All Chapters of ทวงคืนกลิ่นรัก: Chapter 1 - Chapter 10

ณ บริษัททีเพ็กซ์ สติลไวม์ป๊อก! ป๊อก! ป๊อก!เสียงเคาะปลายปากกาบนโต๊ะเบาๆอย่างใช้ความคิด ขณะที่มืออีกข้างกำลังกุมขมับมองกราฟรายงานคุณภาพหลังการอบชุปเหล็กด้วยความร้อนที่ดิ่งลง ดวงตาคมไม่ละสายตาไปจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อยู่บนโต๊ะทำงานหรู ตลอดหลายปีมานี้ ปีนี้นับเป็นครั้งแรกที่ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเป็นกังวลมากที่สุด ประสิทธิภาพของเหล็กที่ผลิตมีคุณภาพลดลง ทั้งที่ตัววัตถุดิบและกระบวนการผลิตเหมือนเดิมทุกขั้นตอน หลายเดือนแล้วที่เขาพยายามหาทางแก้แต่กลับไม่พบจุดที่เป็นปัญหา ก๊อก! ก๊อก!เสียงเคาะประตูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ดวงตาคมเหลือบไปมองนาฬิกาที่อยู่มุมโต๊ะ ตัวเลขบอกว่าตอนนี้เก้าโมงเช้าแล้ว แต่ถ้วยกาแฟบนโต๊ะทำงานมีร่องรอยของการดื่มไปแล้วถึงสองแก้ว"เข้ามา!"สิ้นเสียงอนุญาตประตูก็เปิดออกพร้อมกับหญิงสาวอายุสามสิบแปดปี เลขาส่วนตัวที่ทำงานกับชายหนุ่มเข้าปีที่หกแล้ว"คุณกันต์คะ นี่คือข้อมูลส่วนตัวของคุณเนตรนภาค่ะ เรามีนัดเซ็นสัญญาเริ่มทำงานที่คุณบอกจะคุยกับเธอเองเวลาสิบโมงตรง ตอนนี้เธอน่าจะกำลังเดินทางมาถึงแล้ว"จินดาเอ่ยรายงานผู้เป็นนายก่อนจะวางแฟ้มข้อมูลส่วนตัวบนโต๊ะ "อืม"ชายหนุ่มเอ่ยรับเสีย

เก้าปีที่แล้วเขาว่ากันว่าดอก “ดอกคัตเตอร์” เป็นดอกไม้สื่อแทนใจแห่งความเสียสละหรือดอกไม้แห่งการแอบรัก เนื่องจากเป็นดอกไม้ที่มักใช้ประดับอยู่ข้างหลังเพื่อให้ดอกไม้ชนิดอื่นๆ ที่อยู่ในช่อหรือในแจกันนั้นดูสวยงามและโดดเด่นมากขึ้นกว่าเดิม สำหรับดอกคัตเตอร์แล้วเป็นดอกไม้ที่มีความหมายดีมากๆ จึงเหมาะสำหรับคนที่แอบชอบหรือแอบรักเขาข้างเดียว สื่อความนัยได้ว่า “แม้คุณจะไม่มองฉัน ไม่เห็นฉัน แต่ฉันมองคุณเสมอ” ถ้าคุณแอบชอบ แอบรักใครอยู่ล่ะก็…ดอกไม้ชนิดนี้ถือเป็นตัวเลือกในการสารภาพความในใจ "นิ้วเรียวที่กำลังกำครีมที่ใช้ในการตกแต่งหน้าเค้กอยู่ยกขึ้นเล็กน้อย และมองมันด้วยความภูมิใจ นี้นับว่าเป็นเค้กก้อนที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ที่เธอเป็นคนตกแต่งมัน เค้กดอกคัคเตอร์พร้อมข้อความซึ่งๆ สารภาพรัก มันชั่งหอมหวานและโรแมนติก"แม้คุณจะไม่มองฉัน ไม่เห็นฉัน แต่ฉันมองคุณเสมอ"เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นที่ด้านหลัง ทำให้น้ำหนาวที่กำลังเหม่อลอยอยู่ถึงกับตกใจจนเกือบทำครีมที่ใช้ตกแต่งหน้าเค้กในมือตก“อะไรกัน แค่นี้ถึงกับตกใจเชี่ยว""แม่ช่วยมาแบบให้ชุ่มให้เสียงหน่อยได้หรือเปล่าคะ"น้ำหนาวเอ่ยพร้อมทำหน้าบู้ใส่มารดาที่มาให

