Share

ตอนที่6 น้ำตาของความอ่อนแอ

last update Tanggal publikasi: 2026-10-16 03:18:20

    หว่านชิงมายืนฝนหมึกให้ไท่จื่อ อย่างพยายามอดทนจากอาการปวดท้องน้อยที่เกิดขึ้นเป็นประจำในทุกเดือน แต่ว่ารอบนี้ดูเหมือนจะปวดมากกว่ารอบก่อน ใบหน้าของนางยามนี้ซีดเชียวแทบไร้สีเลือด 

“ตั้งใจฝนหมึกหน่อย จะเหม่อลอยไปไหน” เสียงเอ่ยดุของไท่จื่อดังขึ้น

“ชาของข้าหมดแล้วมาเติมหน่อย” เสวียนอ๋องที่เอนหลังอ่านตำราเอ่ยขึ้น

หว่านชิงรีบเดินไปชงชาให้เสวียนอ๋อง จากนั้นก็กลับมาฝนหมึกให้ไท่จื่ออีกครั้ง แต่แล้วจู่ ๆ ทุกอย่างก็ดับวูบลง ร่างของหว่านชิงล้มลงไปกับพื้น แต่ช่วงที่ล้มลงไปศีรษะของนางเผลอไปฟาดกับขอบโต๊ะอย่างแรง ศีรษะของนางจึงแตกเลือดอาบทันที แต่ว่าหว่านชิงกลับไม่รับรู้อะไรเพราะว่านางได้หมดสติไปแล้ว

“คุณหนู!” อี๋เหยารีบวิ่งเข้ามาประคองร่างของหว่านชิงด้วยความตกใจ ก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ตามหมอหลวง” ไท่จื่อลุกขึ้นมาช้อนร่างของหว่านชิงไปว่างบนตั่งริมหน้าต่าง จากนั้นหมอหลวงประจำจวนก็รีบเข้ามาพร้อมกล่องยา องครักษ์เลี่ยงซูและอีหมิงมองหว่านชิงด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ พวกเขาก็คิดเอาไว้อยู่แล้วว่า สักวันนางจะต้องเป็นลมล้มพับไปสักวัน นางอดทนไม่ปริปากบ่นเลยสักค่ำ นางอดทนมาได้ถึงวันนี้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว

“ทูลไท่จื่อ ทูลท่านอ๋อง เหมือนร่างกายของนางจะมีไข้อีกอย่างนางมีระดู เลยทำให้เกิดอาการหน้ามืด ให้นางนอนพักสักครู่อาการก็จะดีขึ้น เดี๋ยวกระหม่อมจะทำแผลให้นางพ่ะย่ะค่ะ”

พวกเขาพยักหน้ารับรู้โดยไม่พูดสิ่งใดออกมา ก่อนจะกลับไปนั่งที่โต๊ะด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไม่นานหว่านชิงก็เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดศีรษะ อีกทั้งร่างกายก็รู้สึกปวดร้าวคล้ายจะไม่สบาย จู่ ๆ น้ำตาของความอ่อนแอก็เริ่มไหลออกมา นางพยายามปลอบตัวเองว่านางเข้มแข็งและอดทนได้ แต่สุดท้ายยามที่ร่างกายไม่สบาย จิตใจก็เริ่มเหนื่อยล้าจนฝืนทนต่อไปไม่ไหว

หว่านชิงปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอยู่อย่างนั้น อี๋เหยาหยิบผ้ามาเช็ดน้ำตาให้นางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะยกแขนเสื้อมาปาดน้ำตาตนเองบ้าง คุณหนูช่างน่าสงสารเหลือเกิน

ไท่จื่อเสวียนฮ่าวหยางและเสวียนอ๋องปรายตามองด้วยความรู้สึกเจ็บปวดใจขึ้นมา นี่พวกเขาทำกับนางเกินไปหรือไม่ เหตุใดยามนี้พวกเขาถึงรู้สึกปวดใจเช่นนี้ แต่เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่หรือ สตรีร้ายกาจก็สมควรได้รับบทเรียนเสียบ้าง 

