All Chapters of ทาสรักคุณอาจำเป็น : Chapter 1 - Chapter 10

10 Chapters

บทที่ 1 กลิ่นควัน ไวน์ และความเฉยชา

บทที่ 1 กลิ่นควัน ไวน์ และความเฉยชาเสียงดนตรีจังหวะหนักดังกระหึ่มภายในห้องรับรองส่วนตัวของคลับหรูใจกลางเมืองแสงไฟสลัวทอดผ่านแก้วคริสตัลที่บรรจุเครื่องดื่มสีอำพัน บุรุษหนุ่มในชุดเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดบน เอนกายพิงพนักโซฟาหนังอย่างเกียจคร้าน ขณะที่หญิงสาวรูปร่างสะโอดสะองในชุดเดรสสีแดงเพลิงกำลังโน้มตัวมากระซิบบางอย่างข้างหูภคินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาคุ้นเคยกับบรรยากาศเช่นนี้ดี เสียงหัวเราะของเพื่อนฝูง กลิ่นน้ำหอมราคาแพง เครื่องดื่มชั้นเลิศ และหญิงสาวหน้าตาสวยงามที่พร้อมจะเข้ามาทำความรู้จักสำหรับผู้ชายอย่างเขา ค่ำคืนเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น“คืนนี้ไปต่อที่ห้องฉันไหมคะ”หญิงสาวข้างกายเอ่ยถามอย่างไม่คิดปิดบังความต้องการ ภคินเหลือบมองใบหน้าสวยจัดนั้น ก่อนยกแก้วขึ้นจิบ“คืนนี้คงไม่ได้”“ทำไมล่ะคะ”“มีธุระ”คำตอบสั้น ๆ ไม่ได้ทำให้หญิงสาวหมดความพยายาม เธอยังคงนั่งเบียดเขาอย่างสนิทสนม ทว่าภคินไม่ได้สนใจมากนัก โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นขึ้น ข้อความจากเพื่อนสนิทคนหนึ่งปรากฏพร้อมภาพถ่ายไอ้คิน นี่ใช่หลานสาวคนสวยที่บ้านแกหรือเปล่าวะ ภคินกดเปิดภาพอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่เพียงเห็นภาพเต็มห
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more

บทที่ 2 สนุกไหม

บทที่ 2 สนุกไหม คำตอบตรงไปตรงมาทำให้คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน “สนุกดี?” “ค่ะ” “ถึงขนาดให้ผู้ชายป้อนเหล้าให้?” รตาเบิกตากว้าง “คุณอาเห็นด้วยเหรอคะ!” “มีอะไรที่ฉันไม่ควรเห็น?” “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ” เธอรีบอธิบาย “เพื่อนแกล้งรตา ผู้ชายคนนั้นก็แค่ทำตามหน้าที่ รตาไม่ได้..” “ชอบ?” คำถามสั้น ๆ ทำให้เธอชะงัก “อะไรนะคะ” ภคินก้าวเข้ามาใกล้ “ชอบให้ผู้ชายเอาอกเอาใจแบบนั้นหรือ” รตาถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างไม่ทันตั้งตัว “คุณอา...” “ชอบให้มันนั่งใกล้ ๆ ป้อนเหล้าให้ ถึงขนาดยิ้มหวานให้มัน?” เสียงของเขาไม่ได้ดัง แต่กลับทำให้หัวใจหญิงสาวเต้นแรงขึ้นทุกขณะ เธอเงยหน้ามองเขาก่อนหน้านี้รตาไม่เคยคิดเลยว่าภคินจะสนใจว่าเธอไปเที่ยวที่ไหน ทำอะไร หรืออยู่กับใคร เพราะเขาแทบไม่เคยถามเรื่องเหล่านี้ แล้วคืนนี้ทำไม...ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาอย่างไม่กล้าเชื่อ “คุณอาโกรธเหรอคะ” “ฉันมีอะไรต้องโกรธ” “ก็คุณอาดูเหมือนโกรธ” ภคินเงียบไป รตาก้มหน้าลงเล็กน้อย พยายามกลั้นรอยยิ้มที่เกือบจะปรากฏออกมา “รตาโตแล้วนะคะ” “ฉันรู้” “รตาอายุยี่สิบสองแล้ว” “ฉันไม่ได้ความจำเสื่อม” “แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรผิดด้วยค่ะ” คราวนี้ภคิ
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more

