All Chapters of Returning As My Ex-Husband's Living Nightmare: Chapter 1 - Chapter 7

BETTY "Ma'am, pasensya na po. Bawal po kayong pumasok." pigil ng maid sa akin nang makita niyang nakaapak ako sa mansyon, tumitig pa nang malala na parang nakakita ng naliligaw na stray cat. "No! Kailangan kong makausap si Leo ngayon din. This is urgent!" pagpupumilit ko naman habang sinusubukang lampasan siya. "Hindi pwedeng hindi ko siya maka-usap. Buhay ang nakasalalay dito!" Salamat naman at insaktong lumabas si Leo, ang lalaking minsang nagpatibok ng puso ko, na ngayon ay ang taong gustong-gusto ko nang sabunutan sa sobrang inis. Dali-dali niya akong nilapitan, ang mukha ay asiwang-asiwa na parang nakakita ng multo. "Betty? What the fvcking hell are you doing here?" ​napakunot ang noo niya, halatang gulat na gulat at nabigla kung bakit napadpad ang isang tulad ko sa mansyon niya. "Hindi ba't nag-usap na tayo noon na huwag mo na kaming guluhin ni Clara?" Guluhin? Hindi naman ako nagpunta rito para manggulo. At wala na akong paki-alam kung sila pa ngayon ni Clara ang pinakamasa

​Nag-init ang buong pagkatao ko habang nakatitig sa cheque na yun. Leche talaga! Hindi ko matanggap! Parang binili niya lang ang limang taon ng paghihirap namin ni Liam. ​Hindi na ako nag-isip pa nang dalawang beses. Sa harap ng mga alta de sociedad na nakatingin, pinunit ko ang cheque. Sabay-sabay naman silang nagulantang sa ginawa ko. Literal na nalaglag ang panga ni Leo, habang si Madame Theresa naman ay muntik nang mabitawan ang iniinom niyang champagne sa sobrang gulat. ​"Anong pinagmamalaki mo, ha?" tawa ni Clara nang may halong pandidiri. "Ten million dollars, pinunit mo? Bakit, magkano ba ang beneficiary benefit mo after your farmer husband passed away? May sampung million dolyar ka na ba? Ilang taon naman kayang pinagtatrabahuan yun ng asawa mo kaaararo sa bukid bago siya pumanaw?" "Maybe sira ulo ka, o sadyang pinanganak na bobo? Tapos na ang limang taon, pinalayas ka na nga, tinulungan ka pang magka-pera, pero pinili mo pang maging tanga! Desperada ka na nga sa atensyon ng

Lumipas ang ilang araw, pero parang ilang taon sa akin ang bigat. Hanggang ngayon, hindi ako kinakausap nang maayos ng anak ko. Kahit anong suyod ko ng ngiti o pilit na pagpapanggap sa video call, umiiwas si Liam sa akin. Nilalagyan niya ng unan ang camera o kaya’y tatalikod nang walang imik, damang-dama ko ang sakit ng pagtatampo niya. ​Putangina, ang sakit-sakit. Doble-dobleng saksak sa dibdib na makitang ang batang iniluwal ko at pinoprotektahan ay galit na galit na rin sa akin dahil sa mga pangakong hindi ko matupad. ​At para mas lalo akong mamatay sa loob, pagbukas ko ng phone ko, hayun na naman sila sa balita. ​Nakalandit sa news feed ko ang mukha nina Leo at Clara. Magkatabing nag-uusap sa isang high-profile business gala, super sweet, super angat, at wagas kung makangiti sa mga camera habang pinagdiriwang ang patuloy na paglago ng negosyo nila. Ang kapal talaga ng mukha. Habang kami ng anak ko ay lumulubog sa impyerno ng sakit at pangungulila, sila naman ay nagpapakasasa sa t

​“Miss Betty, I just received an update from the store manager. Naghihintay na po roon si Mr. Leo sa restaurant niyo,” bungad ng assistant ko habang nakatayo sa may pintuan ng aking dressing room.​Bahagya akong napatigil sa pagpili ng earrings, just as I checked my luxury watch. This is it, Betty! ​Ito na ang pinaka-hihintay kong sandali, ang muling paghaharap namin ng dati kong asawa gamit ang mukha ng first love niya, ang babaeng araw-araw siyang nababaliw.Also, hindi na talaga ako makapaghintay na makita ang magiging reaksyon ng gagong yun. Ayoko nang sumugod pa siya sa lumang address ko at gumawa ng eksena roon, kaya pinalabas ko sa secretary ko na makikipagkita ako sa kanya sa isang ultra-exclusive na high-end restaurant na isa sa mga multi-million prime assets na iniwan ng yumaong kong asawa.​“Mommy? You look so gorgeous. But how can Daddy know na ikaw po iyan? How can you convince him?” ​Narinig kong tanong ni Liam mula sa nakasandig na iPad sa harap ng vanity mirror. Nakat