ทั้งที่รู้ว่าผิด

เสียงปลอบโยนของชะเอมถึงมันไม่ได้ทำให้ความเศร้าของเธอหายไป​ แต่ก็พอจะช่วยให้เธอหายใจได้สะดวกขึ้น​ ทำให้เธอรู้สึกไม่โดดเดี่ยว​ในวันที่ไม่มีใครอยู่ข้างกาย และทำให้เธอมีที่พักพิงในตอนที่หัวใจอ่อนล้า​

อลิสยืนกอดเพื่อนอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพาตัวเองกลับมานั่งที่ปลายเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง ชะเอมเดินตามเข้ามาแล้วหยิบทิชชูส่งให้เพื่อนสาว อลิสรับไว้และเช็ดน้ำตาเงียบ ๆ ไม่มีคำพูดใดออกจากริมฝีปากบางนอกจากเสียงสะอื้นเบา ๆ ที่ยังคงไม่จางหาย

“ฉันควรทำยังไงดีเอม​ ตอนนี้ฉันมืดแปดด้านไปหมดแล้ว​ โทรไปเขาก็ไม่รับสาย​ แถมตอนนี้ก็โทรไม่ติดแล้วด้วย​ แม้แต่ข้อความเขาก็ไม่ส่งกลับมา​ ฉันไม่รู้ว่าควรจัดการเรื่องนี้ยังไง​ ฉันเจ็บมากเลยเอม​ เจ็บจนหายใจไม่ออก​”

“ฮึก ฮึก ทำไมเขาต้องโกหกกันด้วย​ ทำไมต้องไปกับผู้หญิงคนนั้น​ ทั้งๆที่ฉันก็ชวนเขาไปเหมือนกัน ​แต่เขาบอกไม่ว่าง​ ทำไมอ่ะเอม​ ผู้หญิงคนนั้นสำคัญกว่าฉันที่เป็นคนรักของเขาเหรอ ฮื่อๆ ”​

“อลิสตั้งสติน่ะ….ฉันเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าพี่คินจะกล้าทำแบบนี้กับแก”​ ชะเอมตอบกลับเบาๆพร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาดูรักแกมากเลยนะ​ รักมากจนทุกคนที่เห็นต้องอิจฉา​กันเลย เขายอมแกทุกอย่าง​ เอาใจใส่แกดีมากๆ​ มากจนฉันคิดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าทำแบบนี้...”​

“แกรู้ไหม! ช่วงหลังๆเขาเปลี่ยนไปเยอะมากเปลี่ยนไปราวกับคนละคน”​ อลิสพึมพำ... “แต่ฉันก็ยังหลอกตัวเองว่าเขาอาจจะเครียดกับการเรียน​ เดี๋ยวเขาก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม​ แต่ไม่เลย...ฮึกๆ”​

ชะเอมหยุดนิ่งไปครู่หนึ่ง​ ก่อนจะถามเสียงเรียบ​ “แล้วถ้าพี่คินมีคนอื่นจริงๆละ... แกรับได้ไหม”​

อลิส่ายหน้าทันที​ น้ำตาร่วงลงมาอีกครั้ง ​“ไม่มีทาง​.... ฉันไม่มีทางยอมรับเรื่องนี้ได้​เอม ฉันเกลียดคนที่ไม่ซื่อสัตย์ที่สุด​ เพราะเขาคือคนที่ทรยศ​ต่อความรักของเรา​ ฉันไม่มีวันยอมรับคนแบบนี้ได้”​

“แล้วแกจะทำยังไง”​? ชะเอมถามเสียงนุ่ม​“จะยื้อเขาต่อไปหรือพอแค่นี้​ หรือจะไปคุยกับผู้หญิงคนนั้นให้เลิกยุ่งกับพี่คิน​ แค่แกตัดสินใจ​ ไม่ว่าจะยังไงฉันจะอยู่ข้างแก ต่อให้แกจะทำอะไรฉันจะไม่ทิ้งแกไปไหน”​

ตอนนี้ชะเอมสงสารเพื่อนที่สุดแล้ว​ เพราะที่ผ่านมาเธอรับรู้มาตลอดว่าเพื่อนคาดหวังและเต็มที่กับความรักในครั้งนี้มาก​ มากจนเธอคิดไม่ถึง... อลิสยอมเปลี่ยนตัวเองมากมายเพื่อเป็นคนที่ดีขึ้น​ เพื่อให้คนรักภูมิที่มีเธอเป็นแฟน แล้วดูสภาพของอลิสตอนนี้สิ​ นี่นะเหรอผลตอบแทนของคนที่ซื่อสัตย์​ในความรัก.... มันไม่ยุติธรรม​เอาซะเลย

