ความจริงที่แสนเจ็บปวด

@มหาวิทยาลัย

หลังจากเรียนคาบเช้าเสร็จ ชะเอมก็พาอลิสมายังคณะบริหารฯ ตามที่พูดไว้ เพื่อให้เพื่อนสาวได้เคลียร์เรื่องที่ติดค้างในหัวใจ

แต่ก่อนจะเดินเข้าไปหา คำพูดของกลุ่มผู้ชายที่นั่งอยู่บริเวณม้าหินใต้ต้นไม้ใหญ่ก็ดึงความสนใจของทั้งสองไว้เสียก่อนเพราะหนึ่งในกลุ่มนั้นก็มี “เขา” อยู่ด้วย

อลิสหยุดชะงัก หัวใจเต้นแรง น้ำตาคลอเบ้า มือบางกำแน่นและเริ่มสั่นเทาเมื่อได้ยินเสียงของคิณณภัทร

ความรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่แล่นวาบไปทั่วร่าง ถ้าวันนี้เธอไม่มา เธอคงไม่มีวันรู้เลยว่าผู้ชายที่เธอรักหมดใจ...กลับเป็นคนที่ไม่เคยซื่อสัตย์กับเธอเลยแม้แต่น้อยและเขาก็ไม่ให้เกียรติ​เธอด้วย

"อลิส อย่าเพิ่ง" ชะเอมกระซิบพร้อมรั้งมือเพื่อนไว้

“ฉันไม่อยากทนและเอม”​

"ฟังก่อน... ถ้ามันจะเจ็บ ก็เจ็บให้สุดไปเลยวันนี้ เชื่อฉันนะ! เวลาผู้ชายอยู่กับเพื่อน มันมักจะพูดความจริงเสมอ เราเองจะได้ไม่ต้องคาดคั้นคำตอบจากผู้ชายที่ไม่จริงใจแบบนี้"

อลิสเม้มปากแน่น พยักหน้าเบา ๆ เธอพยายามกลั้นเสียงสะอื้น ขณะที่บทสนทนาเบื้องหน้ายังคงดำเนินไป

.

“เฮ้ย! ไอ้คิณ เมื่อวานกูเห็นนะเว้ย” เสียงโซ่ หนึ่งในเพื่อนร่วมห้องของคิณณภัทรดังขึ้นกลางวงสนทนา

“เห็นอะไรของมึง ไอ้โซ่?” คิณณภัทรถามกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก เพราะเขาไม่รู้ว่ามันไปเจอเขาที่ไหน​ เมื่อวานเท่าที่จำได้เขาไม่เห็นเจอมันเลย

“ที่โรงหนัง​เมื่อวาน กูเห็นมึงควงน้องแก้มใสไปดูหนังด้วยกันสองต่อสอง​ ช่างกล้าจริงๆนะมึง​” โซ่ตอบกลับด้วยท่าที่ยิ้มๆ​ เพราะเมื่อวานที่เห็นเขายังตกใจไม่หาย​ มันเหลือเชื่อมาก​ ไอ้คิณมีแฟนแล้วและเท่าที่รู้มันรักแฟนมาก

“อะไรนะ! /อะไรนะ!”​ ธันวากับติณภพอุทานออกมาพร้อมกัน”​ สีหน้าทั้งคู่เต็มไปด้วยความตกใจ​ เพราะไม่เชื่ออยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน​ ไอ้คิณมันมีน้องอลิสอยู่แล้ว​ มันจะไปควงหลานรหัสไปดูหนังสองต่อสองได้ยังไงกัน

​เมื่อเห็นเพื่อนตัวเองเอาแต่เงียบธันจึงเอ่ยขึ้น​ เพราะเขาเองก็อยากรู้ความจริง​

“ไอ้คิณ!มึงพูดอะไรหน่อยดิ เรื่องจริงเหรอวะ?” ธันว่าถามเสียงเข้ม

คิณณภัทรถอนหายใจเบา ๆ ก่อนตอบเสียงเรียบ “ตามที่มันเห็นนั่นแหละ”

คิณณภัทรไม่ได้ตอบตรงๆว่าใช่หรือไม่ใช่​ แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธว่าสิ่งที่โซ่พูดไม่เป็นความจริง​ เพียงแค่นี้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นก็เข้าใจได้ว่าชายหนุ่มควงหลานรหัสไปดูหนังมาจริงๆ

คำพูดนั้นกระแทกเข้ากลางใจของอลิสราวกับคมมีด เธอยืนนิ่ง น้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัว​ และชายหนุ่มเองก็ไม่รู้ว่าแฟนสาวของตนกำลังยืนฟังบทสนทนาของตัวเองกับเพื่อน

“มึงมีแฟนแล้วนะเว้ย!” ธันวาโพล่งขึ้นอย่างทนไม่ไหว “ไอ้คิณ!! มึงทำอะไรอยู่รู้ตัวหรือเปล่า... มึงมีแฟนแล้วนะเว้ย​ ทำไมถึงไปดูหนังกับหลานรหัสของตัวเองแบบนั้น”​ เป็นธันวาที่โวยวายขึ้นอย่างระงัปอารมณ์​ไม่ได้​ เพราะเขาไม่เข้าใจในสิ่งที่เพื่อนตัวเองทำลงไป​เลย​ มันมีน้องอลิสอยู่แล้ว​​ ทำแบบนี้มันไม่ถูก มันคือการไม่ให้เกียรติ​แฟนของตัวเอง

คิณณภัทร​เฉไฉไม่ตอบอะไร ท่าทางเหมือนไม่ต้องการอธิบายให้ใครฟัง

“หรือว่ามึงหมดรักน้องอลิสแล้ว?” ติณภพถามเสียงเบา แต่คำถามนั้นเหมือนกระแทกหัวใจของใครบางคนที่กำลังแอบฟัง​ จนแทบยืนไม่อยู่

