Alle Kapitel von ภรรยาที่เขาทอดทิ้ง: Kapitel 11 – Kapitel 20

30 Kapitel

บทที่ 11 มุมมองของครองขวัญ

ไม่นานหลังจากเอมิกากับภาคินออกไปจากห้องของฉัน บรรดาคนรับใช้ก็เข้ามาเก็บเสื้อผ้าที่ถูกทำลายออกไป ราวกับกำลังลบร่องรอยของความผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆฉันรู้ดีว่าเอมิกาไม่ได้ต้องการแค่ขัดขวางไม่ให้ฉันไปสัมภาษณ์งานเท่านั้นแต่เธอต้องการให้ฉันไปสัมภาษณ์งานในสภาพของคนล้มเหลว... เหมือนอย่างที่เธอมองฉันมาตลอดฉันยืนอยู่ในห้องแต่งตัว ปลายนิ้วไล้ผ่านชุดผ้าไหมและเสื้อผ้าที่ตัดเย็บอย่างประณีตซึ่งไม่ได้หยิบมาใส่หลายเดือนแล้ว ซึ่งเสื้อผ้าเหล่านี้มีไว้สำหรับสวมเคียงข้างภาคินในฐานะคุณครองขวัญ ดำรงวัฒน์ ไม่ใช่ครองขวัญ มณีวงศ์ฉันจึงหยิบชุดเดรสสีน้ำเงินกรมท่าที่เรียบง่ายและสุภาพออกมาแทน มันเป็นชุดธรรมดาที่แทบไม่มีอะไรน่าจดจำ ไม่ใช่ชุดที่เหมาะกับผู้หญิงซึ่งกำลังจะก้าวไปสู่อนาคตของตัวเองเลยสักนิดแต่มันก็เป็นชุดเดียวในตู้ที่พอจะดูเหมาะสมสำหรับการไปสัมภาษณ์งานเมื่อแต่งตัวเสร็จแล้วมองเข้าไปในกระจก ฉันแทบจำผู้หญิงที่กำลังจ้องกลับมาไม่ได้เธอดูตัวเล็กลง ดวงตาคู่นั้นว่างเปล่าจากความรู้สึก แต่ยังคงมีแววแน่วแน่ เธอผ่านช่วงวันที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตมาได้แล้วเมื่อฉันก้าวออกมาที่โถงทางเดิน ก็พบเอมิกายืนรออยู่
Mehr lesen

บทที่ 12 มุมมองของครองขวัญ

ทันทีที่ก้าวผ่านประตูเข้ามา ฉันก็รู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูกฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมฝ่ายบริหารจัดการคฤหาสน์ถึงส่งข้อความมาหาฉันว่า“คุณครองขวัญคะ กรุณากลับมาที่คฤหาสน์โดยด่วนค่ะ มีเรื่องจำเป็นที่ต้องให้คุณมาด้วยตัวเอง”ลึก ๆ แล้วฉันรู้สึกพอใจอยู่ไม่น้อย อย่างน้อยการสัมภาษณ์งานก็จบลงแล้ว แม้จะไม่รู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอหรือเปล่า หรือจะมีโอกาสได้รับการติดต่อกลับจากพวกเขาอีกไหม แต่ฉันก็ได้ไปสัมภาษณ์ตามที่ตั้งใจไว้ และนั่นต่างหากคือสิ่งสำคัญ“กลับมาแล้วเหรอคะ” เสียงของเอมิกาดังมาจากห้องนั่งเล่นฉันตัวเกร็งขึ้นมาทันที ทั้งที่ยังไม่ทันเห็นหน้าเธอด้วยซ้ำเธอนั่งอยู่บนโซฟาในชุดคลุมผ้าไหมสีชมพู มือข้างหนึ่งวางอยู่บนหน้าท้อง ส่วนอีกข้างถือถ้วยชากระเบื้องเคลือบที่ฉันจำได้ทันทีมันเป็นถ้วยชาจากชุดน้ำชาของแม่ ฉันนำติดตัวมาด้วยตอนย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์เมื่อหลายปีก่อน มันเป็นของล้ำค่า เป็นหนึ่งในสิ่งของเพียงไม่กี่ชิ้นของแม่ที่ฉันยังมีอยู่ฉันรู้สึกคลื่นไส้จนมีรสขมปร่าตีขึ้นมาจุกอยู่ในลำคอกานดายืนก้มหน้าอยู่ด้านหลังเอมิกาห่างออกไปไม่กี่ก้าว“กลับมาช้าจังเลยนะคะ” เอมิกาพูดด้วยน้ำเสียงหวานจอม
Mehr lesen

