“เมื่อกี้ฉันเห็นคุณมองขาอ่อนฉัน”เธอไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองแน่ ๆ เมื่อสักครู่ตอนที่เธอหันขวับกลับมาสายตาเขายังจดจ้องที่กระโปรงทรงเอความสั้นเลยเข่าของเธอตาไม่กะพริบ“หึ…”แต่ฝ่ายถูกกล่าวหากลับหัวเราะหึในลำคอพร้อมไหวไหล่นิด ๆ“นี่คุณ เอาเป็นว่าฉันขอคุยกับคุณตรง ๆ แล้วกันนะคะ”“คุยเรื่อง?”นันทิชาเหลือบซ้ายแลขวาก่อนจะเดินเข้ามาเผชิญหน้าเขาใกล้ ๆ “คุณกับฉันเราสองคนคือเพื่อนร่วมงานที่เพิ่งจะรู้จักกันที่นี่และก็วันนี้”บังคับเขาด้วยสายตาให้รู้ว่าเธออยากเป็นคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อนหน้านี้“คุณชื่ออะไร”แทนที่อีกฝ่ายจะตอบรับหรือปฏิเสธเขากลับถามคำถามที่ทำเอาเธอหน้าเหวอไปชั่วขณะ“คุณก็รู้แล้วนี่ว่าฉันชื่ออะไร”แล้วจะถามเธออีกทำไม เป็นอะไรมากมายกับแค่เรื่องชื่อ หรือว่าแค้นฝังหุ่นเธอมากขนาดนั้น“ยังคุณยังไม่ตอบคำถามผม”น้ำเสียงเขาดูนิ่งเรียบแต่เฉียบขาด“ชื่อนันทิชาไงคะ”“ผมหมายถึงชื่อเล่น”เขาย้ำบอกเธออีกรอบหากแต่เธอไม่ยอมตอบ ปฐวีถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะอธิบายต่อด้วยเสียงเนิบ ๆ“ในเมื่อเราเพิ่งจะรู้จักกันเราก็ควรจะเริ่มต้นด้วยรู้จักชื่อกันก่อนจริงไหม ผมชื่อ… ดิน”เขาเน้นชื่อท้ายประ
Last Updated : 2026-11-07 Read more