แต่แล้วหว่านชิงก็ลุกขึ้นมาอย่างตัดสินอย่างแน่วแน่ พอกันทีนางจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว เหลืออีกสามวันนางก็จะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว นางรีบลุกขึ้นมาแล้วเดินมาที่พวกเขา ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาอย่างเด็ดเดี่ยว

“หม่อมฉันขอรับเงินเท่าที่ทำงาน เงินที่หม่อมฉันควรจะได้คือ150ตำลึง แต่หม่อมฉันทำงานไม่ครบสามวัน เงินที่จะได้คือ120ตำลึงเพคะ”

“ทำงานไม่ครบตามสัญญาข้าจะจ่ายได้อย่างไร” ไท่จื่อเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามอง และยังคงเขียนอักษรต่อไปอย่างนิ่งสงบ

“ในเมื่อเจ้าผิดสัญญา ข้าก็จะไม่จ่ายในส่วนที่เหลือ” เสวียนอ๋องเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจเช่นกัน 

หว่านชิงกำหมัดเอาไว้แน่น นางโกรธจนดวงตาแดงก่ำร่างกายสั่นระริก ในเมื่อพวกเขาไม่จ่ายนางก็ไม่เอา นางจะไม่ยอมทนอยู่อีกต่อไปแล้ว

“ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันก็ไม่เอา ทูลลาเพคะ” อี๋เหยารีบเข้ามาประคองร่างของหว่านชิงเดินออกไปทันที ไท่จื่อรีบเงยหน้าขึ้นมามองอย่างตกใจ นางตัดสินใจไม่เอาเงินที่เหลืออย่างนั้นหรือ นางยอมแพ้ง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวหรือ

“ฮึ! หยิ่งให้ได้ตลอดรอดฝั่งก็แล้วกัน บ้านที่เจ้าเช่าเป็นบ้านของข้า ข้าจะประกาศเลิกให้เช่าเสียเดี๋ยวนี้” เสวียนอ๋องเอ่ยขึ้นมาอย่างดุดัน ทำให้หว่านชิงที่กำลังจะเดินจากไปชะงักทันที

  นางกำหมัดแน่นด้วยความโกรธอย่างไม่อาจระงับเอาไว้ได้อีก นางไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะมีจิตใจที่เหี้ยมโหดและเลือดเย็นได้ถึงขนาดนี้ นางคิดผิดจริง ๆ ที่รับงานนี้ นางหมุนตัวเดินกลับมาด้วยสีหน้าเย็นชา 

“หม่อมฉันเพิ่งรู้ว่าบ้านหลังนั้นเป็นของท่านอ๋อง ถ้าเช่นนั้นหม่อมฉันจะคืนบ้านเช่าให้ทันที” หว่านชิงเดินไปกระชากกระบี่ข้างเอวของเลี่ยงซู ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ

“หม่อมฉันขอสาบาน ชาตินี้จะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับพวกท่านไม่ว่ากรณีใด ๆ” ฉึบ! หว่านชิงตัดเส้นผมที่ยาวสลวยของนาง ฉึบ! นางตัดชายกระโปรงของนาง ฉึบ! นางปาดกระบี่ไปที่ฝ่ามือ ก่อนจะโยนกระบี่ลงกับพื้น จากนั้นก็หมุนร่างเดินจากไปทันที 

ทุกคนตกตะลึงกับการกระทำของนาง ไม่คาดคิดว่านางจะโกรธมากถึงเพียงนี้ ปกตินางก็เห็นสงบปากสงบคำและสงบเสงี่ยมเป็นอย่างดี 

“นางคงจะอดทนจนถึงที่สุดแล้วพ่ะย่ะค่ะ” เลี่ยงซูเปรยขึ้นมาอย่างเห็นใจนางเป็นที่สุด

“ก็แค่ให้กวาดใบไม้ ฝนหมึกและชงชา นางจะต้องอดทนอะไรกันมากมาย” ไท่จื่อเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา

