Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 8

EVANGELINE YUCHENGCOTatlong araw na akong naninirahan sa mansyon ng 'asawa ko'. Ngunit sa kabila ng bagong apelyidong nakakabit na ngayon sa pangalan ko, wala pa ring nagbago sa pakiramdam ko.Para pa rin akong isang estranghero sa lugar na ito.Isang taong hindi alam kung saan lulugar.Isang taong kailangang mag-ingat sa bawat kilos upang hindi makagawa ng anumang bagay na maaaring ikainis ng ibang tao.Marahil dahil hindi pa ako sanay sa ganitong klaseng pamumuhay. O baka dahil masyado lamang akong natatakot na makagawa ng pagkakamali at pagalitan niya. "Good morning, Ma'am."Napahinto ako nang marinig ang pagbati ng isang babaeng katulong habang naglalakad ako sa pasilyo.Agad akong bahagyang ngumiti."G-Good morning po." Mabilis akong nagpatuloy sa paglalakad.Hindi ko alam kung bakit, pero kahit simpleng pagbati lamang ay parang kailangan ko pang pag-isipan kung paano sasagutin. Para maiwasan kong magkamali. Hindi naman sila masama sa akin.Sa katunayan, magagalang naman ang

KONSTANTIN GABRIEL MOROZOV I wasn't particularly fond of shopping. In fact, I considered it one of the most unnecessary ways to waste an afternoon. If I needed something, I simply instructed my assistant to purchase it. There was no reason for me to spend hours walking around a crowded establishment when I could have someone do it for me. "Do you like this place?" marahan kong tanong sabay binalingan si Evangeline na tahimik lang sa tabi ko. She was looking through the large glass windows of one of the boutiques. Her eyes wandered over the dresses displayed inside, although she hadn't made any attempt to enter. She looked at me. "O-Oo. Pero sa tanang buhay ko ay ikatlong beses ko pa lang na makapasok sa ganito." Sagot niya. We had been inside the mall for barely fifteen minutes, and she had already apologized twice for walking too slowly and once for supposedly making me wait. I was beginning to wonder how many times a person could apologize in a single afternoon. "Come here

KONSTANTIN GABRIEL MOROZOVKakarating ko pa lamang sa mansyon nang buksan ng isa sa mga tauhan ko ang pinto ng sasakyan."Good evening, sir."Bahagya akong tumango bago tuluyang bumaba.Inayos ko ang manggas ng aking itim na amerikana habang naglalakad patungo sa pangunahing entrada. Pagod ako mula sa maghapong trabaho, at ang tanging nasa isip ko ay ang makauwi at makita ang asawa ko.Hindi ko alam kung bakit, pero nitong mga nakaraang araw ay naging bahagi na ng nakagawian ko ang hanapin siya pagkauwi.Minsan ay nasa hardin siya. Minsan naman ay nasa library o kaya'y nasa kusina kasama ang mga katulong.Hindi siya maingay. Hindi rin siya mahilig humingi ng atensiyon. Ngunit kahit ganoon, napapansin ko agad kapag wala siya sa paligid."Sir."Napahinto ako nang tawagin ako ng isa sa mga bantay na nakatalaga sa entrada."What?""May dalawang bisita pong dumating kanina."Kumunot ang noo ko."Bisita?""Yes, sir. It's Mrs Yuchengco and her daughter Isabella." "Who told you to let them i

EVANGELINE YUCHENGCO Nagising ako dahil sa sunod-sunod na ingay na nagmumula sa labas ng aking silid.Sa una ay inakala kong may nahulog lamang na gamit, ngunit nang makarinig ako ng isa pang kalabog ay napakunot ang noo ko.Ano kaya iyon?Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama at inayos ang gusot kong buhok. Bahagya pa akong napahinto nang mapansin ang aking binti.Nakatatak na muli ang akin prosthetic leg. Napatingin ako roon nang ilang segundo.Hindi ko maalala kung kailan iyon naisuot muli. Ang huling naaalala ko ay ang pag-upo ko sa sahig ng kusina habang umiiyak, bago ako buhatin ni Konstantin patungo rito.Marahil ay siya ang nag-asikaso niyon habang natutulog ako.Napahawak ako sa gilid ng kama at maingat na tumayo. Sinubukan kong igalaw ang aking binti upang matiyak na maayos ang pagkakasuot nito.Mabuti naman.Pagkatapos ay lumapit ako sa pinto at marahang binuksan iyon.Muli kong narinig ang ingay.May kung anong kumakalabog sa ibaba.Nagtataka akong lumabas ng silid at