บทที่ 13 มุมมองของครองขวัญ

บ้านหลังนี้เงียบเกินไป ไม่ใช่ความเงียบสงบที่ชวนให้สบายใจ แต่เป็นความเงียบที่ทำให้รู้สึกหวาดหวั่นเป็นความเงียบที่ทำให้รู้สึกราวกับกำลังถูกใครบางคนจับตามองอยู่ฉันนั่งอยู่บนเตียง จ้องมองเอกสารหย่าที่ยังไม่ได้ลงนามบนโต๊ะทำงานฉันบอกตัวเองว่ากำลังรอให้ชีวิตมีความมั่นคงเสียก่อนรอเงินเดือนก้อนแรกที่จะทำให้ฉันจากไปได้โดยไม่ต้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากใครแต่ถ้าฉันไม่มีวันได้รับโอกาสนั้นล่ะ ถ้าสำนักงานกฎหมายสิริกุลและคณะไม่รับฉันเข้าทำงานล่ะ แล้วถ้าภาพลักษณ์ของฉันเสียหายจนไม่อาจกอบกู้กลับคืนมาได้อีกแล้วล่ะฉันได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะทันได้เห็นตัวคนที่เดินมาเสียอีกเอมิกาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ไม่สะทกสะท้าน ราวกับแม้แต่อากาศในห้องนี้ก็เป็นของเธอ เธอกวาดสายตามองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดมองมาที่ฉันเธอยกแขนขึ้นกอดอก “ดูคุณไม่ค่อยมีความหวังเลยนะคะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเกือบจะเยาะเย้ย “ตกลงคุณไปสมัครงานที่ไหนมาเหรอคะ”คำถามนั้นฟังดูสบาย ๆ เกินไป“ฉันไม่เห็นว่าเรื่องนั้นจะเกี่ยวอะไรกับคุณเลยค่ะ” ฉันตอบ หวังจะตัดบทสนทนานี้ให้จบลงโดยเร็วเอมิกาหัวเราะเบา ๆ “เกี่ยวสิคะ ฉันอยากร
Mehr lesen

บทที่ 14 มุมมองของภาคิน

คนในบ้านต่างเรียนรู้ที่จะปรับตัวให้เข้ากับเอมิกาแล้วผมสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้ได้จากรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นการที่คนรับใช้ปรับเปลี่ยนตารางการทำงาน การลดเสียงพูดคุยลงเมื่อเธอเดินผ่าน หรือแม้แต่กานดาที่ตอนนี้ต้องคอยขออนุญาตจากเธออยู่เสมอ ทั้งที่เมื่อก่อนไม่เคยเป็นเช่นนั้นแต่อย่างน้อยทุกอย่างก็กลับมาเป็นระเบียบเรียบร้อยแล้วและนั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดผมนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ตรวจทานเอกสารต่าง ๆ รวมถึงร่างข่าวประชาสัมพันธ์ที่กล่าวถึงความมั่นคงของครอบครัว โดยไม่มีคำว่า ‘ชีวิตแต่งงาน’ ปรากฏอยู่เลยแม้แต่ครั้งเดียวทุกอย่างดูเรียบร้อยไร้ที่ติยกเว้นอยู่เรื่องเดียวข้อตกลงการหย่าร้างที่ยังไม่มีการลงนามเห็นได้ชัดว่าครองขวัญกำลังถ่วงเวลาเอมิกาเปิดประตูห้องทำงานของผมเข้ามาโดยไม่เคาะก่อน ซึ่งกลายเป็นนิสัยใหม่ของเธอไปแล้ว วันนี้เธอสวมชุดผ้าไหม ดูบอบบางและมีใบหน้าซีดเซียว“ฉันคุยกับกานดามาแล้วค่ะ” เธอเอ่ยอย่างนุ่มนวล “ข้าวของบางอย่างของครองขวัญยังอยู่ในปีกตะวันออกของคฤหาสน์ เธอไม่ยอมย้ายออกไปค่ะ”ผมรู้ทันทีว่าเอมิกากำลังมาฟ้องเรื่องครองขวัญอีกแล้ว ตามเคยผมไม่ได้เงยหน้าข
Mehr lesen

