Home / วาย / แพ้ภรัณ / Chapter 1 - Chapter 10

All Chapters of แพ้ภรัณ: Chapter 1 - Chapter 10

11 Chapters

INTRO

บทนำบรื้นนน! บรื้นนน!เสียงคำรามจากท่อรถยนต์หรูราคาเหยียบสิบล้านดังกระหึ่มไปทั่วทั้งสนามแข่งรถที่ใหญ่และขึ้นชื่อเรื่องโค้งโหดที่สุดของภาคตะวันออก รอบข้างของสนามในตอนนี้มีเหล่าบรรดาลูกท่านหลานเธอพร้อมทั้งรถสวยที่ผ่านการดัดแปลงเครื่องจอดเรียงรายละลานตาสำหรับคนที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนอย่างภรัณนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนกวาดมองไปรอบสนามด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่าเมื่อมองไปทางไหนก็เจอแต่คนหน้าตาดีและแต่งตัวดี โดยเฉพาะสาวสวยมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมา แต่งตัววาบหวิวอวดเนื้อหนังที่ขาวเนียนเรียกสายตาจากหนุ่ม ๆ ไม่น้อย ไม่เว้นแม้แต่แฟนของเขา...แทนไท“ไอ้แทน!!! ทางนี้!”เสียงร้องเรียกดังขึ้นจากด้านหน้า ทั้งคู่หันไปมองตามเสียงก่อนจะเจอกับกลุ่มเพื่อนที่กำลังโบกไม้โบกมืออยู่ข้างรถยนต์ BMW M2 Coupé สีดำแต่งขอบล้อสีทองสะท้อนกับแสงไฟสปอร์ทไลท์ที่สาดมากระทบ ซึ่งทำให้แทนไทรู้ได้ทันทีว่าเจ้าของรถคันนี้ปรากฏตัวแล้วหลังจากที่ห่างหายไปนานหลายปีชายหนุ่มรีบสาวเท้าเดินฝ่ากลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาวไปยังจุดหมายทันทีโดยไม่คิดจะหันกลับมามองหรือคว้าตัวภรัณให้ตามไปเลยสักนิดปึก!“โอ๊ะ! ขะ...ขอโทษครับ”เมื่อก้าวเดินตามหลังคนรักโดยไ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 1

CHAPTER 1ภายในห้องชุดของคอนโดหรูถูกเปิดไฟสว่างโล่ นำทางให้ร่างบางที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะเดินไปนั่งบนโซฟาโดยมีชายหนุ่มร่างสูงโปรงเดินตามหลังมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดระคนเป็นห่วง“รัณ”เจ้าของชื่อหันกลับไปยังต้นเสียงด้วยสายตาที่เลื่อนลอย หยดน้ำตาที่คลอหน่วยไหลรินลงมาช้า ๆ จนคนตัวสูงต้องรีบเดินเข้ามานั่งลงข้างกายด้วยความร้อนรน“จะเอาเลยมั้ย” รัณเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ขึ้นจมูก“เอาบ้าอะไรล่ะ ไม่เอา! ไม่ต้องร้อง แล้วก็ไม่ต้องคิดมากด้วย กูไม่ทำอะไรมึงหรอก”“มึงทำได้นะทาย”“ไม่ทำโว๊ย!” ชายหนุ่มโวยวายอย่างไม่จริงจังก่อนจะยกมือหนาขึ้นลูบศีรษะของเขาเบา ๆปึก!“ฮึก...ไม่ทำแล้วพนันทำบ้าอะไรวะ!” คนตัวเล็กทุบอกอีกฝ่ายแรง ๆ พร้อมกับโวยวายขึ้นมาบ้าง“กูรำคาญมัน อย่างที่มึงรู้ มัน...เอาแต่พูดถึงนีน่า มันไม่ให้เกียรติมึงเลย กูเลยโพล่งไปแบบนั้น แต่จริง ๆ แล้วกูไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับมึงเลยนะรัณ วางใจได้” เพทายอธิบายพร้อมกับยืนยันอย่างหนักแน่น“แต่มันพร้อมจะยกกูให้มึงมากเลยนะทาย...ถ้ามันไม่รักกู จะขอกูเป็นแฟนทำไมวะ ฮึก มันเคยรักกูมั้ยทาย กูไม่รู้เลยอะ ฮึก”“รัณ...ไม่เอาน่า ถ้ามันไม่รักมึง มันจะคบกับมึงทำไ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 2

