียงครึ่งเรื่องลูกสาวตัวน้อยก็หลับไม่รู้เรื่อง เขาจึงเดินลงมายังชั้นล่างที่ทั้งสามนั่งจิบไวน์แดงกันก่อนเข้านอน“อาจารย์ตำรวจได้ตัวคนร้ายแล้วนะครับ” ทันทีที่ปัญญ์ลงบันไดมาภิชย์ก็รีบรายงานเรื่องที่ตำรวจเจ้าของคดีเพิ่งโทรมาแจ้งเมื่อไม่กี่นาทีก่อน“ใคร”“มันเป็นคนของเสี่ยตั้ม ได้ยินว่าเป็นเจ้าของตลาดแถวลาดกระบังครับ” คำบอกเล่าของภิชย์ยิ่งทำให้ปัญญ์ขมวดคิ้ว เขาแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักไอ้เสี่ย

บทที่ 40 หากเรื่องให้กูจนได้“อะไรนะ!!” เสียงตวัดของเสี่ยตั้มดังลั่นห้องเมื่อได้ยินว่าลูกน้องเขาโดนจับ“ไอ้ไผ่กับไอ้ศรโดนจับครับนาย” ไอ้บอยลูกน้องคนสนิทของเสี่ยตั้มวิ่งกระหืดกระหอบมาบอกข่าวร้ายกับผู้เป็นนาย เมื่อไอ้สองตัวที่โดนจับโทรมาบอก“มันโดนจับเรื่องห่าอะไรวะ” ถึงจะเป็นนักเลงแต่คนอย่างเสี่ยตั้มก็ไม่ทำเรื่องผิดกฎหมาย ค้ายา เว็บพนันหรือแม้แต่ทำร้ายใครเขาไม่เคยทำ“พยายามฆ่าครับ” คำบอกเล่าของลูกน้องนั่นยิ่งทำให้เสี่ยตั้มขมวดคิ้วยิ่งกว่าเดิม เขาไม่เคยสั่งให้ลูกน้องไปฆ่าใคร“มันจะฆ่าใคร” เสี่ยตั้มถามอย่างสงสัย เขาเลี้ยงคนไว้ไม่ได้สอนให้ไปฆ่าแกงใคร ทำไมไอ้สองคนนั่นมันถึงได้กล้า“ชู้ของคุณพิมครับ” คำพูดนั้นทำให้เสี่ยตั้มยิ่งขมวดคิ้ว ชู้ของพิมมาดาคือใคร“เอ่อ จะเรียกว่าเมียของชู้เธอถึงจะถูกครับ ไอ้พวกนั้นรับสารภาพว่าคุณพิมจ้างยิงเมียหลวงของชู้เก่าครับ” นั่นยิ่งทำให้หัวของเสี่ยตั้มปวดตุบ ๆ“กูก็บอกมึงแล้ว ว่าแม่นั่นหูตามันแพรวพราว ไว้ใจไม่ได้ คนใจคด” เสียงของคนที่นอนให้เสี่ยตั้มนวดพูดขึ้น ไม่ใช่ใครที่ไหนที่เสี่ยตั้มนวดให้ก็คือเมียตีทะเบียนของเขาเอง เป็นเมียที่อยู่กินกันมาหลายปีตั้งแต่ทั้งส

“ต้องบอกว่าน่าเกลียดค่ะ น้องญาริน” ป้าอ้อมเอ่ยแย้ง“น้องน่ารัก ทำไมต้องบอกว่าน่าเกลียดคะ” พี่สาวไม่เข้าใจ น้องเธอน่ารักขนาดนี้ทำไมป้าอ้อมถึงได้บอกว่าน้องน่าเกลียด“คนโบราณว่าถ้าบอกว่าน่ารักจะมีคนมาขโมยน้องค่ะ”“ใครมาขโมยน้อง พ่อจ๋าแจ้งตำรวจเร็วจะมีคนมาขโมยน้อง” ญารินดาพูดเสียงดังด้วยความตกใจกลัวว่าจะมีใครมาขโมยน้อง เด็กหญิงมองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง“ไม่มีใครมาขโมยน้องหรอกครับ” ปัญญ์ลูบผมลูกสาว ยิ้มกับความหวงน้อง“จริงเหรอคะป้าอ้อม”“จ้าไม่มีค่ะ คุณหนูปุญญ์น่าชังจังเลย” ว่าแล้วแม่บ้านที่ช่วยเลี้ยงญารินดาก็ใช้มือเขี่ยข้างแก้มของคุณหนูคนใหม่เล่นเด็กอ้วนที่เพิ่งเกิดทำปากจิ๊บจั๊บจากนั้นก็ร้องโวยวายคงเพราะหิวนม ปัญญ์อุ้มลูกชายมาหาเมียให้เธอพาเจ้าลูกชายเข้าเต้าเขามองภาพนี้ด้วยความอิ่มเอมใจ ชาติที่แล้วเขาไม่มีโอกาสได้อุ้มลูกตั้งแต่ตลอด ไม่มีโอกาสเห็นลูกดูดนมจากเต้าเช่นนี้ ชาตินี้เขาได้เห็นมันแล้ว คุณงามความดีที่เขาได้เป็นหนึ่งในการปกป้องแผ่นดินคงส่งผลให้เขาได้สมหวังเช่นนี้สามวันต่อมาเด็กชายปุญญ์ก็ได้กลับบ้าน กิจวัตรประจำวันของผู้เป็นพ่อทุกวันนี้หลังจากส่งลูกสาวไปโรงเรียนก็จะรีบกลับบ้านม