บทที่ 15 มุมมองของครองขวัญ

ภาคินบอกฉันเรื่องงานกาล่าก่อนที่งานจะเริ่มขึ้นเพียงสี่ชั่วโมง“คืนนี้มีงานการกุศล” เขาพูดขณะจัดกระดุมข้อมือเสื้อ โดยไม่แม้แต่จะหันมามองฉัน “เราจำเป็นต้องแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเรายังเป็นหนึ่งเดียวกัน”‘จำเป็น’ไม่ใช่ ‘เธออยากไปไหม’ฉันเฝ้ารออย่างโง่เขลา หวังว่าเขาจะถามสักคำว่าฉันอยากไปหรือเปล่าแต่เขาก็ไม่ถามฉันเงยหน้าขึ้นจากที่นั่ง “เอมิกาจะไปงานด้วยไหมคะ” ฉันถาม ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าคำตอบคืออะไรภาคินลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ“เธอได้รับเชิญแยกต่างหาก” เขาตอบ “ในฐานะนักแสดง แต่ฉันคิดว่าการที่พวกเราไปถึงงานพร้อมกันน่าจะเหมาะสมกว่า”ภายหลังฉันถึงได้ตระหนักว่า บัตรเชิญนั้นไม่ได้ตั้งใจส่งมาให้ฉันโดยเฉพาะตั้งแต่แรกแล้ว มันเพียงจ่าหน้าถึงคุณภาคินและคุณนายแห่งดำรงวัฒน์ตามธรรมเนียมเท่านั้นฉันยังคงเป็นภรรยาของเขาในทางกฎหมาย และนั่นคือเหตุผลเดียวที่ฉันได้รับเชิญอีกทั้งฉันยังมีหน้าที่ต้องไปร่วมงานด้วยบรรดาคนรับใช้ในคฤหาสน์ต่างพากันช่วยเอมิกาเตรียมตัวอย่างเปิดเผยเธอยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น ขณะที่สไตลิสต์กำลังจัดชุดเดรสสีงาช้างให้เข้าที่ มือข้างหนึ่งวางทาบอยู่บนหน้าท้องตลอดเวลา ราวกับ
Mehr lesen

บทที่ 16 มุมมองของครองขวัญ

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงหลังจากงานกาล่าจบลง ฉันก็ติดต่อเพื่อนเก่าสมัยเรียนคนหนึ่งซึ่งปัจจุบันกลายเป็นทนายความที่มีชื่อเสียงไปแล้ว และนั่นทำให้ฉันได้เบอร์โทรศัพท์ของมาริสาฉันรอจนกระทั่งคฤหาสน์เงียบสงบลง จึงค่อยส่งข้อความไปหาเธอเป็นข้อความสั้น ๆ ที่เรียบง่ายและสุภาพเป็นทางการ‘ขอบคุณที่เปิดโอกาสให้ดิฉันได้สมัครงานกับสำนักงานกฎหมายสิริกุลและคณะนะคะ ถึงแม้ใบสมัครของดิฉันจะไม่ได้รับการพิจารณาให้ดำเนินการต่อ แต่ดิฉันจะขอบคุณมากหากมีโอกาสได้พูดคุยเพิ่มเติมค่ะ’ฉันจ้องมองหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงข้างตัวฉันไม่อาจฝากความหวังทั้งหมดไว้กับมาริสาเพียงคนเดียวได้อีก แต่ถึงสุดท้ายจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่างน้อยฉันก็ได้ลุกขึ้นพูดเพื่อตัวเองแล้วเสียงเคาะประตูดังขึ้นหนึ่งครั้ง“คุณครองขวัญคะ” กานดาเรียกเสียงเบา “พวกเขากำลังรอคุณอยู่ข้างล่างค่ะ”พวกเขาอย่างนั้นเหรอ“ขอเวลาฉันสักครู่นะคะ” ฉันตอบกลับไปใครกันที่กำลังรอฉันอยู่ ความรู้สึกกังวลทำให้ท้องของฉันบิดเกร็งขึ้นมาทันทีหลังจากเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา ฉันยังไม่พร้อมจะรับมือกับเรื่องไม่คาดฝันครั้งใหม่หรือความอับอ
Mehr lesen