“นั่นสิวันละ10 ตำลึง ทำงานเพียงแค่นี้ ถือว่าไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย” เสวียนอ๋องบ่นขึ้นมาบ้าง อีหมิงได้ยินก็รีบเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ

“ท่านอ๋องและองค์ไท่จื่อกล่าวเช่นนี้ได้อย่างไรกันพ่ะย่ะค่ะ ก็พระองค์สั่งให้นางกำนัลขันทีไปกลั่นแกล้งนาง ตลอดระยะเวลาที่นางมาทำงานที่นี่ นางกวาดใบไม้เสร็จก็ให้คนนำใบไม้มาเทใหม่ กว่านางจะกวาดเสร็จในแต่ละวันไม่ใช่เรื่องง่ายนะพ่ะย่ะค่ะ” 

เลี่ยงซูได้ยินก็เอ่ยขึ้นมาบ้าง“หลายวันก่อนที่คุณหนูกู้มาที่นี่ นางก็ให้คนของนางไปทำร้ายนางจนได้รับบาดเจ็บ นางก็ไม่ปริปากบ่นสักคำ กระหม่อมเห็นแล้วยังอดสงสารนางไม่ได้เลยพ่ะย่ะค่ะ”

“เจ้าว่าอะไรนะ!” ไท่จื่อและเสวียนอ๋องร้องออกมาด้วยความตกใจ 

“เหตุใดไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับข้า! ใครบังอาจทำเกินคำสั่ง ไม่อยากมีชีวิตอยู่กันแล้วหรืออย่างไร” ไท่จื่อตวาดลั่นแล้วลุกขึ้นยืนด้วยโทสะที่พุ่งขึ้นมา นี่คงเป็นเหตุผลที่นางทนไม่ไหวอีกต่อไป นางคงคิดว่าเขาสั่งให้คนไปกลั่นแกล้งนางสินะ 

“ไปเรียกทุกคนมาที่นี่ให้หมด!” เสวียนอ๋องวางหนังสือในมือ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ เหตุใดเขาถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย นางเองก็อดทนและไม่เอ่ยออกมาสักคำ ใจของนางช่างเด็ดเดี่ยวจริง ๆ 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ    ตอนที่50 ตอนจบ

    สองปีต่อมางานสมรสถูกจัดขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ ยามนี้หว่านชิงพร้อมแล้วที่จะเป็นไท่จื่อเฟย ส่วนฟู่อี้เหรินก็พร้อมแล้วที่จะเป็นหวางเฟย งานแต่งงานถูกจัดขึ้นพร้อมกันทั้งสองคู่ เพราะเป็นความต้องการของไท่จื่อเสวียนฮ่าวหยางและหว่านชิงราชสำนักตกแต่งประดับวังหลวงอย่างงดงาม ผ้าแดงถูกปูลงบนพื้นยาวจนถึงหน้าประตูวังคู่แรกเป็นไท่จื่อเสวียนฮ่าวหยางและฉือหว่านชิง คู่ที่สองเป็นเสวียนหรงจื้อและฟู่อี้เหริน ทั้งสองฝั่งทางเดินมีทหารและขุนนาง ต่างแต่งกายเต็มยศเพื่อร่วมเป็นเกียรติในการสมรสในครั้งนี้ ญาติและคนในรอบครัวของฝั่งเจ้าสาวต่างยืนมองด้วยตาปลาบปลื้มใจ“คำนับฟ้าดิน”“คำนับบิดามารดา”“คำนับกันและกัน จบพิธี”เสวียนอ๋องหลังจากเข้าประตูห้องหอเข้ามา เขาก็ไม่รอช้า รีบจัดการเปิดผ้าปิดหน้าของเจ้าสาวและเริ่มปลดเสื้อผ้าของนางอย่างรวดเร็ว แต่แล้วเสียงทุบประตูก็ดังขึ้น ปึก! ปึก! “เสวียนอ๋องจะรีบเข้าหอไปไหนกันเปิดประตู ข้าและหว่านชิงขนสุราและอาหารมาดื่มกินกับพวกเจ้า”เสวียนอ๋องกลอกตามองบนอย่างไม่สบอารมณ์ ไท่จื่อท่านนี่มันมารขัดความสุขข้าชัด ๆ แต่แล้วเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า ไท่จื่อเคยกล่าวขู่เขาไว้เนิ่นนานมาแล้วว่า ว

  • ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ    ตอนที่49 คู่รักข้าวใหม่ปลามัน

    เช้าของวันใหม่อี๋เมิ่งและอี๋เหยาได้ให้บ่าวจัดเตรียมน้ำอาบให้กับทุกคน แต่ว่าดูเหมือนว่าทุกคนจะยังไม่อยากตื่น เพราะว่าเมื่อคืนกว่าพวกเขาจะพากันไปนอนก็ดึกดื่นค่อนคืน อีหมิงและเลี่ยงซูรีบกลับไปเอาอาภรณ์ชุดใหม่มาให้ไท่จื่อและเสวียนอ๋องให้พวกเขาได้เปลี่ยน แต่ว่าในเรือนใหญ่ยามนี้ยังคงปิดประตูเงียบสนิท หว่านชิงสภาพตอนนี้ เนื้อตัวของนางเต็มไปด้วยร่องรอยของการฝากรักจากไท่จื่อ นางนอนหลับใหลอย่างอ่อนเพลีย ขาของนางพาดอยู่บนใบหน้าของไท่จื่อ ส่วนศีรษะของนางพาดอยู่บนต้นขาของเขา สภาพร่างกายของไท่จื่อก็ไม่ต่างกัน บนลำคอของเขาเต็มไปด้วยร่องรอย ดูเหมือนว่าเมื่อคืนนี้พวกเขาจะทำสงครามกันอย่างหนักหน่วง จนยามนี้ไม่มีใครอยากลุกออกมาจากเตียงส่วนเสวียนอ๋องก็ไม่ด้อยไปกว่าคู่ของไท่จื่อ เตียงมีไม่นอน พากันลงมานอนอยู่บนพื้นด้านล่าง ยามนี้ฟู่อี้เหรินนอนก่ายอยู่บนตัวของเขา พวกเขาจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่สิ่งที่จดจำได้อย่างขึ้นใจก็คือ บทรักอันแสนหวานและเร่าร้อนที่พวกเขาได้มอบให้แก่กันส่วนคู่ของจางไป๋อวี้และฟู่อี้เฉิงพวกเขาตื่นขึ้นมาจัดหนักกันในยามรุ่งสาง จากนั้นก็พากันหลับไปอีกครั้ง ยามนี้คู่รักข้าวใหม่ปลาม

  • ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ      ตอนที่48 แผนการของกามเทพ

