อีกแบบคือตอนจบแบบเปิด ที่แม้ว่าตัวเอกจะพยายามเต็มที่ แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้อย่างสมบูรณ์ บางเรื่องอาจลงท้ายด้วยการค้นพบว่าการฆาตกรรมนั้นจำเป็นต้องเกิดขึ้น เพื่อรักษาสมดุลบางอย่าง หรือไม่ก็พบว่าตัวเองกลายเป็นส่วนหนึ่งของวงจรนั้นไปแล้ว แบบใน 'The Girl Who Leapt Through Time' ที่สอนเราว่าบางครั้งการเปลี่ยนแปลงอดีตอาจสร้างปัญหาใหม่ที่คาดไม่ถึง
ในมุมหนึ่ง ฉันยอมรับว่า 'The Last Executioner' ทำให้ฉันคิดถึงคนที่ถูกผลักให้เป็นเครื่องจักรของความยุติธรรม คนที่ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นมนุษย์เมื่อหน้าที่เรียกร้องให้เขาทำสิ่งสุดท้ายกับคนอื่น ๆ ฉากที่หนังตั้งคำถามกับโทษประหารทำให้ฉันเงียบไปนาน นักแสดงนำทำหน้าที่ได้สมจริงจนความรู้สึกสับสนระหว่างการเห็นใจและความขยะแขยงเกิดขึ้นพร้อมกัน