All Chapters of หมอดิน: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 17หนังสือเล่มเก่าหลังจากวันที่ยกเลิกข้อตกลงกัน เราทั้งคู่ทำงานร่วมกันตามปกติ มีเส้นแบ่งความสัมพันธ์เพียงเพื่อนร่วมงานกันชัดเจน และอีกอย่างหนึ่งเมื่อวานเธอได้คำตอบอย่างแจ่มแจ้งยิ่งขึ้นแล้วว่าเหตุที่เขาดูสนิทสนมกันดีกับชายสูงวัยที่มาเข้ารับการรักษาเรื่องต่อมลูกหมากโตนั่นเพราะว่า ชายสูงวัยผู้นั้นเคยเป็นว่าที่พ่อตาของเขานี่เอง และไม่แน่ในอนาคตอันใกล้นี้อาจจะได้เป็นพ่อตาจริง ๆ ของเขาในเร็ววัน“โอ๊ย… หนูอกหักตั้งแต่ยังไม่เริ่มจีบเลยอะพี่ชา”สุธินีโอดครวญขึ้นมาทันควันหลังจากได้รับข้อมูลยืนยันความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ว่าเคยคบกัน ภาพเหตุการณ์ที่เขาแลดูจะใส่ใจพูดคุยกันสนิทสนมกับญาติคนไข้ตั้งแต่เมื่อวานที่แผนกทำเอาสาว ๆ ที่เล็งเป้าหมายต่างตั้งข้อสงสัย และท้ายที่สุดคนเฉลยก็คือพี่วันน้าสาวของเขาซึ่งแวะเวียนมาเยี่ยมแผนกแล้วทั้งสามได้พูดคุยทักทายกันพอดิบพอดี“คุยกันกะหนุงกะหนิงเหมือนคนยังรักกันแบบนี้อยากรู้เลยอะพี่ ว่าทำไมจู่ ๆ เขาเลิกกัน”เมื่อวานพี่วันตอบทุกคนสั้น ๆ แค่ว่าเขาเคยคบกันแล้วเลิกกันก่อนที่หมอดินจะไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนเหตุผลนั้นไม่ได้อธิบายกับใครอื่น แต่กับเธอจัดเต็มคาร

นันทิชาชะงักเล็กน้อย ในขณะที่คนที่คุยกันอยู่หน้าเคาน์เตอร์หยุดการเจรจาแล้วหันหน้ามามองเธอพร้อมกัน “สวัสดีค่ะคุณพยาบาล”หญิงสาวที่ชื่อพลอยขวัญเอ่ยทักทายเธอด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร“สวัสดีค่ะ”“งั้นพลอยขึ้นไปดูคุณพ่อก่อนนะคะ เดี๋ยวค่อยคุยกันต่อตอนพี่ดินขึ้นไปเยี่ยมไข้คุณพ่อก็ได้”“อืม”“ไปละ”สาวเจ้าก็ยิ้มหวานตาหยีดูน่ารัก โบกมือลาท่านแพทย์ของเธอแล้วหันมาบอกลาเธอด้วย“ไปก่อนนะคะคุณพยาบาล ขอบคุณมากเลยนะคะเมื่อวานที่ช่วยดูแลคุณพ่อตอนพามาตรวจที่นี่ คุณพ่อฝากมาชื่นชมว่าเจ้าหน้าที่น่ารักมาก ๆ บริการดีพูดจาดีทุกคนเลยค่ะ”“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”เธอตอบหญิงสาวหน้าใสเพียงแค่สั้น ๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นก็หันไปยิ้มให้กับหมอปฐวีอีกหนแล้วเดินออกจากแผนกไปอย่างรวดเร็ว เหลือแค่เธอกับเขาที่ยืนสบตากันอยู่หน้าเคาน์เตอร์พยาบาล อีกฝ่ายคล้ายมีอะไรจะบอกแต่น้องสาวร่วมเวรเธอเดินตามออกจากห้องพักเบรกมาเสียก่อนพร้อมกับออกปากขอบคุณเขาเป็นเรื่องเป็นราว แล้วหลังจากนั้นต่างฝ่ายก็ต่างแยกย้ายทำหน้าที่ของตนเองจนกระทั่งงานเสร็จสิ้นช่วงบ่ายสามโมงเย็น“พี่ชาอย่าใจร้ายกับหมอต้นเลย สงสารคุณหมอหน่อยเถอะ”ทีมเชียร์ก็ต่างสนับสนุนก

