รักเดินทางในความฝัน

รักเดินทางในความฝัน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-20
Oleh:  กลัดแก้วOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
32Bab
571Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง เฮือก! กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว “แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้ “แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม

Lihat lebih banyak

Bab 1

01 ฝันเป็นเหตุ

「彼と結婚してからもう二十年が経つのね……」

暁(あかつき)家の令嬢であり、今は神宮司夫人である瀬奈(せな)は広い部屋でポツリと呟いた。

彼女は今日もある人物を待ち続けている。来るはずがないとわかっていながらも、瀬奈は二十年間ずっと彼の来訪を心待ちにしているのだ。

「一体どこから私は間違えてしまったのかしら……」

ベッドサイドに腰かけた瀬奈は、彼と初めて出会ったときのことを思い浮かべた。

「初めまして、神宮司湊斗です」

「……」

神宮司湊斗(じんぐうじみなと)と名乗った彼に、強く心惹かれたのを瀬奈は今でも覚えている。一目惚れだったのかもしれない。

サラサラの黒い髪、高い鼻梁、切れ長の美しい瞳、幼いながらに整った顔立ち。瀬奈は一瞬にして彼に心を奪われてしまった。

暁グループの令嬢だった瀬奈と、神宮司財閥の御曹司だった湊斗。

二人は許嫁だった。そのことを父親から聞かされたとき、瀬奈はとても喜んだ。彼女にとって初恋の相手であり、愛する湊斗と結婚できるのだと。

しかし、彼のほうはそうではなかった。

湊斗は瀬奈との婚約中、多くの女性と浮名を流した。学校の同級生、年上の社会人、父親が経営する会社の社員にまで。彼は相手の身分関係なく手を出した。

瀬奈は自分には指一本触れないにもかかわらず、他の女性と関係を持ち続ける湊斗に不満がないわけではなかった。しかし、彼に嫌われるのを恐れていた瀬奈は何も言うことができなかった。

