ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ครืน…ครืน…เสียงฟ้าร้องฟ้าคำรามคล้ายฝนจะตก อี๋เหยาจึงรีบวิ่งออกไปดูท้องฟ้า ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“นายหญิงเหมือนจะมีพายุฝน ท้องฟ้ามืดครึ้มน่ากลัวมากเลยเจ้าค่ะ” อี๋เมิ่งได้ยินเช่นนั้นก็รีบมองสำรวจบ้านหลังนี้ทันที หากเจอพายุฝนบ้านหลังนี้จะรอดหรือไม่นะ ฉือหว่านชิงเห็นป้าอี๋เมิ่งเริ่มมองสำรวจสภาพบ้านด้วยสีหน้าเป็นกังวล นางจึงเริ่มกวาดสายตามองบ้าง เพราะตั้งแต่ลุกขึ้นมา นางก็ยังไม่ได้มองอย่างจริงจัง สวรรค์! สภาพเก่าและทรุดโทรม หลังคามีรูโบ๋อยู่หลายแห่ง หน้าต่างบานประตูแทบจะหลุดออกมา หากมีพายุและฝนตกหนัก ทุกคนคงไม่มีที่อยู่แน่ พรุ่งนี้นางต้องให้ป้าอี๋เมิ่งไปขายปิ่นและกำไลของนาง ต้องหาเช่าบ้านราคาถูกสักหลัง จากนั้นก็ค่อยคิดวิธีหาเงิน นางจะต้องพาทุกคนให้รอดและมีชีวิตที่ดีให้ได้แต่ว่าช่วงนี้นางคงต้องรักษาร่างกายให้กลับมาปกติเสียก่อน เพราะแม้แต่จะขยับยังทำได้อย่างยากลำบาก สู้ ๆ นะฉือหว่านชิง ทะลุมาอยู่ในร่างของคุณหนูตัวร้าย แถมมารดายังเป็นนางร้ายในนิยาย ซึ่งตอนจบก็มีสภาพอย่างที่เห็น นางจึงเอ่ยให้กำลังตนเองในใจซ่า…ซ่า…สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา อีกทั้งลมก็พัดแรง ทำให

พรึบ! ร่างสูงโปร่งทรุดกายลงนั่งตรงข้ามกับเสวียนอ๋อง ก่อนเขาจะยกกาสุรามารินให้ตนเอง แล้วยกขึ้นมากระดกอย่างกระหาย เสวียนอ๋องปรายตามองเขาอย่างเบื่อหน่าย “ตามมาทำไม?”“ข้าตามเจ้ามาที่ไหนกันเล่า ข้าจะแวะมานั่งจิบสุราชมบรรยากาศ แต่บังเอิญเห็นเจ้ามานั่งอยู่ที่นี่พอดี ก็เลยคิดว่ามีเพื่อนนั่งด้วยก็ดีเหมือนกัน” ไท่จื่อเสวียนฮ่าวหยางเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดี“ท่านอ๋องคุณหนูฉือมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” องครักษ์เลี่ยงซูรีบเข้ามารายงาน เมื่อเขาไปพาคุณหนูฉือมาพบตามคำสั่งของเขา ฉือหว่านชิงไม่รู้ว่าเสวียนอ๋องจะให้นางมาพบทำไม ในนิยายเขาเป็นคนช่วยรถม้าของนางเอกไม่ให้เกิดอุบัติเหตุ หลังจากนั้นในนิยายก็จบลงโดยไม่ได้กล่าวถึงเขาอีก ต่อจากนี้นางก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวจะเป็นไปอย่างไร หรือว่าเรื่องต่อจากนี้จะเป็นภาคต่อของรุ่นลูกในนิยายกันนะ แต่ว่าสองคนนี้คนไหนคือเสวียนอ๋องเพราะนางก็ไม่เคยพบเจอเขามาก่อน แต่ว่าหน้าตาหล่อเหลาสง่างามทั้งสองคน แบบนี้คนไหนก็ได้ที่เป็นเสวียนอ๋องนางไม่ขัด“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ”สองบุรุษหันมามองสำรวจสตรีตรงหน้าอย่างพิจารณา ก่อนที่ลมหายใจของพวกเขาจะสะดุด ภายในใจเต้นยิบยับขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ นา

หว่านชิงมายืนฝนหมึกให้ไท่จื่อ อย่างพยายามอดทนจากอาการปวดท้องน้อยที่เกิดขึ้นเป็นประจำในทุกเดือน แต่ว่ารอบนี้ดูเหมือนจะปวดมากกว่ารอบก่อน ใบหน้าของนางยามนี้ซีดเชียวแทบไร้สีเลือด “ตั้งใจฝนหมึกหน่อย จะเหม่อลอยไปไหน” เสียงเอ่ยดุของไท่จื่อดังขึ้น“ชาของข้าหมดแล้วมาเติมหน่อย” เสวียนอ๋องที่เอนหลังอ่านตำราเอ่ยขึ้นหว่านชิงรีบเดินไปชงชาให้เสวียนอ๋อง จากนั้นก็กลับมาฝนหมึกให้ไท่จื่ออีกครั้ง แต่แล้วจู่ ๆ ทุกอย่างก็ดับวูบลง ร่างของหว่านชิงล้มลงไปกับพื้น แต่ช่วงที่ล้มลงไปศีรษะของนางเผลอไปฟาดกับขอบโต๊ะอย่างแรง ศีรษะของนางจึงแตกเลือดอาบทันที แต่ว่าหว่านชิงกลับไม่รับรู้อะไรเพราะว่านางได้หมดสติไปแล้ว“คุณหนู!” อี๋เหยารีบวิ่งเข้ามาประคองร่างของหว่านชิงด้วยความตกใจ ก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความเป็นห่วง“ตามหมอหลวง” ไท่จื่อลุกขึ้นมาช้อนร่างของหว่านชิงไปว่างบนตั่งริมหน้าต่าง จากนั้นหมอหลวงประจำจวนก็รีบเข้ามาพร้อมกล่องยา องครักษ์เลี่ยงซูและอีหมิงมองหว่านชิงด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ พวกเขาก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่า สักวันนางจะต้องเป็นลมล้มพับไปสักวัน นางอดทนไม่ปริปากบ่นเลยสักค่ำ นางอดทนมาได้ถึงวันนี้ก็นับว่าเก่งม