    จางไป๋อวี้ ฟู่อวี้เหริน ต่างเข้ามาช่วยหว่านชิงทำอาหารอย่างสนุกสนาน เนื้อย่างไม่ต้องทำอะไรมากเพียงหมักเนื้อใส่เครื่องปรุงก็เป็นอันใช้ได้ หว่านชิงให้จื่อหานซื้อของสดมามากมายหลายอย่าง เนื้อหมู เนื้อวัว กุ้ง ไก่ หว่านชิงกำลังจะทำน้ำจิ้มจึงให้พวกนางช่วยแกะกระเทียม ฟู่อี้เหรินในระหว่างช่วยแกะกระเทียมก็เอ่ยถามหว่านชิงขึ้นมา“หว่านชิงเจ้าบอกว่าเนื้อคู่ของข้าอยู่ในงานเลี้ยงด้วย ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็รู้นะสิว่าเขาคือใคร?” จางไป๋อวี้ได้ยินเช่นนั้นก็ตาโตด้วยความสนใจ รีบเข้ามาเกาะแขนหว่านชิงทันที “หว่านชิงถ้าเช่นนั้นเจ้าช่วยดูเนื้อคู่ให้ข้าอีกสักครั้งได้หรือไม่ ตอนนี้ดวงชะตาของข้าอาจเปลี่ยนไปแล้ว” หว่านชิงพยักหน้ารับ ก่อนจะรีบไปล้างมือแล้วกลับมาจับมือของจางไป๋อวี้ ภาพในนิมิตค่อย ๆ ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง หว่านชิงยกยิ้มด้วยความพอใจ เนื้อคู่ของนางคือพี่ชายของฟู่อี้เหรินอย่างนั้นหรือ “เนื้อคู่ของพวกเจ้าทั้งสองคนก็อยู่ที่นี่ด้วย” หว่านชิงเอ่ยยิ้ม ๆ“อยู่ที่นี่!” พวกนางร้องออกมาด้วยความตกใจ“หว่านชิงเจ้าบอกมาเถอะว่าพวกเขาเป็นใคร” พวกนางรีบพุ่งมาจับแขนของหว่านชิงคนละข้าง แล้วส่งสายตาออดอ้อนมาให้ทันที

  • ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ         ตอนที่47 ขอสุราชั้นดีมาดื่มเพื่อยอมใจ

    สามวันต่อมาทางราชสำนักก็ออกมาติดประกาศ ความผิดของเหล่าขุนนางและบทลงโทษ หลี่ซูเผิงถูกถอดจากตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีและให้ติดคุกตลอดชีวิต เสนาบดีหลี่จงหยวนกรมยุติธรรมโทษติดคุกตลอดชีวิต เสนาบดีโจวหยางเฉิงโทษติดคุกตลอดชีวิต เสนาบดีสวี่ซูเฉินโทษติดคุกตลอดชีวิต ส่วนคนอื่น ๆ ที่ไม่ได้เป็นขุนนางแต่ได้ทำความผิด โทษติดคุก20ปี ประกาศต่อมาคือการประกาศยกเลิกการหมั้นหมาย ระหว่างคุณหนูโจวอวิ๋นเยว่และไท่จื่อเสวียนฮ่าวหยาง ประกาศต่อมาเป็นการประกาศยกเลิกการหมั้นหมาย ระหว่างคุณหนูสวี่ซูหรานและเสวียนอ๋อง เสวียนหรงจื้อประกาศต่อมาคือการประกาศ ให้มีการยกเลิกการค้าขายทาส หากตรวจพบว่ายังมีคนลักลอบค้าขาย จะถือว่ามีความผิดอย่างร้ายแรง โทษคือประหารชีวิต เมื่อมีประกาศออกมาเช่นนี้ บรรดาพ่อค้าทาสจำเป็นต้องเดินทางมาพบกับอวี้สื่อต้าฟู เพราะยามนี้ทาสที่พวกเขาซื้อมามีเป็นจำนวนมาก หากทางการประกาศออกมาเช่นนี้ หากว่าพวกเขาต้องปล่อยทาสไป พวกเขาย่อมขาดทุนไม่ใช่น้อยเลย หว่านชิงรับฟังปัญหาของพวกเขาอย่างเข้าใจ การค้าขายทาสมีมาอย่างยาวนาน จู่ ๆ มาประกาศให้ยกเลิก พ่อค้าย่อมตั้งตัวไม่ทัน“ทางการจะช่วยชดเชยเงินที่พวกท่านจ่ายไป แต่ต

  • ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ     ตอนที่46 เนื้อคู่ของคุณหนูฟู่