「結婚前に遊びたいだけだろう。神宮司家の正妻になれるのだから、それくらいは目を瞑りなさい」

父親は湊斗が遊んでいることを知っていたが、瀬奈に我慢しろと言った。

両親からも味方してもらえなかった瀬奈は、必死で自分に言い聞かせた。

彼女たちはただの遊びであり、自分は神宮家の夫人となる女だ。だから結婚すればきっと自分だけを見てくれる、とそう信じていた。

しかし、現実は残酷だった。

湊斗は結婚してもなお、瀬奈の元には訪れることなく、愛人の元で夜を過ごした。そのことを責めた瀬奈に、彼は言い放った。

「お前を愛することはできない、これからは俺の行動に口を出さないでくれ」

彼の目は初めて出会った頃とは別人のように冷たかった。

それから湊斗は瀬奈に指一本触れることなく、多くの愛人を囲い、彼女たちとの間に五人もの子供をもうけた。そのうちの誰かに会社を継がせるつもりのようだ。

「奥様ったら、今日も一人ぼっちでいるわ」

瀬奈は湊斗の帰ってこない邸宅に一人取り残された。彼は今日もきっと愛人たちの住む家へ帰っているのだろう。

しかし、湊斗を愛している彼女は毎日のように彼を待ち続けた。自分の元へ来るわけがないとわかっていながらも。

そんなことを続けているうちに、二十年という歳月が経過していた。瀬奈と湊斗はお互いに三十八歳となった。

彼女は既に子を望めるような年齢ではなくなり、湊斗のほうも新しく愛人となった若く美しい女に夢中になっていると聞いている。

瀬奈の中で、何かが音を立てて崩れ落ちて行くようだった。

二十年という年月はあまりにも長すぎた。彼女の心は既に限界を迎えていた。

翌朝、心配そうに彼女に声をかけたのは湊斗の秘書だった。

「奥様……」

普段別邸で暮らしている湊斗の私物を取りに来る彼は、たびたび瀬奈とも顔を合わせていた。神宮司家で彼女を気にかけてくれていた数少ない人だ。

「今日も湊斗は愛人のところにいるんでしょう?」

「そ、それは……」

彼の秘書・中田一馬(なかたかずま)が言いづらそうに視線を逸らした。

知ったところで今さら驚きもしない。湊斗が瀬奈の元を訪れることなど、この二十年間数えるほどしかなかったのだから。

それでも彼女は彼のことを信じて待っていたが。

「いいのよ、わかっているから」

「……」

彼はうつむいた。瀬奈が辛い思いをしていることを知っておきながら、何もしてあげられないことに罪の意識を抱いていた。

しかし、今日の瀬奈の表情はいつもと違うと、彼は思った。これまでは湊斗に対する希望を見せていたにもかかわらず、今はどこか諦念に似たものを彼は感じた。

「中田さん、私最後に行きたい場所があるの。よかったら付き添ってくれない?」

「は、はい!奥様!」

”最後”という言葉に疑問を感じながらも、中田は彼女について行った。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
32 Bab
01 ฝันเป็นเหตุ
ดวงตากลมสีดำขลับไหวระริกของกลิ่นดินกำลังไล่สำรวจดูใบหน้าหล่อตี๋ของคนตรงหน้าช้า ๆ ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูปที่กำลังกัดปากล่างของตัวเองไว้หยดเหงื่อของเขาผุดพรายตามกรอบหน้าหล่อดูเซ็กซี่และเย้ายวน ขนาดว่าเสียงลมหายใจหอบถี่ของผู้ชายคนนี้ที่กำลังควบอยู่บนตัวเขายิ่งได้ฟังแล้วพาลจะทำให้กลิ่นดินเสร็จเร็วขึ้น“อ๊ะ ๆ คุณ อ๊ะ ดิน ดินจะเสร็จ อ๊ะห์”มือหนาของเขากระชับที่เอวสอบของกลิ่นดินแน่นขึ้นเมื่อได้ยินอย่างนั้น คุณช่วยจับคนใต้ร่างไว้ไม่ให้ขยับไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่ทั้งรุนแรงและถี่รัว“ฮึมมม พร้อมกันนะคะคนสวย จุ๊บ” คุณก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ก่อนจะตอกอัดความสุขที่ใกล้จะถึงฝั่งฝันเร็วขึ้นอีก“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ยะ อย่า อ๊า ปล่อยใน อ๊า อ๊าห์”ความเสียวซ่านทำให้กลิ่นดินพูดช้าเกินไป ทั้งสองร่างกระตุกเกร็งพร้อมกัน คุณปลดปล่อยทุกหยาดหยดไว้ภายใน ทั้งยังถูกช่องทางรักของคนที่เอ่ยปากห้ามบีบรัดแก่นกายไว้แน่น รีดน้ำเขาออกจนหมดถึงยอมปล่อยเขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรงเฮือก!กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่
Baca selengkapnya
02 เป็นฝันที่เสมือนจริง
“ไปกินข้าวในโรงอาหารคณะบริหารกันเหอะมึง” ต้นแบบเสนอความคิดที่ดูเหมือนจะตัดสินใจไปแล้ว หลังจากที่ดูเวลาบนมือถือก็เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงนิด ๆ“โหไอ้แบบ ไปแดกไกลเชียว” กลิ่นดินหันไปหลี่ตามอง“วันเกิดมึงทั้งทีเปลี่ยนไปแดกที่หรู ๆ หน่อยดิ อีกอย่างกูชอบเก้าอี้กินข้าวเขาอะ แม่งเหมือนกูได้เป็นผู้บริหาร แถมยังแดกในห้องแอร์ด้วย” ต้นแบบตอบ“หรูมากเลยมั้ง มันก็โรงอาหารในมอเหมือนกันปะ” ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่กลิ่นดินก็ลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างว่าง่าย“กูว่าก็ดีเหมือนกันนะไอ้ดิน เผื่อกูมีแต้มบุญได้บังเอิญเจอพี่เขต” เพียงรักพูดไปก็ยิ้มไป พลางคิดไปถึงหนุ่มหล่อเสียงใสในดวงใจเมื่อตกลงกันได้ทั้งสามคนใช้เวลาเดินครู่หนึ่งก็มาถึง พวกเขาเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ริมกระจกด้านใน วางของจองที่เสร็จแล้วต่างคนต่างเดินไปซื้ออาหารที่ชอบแล้วมานั่งกินด้วยกัน“เออพวกมึง เมื่อคืนกูฝันอีกแล้วว่ะ” กลิ่นดินเอ่ยขึ้นขัดความเงียบในระหว่างที่กำลังกินข้าวกันอยู่ที่ผ่านมาเขามักจะเล่าเรื่องความฝันให้เพื่อนสนิททั้งสองฟังบ้างอยู่แล้ว ระหว่างพวกเขาไม่มีอะไรที่ต้องปิดบัง แค่ไม่ได้เล่ารายละเอียดทั้งหมดเท่านั้น“ฝันเหมือนเดิมเหรอวะ แล้วรอบน