ณ อาคารเครื่องมือวันนี้คือวันที่น้ำหนาวต้องเข้าเรียนวิชาของสาขาวันแรก และใช่วันแรกหญิงสาวก็มาสายเช่นเคย นั่นไม่ใช่เธอไม่มีความรับผิดชอบแต่อย่างไร เป็นเพราะมหาลัยแห่งนี้นั้นใหญ่มาก เวลาหนึ่งปีไม่พอให้เธอหาห้องเรียนในตึกที่ไม่เคยมาได้ในครั้งแรก"นักศึกษามาแล้วก็รีบมานั่งเร็ว หากครั้งหน้ามาช้าอีกจะถูกหักคะแนน"อาจารย์เอ่ยขึ้นเสียงดังกล่าวตักเตือนคนที่มาสายรวมถึงเธอด้วย แต่เพราะนี่เป็นครั้งแรกของนักศึกษาปีสองที่เข้ามาเรียนในสาขาจึงไม่ได้เคร่งครัดนัก"ขอบคุณค่ะอาจารย์"น้ำหนาวเอ่ยขึ้นพร้อมเข้าไปนั่งต่อแถวต่อจากเพื่อน วันแรกที่เข้าสาขาเธอไม่รู้จักเพื่อนคนไหนเลย เพราะทุกคนเองต่างเลือกสาขาที่ต้องการ เลยทำให้นักศึกษาในที่นี้น้อยนักจะมีเพื่อนที่เคยสนิทกันมาก่อน เมื่อทุกคนมาครบแล้วอาจารย์ก็แจ้งรายละเอียดในการเรียนของรายวิชานี้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นวิชาเกี่ยวกับการทำแล็บ ขณะที่หญิงสาวกำลังก้มหน้ากรอกข้อมูลอยู่นั้นกลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างคนๆหนึ่งที่รู้สึกคุ้นเคยเดินเข้ามาภายในห้องเรียน ทันทีที่เปิดประตูก็รู้ได้ในทันทีว่านั่นคือเขาถึงแม้ไม่ได้หันไปมองก็ตาม คนทั้งห้องต่างเลือกใช้น้ำหอมกลิ่นต่างออกไป ม

เสียงดนตรีสด ฟังสบาย ที่ปรับระดับเสียงให้พอดีกับการสนทนาและเพลิดเพลินไปพร้อมกัน เสียงพูดคุยหัวเราะเบาๆและผู้คนที่มาสังสรรค์หลังเลิกงาน Behind the Mist Bar ร้านลับที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักส่วนใหญ่มีแต่ลูกค้าขาประจำในวัยทำงาน น้อยนักที่จะเป็นกลุ่มของนักศึกษา มือหนาเอื้อมไปหยิบแก้วขึ้นมาจิบ กลิ่นหอมจางๆจากเครื่องดื่มค็อกเทลทำให้วันนี้ชายหนุ่มรู้สึกผ่อนคลาย"เอ่อ....ขอโทษนะคะ เราชอบเธออ่ะขอไอจีหน่อยดิ"จู่ๆขณะนั้นเองกลับมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาหาขัดจังหวะสุนทรีของชายหนุ่มที่โต๊ะ มือหนาวางแก้วเปล่าที่ดื่มหมดแล้วลงเบาๆ ก่อนจะเงยหน้ามองผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำเอาเธอรู้สึกเขินอายเมื่อถูกเขาจ้องมอง ใครเล่าจะต้านทานดวงตาสีสนิมของเขาได้ ทว่าในวินาทีต่อมา ใครจะคิดว่าสายตาที่ดูเหมือนสนใจเมื่อสักครู่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด กันต์ยกมือโบกปฎิเสธ จนผู้หญิงคนนั้นแสดงสีหน้าออกมาด้วยความไม่พอใจและเดินออกไปทันที"เห้ย! นี่กูตาฝาดไปป่ะว่ะ นั้นน้องมิ้นอดีตดาวมหาลัยปีสี่เลยนะเว้ย"เมฆเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง"ช่วงนี้เหนื่อยว่ะ กลับไปต้องตรวจรายงานแล็บของน้องๆนักศึกษาอีกเยอะ"กันต์เอ่ยพลางเอนกา

หลังจากเหตุการณ์ที่จู่ๆน้ำหนาวเองก็ได้อยู่ใกล้ชายหนุ่มทำเอาเธอใจชื้นไม่หยุด ถึงแม้ตอนนี้เวลาจะผ่านมาหลายเดือนแล้วก็ตาม"ยินดีต้อนรับเข้าสู่วิชาเลือกครับ เราเจอกันในหลายวิชาแล้วและใครหลายๆคนอาจจะเรียนที่มหาลัยเป็นเทอมสุดท้ายก่อนไปฝึกงาน เช่นเคยครับวิชานี้แบ่งการสอนเป็นทฤษฏีและปฏิบัติ ผมมีผู้ช่วยสอนครับ วันนี้ไม่ได้มาด้วยแต่เราจะไปเจอกันที่ตึกปฏิบัติการสาขาเช่นเดิม"อาจารย์ชี้แจงรายละเอียดต่างๆ ก่อนที่จะทำการสอน หลังกลับถึงห้องน้ำหนาวเดินขาแทบลาก เมื่อช่วงนี้ไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องงานเธอยุ่งจนสายตัวแทบขาด ส่วนเรื่องความรักก็แทบลืมเขาไปแล้วด้วยซ้ำเพราะมีอะไรให้ทำเต็มไปหมด ด้วยเหตุนี้ทำให้เธอเรียนไม่จบตามแผนที่วางไว้ สำหรับคนอื่นอาจจะเสียใจทว่ากับน้ำหนาวไม่ใช่ เธอตั้งใจเอาไว้ว่าคะแนนทุกวิชามาจากความสามารถของเธอทั้งหมด เกรดส่วนใหญ่ไม่มีวิชาไหนต่ำกว่าบีด้วยซ้ำ หากรู้ว่าลงเรียนเยอะแล้วตัวเองไม่สามารถรับผิดชอบมันได้ การจบช้ากว่าเพื่อนแค่เทอมเดียวไม่ใช่เรื่องแย่อะไร เท้าเรียวเดินไปหน้าตู้เย็นก่อนที่จะหยิบขวดที่ด้านในบรรจุเครื่องดื่มแอลกอฮอล์น้ำสีม่วงเข้มออกมา จากนั้นริมใส่แก้วสำหรับมัน