Chapter 7

​“Miss Betty, I just received an update from the store manager.  Naghihintay na po roon si Mr. Leo sa restaurant niyo,” bungad ng assistant ko habang nakatayo sa may pintuan ng aking dressing room.

​Bahagya akong napatigil sa pagpili ng earrings, just as I checked my luxury watch. This is it, Betty! ​Ito na ang pinaka-hihintay kong sandali, ang muling paghaharap namin ng dati kong asawa gamit ang mukha ng first love niya, ang babaeng araw-araw siyang nababaliw.

Also, hindi na talaga ako makapaghintay na makita ang magiging reaksyon ng gagong yun. Ayoko nang sumugod pa siya sa lumang address ko at gumawa ng eksena roon, kaya pinalabas ko sa secretary ko na makikipagkita ako sa kanya sa isang ultra-exclusive na high-end restaurant na isa sa mga multi-million prime assets na iniwan ng yumaong kong asawa.

​“Mommy? You look so gorgeous. But how can Daddy know na ikaw po iyan? How can you convince him?” ​Narinig kong tanong ni Liam mula sa nakasandig na iPad sa harap ng vanity mirror. Nakatitig ang inosente niyang mukha sa akin habang dahan-dahan kong nilalagyan ng deep crimson stain ang aking mga mata.

​Napatingin ako sa screen at bahagyang ngumiti. Sa pagkakaalam ko, simple at medyo mahinhin lang si Nancy noon. Good girl, parang Maria Clara vibes. Pero this time? I will rewrite the script. Icocombine ko ang dalawang bagay na nagpabaliw sa lalaking yun, ang katawan ni Clara at ang mukha ng namayapa niyang first love. Tignan ko lang kung hindi pa siya aatakihin sa puso kapag nakita na niya ako, na ganito kaganda.

​I picked out a body-hugging, floor-length silk dress with a plunging sweetheart neckline. Kita ang cleavage ko at bakat ang kurba ng katawan ko na alam kong sapat para patibukin nang mabilis ang pagkalalaki niya at piliting magwala ang konsensya niya. It was bold, provocative, and absolutely deadly.

​“Don't worry, baby,” sagot ko sa anak ko habang inayos ang bagsak ng kulot kong buhok. “Gagawin ni Mommy ang lahat para makasama mo siya. Bigyan mo lang si Mommy ng konting oras. Pahinga ka na, okay? I'll update you later. I love you, Liam.”

​​Nang mapatay ko na ang video call, humarap ako sa malaking salamin. One last stare, ​hindi pa rin ako makapaniwala. I couldn't really believe na nagawa ko talaga ang bagay na 'to para lang singilin at durugin si Leo. Ang ganda ni Nancy sa lumang mga litrato, pero ang version na nakatayo sa harap ko ngayon? She was dangerous. She looked expensive, daring, at sobrang sexy. Para itong modern at glow-up version ng isang multo na bumangon mula sa hukay para lang mang-agaw ng kaluluwa.

Muli akong napangiti, tinitigan ang sarili habang unti-unti nang umiigting ang panga ko. "It's payback time. Let the show begin."

*****

​Pagkaapak ko pa lang sa glass door ng restaurant, naramdaman ko agad ang bigat ng katahimikan at karangyaan ng lugar. The chandeliers gleamed, classical piano music echoed softly, and the waiters moved with absolute precision. ​At doon sa pinakadulong VIP table malapit sa floor-to-ceiling glass panel? Nasilayan ko na agad ang unfaithful kong ex-husband.

​Bihis na bihis ang gago. Naka-tailored suit siya na parang big client ang kikitain niya ngayon. Mabilis ang galaw ng mga daliri niya habang may kausap sa iPad, taking nervous sips from his scotch glass. Hindi ko rin marinig mula sa malayo kung sino ang kadebate niya sa video call, pero sa gigil ng panga niya at sa irita ng mukha niya? Kutob kong si Clara yun.

Napangiti ako, yung klaseng ngiti na dahan-dahang s********p ng dugo. Yung ngiti na nagsasabing 'your nightmare just walked in.' Pumasok ako sa loob with absolute class. Bawat hakbang ng aking stiletto heels ay may iral ng authority, pero sinigurado kong hindi niya ako agad mapapansin. Gusto ko ’yung cinematic na revelation, yung hindi niya inaasahan. Yung pagtatagpo naming ikakagulat at ikakawala niya ng sariling bait.