    หว่านชิงยิ้มออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ถ้าเช่นนั้นข้าขอเลือกคนที่ตรวจดูดวงชะตาให้ก็แล้วกัน คุณหนูฟู่อี้เหรินท่านอยากตรวจดูเนื้อคู่ของท่านหรือไม่?” ฟู่อี้เหรินหน้าแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย แต่ก็พยักหน้าแล้วก้าวออกไป หว่านชิงเอื้อมมือไปจับมือของนาง ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“คุณหนูฟู่เนื้อคู่ของท่านอยู่ในงานเลี้ยงนี้ด้วยเจ้าค่ะ” พอจบคำพูดของหว่านชิง ฟู่อี้เหรินก็ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ฟู่อี้หยางและฟู่อี้เฉิงรีบมองหาบุรุษที่คิดว่าน่าจะเป็นไปได้ทันที หลายตระกูลที่พาบุตรชายมาด้วยต่างรู้สึกตื่นเต้น เพราะว่าตระกูลฟู่ร่ำรวยมาก หากใครได้เป็นลูกเขยคงสบายไปทั้งชาติ“บุรุษผู้นั้นสวมอาภรณ์สีเข้ม นิสัยส่วนตัวชอบปั้นหน้าดุเย็นชาราวกับเจ้าชายน้ำแข็ง” หว่านชิงจงใจที่จะไม่เปิดเผยออกไปมากนัก ไท่จื่อที่รู้อยู่แล้วว่าคนผู้นั้นเป็นใครก็หลุดขำออกมาอย่างเก็บอาการไม่อยู่“เจ้าขำเช่นนี้เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าคนผู้นั้นเป็นใคร?” เสวียนอ๋องหันมาถามด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์“ข้าขำคำพูดของนางต่างหากเล่า นางไม่ได้บอกข้าแล้วข้าจะรู้ได้อย่างไร แต่ว่าเจ้าดูบุรุษผู้นั้นสิตรงตามคำทำนายของนางทุกกระเบียดนิ้วเล

  • ทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ      ตอนที่45 อย่าดื้อให้มันมากนัก

    “หากเป็นสหายกันแล้ว ข้าอนุญาตให้เจ้าเรียกข้าว่าหว่านชิง ส่วนข้าจะเรียกเจ้าว่าอี้เหรินและข้าก็อยากให้เจ้ามานั่งกับข้า” ฟู่อี้เหรินเริ่มประหม่าขึ้นมาทันที นางเป็นคนกระโดกกระเดกไม่เรียบร้อย หากต้องมานั่งร่วมกับเชื้อพระวงศ์ นางกลัวว่าจะทำให้บิดาขายหน้า หว่านชิงจับมือของนางมากุมเอาไว้ “ไม่ต้องกังวลทำตัวตามสบาย ก็แค่เชื้อพระวงศ์มีอะไรน่ากลัวกัน” ประโยคหลังนางเอ่ยเสียงเบา แต่ทว่าไท่จื่อเสวียนฮ่าวหยางก็ยังได้ยิน เขารีบยกมือมาบีบแก้มของนางเบา ๆ โดยไม่สนสายตาของผู้ใดเลยสักนิด ในเมื่อวันก่อนเขาประกาศออกไปแล้ว จะต้องมากังวลสิ่งใดอีก อย่างไรนางก็คือว่าที่พระชายาของเขา “ลิงทโมนน้อยอย่าดื้อให้มันมากนัก” “งื้อ…” หว่านชิงรีบมาจับมือของเขาเอาไว้ “ก็ดื้อแต่กับพระองค์ผู้เดียว” เขาได้ฟังก็ยิ้มออกมาเต็มใบหน้า ภายในใจเบ่งบานราวกับดอกไม้ได้รับหยาดฝน น่ารักจริง ๆ ลิงน้อยของข้า หากอยู่กันเพียงลำพังเขาคงดึงนางมากอดเอาไว้แล้ว รอกลับถึงจวนเขาจะกอดนางให้หนำใจ ฟู่อี้เหรินมองท่าทีของพวกเขาสองคนก่อนจะยิ้มออกมา พวกเขาสองคนชอบพอกันหรอกหรือ ถ้าเช่นนั้นนางก็คือว่าที่พระชายาหรือที่เรียกว่าไท่จื่อ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status