All Chapters of รักลับๆ ของฉันกับพี่เขย My forbidden passionate love (NC): Chapter 1 - Chapter 5

ฉันคือบัวบงกช บวรพัฒนรัตน์ อายุ 24 ปี ฉันเป็นน้องสาวของพรรณผกา บวรพัฒนรัตน์ ที่เพิ่งแต่งงานกับลูเซียน ลัคกร เฮเรส มาเฟียผู้กุมบังเหียนโลจิสติกส์รายใหญ่ การแต่งงานที่เกิดขึ้นเพราะการควบรวมกิจการการขนส่งทั้งทางเรือและทางบกไว้ด้วยกัน ทำไมฉันจะไม่รู้ งานแต่งงานที่ฉันไม่ได้มาร่วมเพราะมัวแต่จดจ่ออยู่กับการเรียนปริญญาโทด้านจิตวิทยาความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิง ฉันเพิ่งอยู่ในช่วงซัมเมอร์จึงได้มีเวลามาปรากฏตัวหน้าคฤหาสน์หลังงามแห่งนี้ ฉันอมยิ้มเมื่อคิดว่าเวลานี้พี่สาวที่แสนดีคงกำลังมีความสุข จุดเริ่มต้นของการแต่งงานอาจไม่ใช่ความรัก แต่เมื่อฉันได้เห็นภาพพี่เขยจากสื่อออนไลน์ต่างๆ ความคิดเดียวของฉันจึงมีแต่คำว่าความสุข ลูเซียน ลัคกร เฮเรส หรือลุค เขามีอิทธิพล ยิ่งใหญ่ ร่ำรวยล้นฟ้า ที่สำคัญเขาเป็นผู้ชายรูปงามชนิดเทพเจ้ากรีกก็ยังต้องหลบให้ แล้วพี่สาวของฉันจะไม่มีความสุขได้อย่างไร ทั้งคู่เหมาะสมกันราวกิ่งทองกับใบหยก ทันทีที่ฉันบอกบอดี้การ์ดซึ่งแต่งตัวด้วยสูทสีดำทมิฬว่าเป็นใคร ดูเหมือนว่าพวกเขาจะรู้จักฉันและเปิดประตูให้ก้าวเข้าสู่อาณาจักรมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ มีการ์ดคนหนึ

ลุคพาฉันเข้าไปในห้องนอน ฉันรู้สึกตงิดใจอยู่ครามครัน ห้องนอนนี้คือห้องที่เขาหลับนอนกับพี่พรรณผกา ฉันไม่ควรถูกอุ้มเข้ามาในนี้ แต่สมองก็สั่งงานได้ไม่เท่าหัวใจที่เต้นโครมคราม ใช่... ฉันตื่นเต้นจนเหงื่อชื้น ทว่า... ทำไมในห้องที่ควรจะมีกลิ่นหอมของผู้หญิงบ้าง แต่กลับมีเพียงกลิ่นซิการ์และกลิ่นผู้ชายฟุ้งไปหมด ความสงสัยของฉันไม่ได้คำตอบ เมื่อเขานั่งบนโซฟาหรูและมีฉันนั่งตัก มันไม่ได้จบที่เตียง แต่น่าประหลาดใจที่ฉันกลับตื่นเต้นยิ่งกว่า “มองเตียงทำไม อยากให้ฉันพาเธอไปที่เตียงงั้นหรือ?” “มะ... ไม่ใช่ค่ะ บัวแค่รู้สึกแปลกๆ” ฉันก้มหน้าคางจรดอก และเพิ่งสำเหนียกได้ว่าตัวเองอยู่ในชุดนอนสุดเซ็กซี่ “เธอกำลังสับสนอยู่สินะบัวบงกช สับสนตั้งแต่ฉันอุ้มเธอเข้ามาในห้องนอนนี้แล้ว” “บัว...” ฉันพูดไม่ออก ปลายนิ้วของเขาเชยคางฉันขึ้น ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองฉันอย่างกระหายระคนยั่วเย้า “ถ้าเธอไม่ต้องการ ฉันจะหยุดทุกอย่าง และเธอก็เรียกฉันว่าพี่เขยเหมือนเดิม” “คุณจะทำอะไรบัวคะ?” เสียงของฉันสั่นพร่า “อยากเรียกลุคไม่ใช่หรือไง?” เ

แม้ว่าร่างกายอยากพักผ่อนเพียงใด แต่ฉันกลับต้องตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะคอแห้ง ฉันสำรวจในห้องว่าจะมีน้ำวางอยู่ตรงไหนสักแห่งไหม ก็ไม่มี ฉันจึงลงไปข้างล่างเพื่อเข้าครัว ยามค่ำแสงไฟจะถูกเปิดไว้เป็นจุดๆ แค่พอมองเห็น ฉันเดินเข้าครัวตรงไปเปิดตู้เย็นหยิบน้ำออกมาเทใส่แก้ว แต่ยังไม่ทันดื่มเอวบางของฉันก็ถูกดึงเข้าหาร่างของใครบางคน ฉันสะดุ้งมือสั่นทำน้ำหกใส่ตัวเอง แก้วน้ำที่กำลังร่วงหล่นถูกคว้าไว้ได้ด้วยมือใครคนนั้น ฉันเบี่ยงตัวออกจากร่างสูงด้วยความตกใจ แต่เมื่อเห็นว่าเป็นพี่เขยก็ลอบถอนใจให้หายตกใจ “ลุค!! คุณนั่นเอง บัวตกใจแทบแย่” ฉันยกมือทาบอกก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองสวมแค่เสื้อคลุมอาบน้ำเพียงชิ้นเดียวนี่นา ฉันกำลังจะขยับสาบเสื้อคลุมเข้าหากัน “อย่า... ปล่อยมันไว้ หน้าอกเธอเปียกหมดแล้ว” “จริงสิ เมื่อกี้บัวตกใจทำน้ำหกใส่ตัวเองเลย” ไม่ใช่คำแก้ตัว แต่แก้มก็เริ่มร้อนผ่าว “เธอลงเมื่อเพื่อดื่มน้ำกลางดึก หรือมายั่วฉันกันแน่บัวบงกช” ฉันส่ายหน้าไปมาปฏิเสธพร้อมกับก้าวถอยหลัง “บัวคอแห้งค่ะ ไม่ได้มายั่วคุณนะคะลุค แล้