จวนเจิ้นกั๋วโหวยามค่ำสายลมเย็นพัดต้องอาภรณ์เบาบางของลู่ชิงหว่านที่กำลังก้าวเดินด้วยใบหน้ายิ้มแย้มจนอาภรณ์ของนางพลิ้วไหวเบา ๆ ข้างกายนางคือเสี่ยวเถาสาวใช้ประจำกายที่กำลังประคองถาดที่มีถ้วยน้ำแกงอุ่น ๆ วางอยู่“คุณหนู หากฮูหยินเซี่ยรู้ว่าท่านกำลังตั้งครรภ์ นางจะต้องดีใจเป็นแน่เจ้าค่ะ”เสี่ยวเถาเอ่ยขึ้นอย่างร่าเริง คำพูดนั้นทำให้ลู่ชิงหว่านยิ้มอย่างมีความสุข ดวงตาคู่สวยนั้นยกขึ้นทอดมองไปยังเรือนของแม่สามีของตนเองที่ยังคงมีแสงตะเกียงริบหรี่สองเท้าก็พลันรีบก้าวเข้าไปทันที มือเรียวเล็กยกขึ้นกุมหน้าทองของตนเองที่ยังแบนราบทว่าอีกไม่นานก็คงจะเริ่มนูนขึ้นเพราะจะมีอีกชีวิตหนึ่งที่กำลังจะเติบโตนางดีใจจนไม่อาจหุบยิ้มได้เลย ความสุขล้นเปี่ยมในหัวใจ สองเท้านั้นก้าวไปหยุดอยู่หน้าห้องของแม่สามีทว่าเสียงด้านในกลับทำให้นางชะงักฝีเท้าทันที“ท่านแม่ ชิงหว่านไม่อาจให้กำเนิดบุตรคนนี้ได้ พรุ่งนี้ข้าจะส่งยาทำแท้งให้นางดื่มเสีย รอให้รั่วรั่วคลอดบุตรชายออกมาอย่างปลอดภัยก่อนในยามนั้นชิงหว่านค่อยมีบุตรก็ยังไม่สาย”น้ำเสียงเย็นชาของเซี่ยจื่อเฉินดังขึ้นทำให้ร่างบอบบางที่ยืนอยู่หน้าห้องแข็งค้างไปในทันที รอยยิ้มนั
Last Updated : 2026-11-12 Read more