อลิสยืนฟังอยู่มุมหนึ่ง น้ำตาไหลเงียบ ๆ ราวกับหัวใจที่ค่อย ๆ แตกสลายลงทุกที คำตอบของเขาไม่จำเป็นต้องพูดออกมา เพราะการกระทำมันชัดเจนยิ่งกว่าคำใด ๆ

ชะเอมมองเพื่อนรักด้วยแววตาเจ็บปวด ก่อนจะกระซิบเบา ๆ “อลิส…ถ้าแกไม่ไหว.. เรากลับกันเถอะ”เธอไม่สามารถทนเห็นเพื่อนเป็นแบบนี้ได้​และไม่อยากให้คนอื่นๆมาเห็นเพื่อนเธอตอนนี้ด้วย

แต่อลิสส่ายหน้า หยาดน้ำตายังร่วงไม่หยุด เธอยังคงยืนอยู่ตรงนั้น…เพียงเพื่อย้ำเตือนตัวเองว่า คนที่เธอรักหมดหัวใจ วันนี้เขากำลังทำลายเธอด้วยน้ำมือของเขาเอง

“ยังไงวันนี้ฉันจะเคลียร์ทุกอย่างให้จบเอม​ ฉันจะทน​ ฉันจะฟังเขาพูดกับเพื่อนให้จบ​ ก็ดีเหมือนกัน! อย่างที่แกบอกไง​ ให้มันเจ็บให้สุดไปเลย​ ฉันจะได้เลิกรักเขาสักที”​

“น้องแก้มเธอน่ารักดี​ อยู่ด้วยแล้วสบายใจ​ แถมเข้าใจกูทุกอย่าง​ ไม่งี่เง่า”​ คิณณภัทรตอบเพื่อนออกไปตามที่คิด

“อย่าบอกนะว่ามึงจะเคลมหลานรหัสของตัวเอง”​เป็นโซ่อีกเช่นเดิมที่โพล่งออกมา

“มันก็น่าสนใจไม่ใช่เหรอว่ะ​ ในเมื่อน้องก็สนใจกูตั้งแต่แรก”​

“ไอ้ห่าคิณแต่มึงมีแฟนแล้วนะ​เว้ย!! ทำแบบนี้ไม่กลัวน้องอลิสเสียใจเหรอวะ... อลิสรักมึงมากนะไอ้คิน​ ถ้ารู้เรื่องเธอต้องเสียใจแน่”​ธาวินพูดขึ้นมาเพื่อเตือนสติเพื่อน​

“ตอนนี้ความรู้สึกกูไม่เหมือนเดิมแล้ว”​

“หมายความว่าไงวะ”​

“กูคิดว่าตัวเองหมดรักอลิสแล้วว่ะ​ ​เพราะกูเบื่อหน่ายทุกครั้งที่ต้องอยู่ด้วยกัน​ กูอึดอัด​ กูไม่มีความสุขมึงก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าพักหลังๆกูไม่ค่อยได้ไปหาอลิสเลย”​

“มึงกำลังจะบอกว่าตอนนี้อลิสไม่ใช่ความสุขของมึงแล้วใช่ไหม... ง่ายดีนะมึง! ​ ตอนที่รักเขา​ มึงก็บอกว่าเขาคือความสุข.... ถ้าน้องอลิสมาได้ยิน​ กูไม่อยากจะคิดเลย”​

“สรุปคือมึงจะเลิกกับน้องอลิสเพื่อไปคบน้องแก้มใส​ ถูกต้องไหม”​

“กับน้องแก้มใสกูยอมรับว่าถูกใจ​ แต่ก็ต้องดูกันไปยาวๆ​ แต่ตอนนี้กูรู้สึกสบายใจที่ได้คุยกับน้องเขา”​

“ไอ้คิณเมื่อก่อนมึงรักอลิสมากเลยนะเว้ย​ มึงแคร์เขา​ ทุ่มเทให้เขามากๆเลยนะ​ แล้วทำไมวันนี้ถึงหมดรักง่ายจัง​ สองปีที่มึงคบกับน้องเขามันเบื่อง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ”​

“กูก็ไม่รู้เหมือนกัน​ มันเป็นเรื่องของความรู้สึกและมันก็รู้สึกเอง”​

“ถ้ามึงมั้นใจว่าไม่ได้รักน้องอลิสแล้ว​ ก็ควรไปเลิกกับน้องให้เรียบร้อย​ ก่อนที่จะควงผู้หญิงคนอื่นไปไหนมาไหนนะเว้ยไอ้คิณ!! มึงทำแบบนี้ไม่ให้เกียรติ​น้องเขาเลย”​

“กูกำลังรอจังหวะอยู่​ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากคุยสักเท่าไร”​

“มึงเหี้ยมากนะรู้ตัวไว้ด้วย”​ ติณภพอดไม่ได้จริงๆที่จะไม่ด่าเพื่อนตัวเอง​ เพราะเขาไม่ชอบในสิ่งที่มันทำ

“ในฐานะเพื่อนสนิทของมึง​ กูอยากให้มึงคิดดีดีนะเว้ย​ ผู้หญิงที่รักเรามากและยอมรับในสิ่งที่เราเป็นมันไม่ใช่จะหาเจอง่ายๆนะ น้องอลิสรักมึงมาก​และยอมเปลี่ยนตัวเองหลายๆอย่างเพื่อมึง​เลย​ คนแบบนี้มึงจะไปหาจากไหนได้อีกว่ะ”​

“แล้วมึงจะให้กูทำยังไงวะไอ้ธัน! ในเมื่อหัวใจกูมันเปลี่ยนไปแล้ว!”​