บทที่ 17 มุมมองของครองขวัญ

ฉันออกจากคฤหาสน์ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ก่อนที่ใครจะทันสังเกตเห็นไม่มีคนขับรถ ไม่มีการบอกกล่าว และไม่ได้หยุดแวะหน้าห้องทำงานของภาคิน ฉันไม่แม้แต่จะบอกกานดาด้วยซ้ำฉันไม่อยากให้เอมิกามาคำถามเรื่องที่ตัวเองยังไม่พร้อมจะตอบ และไม่อยากเห็นภาคินแสร้งทำเป็นว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่ได้เกิดขึ้นโชคดีที่ฉันเรียกรถแท็กซี่ได้ตรงด้านนอกคฤหาสน์ แต่ครั้งนี้การเดินทางไปยังสำนักงานกฎหมายสิริกุลและคณะกลับให้ความรู้สึกแตกต่างออกไปทุกอย่างดูจริงจังและกดดันยิ่งกว่าเดิม ราวกับฉันกำลังก้าวเข้าสู่บางสิ่งที่จะทำให้อนาคตของตัวเองมั่นคงขึ้น หรือไม่ก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงมาริสา สิริกุลรออยู่ที่นั่นแล้วตอนที่ฉันไปถึงห้องทำงานของเธอเรียบง่ายแต่สง่างามอย่างมีระดับ เป็นความหรูหราที่มีเพียงผู้มีอำนาจอย่างแท้จริงเท่านั้นจะครอบครองได้ห้องทำงานตกแต่งด้วยเส้นสายเรียบคมและกระจกใส ท่ามกลางความเงียบสงัด เป็นความเงียบที่ทรงอำนาจจนทำให้ใครก็ตามต้องตั้งใจฟังในฐานะภรรยาของภาคิน ดำรงวัฒน์ ฉันรู้จักความเงียบแบบนั้นเป็นอย่างดีมาริสาไม่ได้เสียเวลากับการทักทายตามมารยาท“นั่งก่อนสิคะ” เธอพูดพลางผายมือไปยังเก้าอี้ฝั่งตรงข้า
Mehr lesen

บทที่ 18 มุมมองของครองขวัญ

ฉันกับเอมิกายืนจ้องหน้ากันอยู่หลายวินาที ต่างฝ่ายต่างมองอีกคนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชังตอนนั้นเองภาคินก็เดินเข้ามาในห้อง และเป็นไปตามคาด เขาเดินไปยืนเคียงข้างเอมิกาทันที“เกิดอะไรขึ้น” เขาถาม“เธอดึงทนายความเข้ามาเกี่ยวข้องค่ะ” เอมิกาพูดพลางชี้นิ้วกล่าวหามาทางฉันภาคินถอนหายใจ “ครองขวัญ” เขาเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ทว่าแฝงไว้ด้วยคำเตือน “อย่าทำให้เรื่องนี้ยุ่งยากโดยไม่จำเป็นเลย”ฉันค่อย ๆ หันไปเผชิญหน้าเขา “นั่นแหละค่ะคือสิ่งที่ฉันพยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด”ตอนนั้นเองเอมิกาก็ตั้งสติได้ เธอค่อย ๆ เรียกความสุขุมเยือกเย็นกลับคืนมาอย่างระมัดระวัง“คุณดึงมาริสา สิริกุลเข้ามาเกี่ยวข้อง” เธอพูดเสียงเบานั่นไม่ใช่คำถาม แต่เป็นคำกล่าวหาราวกับฉันเพิ่งก้าวข้ามเส้นต้องห้ามที่ไม่เคยมีใครกล้าล่วงล้ำมาก่อน“ใช่ค่ะ” ฉันตอบแววตาของเอมิกาหม่นวูบลง “คุณคิดผิดแล้วค่ะ” น้ำเสียงของเธอแหบพร่าขึ้น ราวกับกำลังคิดจะทำอะไรบางอย่างที่อันตรายภาคินขมวดคิ้ว “เอมิกา...”“ไม่ค่ะ!” เธอพูดแทรกทันควันโดยไม่ละสายตาจากฉัน “เธอควรรู้ว่าการดึงคนนอกเข้ามายุ่งเรื่องในครอบครัวจะมีผลอะไรตามมาบ
Mehr lesen