บทที่ 3 เพื่อนสาวคนสนิท

บทที่ 3 เพื่อนสาวคนสนิท“แกแน่ใจนะว่าจะไปด้วยกันจริง ๆ”แพรวพรรณถามเป็นครั้งที่สาม ขณะยกแว่นกันแดดขึ้นคาดศีรษะ ใบหน้าสวยเฉี่ยวแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างประณีต แม้จะเป็นเพียงการเดินทางไปพักผ่อนริมทะเล แต่หญิงสาวก็ยังดูราวกับกำลังเตรียมตัวไปถ่ายแบบลงนิตยสารแฟชั่นรตาพยักหน้า ก่อนวางกระเป๋าเดินทางใบเล็กลงข้างตัว“แน่ใจสิ ทำไมถามบ่อยจัง”“ก็แปลกใจน่ะสิ ปกติชวนแกไปไหนยากจะตาย”แพรวพรรณหัวเราะ ก่อนหันไปสั่งคนขับรถให้นำสัมภาระขึ้นเก็บสองสาวรู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ประเทศอังกฤษ แพรวพรรณเป็นลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ เติบโตมาท่ามกลางความหรูหราและอิสระในการใช้ชีวิต เธอเป็นคนเปิดเผย มั่นใจ และค่อนข้างเปรี้ยวจัด ต่างจากรตาที่เรียบร้อย พูดน้อย และมักระมัดระวังตัวอยู่เสมอถึงนิสัยจะแตกต่างกันมาก แต่ทั้งคู่กลับสนิทสนมกันอย่างรวดเร็วแพรวพรรณเป็นคนพารตาไปรู้จักร้านอาหารแปลกใหม่ ชวนไปเที่ยวสถานที่ต่าง ๆ และคอยผลักดันให้เพื่อนสาวกล้าทำสิ่งที่ไม่เคยลองในสายตาของเธอ รตาเป็นผู้หญิงที่มีทุกอย่างพร้อม ทั้งรูปร่างหน้าตา การศึกษา และฐานะทางครอบครัวเพียงแต่เจ้าตัวกลับไม่ค่อยรู้จักใช
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more

บทที่ 4 โลกอีกใบของรตา

บทที่ 4 โลกอีกใบของรตารตามองชุดว่ายน้ำในมือเพื่อนสาวอย่างลังเล บิกินี่สีเขียวมรกตตัดเย็บจากเนื้อผ้าเนียนละเอียด ประดับห่วงโลหะสีทองเล็ก ๆ ดูหรูหราและมีรสนิยมอย่างยิ่ง หากมองในฐานะเครื่องแต่งกาย เธอยอมรับว่ามันสวยมากจริง ๆแต่หากต้องสวมลงบนร่างกายตัวเอง...หญิงสาวอดกลืนน้ำลายไม่ได้“แพรว นี่มันไม่โป๊เกินไปหน่อยเหรอ”“โป๊ตรงไหน ชุดว่ายน้ำก็ต้องใส่ไปว่ายน้ำสิจ๊ะ”แพรวพรรณตอบหน้าตาเฉย ก่อนผลักเพื่อนสาวให้เดินเข้าห้องแต่งตัว พร้อมกำชับว่าห้ามเปลี่ยนใจเด็ดขาดรตาถอนหายใจอย่างยอมแพ้ เธอไม่ใช่คนไม่เคยสวมชุดว่ายน้ำ แต่ส่วนใหญ่เป็นชุดวันพีซเรียบร้อย มีผ้าคลุมหรือกางเกงขาสั้นสวมทับอีกชั้นเมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ รตาจึงยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ หญิงสาวในกระจกมีรูปร่างสมส่วน ช่วงเอวคอดรับกับสะโพกผาย ผิวขาวละเอียดอมชมพูจากเชื้อสายรัสเซียที่ได้รับมาจากบรรพบุรุษ ดวงตาคู่สวยและเครื่องหน้าละมุนทำให้เธอดูโดดเด่นแม้ไม่ได้แต่งหน้ารตารู้ว่าตัวเองหน้าตาดี แต่เธอไม่เคยคิดว่าร่างกายของตนเองจะดูแตกต่างไปมากเพียงนี้เมื่อไม่ได้ซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้าเรียบร้อย“เสร็จหรือยัง!”เสียงแพรวพรรณดังมาจากด้านนอก ร
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