CHAPTER 2แสงแดดอ่อน ๆ ของเช้าวันใหม่ค่อย ๆ ลอดผ่านผ้าม่านสีเข้มเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น แทนไทที่กำลังนั่งขันสมาธิอยู่บนพื้นพรมข้างโซฟามาตลอดทั้งคืนขยับตัวเล็กน้อยด้วยความเมื่อยขบ ดวงตาที่แห้งผากจากการอดหลับอดนอนจับจ้องไปที่ใบหน้ายามหลับของคนรักที่ดูสงบเงียบ คนตัวเล็กเด็ดขาดจนถึงขั้นหนีออกมานอนบนโซฟาแทนที่จะนอนในห้องดี ๆ เพียงเพราะไม่อยากเข้าใกล้แทนไทมากเกินความจำเป็นชายหนุ่มเอื้อมมือสากออกไปหวังจะปัดปอยผมที่ปรกหน้าผากมนนั่นออกให้ แต่แล้วก็ต้องชะงักค้างกลางอากาศพลางกำหมัดแน่น เมื่อนึกถึงคำพูดของคนตัวเล็กเมื่อคืนก่อนแยกย้าย กฎระเบียบของการอยู่ร่วมกันหลังเลิกกันแล้ว มันกำลังทำงานอย่างซื่อสัตย์จนน่ารำคาญนัยน์ตาคมกริบมองผ้าก๊อซปิดแผลสีขาวบริเวณหน้าผากของคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกผิดจับใจ เมื่อคิดขึ้นได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะมีไข้จึงลุกขึ้นเพื่อเตรียมยาแก้ปวดลดไข้และน้ำเปล่าสะอาดมาวางไว้ให้“ตื่นแล้วหรอ หิวหรือยัง”เสียงขยับกายของคนบนโซฟาทำให้เขาหันกลับมามองก่อนจะเห็นว่าอีกฝ่ายลุกขึ้นนั่งด้วยท่าทางงัวเงีย แทนไทวางมือจากการเตรียมอาหารก่อนจะเดินเข้ามาดูอาการคนตัวเล็กด้วยความเป็นห่วงภรัณปรายตามองกลับ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 3

CHAPTER 3เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กของเหล่าพ่อค้าแม่ขายในตลาดแห่งหนึ่งใกล้กับคอนโดของแทนไทที่ร้องเรียกลูกค้าและโฆษณาสินค้าของตัวเองดังระงม หลังจากที่แยกย้ายกับเทียร์ที่โรงแรมและต้องพับแผนไปดินเนอร์ระหว่างเพื่อนเพราะเกือบมีเรื่องจนเทียร์ถูกเจ้านายพากลับด้วย แทนไทที่กลายเป็นผู้ชนะก็พาภรัณมาหาซื้อมื้อเย็นกลับห้อง“ไม่ยักรู้ว่ามึงรู้จักคุณปรัชญ์ด้วย”เมื่อเดินเข้ามาในตลาดที่มีทั้งอาหารสดและอาหารปรุงสุกเรียงรายเป็นแถวทั้งสองข้างทาง ภรัณที่เดินนำหน้าหันกลับมาพูดเสียงเรียบกับอีกฝ่ายถึงข้อสงสัยที่ทั้งตัวเขาและเทียร์ก็อยากรู้ว่าทำไมทั้งคู่ถึงได้รู้จักกันทั้งที่การทำงานหรือสังคมค่อนข้างแตกต่างอย่างชัดเจน“เฮียปรัชญ์น่ะหรอ รู้จักสิ เขาเป็นเพื่อนของเพื่อนเฮียคีร จะว่าเพื่อนก็ไม่เชิงหรอก เรียกว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องจะเข้าใจง่ายกว่า” แทนไทตอบพร้อมกับยกมือขึ้นปาดเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาตามกรอบหน้า“เฮียมึงนี่...มีเพื่อนเยอะเนอะ”“เห็นดุ ๆ แบบนั้นก็มีแต่คนนับถือแกนะ ได้ยินว่าช่วงนี้มีเด็กมาติด แต่แกไม่เอา แต่ก็ไม่ได้ไล่ ทุกคนเลยพนันกันว่าโดนแน่ ๆ ”“โดนอะไร” เขาหันกลับไปถามด้วยสีหน้าสงสัย“โดนเด็กจับทำผัวแน่ ๆ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 4