วันนี้สุธินีที่พอจะรู้ระดับความทนทานสภาพคอเหล้าของตนจึงเพลา ๆ การดื่มลงบ้างแต่ก็ออกอาการมึน ๆ งง ๆ พอสมควร“ส้มโทรหาน้องแต่น้องไม่รับสายค่ะ เดี๋ยวอีกสักพักค่อยโทรใหม่”บ้านสาวเจ้าอยู่ไกลจากโรงพยาบาลประมาณสิบกิโลเมตร ปกติสุธินีขับรถมาทำงานเองแต่ว่าวันนี้ออกบ้านมานอกเวลางาน คิดเอาไว้แล้วว่าถ้าจะเมาต้องไม่ขับเลยให้น้องชายมาส่งที่งานเลี้ยง บอกน้องเอาไว้ว่าน่าจะกลับประมาณห้าทุ่ม แต่นี่เหลือเวลาอีกเป็นชั่วโมงไม่รู้ว่าน้องชายตัวดีกำลังทำอะไรอยู่โทรศัพท์ไปไม่รับสาย“เดี๋ยวพี่ไปส่ง”“ไม่เป็นไรค่ะพี่ชา ส้มลองโทรเรื่อย ๆ ดูก่อน”“ไม่ต้องเกรงใจ มา ๆ จะได้ไม่ต้องรอ”ว่าแล้วก็เดินเข้าไปบอกพี่วันที่กำลังวุ่นวายกับแขกรับเชิญกิตติมศักดิ์ที่เมาแล้วหมดสภาพอยู่ที่โต๊ะหน้าบ้าน“พี่วันคะ ชาขอไปส่งส้มที่บ้านแป๊บนะ เดี๋ยวกลับมาช่วยเก็บซากคนเมา”เหลือบมองสภาพคนเมา แต่จู่ ๆ ดีดตัวขึ้นจากโต๊ะจนทุกคนตกใจแล้วโก่งคออาเจียนโดยมีพี่วันช่วยประคองกันในสภาพทุลักทุเลพอสมควร“อ่อ ได้ ๆ ทางนี้ไม่ต้องห่วง ดินก็อยู่เดี๋ยวให้ดินช่วยจัดการ”เจ้าของวันเกิดรีบบอกน้องสาวในสภาพที่ลิ้นพันกัน ท่าทางโงนเงนไม่ต่างกันหากแต่ย

บทที่ 19หักห้ามใจ“แล้วคืนนี้คุณจะไปนอนที่ไหน”เขาถามด้วยความเป็นห่วง หลังจากสอบถามกันจนรู้ความแล้วว่า เธอหยุดเขาก็หยุดในวันพรุ่งนี้ แต่เท่า ๆ ที่รู้มานันทิชามีเพื่อนสนิทคนหนึ่งซึ่งตอนนี้จากมิตรกลายเป็นศัตรูคู่แค้นไปเรียบร้อย มีเพื่อน ๆ พยาบาลร่วมรุ่นอยู่ในกลุ่มเดียวกันก็แต่งงานแยกย้ายออกไปอยู่ข้างนอกโรงพยาบาลกับครอบครัว ในเวลาเที่ยงคืนนิด ๆ เช่นนี้คงไม่ใช่เวลาดีที่จะโผล่ไปรบกวนบ้านหลังไหน นันทิชาสีหน้าครุ่นคิดไม่คลายก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าโรงแรมแถวนี้น่าจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุด“คุณส่งฉันที่โรงแรมข้างหน้านี้ก็ได้ค่ะ”“….”“เลี้ยว ๆ อ้าวเลยไปทำไม”โวยวายพอเขาไม่ทำตามที่เธอต้องการ แล้วไม่หือไม่อือไม่ตอบคำถามเธอเสียด้วยว่าจะขับรถพาเธอไปที่ไหน “หมอดิน คุณจะพาฉันไปไหน”ถามย้ำเขาอีกหน ไม่ได้กลัวและไม่ใช่ไม่ไว้ใจเพราะมันเลยจุดนั้นมาพอสมควร เพียงแต่อยากรู้ความคิดของเขาว่าจะช่วยเธอจัดการเรื่องนี้ยังไง“ไปโรงแรมของเพื่อนสนิทรุ่นพี่ผมจะดีกว่า”โรงแรมที่เขาเอ่ยถึงคือโรงแรมสุรเดชา เป็นธุรกิจของครอบครัวเฮียพอล แอนเดอร์สันซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของอาจารย์หมอเอกผู้ซึ่งเป็นพี่รหัสของเขาเอง สนิท

พอได้ยินประโยคนี้จากปากเขารู้เลยว่าสภาพเนื้อตัวเธอคงดูไม่จืดเลยสักนิด ต่างจากเขาแม้ขนาดเพิ่งตื่นนอนยังดูดีในทุกองศา ผมยุ่ง ๆ ปัดป่ายไปมาดูเซ็กซี่ขยี้ใจสาวนิด ๆ ยิ่งพอเขาพลิกตัวเป็นนอนหงายเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมลงมาสามเม็ดนั้นยิ่งแยกห่างออกจากกันชัดเจนจนมองเห็นแผงอกแน่น ๆ ชวนใจเต้นแรงมากขึ้นไปอีก ไล่ลงมองต่ำลงไปอีกนิด อีกนิด จนกระทั่งพบบางสิ่งที่นูนเด่นชัดขึ้นมา ใบหน้าใสเห่อร้อนเพิ่มระดับมากขึ้นพร้อมกับเบือนหน้าหนีแล้วชิงบอกเขา“ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”ว่าแล้วก็เดินไว ๆ จะหนีเข้าห้องน้ำไป คล้อยหลังได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ พร้อมอ่อยเธอเรี่ยราดด้วยคำพูดตามสไตล์เขา“เฮ้อ… วันนี้หิวชานมไข่มุกแต่เช้าเลยทำไงดี”หิวก็ไปหาซื้อกินเอาสิ เชื่อว่าหลอดดูดชาอันเขื่องของเขาคงจะไม่เป็นหมันแน่นอน แล้วไหนจะสาวสวยคนนั้นที่ดูเหมือนเป็นถ่านไฟเก่ากำลังจะคุขึ้นมาอีก คงจะอร่อยถูกใจเขามากกว่าเธอเป็นหลายเท่าพอเขามาส่งเธอถึงบ้านพักเพื่อปล่อยให้เธอเป็นผู้เผชิญหน้ากับพี่วันสองต่อสองตามแบบฉบับของผู้หญิง ๆ แต่ทว่าทุกอย่างต่างจากที่คาดคิดไปพอสมควร พี่สาวร่วมบ้านของเธอในวัย 46 ปี 1 วันไร้ซึ่งภาวะวิตกกังวลหรือตื