All Chapters of หมอดิน: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 9ชานมไข่มุกงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่ทว่าเป็นการเลิกราชนิดที่ว่าสุดฤทธิ์สุดเดชสุดเหวี่ยงกันที่สุด ไม่มีใครยอมใครเลยสักนิดโดยเฉพาะแม่เสือสาวดาวยั่วน้องสาวของเธอที่เมาขั้นสุดแทบจะคลานกลับห้อง นางบอกเวลางานคือจริงจังกับงาน เวลาเที่ยวสนุกสนานสุดเหวี่ยงกันจริง ๆ ไปให้สุดแล้วหยุดที่เธอกับน้อง ๆ ช่วยกันแบกแม่เสือสาวกลับมานอนที่ห้อง“เฮ้อ”นันทิชาถึงกับต้องถอนหายใจออกมาแรง ๆ เห็นสภาพน้องสาวร่วมห้องแล้วอดขำเสียมิได้ เมาแล้วรั่วขั้นสุด เมาแล้วขยันวนเวียน ๆ จะไปชนแก้วกับแดงไบเล่อยู่ร่ำไป ตอนนี้สิ้นฤทธิ์ไปแล้วเรียบร้อย ทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้าห้องพักเพื่อพักผ่อน จัดการกับตนเองเตรียมตัวเข้านอน แต่พอล้มตัวลงนอนจริง ๆ กลับนอนไม่หลับ พอจะเคลิ้ม ๆ สักหน่อยแม่เสือสาวก็ละเมอเด้งซ้ายเด้งขวามือไม้ไม่อยู่สุขจนเธอเองต้องระเห็จไปกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ที่โซฟาปลายเตียง และพอหลับตาลงอีกครั้งภาพของชายหญิงคู่นั้นกระโดดขี่คอขี่หลังกันสวีตหวานเมื่อช่วงกลางวันที่เธอกับเพื่อน ๆ เล่นน้ำกันที่หน้าชายหาด ทั้งสองแสดงออกประหนึ่งว่ารักกันมานมนาน ถึงจะบอกตนเองว่าไม่ต้องสนใจยังไงแต่ลึก ๆ เธอก็อดเจ็บใจอย่างเสียมิ

“หมอหื่น”ว่าใส่หน้าเขาเบา ๆ แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านช่องทางช่วงล่างกลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ที่มากกว่านั้นยังลอยหน้าลอยตาบอกกับเธอเสียอีกว่า“ผมหื่นแต่ผมไม่มั่วนะคุณ”จ้องสบตากับเขาตาต่อตาประสานกันนิ่ง ๆ ก่อนที่เขาจะกระซิบบอกด้วยเสียงเว้าวอนนุ่มละมุนชวนให้เธอเคลิ้มตามไปอีก“ผมเป็นคนเลือกกิน และคุณรู้อะไรไหม”เขาเว้นจังหวะการกระซิบเสียเล็กน้อย กวาดสายตามองหน้าเธอด้วยประกายตาพราวระยับ“ผมไม่เคยกินชาที่ไหนหวานเท่าชาที่อยู่ตรงหน้าผมมาก่อน”คำหวานละลายใจมาพร้อมรอยยิ้มพิฆาตนารี วินาทีต่อมาใบหน้าคมคายค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาหา นัยน์ตาเป็นประกายจ้องสบตาเธอสื่อความหมายความต้องการบางอย่าง“จูบได้ไหม อยากกินชาหวานจากปากคุณอีก”ก็ไม่รู้ทำไมเธอถึงไม่ห้ามให้เขากระทำการโน้มน้าว ที่มากยิ่งกว่านั้นคำหวานป้อยอเพียงแค่ประโยคเดียวทำเอาเธอแทบจะระทวยกลายเป็นหมูในอวยให้เขาจับกินได้อย่างเพลิดเพลิน ชั่วอึดใจที่จ้องมองสบนัยน์ตาเว้าวอนนั่นสติของเธอแทบจะเลื่อนลอยพยักหน้าตอบรับเขานิด ๆ แต่เพียงเท่านี้ก็เท่ากับเป็นการเปิดทางให้เขาได้กินชาอย่างถูกต้องตามกฎของเขาทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก นันทิชาปล่อยให้เขาบดเบ

พูดจบเขาก็ไม่รีรอให้เธอต่อล้อต่อเถียงให้เสียเวลาอีกนาน“ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นนะ อ๊ะ”ริมฝีปากอุ่นร้อนจัดการคลุกเคล้าลงหาเต้าอวบอีกครั้ง ในขณะที่มือหนาสอดผ่านกางเกงยีนขาสั้นและบิกินีเข้าไปสัมผัสได้ถึงความฉ่ำแฉะของไข่มุกอีกอันที่อยู่เบื้องล่าง“น้ำชาคุณไหลเยิ้มขนาดนี้ บางทีแค่หนึ่งเดือนคุณอาจจะต้องพิจารณาขยายโพรโมชันแจกคูปองกับผมเพิ่มก็ได้นะชา” เขาถอนริมฝีปากออกจากเต้าอวบเอ่ยเย้าเธอว่าด้วยเรื่องการแจกคูปอง แต่ทว่ายามนี้สติของเธอกลับเลื่อนลอยไปกับสัมผัสทั้งบนและล่างปั่นป่วนยิ่งนัก ยิ่งเขาขยับปลายนิ้วนวดวนตรงเม็ดไข่มุก เรือนกายเธอยิ่งบิดเร่าตอบสนองเขาเป็นเสียงครางหวาน “อื้อ…. หมอดิน”เขาใช้โควตาในการกินชาของเธอรอบแรกอย่างเต็มที่ ยิ่งเธอตอบสนองเขาด้วยดีปฐวียิ่งได้ใจปรนเปรอให้เธอนอนดีดดิ้นแทบจะขาดใจ ยามนี้ทั้งกางเกงยีนและกางเกงในของเธอถูกสลัดทิ้งจากกายไปด้วยฝีมือของคนช่ำชอง มารู้ตัวอีกหนก็เมื่อตอนที่เขาไล้ลิ้นต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไปซุกซบใบหน้าอยู่กลางระหว่างขา “อื้อ…”ปฐวีจัดการกดลิ้นชิมความหวานของชานมรสเด็ดของเธออย่างเมามันสลับกับดูดดึงเม็ดไข่มุกจนเธอหวีดร้อง ร่างทั้งร

