All Chapters of หมอดิน: Chapter 71 - Chapter 76

เขาใช้คำว่า เรา เพราะไม่ใช่แค่เธอที่งดชานมไข่มุก “สบายมากค่ะ” ต่างรู้ดีนั่นแหละว่าของโปรดเธอนั้นมีน้ำตาลและคาเฟอีน เป็นเครื่องดื่มที่คนท้องควรหลีกเลี่ยงทุกวันนี้เครื่องดื่มบำรุงที่เธอสนใจมากที่สุดคงจะเป็นนม และที่น่ารักมากกว่านั้นคือ การที่สามีเธองดเป็นเพื่อน นับจากนี้ไปอีกเกือบหกเดือนเธอไม่ได้กินชานมไข่มุกของโปรด ในขณะที่สามีเธอ เขาก็งดกินเช่นกัน พอบอกไม่ต้องทำอะไรเพื่อเธอถึงขนาดนั้นแต่เขาก็ยืนยันว่าจะงดอยู่แล้วเช่นกันเพื่อสุขภาพในภายภาคหน้า งดหวาน งดแป้งเกินปริมาณที่ควรได้รับในแต่ละวัน เพราะนับจากนี้ต่อไปเราสองคนกำลังจะมีอีกหนึ่งชีวิตเข้ามาเติมเต็มให้รู้สึกรักตัวเองขึ้นไปอีก อยากมีชีวิตยืนยาวต่อไปเรื่อย ๆ อีกเพื่อได้อยู่กับคนที่เรารัก “เก่งมาก” บรรยากาศการรับประทานอาหารเย็นของเราทั้งสองเป็นมาแบบนี้ในทุก ๆ วันตั้งแต่ที่เรากลายมาเป็นคู่ชีวิต เป็นความสุขที่เธออิ่มเอมทั้งใจและอิ่มท้องจากอาหารจานอร่อยของสามี เห็นเขาน่ารักแบบนี้ พอได้มีโอกาสรู้จักกับมารดาของเขายิ่งรู้เลยว่าเขาเป็นผู้ชายอารมณ์ดีมีความสุขแบบนี้เหมือนใคร แม่ย่าของเธอเป็นหญิงสูงวัยที่น่ารัก ใส่ใจสุขภาพไม่ต่างกั

ยืนคุยกันนานสักพักเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเพื่อนพ้องน้องพี่ที่แผนกรวมตัวกันเพื่อมาเยี่ยมเธอและลูกชาย เสียงจอแจดังขึ้นต่างกรูกันเข้ามาห้อมล้อมรุมถ่ายรูปเด็กแก้มยุ้ยที่นอนหลับปุ๋ยหลังจากดูดนมแม่ไปได้สักพัก“ดูท่าแล้วน่าจะเลี้ยงง่ายเหมือนกันนะหลานป้า”อรนรินทร์ยกมือขึ้นเขี่ยแก้มยุ้ย ๆ ด้วยนึกเอ็นดู“ต้องดูต่อไปอีกยาว ๆ ค่ะพี่เอิญ ตอนนี้วิทยายุทธยังไม่แก่กล้ามาก”ว่าแล้วก็หัวเราะขำ ๆ พอนันทิชามองเห็นสายตาของพี่หัวหน้าแผนกเธอที่จดจ้องมองลูกชายนิ่ง ๆ ก็อดแซวอย่างเสียมิได้“แล้วพี่เอิญกับอาจารย์พัฒน์ละคะ เมื่อไหร่จะมีข่าวดีน้า”ทุกครั้งที่แซวพี่หัวหน้าเธอเพียงแค่หัวเราะอารมณ์ดีตอบรับพร้อมกับถ้อยความที่ว่ากำลังพยายามกันอยู่ แต่คราวนี้ก็ไม่เข้าใจเช่นกันทำไมเธอสัมผัสได้ว่ามันดูแตกต่างจากทุกรอบที่เคยเอ่ยเย้าพี่เขา แววตาที่มองขึ้นสบตาเธอชั่วขณะหนึ่งนั้นมันมีความเคร่งเครียดอยู่ในนั้นพอสมควรเธอมั่นใจว่าเธอสัมผัสได้แบบนั้นจริง ๆ พี่เอิญเพียงแค่ยิ้มนิด ๆ แต่ทำไมถึงมองเหมือนฝืนยิ้มเสียมากกว่า“รีบ ๆ ตามมานะคะน้องชีตาร์อยากมีเพื่อนเล่น”แต่คำตอบที่ดูไม่แคร์ไม่สนใจก็ทำเอา

“อาบพร้อมที่รักได้ไหมคะ”เคยแผ่วเสียที่ไหน ต้นตระการมองหน้าคนอ้อนก่อนจะยกมือขึ้นมาหยิกแก้มหยอกเย้าแฟนด้วยนึกเอ็นดู นี่แหละนะที่เขาว่ากันว่าคนมีความรักโลกทั้งใบมันก็มักจะเป็นสีชมพูแบบนี้ในทุกช่วงเวลา สองสายตาประสานกันแน่นิ่งก่อนทุกอย่างจะเกิดขึ้นไวมากเมื่อต้นตระการย่อตัวลงช้อนเอาร่างของแฟนขึ้นจากพื้นแล้วก้าวดุ่ม ๆ พาเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็วพอเธอถูกวางลงบนพื้นให้ยืนทรงตัวเอง ร่างสูงของแฟนหนุ่มวัย 33 ปีก็บดเบียดเรือนกายเข้าหาเธอแนบชิด สายตาจดจ้องมองกันนิ่ง ๆ หากแต่ฉายแววแห่งไฟปรารถนาอย่างเปิดเผย ชุดที่เธอสวมใส่ถูกมือนุ่ม ๆ ของหมอศัลย์ฯ ปัสสาวะค่อย ๆ ถอดมันออกจากตัวเธอทีละชิ้นทีละชิ้นจนกระทั่งเหลือเพียงชุดชั้นในเซ็กซี่ที่เธอตั้งใจใส่มาเพื่อเอาใจเขาโดยเฉพาะ ต้นตระการกวาดสายตามองด้วยความพึงพอใจ มือใหญ่ค่อย ๆ ลากนิ้วไล้ไปตามเนินอกแผ่วเบาทำเอาคนถูกสัมผัสถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง“ชอบไหมคะ”ถามว่าเขินอายแค่ไหน ในวัย 46 ปีที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ แต่ทำยังไงได้มีแฟนเด็กก็ต้องทำตัวให้เด็กตาม อะไรที่มีอิทธิพลกับการใช้ชีวิตคู่ในยืนยาวได้สิ่งนั้นเธอก็จะทำเพื่อคนรัก หนึ่งในนั้นก็คือเรื่องของรสนิยมท