บทที่ 5 คนขี้อายที่อยากอวด

บทที่ 5 คนขี้อายที่อยากอวดภคินจ้องภาพถ่ายบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่นานกว่าที่ควร หญิงสาวในภาพสวมบิกินี่สีเขียวมรกต ยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือท่ามกลางแสงแดดยามบ่าย เส้นผมยาวปลิวตามแรงลม ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มสดใสอย่างที่เขาไม่ค่อยได้เห็นนักแต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มนิ่งงันกลับไม่ใช่รอยยิ้มของเธอเพียงอย่างเดียว เนื้อผ้าชิ้นเล็กโอบประคองทรวงอกอิ่มจนดูคับแน่น เผยให้เห็นเอวคอดกิ่วและหน้าท้องแบนราบ ผิวขาวจัดอมชมพูของหญิงสาวยิ่งโดดเด่นเมื่ออยู่ท่ามกลางท้องทะเลสีครามภคินรู้สึกลำคอแห้งผาก เขาเคยเห็นผู้หญิงสวยสวมชุดว่ายน้ำมานับไม่ถ้วน บางคนยังแต่งตัวเปิดเผยกว่านี้เสียอีก แต่ไม่เคยมีภาพของใครทำให้เขาต้องเผลอกลั้นหายใจเช่นนี้รตา...เด็กสาวที่ชอบสวมเสื้อเชิ้ตกับกระโปรงยาว เดินถือสมุดวาดภาพไปนั่งเล่นในสวน และมักหน้าแดงทุกครั้งเมื่อถูกเขาหยอกล้อเขาไม่เคยรู้เลยว่าใต้เสื้อผ้าเรียบร้อยเหล่านั้น เธอจะมีเรือนร่างสะดุดตาถึงเพียงนี้ ปลายนิ้วเลื่อนภาพถัดไปโดยไม่รู้ตัว คราวนี้เป็นภาพหมู่บนเรือ รตายืนอยู่ท่ามกลางชายหนุ่มหน้าตาดีสามคน หนึ่งในนั้นวางมือบนไหล่เธออย่างสนิทสนม ขณะที่เจ้าตัวกำลังหัวเราะจนดวงตาหยีโค้งคิ้วเข้มขมว
last updateLast Updated : 2026-11-11
Read more

บทที่ 6 คนที่บอกว่าไม่ต้องรอ

บทที่ 6 คนที่บอกว่าไม่ต้องรอ“อยู่กับรตาครับ”คำตอบจากปลายสายทำให้ภคินนิ่งไปชั่วขณะ เขามองภาพถ่ายบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เพิ่งเปิดขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนเอนหลังพิงเก้าอี้หนังด้วยสีหน้าเคร่งขรึมธีร์เป็นน้องชายที่เขาภูมิใจมาตลอด อีกฝ่ายเรียนเก่ง ทำงานเก่ง มีความรับผิดชอบสูง และแทบไม่เคยสร้างเรื่องให้คนในครอบครัวต้องปวดหัว โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงตั้งแต่โตเป็นหนุ่ม ภคินยังไม่เคยเห็นน้องชายพาผู้หญิงคนไหนเข้าบ้านด้วยซ้ำ แล้ววันนี้มันเกิดอะไรขึ้น!“แกไปทำอะไรที่นั่น”“มาเที่ยวครับ”“แกเพิ่งกลับจากต่างประเทศไม่ใช่หรือไง”“ครับ”“แล้วไม่เหนื่อย?”“ไม่เท่าไรครับ”ภคินกัดกระพุ้งแก้มด้านใน เขาไม่เคยรู้สึกว่าการสนทนากับน้องชายเป็นเรื่องยากมาก่อน แต่วันนี้คำตอบสั้น ๆ สุภาพเรียบร้อยของธีร์กลับทำให้เขาหงุดหงิดอย่างประหลาด“แล้วรูปที่แกลงนั่น...”“รูปไหนครับ”ภคินเกือบหลุดคำสบถ รูปไหนอย่างนั้นหรือ! มันลงรูปผู้หญิงทั้งกอดทั้งแนบชิดกันขนาดนั้น ยังจะมีหน้ามาถามอีกว่ารูปไหน! ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก พยายามรักษาน้ำเสียงให้เป็นปกติ“รูปที่แกถ่ายกับรตา”“อ๋อครับ”“แกไม่คิดว่ามันดูสนิทสนมเกินไปหน่อยหรือ”ปลายสายเงียบไ
last updateLast Updated : 2026-11-12
Read more