เสวียนอ๋องมองกู้ซินหยานที่เดินเข้ามาด้วยใจที่ไม่สงบนัก เพราะยามนี้เอาแต่นึกถึงฉือหว่านชิง เขารู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก นางเข้าใจผิดไปแล้วว่าพวกเขากลั่นแกล้งนาง ตอนนี้นางคงโกรธและเกลียดพวกเขามากเลยทีเดียว ที่จริงเขาและไท่จื่อก็กลั่นแกล้งนางจริง ๆ แต่ก็ไม่ได้หนักมากนัก เขาคิดมาตลอดว่าแค่ชงชา ฝนหมึกและกวาดใบไม้นิด ๆ หน่อย ๆ มันไม่คุ้มค่าจ้างเอาเสียเลย พอมารู้เช่นนี้เขาไม่นึกเสียดายเงินที่จ้างนางเลยสักนิด“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ”เขายิ้มอ่อนให้นางอย่างอ่อนโยน “เชิญนั่ง”“ท่านอ๋อง ท่านพ่อให้เชิญท่านอ๋องไปงานเลี้ยงอายุครบ40ปีเพคะ” กู้ซินหยานยื่นบัตรเชิญไปให้เขาด้วยกิริยานุ่มนวลอ่อนหวาน เสวียนอ๋องเผลอคิดไปถึงกิริยาท่าทางของหว่านชิง นางไม่อ่อนหวาน นางไม่อ่อนโยน นางไม่รักษามารยาทที่คุณหนูทั่วไปพึงมีเลยสักนิด นางแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง“ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันขอตัวเพคะ”“อืม”กู้ซินหยานนึกแปลกใจที่วันนี้เสวียนอ๋องมีท่าทีแปลกไป ดูเหมือนเขาจะมีอะไรให้คิดอยู่ตลอดเวลา วันนี้เขาเป็นอะไรของเขานะ แล้วองค์ไท่จื่อก็ไม่เห็นปกติจะชอบอยู่ด้วยกันไม่ใช่หรือ “เอ่อ..หม่อมฉันฝากบัตรเชิญให้องค์ไท่จื่อด้วยเพคะ”

จวนตระกูลฟ่าน ฮูหยินผู้เฒ่าฟ่านกำลังฟังคนที่นางให้ไปสืบข่าวของหว่านโหรวและหว่านชิงอย่างลับ ๆ เพราะนางหวาดกลัวว่าเสนาบดีฟ่านจะล่วงรู้เรื่องนี้เข้า เขาได้ประกาศตัดขาดความสัมพันธ์พ่อลูกและหลานสาวออกไป และสั่งห้ามทุกคนไม่ให้ไปยุ่งเกี่ยวและช่วยเหลือไม่ว่ากรณีใด ๆ แต่ว่าหัวอกคนเป็นแม่ อย่างไรนางก็คือลูกและหลานสาว จะให้ตัดขาดอย่างไร้เยื่อใยนางทำไม่ได้จริง ๆ นางให้คนไปสืบข่าว และบอกให้มอบเงินให้พวกนางเอาไว้ใช้ แต่ว่าหว่านโหรวและหว่านชิงยามนี้เปลี่ยนแซ่ใหม่แล้วเป็นแซ่ฉือ พวกนางปฏิเสธการช่วยเหลือและบอกว่า ไม่ต้องมาหาพวกนางอีก ในเมื่อประกาศตัดขาดสายสัมพันธ์แล้ว ต่อไปก็ต่างคนต่างอยู่ ฮูหยินผู้เฒ่ารับฟังเรื่องราวของพวกนางอย่างเจ็บปวดใจ ในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้ นางก็คงทำได้เพียงส่งกำลังใจไปให้พวกนางอยู่ห่าง ๆ เช่นนี้ นางก็ได้แต่หวังว่าพวกนางสองแม่ลูกจะอยู่รอดปลอดภัยและสบายดี หว่านชิง หว่านโหรว อี๋เมิ่ง อี๋เหยา ช่วยกันทำความสะอาดบ้านหลังใหม่อย่างขะมักเขม้น ตอนนี้พวกนางลืมทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นในอดีต แล้วเริ่มต้นใหม่อย่างเบิกบานใจ เพราะอดีตไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้อีกแล้ว ทุกคนควรอยู่กับปัจจุ