All Chapters of เฮียซันคลั่งรัก: Chapter 11 - Chapter 20

แกร๊ก!🚪 ดวงตาทั้งสองคู่หันไปจับจ้องบุคคลปริศนาที่เปิดประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของห้องเสียก่อน"!!!!!!" เหมือนฝันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกลึก ดวงเนตรกลมโตตาลุกวาวด้วยความตกใจเมื่อบุคคลที่ปรากฏด้านหน้า คือ..คุณภิรมย์รำพัน มารดาผู้ให้กำเนิด มิหนำซ้ำสภาพของเธอและเขาในตอนนี้ไม่สามารถคิดเป็นอย่างอื่นได้เลยจริงจริง.."คือมันไม่ใช่แบบนั้นค่ะคุณแม่ มันไม่ใช่" เหมือนฝันพยายามหาข้อแก้ต่างให้กับตัวเองอย่างลุกลี้ลุกลน สวนภิรมย์รำพันนั้นยกขวามือทั้งสองข้างขึ้นมาป้องปากพรางแอบอมยิ้มด้วยความชอบใจเล็กน้อย"แม่คงมาขัดจังหวะไปใช่มั้ย ตามสบายเลยลูกตามสบาย ฮึๆ ว่าแล้วเมื่อคืนได้ยินเสียงอะไรโครมครามโครมครามคงจะเป็นเสียงขาเตียงเลื่อนกระมัง" หล่อนหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดีชำเลืองมองสายตาลูกสาวและว่าที่ลูกเขยสลับกัน"แม่คะ!""งั้นเดี๋ยวแม่ลงไปรอด้านล่างนะลูก" หล่อนรีบปิดประตูห้องลูกสาวดังแกร๊ก! ก่อนที่จะเดินลงไปจัดเตรียมอาหารเช้าด้านล่าง"เพราะนายแท้ๆเลย! แล้ววันนี้ฉันจะได้ไปโรงเรียนหรือเปล่าเนี่ย โอ๊ย!!" สองแขนเรียวยาวยกขึ้นมากอดอกด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ขืนเธอไปโรงเรียนด้วยสภาพเช่นนี้

"นั่นมันก็เรื่องของเธอ! แต่ตอนนี้เธอหลุดเข้ามาในห้วงภวังค์พัวพันกับชีวิตของฉันเกินกว่าคำว่าคนรู้จักแล้ว เพราะฉะนั้นฉันไม่มีวันปล่อยเธอไปให้คนอื่นเด็ดขาด" เฮียซันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตาของเขาเรียบนิ่งจนแทบจะมองอารมณ์ไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่"ก็แค่เอากันเฉยๆ ไม่ได้มีอะไรผูกมัดเกินเลยไปมากกว่านั้นนี่ และที่สำคัญมันเกิดจากความผิดพลาดซึ่งฉันไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น" เหมือนฝันถอนหายใจพรืดใหญ่ด้วยความหงุดหงิด พร้อมกับเบือนหน้าหนีมองออกไปทางด้านนอกหน้าต่าง"แต่มันเกิดจากความตั้งใจของฉัน ฉันไม่อยากให้เรื่องระหว่างเราเป็นแค่ความผิดพลาด ถ้าเธอตกลงที่จะศึกษาดูใจในสถานะแฟนสาว ฉันก็จะยอมเลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคนและยกให้เธอเป็นเพียงหนึ่งเดียว" เฮียซันตริตรองคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเปล่งน้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดพูดออกไปให้เธอได้รับรู้ถึงจุดประสงค์และความต้องการอันแรงกล้าของเขาตั้งแต่ที่ได้เจอกับเหมือนฝัน ถึงแม้มันเป็นเพียงระยะเวลาอันแสนน้อยนิด ทว่าเขากลับรู้สึกพิเศษราวกับว่าเคยรู้จักกันมาก่อน เลยเป็นชนวนทำให้เขาเชื่อว่า รักแรกพบ มีอยู่จริง เพราะหลังจากที่เลิกรากับแฟนเก่า เขาก็ไม่เคยอยากจริงจังก

#NC18+#เด็กๆ ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ และอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างเด็ดขาดนะคะ แต่งขึ้นเพื่ออรรถรสในการอ่านนิยายเท่านั้น!!!."อะ..อื้อ อ๊าย" เรือนร่างของอรชรบิดเร่าซ้ายขวาด้วยรสสัมผัสเสียวซ่าน รู้สึกมวนตรงช่องท้องราวกับว่ามีผีเสื้อนับร้อยตัวบินวนรอบสะดือก่อนที่ใช้ฝ่ามืออุ่นร้อนจับขาขาวยาวเรียวแยกออกจากกันแล้วดันตั้งชันขึ้นเป็นรูปตัวเอ็ม เผยให้เห็นกลีบกุหลาบอวบอิ่มซึ่งมีไรขนสีน้ำตาลปกคลุมอยู่เล็กน้อย เขายื่นนิ้วเรียวลงไปถูไถตรงบริเวณร่องสวาทซึ่งมีน้ำกามหล่อลื่นไหลชุ่มฉ่ำจนเปียกแชะแล้วบดขยี้ติ่งเกสรเสียวจนเรือนร่างบางต้องดิ้นพล่านกระสับกระส่าย"สวย สวยอย่างไรที่ติจริงจริง" เฮียซันพูดจบก็ซุกใบหน้าลงไปตรงกลางระหว่างขาเรียวทั้งสองข้าง พร้อมกับตวัดปลายลิ้นอุ่นร้อนตะโบมดูดดุนติ่งเกสรเสียวพร้อมกับห้อลิ้นเกร็งให้มั่นแล้วแหย่เข้าไปในร่องสวาทลิ้มชิมรสน้ำรักอย่างหื่นกระหายจนเกิดเสียงลามกตามมาแผล็บ! แผล็บ! แจ๊ะ!"อ๊าส์ อ๊า มะ..ไหวแล้ว อื้อ" เรือนร่างบางกระตุก สองสามทีพร้อมกับหลั่งน้ำกามสวรรค์ออกมาจากช่องทางรัก เขาใช้ปลายลิ้นเลียทำความสะอาดกลีบกุหลาบร้อนระอุของเธออย่างไม่รังเกียจจนไม่

หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกตึกตักไม่เป็นจังหวะ มือไม้เล็กแขนขาของเธอสั่นเร่าด้วยความตกใจแทบจะทำอันใดไม่ถูก"เธอไม่เป็นอะไรแล้ว" แขนแกร่งโอบกอดเรือนร่างบางแนบประชิดแผงอกกำยำ เลื่อนฝ่ามือหยาบกร้านลูบศีรษะทุยเบาเบาเพื่อเป็นการปลอบประโลมอย่างอ่อนโยนให้อีกฝ่ายรู้สึกดีขึ้น"....." เหมือนฝันยังคงอยู่ในอาการขวัญหนีดีฝ่อ เธอยังจำความรู้สึกโหวงเหวงเมื่อครั้นที่กำลังจะร่วงหล่นจากรั้วเหล็กริมระเบียงได้เป็นอย่างดี"ฉันไม่ปล่อยให้เธอเป็นอะไรหรอกเหมือนฝัน" มือข้างหนึ่งก็โอบกอดคนตัวเล็กเอาไว้อย่างแนบแน่น ส่วนฝ่ามืออีกข้างหนึ่งก็เลื่อนลงมาลูบแผ่นหลังขาวเนียนอย่างเนิบช้าใบหน้างดงามซุกซบลงบนเนื้อแกร่งที่อัดแน่นไปด้วยแรงเคร่งเครียด เงาร่างของทั้งสองเกี่ยวพันกันจนแทบจะแยกไม่ออกแฝงไว้ด้วยความอ่อนละมุน สัมผัสอบอุ่นจากเขาทำให้เธอรู้สึกชื้นใจขึ้นมาทันใด.."เพราะนายแท้ๆเลย! เล่นพิเรนทร์ไม่เข้าเรื่อง" เหมือนฝันลุกขึ้นพรวดพราดออกจากกายแกร่งของเขาพร้อมกับเพ่งสายตามองค้อนอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง ก่อนที่จะหยิบคว้าชุดนักเรียนที่หล่นกระจัดกระจายอยู่บนพื้นกระเบื้องเข้าไปในห้องน้ำทันที"เพราะกูอีกแล้วเหรอวะ!" เฮียซันยกมือขึ้นม

(กรี๊ดส์!! ไอ้โรคจิต ไอ้ลามก!) สองฝ่ามือเล็กรีบยกขึ้นมาปิดป้องดวงตาจากภาพอนาจารตรงหน้าทันที(ทำอย่างกับไม่เคยเห็นของฉัน มันเข้าไปในปากเธอ ในตัวเธอไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ต่อเท่าไหร่แล้ว การแสดงเว่อร์วังล้านแปดจริงจริงเลยมึง) เฮียซันทำเสียงชิชะในลำคอนึกขัดใจเล็กน้อย ก่อนที่จะลดตัวลงกลับเข้ามานั่งที่เดิม(มันไม่เหมือนกันนี่!! ใครมันจะไปหน้าด้าน ไร้ยางอายเหมือนอย่างกับนายล่ะ) เหมือนฝันตอบกลับไปโดยที่ยังยกฝ่ามือขึ้นมาปิดตาอยู่(เค้าเรียกว่า..กล้าแสดงออกต่างหาก เปิดตาได้แล้ว) เฮียซันยกฝ่ามือหยาบกร้านขึ้นมาเท้าคาง มองคนตัวเล็กที่ค่อยค่อยเลื่อนปลายนิ้วลงต่ำ แล้วปรือตาเปิดออกอย่างระมัดระวัง(หน้าแดงหวะ ฮ่าฮ่าฮ่า) เฮียซันหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ เมื่อเห็นใบหน้าแดงผ่าวของบุคคลตรงหน้าผ่านจอโทรศัพท์มือถือ(อากาศมันร้อนย่ะ!) เหมือนฝันตอบกลับไป(หรอ?) เฮียซันเลิกคิ้วถามอย่างไม่เชื่อ พร้อมกับส่งสายตาแฝงรอยยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย(เออ!) เหมือนฝันเค้นน้ำเสียงตะคอกตอบกลับไปอย่างดัง เพื่อบดบังความขวยเขินของตนเองก๊อกๆๆ!🚪 จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น"มีอะไรคะ" เหมือนฝันตะโกนถามออกไป เพราะนี่เป็นช่วงวันหยุดเสาร