เข็มนาฬิกาเดินหมุนไปหลายรอบ ในที่สุดก็มีเสียง 'คลิก' ดังขึ้นเบาๆ จากลูกบิดประตูต้วนเยี่ยนกลับมาแล้วเขายังคงไม่แม้แต่จะหันมามองฉันหลังจากถอดเสื้อสูทแขนยาวแขวนไว้ เขาก็ทิ้งตัวลงนอนทันทีกลิ่นน้ำหอมแปลกหน้าจากตัวเขายังคงหลงเหลืออยู่ ฉันพลิกตัว และได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นไม่หยุดเมื่อหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นข้อความที่ส่งมาจากหลูถัง"เจ้านายคะ ขอบคุณที่รีบมาอยู่เป็นเพื่อนฉันวันนี้นะคะ""พี่สาวเขาคงไม่ได้โกรธใช่มั้ยคะ? ไว้วันหลังฉันจะหาโอกาสไปขอโทษเธอด้วยตัวเองนะคะ"ขณะที่ฉันก้มหน้ามอง ขนตาก็สั่นไหวเล็กน้อย ปลายนิ้วขยับเลื่อนขึ้นไปดูข้อความก่อนหน้านี้บทสนทนาของพวกเขามีความออดอ้อนและเปิดเผยอย่างลึกซึ้ง ต้วนเยี่ยนตอบกลับเธอถี่มากต่างจากท่าทีเย็นชาที่เขามีต่อฉันอย่างสิ้นเชิง ฉันรู้สึกอึดอัดในลำคอเล็กน้อย ปลายนิ้วค่อยๆ พิมพ์ตอบกลับไปว่า"เขาหลับไปแล้ว แล้วฉันก็ไม่ได้โกรธ""ไว้พรุ่งนี้เธอค่อยทักหาเขาใหม่นะ"ฉันกดปิดหน้าจอแล้ววางโทรศัพท์กลับไว้ที่หัวเตียงของเขา ฉันกอดหมอน ลุกขึ้นเตรียมจะเดินไปนอนที่ห้องพักแขกทว่าข้อมือกลับถูกคว้าไว้แน่น สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจาก
더 보기
로그인