บทที่ 19 มุมมองของครองขวัญ

ฉันอยู่ตามลำพังในห้องรับแขกตอนที่การถ่ายทอดสดเริ่มขึ้นฉันยืนนิ่งอยู่หน้าโทรทัศน์ ความกระวนกระวายใจทำให้ไม่อาจนั่งลงได้เลยภาคินปรากฏตัวบนหน้าจอ เขายืนอยู่หลังแท่นแถลงข่าว ท่ามกลางไมโครโฟนมากมายและแสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพที่สว่างวาบไม่หยุดหัวใจของฉันบีบรัดแน่นทันทีที่กล้องหันไปจับภาพเอมิกาซึ่งยืนอยู่เคียงข้างเขาเธอดูสง่างามราวกับราชินีในชุดเดรสสีแดงสวยสะดุดตา พร้อมใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างไร้ที่ติแม้แต่ฉันเองก็ยังต้องยอมรับว่าทั้งคู่ดูเหมาะสมกันอย่างสมบูรณ์แบบอันที่จริง ทุกอย่างดูราวกับพวกเขาแอบซักซ้อมช่วงเวลานี้กันมาเป็นอย่างดีก่อนจะถึงวันนี้เสียอีกภาคินเป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน“ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาในวันนี้ แม้จะได้รับแจ้งอย่างกะทันหันก็ตามครับ”น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งและควบคุมได้อย่างมั่นคง เป็นน้ำเสียงเดียวกับที่เขาใช้ในห้องประชุมคณะกรรมการบริษัท เมื่อต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญที่ไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไขได้อีก“ผมจะขอพูดสั้น ๆ นะครับ” เขากล่าวฉันยกแขนขึ้นโอบกอดตัวเอง เตรียมใจรับความเจ็บปวดจากถ้อยคำที่กำลังจะตามมา“อย่างที่ทุกท่านทราบกันดี เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน
Mehr lesen

บทที่ 20 มุมมองของครองขวัญ

คฤหาสน์เงียบสงัดลงกว่าเดิมหลังจบการแถลงข่าวเป็นความเงียบแบบที่มักเกิดขึ้นหลังจากมีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่มีวันหวนคืนพอถึงช่วงเย็น สำนักข่าวทุกแห่งก็นำภาพการแถลงข่าวมาออกอากาศซ้ำอย่างน้อยหกครั้ง บรรดานักวิเคราะห์ต่างถกเถียงกันถึงน้ำเสียงและเจตนาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการแถลงข่าวครั้งนั้นเอมิกาได้รับคำชื่นชมในเรื่อง “ความสง่างาม” ขณะที่ภาคินได้รับการยกย่องในเรื่อง “ความมีเกียรติ”ส่วนฉันกลับกลายเป็นกระแสในโลกออนไลน์เพียงเพราะเลือกที่จะนิ่งเงียบโทรศัพท์ของฉันสั่นไม่หยุดตลอดช่วงบ่าย การแจ้งเตือนที่หลั่งไหลเข้ามาเต็มไปด้วยถ้อยคำโหดร้ายและความเห็นอกเห็นใจที่ฉันไม่เคยร้องขอฉันเลือกที่จะเพิกเฉยต่อทุกอย่างมาริสาโทรหาฉันอีกครั้ง“อย่าเพิ่งตอบโต้อะไรต่อสาธารณะนะคะ” เธอกำชับ “ปล่อยให้พวกเขามั่นใจกับเรื่องราวที่ตัวเองคิดว่าควบคุมได้แล้วไปก่อน”“แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ”“แล้วเราค่อยลงมือค่ะ” เธอตอบมาริสาพูดราวกับเป็นผู้หญิงที่มองเห็นกระดานหมากรุกทั้งกระดาน และรู้ว่าควรเดินหมากแต่ละตัวอย่างไร เธอพูดราวกับว่าตัวเองนำหน้าคนอื่นอยู่หนึ่งก้าว และความสุขุมเยือกเย็นนั้นก็ช่วยให้ฉันตั้งสติ
Mehr lesen
ZURÜCK
123
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status