บทที่ 7 คนป่วยจำเป็น

บทที่ 7 คนป่วยจำเป็นภคินยืนมองน้องชายช่วยรตายกกระเป๋าเดินทางเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าเรียบเฉย แม้ในใจจะหงุดหงิดจนแทบอยากเดินเข้าไปแยกทั้งคู่ออกจากกันก็ตาม“คุณอา กลับมาแล้วเหรอคะ”รตาเป็นฝ่ายทักก่อน รอยยิ้มสดใสยังคงประดับอยู่บนใบหน้า“อืม”ชายหนุ่มตอบสั้น ๆ สายตาเหลือบมองกระเป๋าเดินทางในมือธีร์ ก่อนเลื่อนขึ้นไปสบตาน้องชาย“แกไม่กลับบ้านหรือไง”ธีร์ชะงักเล็กน้อย“กำลังจะกลับครับ แค่ช่วยรตายกของเข้ามาก่อน”ภคินพยักหน้ารับราวกับไม่ได้สนใจ แต่เมื่อเห็นรตาหันไปขอบคุณน้องชายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ความรู้สึกขุ่นมัวในอกก็เพิ่มขึ้นอีกระดับตลอดสามวันที่ผ่านมา เขาแทบไม่ได้รับข้อความจากเธอเลย เด็กสาวที่เคยถามทุกวันว่าเขาจะกลับบ้านเมื่อไร กลับหายเงียบไป แต่พอกลับมา เธอกลับมีเรื่องพูดคุยกับธีร์ไม่หยุด“พี่ธีร์ ถึงบ้านแล้วส่งข้อความมาบอกด้วยนะคะ”“ครับ”“แล้วอย่าลืมรูปที่เหลือด้วย”“ไม่ลืมครับ”ภคินมองทั้งสองสลับกันดูเหมือนน้องชายของเขาจะมีเรื่องให้ติดต่อกับรตาอีกมากทีเดียว หลังธีร์กลับไปแล้ว รตาจึงหันมาหาชายหนุ่มอีกครั้ง“คุณอารับประทานอาหารเย็นหรือยังคะ”คำถามคุ้นเคยทำให้ภคินรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยอย่า
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

บทที่ 8 คืนที่หมาป่านอนไม่หลับ

บทที่ 8 คืนที่หมาป่านอนไม่หลับรตายืนมองชายหนุ่มบนเตียงด้วยความรู้สึกทั้งประหลาดใจและเป็นห่วง“คืนนี้...นอนหลับข้างฉันได้ไหม”คำขอร้องนั้นยังคงก้องอยู่ในหู ภคินไม่ใช่ผู้ชายที่ชอบแสดงความอ่อนแอ ไม่ว่าจะเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานหรือมีปัญหาหนักหนาเพียงใด เขาก็มักจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองเสมอตลอดเวลาที่อยู่ร่วมบ้านกัน รตาแทบไม่เคยได้ยินเขาบ่นเรื่องงานด้วยซ้ำ การที่ผู้ชายอย่างภคินเอ่ยปากขอให้เธอนอนเป็นเพื่อน จึงทำให้หญิงสาวอดคิดไม่ได้ว่าเขาอาจกำลังเผชิญปัญหาบางอย่างที่ไม่อยากบอกใครบางทีอาการป่วยคืนนี้อาจเกิดจากความเครียดสะสมก็เป็นได้“คุณอามีเรื่องไม่สบายใจหรือคะ”ภคินมองดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ก่อนพยักหน้าช้า ๆ“อืม มีเรื่องให้คิดหนักนิดหน่อย”เขาไม่ได้โกหกเสียทีเดียว เพียงแต่เรื่องที่ทำให้คิดหนักไม่ได้เกี่ยวข้องกับธุรกิจหลายพันล้าน หรือโครงการลงทุนที่กำลังดำเนินอยู่แม้แต่น้อย มันเกี่ยวกับผู้หญิงตรงหน้าต่างหาก! โดยเฉพาะภาพบิกินี่สีขาวกับแขนของน้องชายที่โอบรอบเอวเธอ แค่นึกถึงก็หงุดหงิดขึ้นมาอีกแล้ว“ถ้าอย่างนั้นคุณอาพักผ่อนก่อนนะคะ รตาขอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสักครู่”ภคินคลายม
last updateLast Updated : 2026-11-13
Read more