CHAPTER 4เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นทำให้ต้องรีบเอื้อมมือไปคว้ามาปิดเสียงเพื่อไม่ให้รบกวนการนอน แต่ถึงอย่างนั้นสติเจ้ากรรมก็กลับมา ทำให้ตื่นเต็มตาทั้งที่อยากจะนอนต่ออีกสักครึ่งชั่วโมงก็ตามภรัณขยับตัวอย่างยากลำบากก่อนจะสัมผัสได้ถึงแรงกอดรัด เขาหันไปมองข้างกายจึงได้รู้ว่าตอนนี้กำลังอยู่ในอ้อมกอดของคนที่เคยใจร้ายที่สุด เขาพลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับใบหน้าหล่อที่ยังคงหลับใหลไม่ไหวติงภรัณจ้องมองใบหน้าของคนที่เขารักด้วยความรู้สึกที่สับสน หัวใจสั่นระรัวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่แม้แต่ตัวเขาเองยังหาคำตอบไม่ได้แน่ชัดว่ามันเกิดขึ้นจากสาเหตุใด เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงจากอีกฝ่ายไม่น้อย ความเอาใจใส่และทะนุถนอมที่เขาไม่คุ้นชินมันทำให้เขาเริ่มกลัว กลัวว่าถ้ายอมใจอ่อนให้อีกครั้ง จะถูกทำร้ายหัวใจไม่ต่างจากเดิมนิ้วเรียวของภรัณถูกยกขึ้นมาชี้ตามจุดต่าง ๆ ของใบหน้าหล่อโดยไร้ซึ่งการสัมผัส ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เขาจะสามารถนอนมองหน้าของอีกฝ่ายได้ใกล้และนานขนาดนี้ ถ้าไม่หันหลังให้ก็แยกออกไปนอนนอกห้องตลอด เมื่อนึกย้อนกลับไปความน้อยเนื้อตำใจก็ตีตื้นขึ้นมาอีกครั้งจนเขารู้สึกถึงความเปียกชุ่มที่หางตา
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 5

CHAPTER 5ปึก!แฟ้มเอกสารกองใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะทำงานของภรัณพร้อมกับใบหน้าขาว ๆ ของนีน่าที่ชะโงกมามองด้วยสีหน้าสงสัย ชายหนุ่มช้อนตามองเธอด้วยความฉงนพลางเอื้อมมือไปคว้าแฟ้มเอกสารมาดู“แกคืนดีกับแทนแล้วจริง ๆ หรอ” เธอฉวยเอาแฟ้มในมือของเขากลับคืนมาพร้อมกับถามเสียงเข้ม“ก็...เออ ทำไม หวงหรอ”แปะ!“โอ๊ย! ไอ้บ้า แฟ้มมันหนักนะโว๊ย! ตีมาได้” ภรัณโวยวายเสียงดังลั่นพลางยกมือขึ้นลูบศีรษะตรงบริเวณที่โดนแฟ้มตีปอย ๆ“หวงกับผีน่ะสิ! เป็นห่วงแกต่างหาก แน่ใจแล้วใช่มั้ยว่าจะกลับไปคบกับแทน”“แทนมันก็ทำตัวดีแล้ว คงไม่มีอะไรแล้วมั้ง”“นี่เพื่อน คนอย่างแทนไทจะดีได้สักเท่าไหร่กัน แกก็รู้ว่ามันชอบเอาชนะ ถ้ามันชนะใจแกได้ แกกลับไปรัก ไปเทิดทูลมันอีกครั้ง มันอาจจะเลิกทำดีแล้วก็ทำเรื่องแย่ ๆ กับแกอีกก็ได้” เธอว่าด้วยสีหน้าจริงจัง“...ไม่หรอกมั้ง”ถึงปากจะปฏิเสธออกไปแบบนั้นแต่ในใจของเขาก็แอบหวั่นกับคำพูดของเพื่อนไม่น้อย เธอไม่เคยสนับสนุนให้เขาคบหากับแทนไทเลยด้วยซ้ำ มันจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอจะพูดเพื่อตัดความมั่นใจของเขาที่มีต่อแทนไท เว้นเสียแต่ว่าเธอจะประสงค์ร้ายต่อความสัมพันธ์ของพวกเขาและต้องการพูดเพื่อให้มันสั่น
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 6