​Sa halip na humarap sa table niya, umupo ako sa mesang mismong nasa likuran niya. Back-to-back ang swivel leather chairs namin. Kasya lang ang kaunting espasyo sa pagitan ng aming mga upuan para marinig ko nang buong-buo ang bawat mura at bawat salitang lumalabas sa bibig niya.

​"I told you, Clara, kailangan ko ang guardianship papers!" maotoridad na bulong ni Leo sa kabilang linya ng iPad niya, bagaman halatang pilit niyang binababa ang boses niya para hindi makatawag ng pansin. "Kung hindi papayag si Betty na ibigay ang proxy votes ni Liam, mawawala sa akin ang control sa board! Nalulugi na ang kumpanya ko matapos yung palpak mong expansion project! Do you fucking get it?"

​Marahan kong inilagay ang aking designer handbag sa ibabaw ng mesa. Dinig na dinig ko ang matinis na boses ni Clara na sumasagot mula sa speaker ng iPad niya.

“Then find that desperate bitch, Leo! Akala ko ba pumunta ka sa dati niyang address? Bakit wala siya roon? Huwag mong sabihing nagtatago siya dahil gusto niyang tuluyan tayong ma-bankrupt!”

“Pumunta ako!” asik ni Leo, halata sa boses niyang naiinis. “Pero sabi ng mga kapitbahay, matagal na raw siyang umalis doon matapos niyang ipagbili ang lupang pag-aari ng asawa niyang magsasaka. I'm trying my best here, Clara. Hindi ko naman kasalanan kung bigla na lang siyang naglaho!”

“Lintik na Betty na yan!” singhal ni Clara. Halos magliyab ang buong sistema niya sa sobrang galit. “Hindi ko akalaing magkakaroon pa siya ng alas laban sa ating dalawa! Napakawalanghiya niya! Siguraduhin mo lang na mapapayag mo siya. I don't care how you do it. Kailangan nating makuha ang gusto natin mula sa kanya!”

“Relax ka lang, okay?” aniya, pinahinaan ang boses pero ramdam ko pa rin ang gigil nito. “Alam ko ang kahinaan ni Betty. Isang lambing ko lang sa kanya, bibigay din yon sa akin.”

Napataas ang kilay ko. Wow ha! Halos mabilaukan ako sa narinig. Sa sobrang kapal ng mukha ng lalaking ito, akala mo naman kung sinong irresistible na lalaki! Anong akala niya sa akin? Na ako pa rin ang dating Betty na halos magmakaawa para lang mapansin niya? Iyong Betty na handang lunukin ang lahat ng pambabastos at pagtataksil niya, basta lang manatili siya sa tabi ko? Well, that was before! You have no idea how much I've changed.

"Nasaan na ba ang babaeng yon? Bakit ang tagal niya?"

Napakagat ako sa loob ng aking pisngi upang pigilan ang mapanuyang ngiti na gustong kumawala sa aking mga labi. Oh, darling. If only they knew. Hindi ko kailangang magmadali. Hindi ko kailangang magtago. At higit sa lahat, hindi ko kailangang matakot sa dalawang taong minsang nag-akala na kaya nila akong tapakan habang-buhay.

Dahil sa pagkakataong ito, ako naman ang may hawak ng alas. At hindi nila kailangang hanapin pa ang babaeng hinihintay nila. Nandito lang ako. Right behind Leo. And once I turn around and face him, their living nightmare is about to begin. Then, an idea suddenly crossed my mind. Napangiti ako as I glanced at the plate beside me. Sadya ko yung nilaglag, para mag-create ng kalansing at para mabaling ang atensyon nilang lahat sa akin.

Hindi nga ako nagkamali. Agad na napakilos si Leo nang mapansin niya akong pinupulot ang mga kalat sa tabi niya. Mabilis siyang yumuko at tinulungan akong pulutin ang mga iyon, na para bang likas na sa kaniya ang tumulong sa isang katulad ko. Ngunit sa mismong sandaling magkasabay naming inabot ang huling piraso ng kalat, aksidenteng nagtama ang mata naming dalawa.

Checkmate!