บทที่ 9 เช้าวันที่เขาจากไป

รตาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของความเงียบแสงแดดอ่อนลอดผ่านผ้าม่านสีเทาเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวาง หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าพื้นที่ข้างกายว่างเปล่าภคินไม่อยู่แล้ว เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง มองหมอนอีกใบที่ยังมีรอยยุบจาง ๆ บนผ้าปูที่นอนเมื่อคืนเธอนอนหลับอยู่ในอ้อมแขนของเขาจำได้ว่าเขากอดเธอแนบอก จำได้ถึงกลิ่นกายอบอุ่นและน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ขอให้เธออยู่เป็นเพื่อน ความทรงจำเหล่านั้นทำให้พวงแก้มค่อย ๆ ร้อนขึ้นแต่เมื่อมองนาฬิกาแล้วพบว่าเกือบเจ็ดโมงเช้า รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางลง เขาคงออกไปทำงานแล้ว รตาพับผ้าห่มให้เรียบร้อย ก่อนกลับไปยังห้องนอนของตัวเองระหว่างเดินลงมารับประทานอาหารเช้า เธอพบแม่บ้านกำลังจัดโต๊ะอยู่พอดี“คุณอาลงมาหรือยังคะ”“คุณผู้ชายออกไปตั้งแต่ตีห้าแล้วค่ะ”หญิงสาวชะงัก“แล้วอาการไข้ล่ะคะ”“เห็นแต่งตัวไปทำงานตามปกตินะคะ ไม่ได้บ่นว่าไม่สบายเลย”รตาพยักหน้าอย่างโล่งใจ อย่างน้อยเขาก็หายป่วยแล้ว แต่ความรู้สึกว่างเปล่าเล็ก ๆ กลับก่อตัวขึ้นในอก นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ภคินทำเหมือนความใกล้ชิดระหว่างทั้งคู่ไม่เคยเกิดขึ้นครั้งแรกหลังจากจูบเธอ และครั้งนี้ หลังจากขอให้เธอนอนอยู่ข้างกายตลอด
last updateLast Updated : 2026-11-14
Read more

บทที่ 10 คนที่ไม่ควรอยู่ตรงนี้

บทที่ 10 คนที่ไม่ควรอยู่ตรงนี้“หนูรตาใช่ไหมคะ”น้ำเสียงหวานดังขึ้นทันทีที่รตาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะอาหาร ลลินลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้มงดงาม ก่อนยื่นมือมาตรงหน้า“ได้ยินเรื่องของหนูมานานแล้ว เพิ่งมีโอกาสได้พบกันเสียที”รตายิ้มตอบอย่างสุภาพ“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณลลิน”หญิงสาวทั้งสองจับมือกันเพียงครู่เดียวแต่ช่วงเวลาสั้น ๆ นั้นกลับเพียงพอให้ลลินพิจารณาใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างละเอียด รตาสวยกว่าที่เธอคาดไว้มากไม่ใช่ความสวยฉูดฉาด หากเป็นความงามอ่อนหวานที่มีเสน่ห์ชวนมอง ผิวขาวอมชมพู ดวงตาคู่สวย และรูปร่างได้สัดส่วนภายใต้ชุดเดรสเรียบหรูลลินเคยได้ยินว่าภคินดูแลเด็กสาวคนหนึ่งอยู่ในคฤหาสน์มาเกือบปี เธอเข้าใจมาตลอดว่าอีกฝ่ายคงเป็นเพียงเด็กเรียบร้อยที่ยังต้องพึ่งพาผู้ใหญ่แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับเติบโตงดงามเกินกว่าจะมองข้ามได้ และผู้หญิงด้วยกันย่อมรู้ดีว่า ความงามเช่นนี้สามารถทำให้ผู้ชายหวั่นไหวได้มากเพียงใดลลินยังคงยิ้ม“เรียกพี่ลลินก็ได้ค่ะ อีกหน่อยเราคงได้พบกันบ่อยขึ้น”รตาพยักหน้า ก่อนเดินไปยังเก้าอี้ที่พนักงานจัดไว้ให้“รตา”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านข้าง ธีร์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีเมื่อเห็นเธอ เขาสวมส
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status