CHAPTER 6เสียงพูดคุยจ้อกแจ้กของเหล่าพ่อค้าแม่ขายดังระงมไปทั่วพื้นที่ของตลาด ร้านค้ามากมายเรียงรายเป็นแถวเป็นแนวน่าเลือกสรร แม้จะอบอ้าวและร้อนตามสภาพอากาศ แต่มันไม่ได้ทำให้คนขี้ร้อนอย่างแทนไทหงุดหงิดได้เลยเมื่อหันมามองข้างกายแล้วเจอคนตัวเล็กยิ้มหวานอย่างภรัณอยู่ด้วยในตอนนี้หลังจากที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจและเปิดใจยอมรับขอเสียของกันและกันเพื่อปรับปรุงแก้ไข ความสุขที่ไม่เคยได้รับอย่างเต็มในตอนแรกก็ปรากฏขึ้นมาจนล้นอก ความสัมพันธ์ที่เกิดจากความผิดพลาดในครั้งนั้นกำลังถูกความรักเข้ามาแทนที่ด้วยความตั้งใจของทั้งสองฝ่ายอย่างไม่มีข้อกังขาใด ๆ“อยากได้อะไรอีกมั้ย” แทนไทเอ่ยถามทั้งที่สองมือเต็มไปด้วยอาหารและขนมที่แวะซื้อมาตั้งแต่หัวตลาด“ไม่เอาแล้ว ซื้อเยอะแล้วเนี่ย กลับบ้านกันเถอะ” ภรัณเอ่ยบอกพลางกลั้นขำเมื่อเห็นสภาพของคนตัวสูงโชกไปด้วยเหงื่อ“เอ้อ! วันนี้พวกเฮียจะเข้ามาคุยงานนะ คงมีดื่มกันบ้าง ถ้ารัณไม่อยากอยู่ดึกก็เข้านอนก่อนได้เลย” ชายหนุ่มเอ่ยบอกขณะเดินนำไปที่รถยนต์“พวกเฮียหรอ มีใครบ้างอะ ให้เตรียมอะไรไว้ให้มั้ย”“ไม่ต้องหรอก พวกเฮียบอกจะซื้อเข้ามาด้วย”“มีอะไรกันหรือเปล่า เฮียคีรยังไม่ได้
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 7

CHAPTER 7เสียงเครื่องปรับอากาศดังสลับกับเสียงถอนหายใจที่แผ่วเบาของภรัณที่เอาแต่นั่งเงียบตั้งแต่มาถึงห้องของเพื่อนสนิทอย่างเทียร์ หลังเลิกงานภรัณโทรบอกแทนไทว่าจะมาหาเพื่อนและจะให้เทียร์เป็นคนไปส่งที่ห้องเอง ตอนแรกแทนไทก็ไม่ได้ยอมแต่เพราะต้องเข้าอู่ไปช่วยงานคีรจึงยอมแต่โดยดี“นั่งถอนหายใจมาเป็นชั่วโมงแล้วนะ มีอะไรจะพูดก็รีบ ๆ พูดมาเลย ก่อนที่ฉันจะต่อสายไปด่าไอ้แทนไท” เทียร์ที่นั่งมองอยู่นานถึงกับเอ่ยปากออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง“ใจเย็น ๆ สิ! จะไปด่าแทนทำไม”“ก็แกไม่พูดสักที นั่งถอนหายใจมาเป็นร้อยครั้งแล้วมั้ง ไม่พูดอะไรเลยสักที”“แล้วจะไปด่าแทนทำไมเล่า!”“แกไม่รู้สึกตัวเลยหรอ ตอนแรก ๆ ที่แกคบกันแล้วมันทำตัวแย่ ๆ แกก็มานั่งทำหน้าแบบนี้กับฉันตลอด คราวนี้มีอะไรอีกล่ะ” เทียร์ตอบกลับด้วยท่าทางเอาเรื่องก่อนจะสาธยายสิ่งที่เคยเกิดขึ้นเมื่อก่อนเพื่อย้ำเตือน“...” ภรัณเหลือบมองเพื่อนเล็กน้อยก่อนจะหลุบตาต่ำเพราะไม่กล้าที่จะสู้หน้าอีกฝ่ายตรง ๆ“รัณ แกไม่ได้อยากมาเพื่อนั่งเงียบ ๆ แล้วทำหน้าเศร้าแบบนี้เฉย ๆ แน่ ๆ มีอะไร แทนมันทำอะไรแกอีก” เทียร์เค้นเสียงเข้มก่อนจะยกแขนขึ้นกอดอกด้วยอารมณ์ที่เริ่มหง
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 8