อลิส​เงียบไปชั่วขณะ​ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง​ “ฉัน.... ฮึก ไม่รู้เลยเอม ฉันกลัวมันจะเป็นเรื่องจริง​ ถ้าเขานอกใจจริงๆ​ ฉัน...คงต้องพอ​ และฉันคงไม่ยื้อเขา​ เพราะการที่เขาเอาคนอื่นเข้ามาในความสัมพันธ์​ของเรา​ แสดงว่าเขาหมดรักฉันแล้ว​ ฮึกๆ และฉันคงไม่ไปขอร้องผู้หญิงคนนั้นให้เลิกยุ่งกับพี่คินหรอก​ ฉันเองก็มีศักดิ์ศรี....”​

“แกเก่งมากแล้วนะอลิส​ แกเข้มแข็งมากกว่าที่ฉันคิดไว้อีก​ ฉันรู้ว่าแกรักเขามาก​ แต่ถ้าเขาหมดรัก เราก็ไม่ควรยื้อ​ เราควรกลับมารักตัวเอง​ แกตัดสินใจถูกแล้วน่ะ​ ฉันเชื่อเหลือเกินว่าบนโลกใบนี้ยังมีคนดีดีที่พร้อมจะรักแก”​

อลิส​พยักหน้าเบาๆ​ “ตอนนี้สิ่งที่ฉันอยากรู้ที่สุด... คือความจริง​ ว่าเขามีคนอื่นจริงไหมและอยากรู้เหตุผลที่เขาโกหก”​

“ในเมื่อโทรไปแล้วเขาไม่รับ”​ชะเอมพูดออกมาด้วยความหนักแน่น​ “พรุ่งนี้เราก็ไปหาเขาที่คณะ​ ไปถามให้รู้เรื่องกันไปเลย....”​

“ก็คงต้องแบบนั้นแหละ​ แต่แกต้องไปกับฉันนะเอม​! ตอนนี้ฉันกลัวทุกอย่างเลย​ ถ้ามันเป็นความจริงฉันคงยืนไม่ไหวแน่.... ความรัก​ ฮึกๆ​ ที่ฉันทุ่มเทและคาดหวังคงพังสลายแน่​นอน รวมถึงหัวใจดวงนี้ของฉันด้วย”​ อลิสตบที่หัวใจตัวเอง​ซ้ำๆ เพราะตอนนี้มันบีบรัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก

“มันแน่นอนอยู่แล้วเพื่อน​ ฉันไม่ปล่อยแกไปคนเดียวหรอก”​

“ขอบใจแกมากนะเอม​ ที่อยู่ข้างๆกัน​ ในวันที่ฉันไม่เหลือใคร”​

“อย่าคิดมากสิอลิส.... เรามีกันอยู่แค่สองคนนะ​ เป็นเพื่อนสนิทกันแค่สองคน ถ้าเพื่อนไม่อยู่ข้างเพื่อนแล้วจะไปอยู่ข้างหมาที่ไหนล่ะ​จริงไหม”​ ชะเอมบีบมือเพื่อนสาวเบาๆ​ “ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันขอแค่ให้แกรักตัวเอง ให้มากๆ​ คิดถึงตัวเองเป็นอันดับแรก​ เพราะที่ผ่านมาแกรักเขามากพอแล้ว​ แกยอมเพื่อเขามามากพอแล้วเช่นกัน​ จนบางครั้งแกแทบจะไม่เหลือความเป็นตัวเองเลย”

(……)

​ “อลิส!! ฉันอยากให้แกกลับมาเป็นคุณหนูอลิสคนเดิม​ คนที่สดใส​ คนที่มั่นใจในตัวเอง​ คนที่กล้าคิดกล้าทำ​ กล้าที่จะเผชิญหน้า​กับทุกอย่าง​ แต่ไม่ใช่แบบทุกวันนี้ ที่แม้แต่จะแต่งตัวหรือจะไปไหนแกก็ต้องรอให้เขาอนุญาต​ ต้องรอให้เขาเห็นด้วย​ เพราะแกกลัวว่าเขาจะไม่พอใจ”​

อลิสยิ้มบางๆ​ แม้น้ำตายังเปียกเต็มแก้ม​ “ฉันจะพยายามนะเอม”​

“เก่งมาก! แค่นี้ก็เก่งมากๆแล้วอลิส ถ้าอย่างนั้นแกไปล้างหน้าล้างตาเถอะนะจะได้ไปนอน​ เพราะสภาพแกตอนนี้มันไม่ไหวเลย พรุ่งนี้ฉันจะพาแกไปเคลียร์​ทุกอย่างเอง เอาให้มันจบกันไปเลย”​