“หมอดินค่ะ”น้องสาวร่วมแผนกเธอก็โพล่งคำตอบออกมา หลังจากนั้นก็บรรยายสรรพคุณความหล่อดี เก่ง ตรงสเปกของเขาให้เธอฟังเสียยืดยาวร่วมสิบนาที ตบท้ายด้วยการรบเร้ากับเธอว่า“พี่ชาต้องช่วยน้องนะคะ ส้มอยากมีแฟนชื่อหมอดินค่ะ”เธอควรจะตอบน้องว่ายังไงดี ในเมื่อตอนนี้เธอกับคนที่น้องบอกว่าชอบพอ ปลื้มใจ หลงใหลหนักนั้นยามนี้กลายเป็นคนที่ดีลกับเธอในสถานะคนแอบแซ่บกันกับเธอเพื่อช่วยเธอทำภารกิจบางอย่างให้ลุล่วงไปด้วยดีข้อแลกเปลี่ยนที่ถือว่าแฟร์ ๆ กันทั้งสองฝ่าย เธอได้ประโยชน์และเขาก็ไม่เสียสิทธิ์ที่เขาต้องได้ตามคูปองที่ระบุไว้‘ผมช่วยคุณแล้วผมจะได้อะไร ของทุกอย่างมีค่ามีราคาที่ต้องจ่ายนะชา คุณจะได้ในสิ่งที่เรียกร้อง ผมย่อมต้องได้คืนกลับมาแบบคุ้มค่าคุ้มราคาเหมือนกัน’‘คุณจะได้สิทธิ์ตามคูปองกินชาบู ชานมไข่มุกของฉันจนถึงวันที่เราต้องทำภารกิจด้วยกัน’นั่นคือข้อตกลงระหว่างสองเราในช่วงที่เขากำลังจะพาเธอเพลิดเพลินติดปีกบินขึ้นไปบนสรวงสวรรค์ในรอบสุดท้าย“นะพี่ชานะ”ยังรบเร้าเธอไม่ยอมหยุด“ก็ลองดู”ตอบกลับแบบขอไปที แต่ยังคิดไม่ออกหรอกว่าจะช่วยแบบไหน ก็ในเมื่อเธอเองก็ยังแอบแซ่บกับเขาอยู่แบบนี้“เอ๊ะ พี่ชา

บทที่ 12 อดเปรี้ยวเอาไว้กินแซ่บ วันต่อมาที่แผนกศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะ “หวังว่าคงไม่ดวงเรียกแขกนะคุณ” หวยออกที่เธอวันนี้ เมื่อพยาบาลประจำห้องตรวจของนายแพทย์ปฐวีเป็นเวรหยุด เมื่อก่อนเธอเป็นพยาบาลประจำห้องตรวจของอาจารย์แพทย์ธนพัฒน์ แต่พออาจารย์ไปรับตำแหน่งฝ่ายบริหารเต็มตัว สำหรับเธอส่วนมากจะถูกมอบหมายให้รับหน้าที่เป็นพยาบาลประสานงานกับทีมหน้าห้องตรวจคอยอำนวยความสะดวกติดต่อประสานงานเรื่องต่าง ๆ ต่อให้ ที่ประจำคือนั่งเคาน์เตอร์พยาบาล และที่มากกว่านั้นไม่ใช่แค่แปดชั่วโมงแต่เป็นสิบชั่วโมงเสียด้วยเพราะวันนี้อยู่เวรนอกเวลาด้วยกันถึงสองทุ่ม “บอกให้รู้ไว้ก่อนว่า ปกติดวงฉันดวงคุณนายค่ะ” ละเว้นคำว่าดวงคุณนายแบบที่กวักมือเรียกแขกเก่งเป็นที่สุดเอาไว้ในใจ อีกฝ่ายมองหน้าเธอแล้วหัวเราะหึในลำคอ “แต่สองรอบล่าสุดที่อยู่เวรด้วยกันมานี่ยับเยินเลยนะ” นันทิชาตวัดสายตาค้อนขวับเขาเสียหนึ่งที สองครั้งที่ขึ้นเวรนอกเวลาเจอกันก็มีคนไข้อาการแปลก ๆ มาให้ตื่นเต้นทั้งสองรอบ “งั้นก็แสดงว่าดวงไม่สมพงศ์กัน หรือหมอดินอยากจะเปลี่ยนต้นห้องก็ได้นะคะ ฉันจะได้สลับกับน้องที่เขาประจำห้องหมอต้น” “อยากไปอยู่ห้อง