CHAPTER 8เข้าสัปดาห์ที่สองของการที่ไม่มีแทนไทข้างกาย แต่กลับมีพี่ชายที่หายหน้าไปนานมาคอยดูแลสภาพจิตใจแทน ตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้ตัวของภรัณยังไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองกำลังรู้สึกอย่างไรกันแน่ ภาพที่เห็นเรนนั่งบนเตียงคนไข้ด้วยท่าทางที่ชวนให้เข้าใจผิดแบบนั้นทำให้เขารู้สึกแย่ไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นความเชื่อใจที่เคยมีให้แทนไทมันกลับคงที่ไม่ได้ลดลงเลยสักนิดแต่ที่ไม่เข้าใจและพยายามหาคำตอบคือทำไมแทนไทถึงอยู่ในสภาพแบบนั้น และทำไมถึงอยู่เฉย ๆ ให้เรนถึงเนื้อถึงตัวแบบนั้น เขาได้แต่คิดวกไปวนมาจนหัวแทบระเบิด แต่สิ่งที่ทำได้มากที่สุดคือการกลับไปถามหาความจริงกับแทนไทแต่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิด นายแพทย์ภริตหรือพี่ชายของเขาคอยจับตามองทุกฝีก้าว ไม่ว่าจะไปทำงานหรือไปหาเพื่อน นายแพทย์หนุ่มก็จะมักจะติดสอยห้อยตามไปด้วยทุกครั้ง คอยไปรับและไปส่งระหว่างที่ทำงานกับคอนโดทุกวัน ไม่เว้นช่องให้ได้ออกนอกลู่นอกทางเลยแม้แต่นิดเดียววันนี้ก็เช่นกัน เวลาเลิกงานในอีกครึ่งชั่วโมง แต่หมอหนุ่มกลับขายเวรให้เพื่อนเพื่อมารอรับเขากลับที่ใต้ตึกแล้ว...“แกจะไม่ได้กับพวกเราจริง ๆ หรอรัณ” นีน่าเดินมาถามด้วยสีหน้าเสียดาย“ไม่ล่ะ
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more

CHAPTER 9

CHAPTER 9แกร๊งงง!ผลั่ก!“อั่ก!”ร่างสูงโปร่งในชุดแข่งรถสีขาวแดงทรุดลงกับพื้นตามแรงของหมัดที่กระแทกเข้ามาที่โหนกแก้มจัง ๆ ยังไม่ทันที่จะได้ลุกขึ้น ก็ถูกกระชากกลุ่มผมให้เงยหน้าขึ้นมารับหมัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเลือดเลอะเต็มใบหน้า“พอได้แล้ว! เดี๋ยวแม่งก็ตายห่ากันพอดี”เสียงห้ามปรามดังขึ้นทำให้ผู้กระทำหยุดและผลักผู้ที่ได้รับบาดเจ็บออกพ้นตัว ชายหนุ่มผู้กระทำสวมชุดแข่งสีเดียวกันเดินปลีกตัวออกมาอย่างไม่ใยดีก่อนจะฉวยเอาผ้าโพกหัวของคนที่มาห้ามมาใช้เช็ดรอยเลือดที่เลอะมือออก“จำไว้นะไอ้กานต์ พวกมึงจะแพ้ใครก็ได้ แต่ต้องไม่ใช่ BLACK OUT ไม่อย่างนั้นผลลัพธ์มันจะออกมาเป็นแบบนี้” ชายผู้กระทำเอ่ยเสียงเรียบพลางหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาคาบไว้ที่ปากก่อนที่คู่สนทนาจะกุลีกุจอเข้ามาพร้อมกับไฟแช็กเพื่อจุดไฟให้โดยไม่รอคำสั่งชายหนุ่มชำเหลืองตามองร่างที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้นอย่างสมเพชก่อนจะเดินออกจากห้องพักไปโดยมีคู่สนทนาตามไปติด ๆ โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของตัวเองนั้นกำลังถูกบันทึกอยู่ในมือถือของใครบางคนที่เจ้าตัวไม่ชอบ“เอาไงกับไอ้เวรนั่นดี” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามเบา ๆ พร้อมกับแทรกตัวผ่านช่องหน้าต่างบานเลื่อนที่เปิด
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more
PREV
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status