@Part​คิน

“ขอบคุณนะคะพี่คินที่พาแก้มใสมาดูหนัง​ สนุกมากเลยคะ”​หญิงสาวรุ่นน้องปีหนึ่งซึ่งเป็นหลานรหัสของชายหนุ่มเอ่ยขอบคุณลุงรหัสของตัวเองด้วยใบหน้าเขินอาย​ เพราะ​เหตุการณ์​ในวันนี้เธอแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่คินจะชวนเธอมาดูหนังแบบสองต่อสอง​

ความจริงเธอแค่โพสต์สตอรี่​ลอยๆว่าอยากมาดูหนังเรื่องนี้ อยู่ๆพี่คินก็ทักมาชวน​ไปดูด้วยกันไหม เขาบอกว่าเหงา​ และมีหรือที่เธอจะปฏิเสธ​ เพราะพี่คินทั้งหล่อทั้งดังใครๆก็อยากใกล้ชิดกับเขา และเธอก็ชอบพี่คินด้วยสิ​ โอกาสมาถึงแล้วเธอไม่โง่ปฏิเสธหรอก

ที่ผ่านมาเธอพยายามทักไปหาชายหนุ่มบ่อยๆ ด้วยความที่เราเป็นสายรหัสกันด้วย เธอจึงหาเหตุผลเพื่อคุยกับเขาได้โดยไม่น่าเกลียด​ ช่วงแรกๆเธอก็ขอคำปรึกษาเกี่ยวกับการเรียน​ พอหลังๆเราก็เริ่มคุยกันมากขึ้น​ เริ่มสนิทกันมากขึ้น​ ถามเรื่องส่วนตัวกันบ้าง​ และเหมือน​พี่คินก็ดูจะสนใจเธอเหมือนกัน​ เพราะถ้าไม่สนใจมีหรือที่เขาจะตอบข้อความเธอทุกรอบ​ แถมเขายังให้เกียรติ​เธออีกด้วย

“ไม่เป็นไรเลยครับ​ เรื่องเล็กน้อย”​ คิณณ์ณภัทรตอบกลับสาวน้อยตรงหน้าที่ตอนนี้เขินเขาจนแก้มแดงไปหมดแล้ว​ ยิ่งเห็นแบบนี้เขาก็ยิ่งเอ็นดู​คนตรงหน้า​

แก้มใสเป็นหลานรหัสของเขาเอง​ เธอเป็นสาวน้อยที่น่ารัก​ และสดใสมาก​ สดใสจนเขาอดที่จะเอ็นดู​ไม่ได้เลย ทุกครั้งที่ได้คุยกันเขารู้สึกสบายใจและรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก​ เพราะน้องเป็นผู้หญิงน่ารัก​ และเข้าใจง่าย​ คุยด้วยแล้วไม่เบื่อ​

เขานะดูออกแต่แรกแล้วว่าน้องชอบตัวเอง ก็เลยอยากลองทำความรู้จักกับน้องให้มากขึ้น เขารู้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่ถูกต้อง... เพราะเขามีแฟนแล้ว​ แต่ตอนนี้เขาเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าความรู้สึกที่มีให้อลิสมันคือความรักหรือเปล่า​ มันอาจจะเป็นเพราะความเคยชินก็ได้​

เขาไม่ได้รู้สึกกับอลิสเหมือนเดิมแล้ว ทุกอย่างมันเริ่มเปลี่ยนไป รวมถึงหัวใจของเขาด้วย​ เขารู้สึกเบื่อและอึดอัดทุกครั้งที่ต้องอยู่ใกล้เธอ... ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้มันเกิดขึ้นตอนไหน​ แต่ที่แน่ๆมันไม่เหมือนเดิมแล้ว​ ขอเวลาอีกสักนิดถ้ามันชัดเจนเขาจะเดินไปบอกเลิกกับเธอ​เอง แค่ตอนนี้เขาขอเวลาก่อน​ หรือถ้าระหว่างนี้เป็นอลิสที่มาขอเลิกก่อนเขาก็ยินดี

เขารู้ว่าช่วงหลังๆความสัมพันธ์​ระหว่างเรามันไม่เหมือนเดิม​ ทั้งหมดเป็นเพราะเขาเองที่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้​ เพราะเขาอยากเว้นระยะห่าง​กับเธอ