Baca selengkapnya
03 เจอแล้วคนในฝัน
ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูป หน้าตาแบบนี้นี่มันเหมือนกับ ไอ้คุณ ผู้ชายในฝัน ไอ้คนที่มันปู้ยี่ปู้ยำเขาเมื่อคืนจนตื่นไม่รู้กี่รอบ“อ้าวเห้ย!” คุณ เหวินสบถออกมาทันทีด้วยน้ำเสียงเข้มดุ อุตส่าห์ว่าจะไม่อะไรแล้วเชียวคุณ เหวินจับเอาคอเสื้อของคนตรงหน้า กระชากให้เข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ปลายจมูกของกันและกัน “ชนกู แล้วยังจะด่ากูอี...ก”ทว่า พอได้เห็นหน้า ได้สบตากับคนต้นเรื่องตรง ๆ ดวงตาเรียวรีก็เบิกกว้างขึ้นทันทีคำพูดที่ตั้งใจจะด่าถูกกลืนหายไปพร้อมกับก้อนน้ำลายอึกใหญ่ คุณ เหวินถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขารีบปล่อยมือที่จับคอเสื้อคนตัวเล็กกว่าออก“ปะ ป่าว เอ่อ ใช่ เอ้ย ไม่ ๆ” กลิ่นดินยกมือขึ้นโบกปฏิเสธ แก้มทั้งสองข้างแดงปลั่งขึ้นมาแทบจะทันที ตอนนี้ในหัวของเขาตีกันไปหมดเมื่อคิดเรื่องที่เกิดขึ้นในความฝันเมื่อคืนกับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ตกลงยังไงกันแน่” เขาปรับน้ำเสียงให้เบาลง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กตรงหน้าดูลนลาน แถมแก้มอิ่มทั้งสองข้างนั้นยังขึ้นสีแดงราวกับมะเขือเทศสุก‘เป็นผู้ชายแท้ ๆ แต่ผิวดีอย่างกับผู้หญิงจริง ๆ’ คุณ เหวินบ่นเบา ๆ กับตัวเอง“มึงว่าไรนะ” เขตแดน
Baca selengkapnya
04 ต่างจากฝัน
“ก็หล่อเกินคนอย่างที่มึงว่าจริง ๆ อันนี้เถียงไม่ออกเลยว่ะ” เพียงรักพยักหน้าเห็นด้วย เมื่อคิดถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเพื่อน “แต่ เฮียเขาไม่เคยให้ใครเรียกชื่อเลยนะ นอกจากคนในครอบครัวกับเพื่อนสนิทน่ะ”“แล้วไง กูเรียกแล้วมันจะทำอะไรกูล่ะ” กลิ่นดินยืดตัวขึ้นความดื้อรั้นของกลิ่นดินทำเอาเพื่อนทั้งสองได้แต่ส่ายหัวเบาๆ“แล้วอีกคนใครวะ” นอกจากคุณ เหวินที่ได้รู้จักวันนี้ ต้นแบบรู้จักแค่เขตแดนคนที่เพื่อนชอบ ส่วนอีกคนที่ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ เขาเคยเห็นมาก่อนก็จริงแต่ก็ไม่เคยรู้ว่ามันเป็นใครรู้แค่มันคือมารหัวใจเขาตอนที่เห็น ไอ้หน้าหล่อนั่นมักจะทำผู้หญิงร้องไห้บ่อย ๆ แต่ละครั้งที่เขาเห็นผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าสักคน แล้วก็ดันบังเอิญว่าผู้หญิงทุกคนที่เห็นคือคนที่เขากำลังคุยอยู่ บางคนตกลงคบกับเขาแล้วก็เงียบหายไปก็มี“อีกคนก็พี่คเณศไง เป็นน้องชายเฮียเหวิน” ตอนนี้เพียงรักดูจะเป็นคลังข้อมูลเรื่องคนกลุ่มนี้ไปเสียแล้ว “พี่น้องอะไรเรียนอยู่ปีเดียวกัน คำพูดคำจากูว่าเหมือนเพื่อนกันมากกว่า” น้ำเสียงของต้นแบบติดจะหงุดหงิดอย่างไม่รู้สาเหตุ เขาแค่รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าไอ้เณศอะไรนั่นสักเท่าไหร่“ก็แฝดไง” เพียงรักเอ่ย“แฝด?
Baca selengkapnya
05 ร้อยแปดสิบปัดเศษ
ทว่าพอได้เห็นหน้าก็เผลออุทานคำพูดติดปากออกมาอีก “เหี้ย!” เขารีบปิดหน้าจอมือถือแล้วเก็บลงกระเป๋ากางเกงไป “มึง... ใครให้มึงแอบดูแชตกู”“มึงด่ากูเหี้ยอีกแล้วนะ” คุณ เหวินไล่สายตามองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า “เตี้ยอย่างมึง กูไม่เห็นต้องแอบเลย ยืนเฉย ๆ ก็เห็นแล้วปะ”“แม่งคำก็เด็กสองคำก็เตี้ย กูก็สูงตั้งร้อยแปดสิบเหอะ” แม้ว่าเพื่อนของดินมักจะบอกว่าเขาปัดเศษเอาก็เถอะคุณไล่สายตามองสำรวจตั้งหัวจรดเท้า “เอาสิมึงอะ”มึงก็เอากับเขาด้วยเหรอถึงจะเป็นเรื่องที่ถูกล้อแบบนี้มาจนชิน แต่กับคนคนนี้กลิ่นดินไม่อยากชินเอาเสียเลย “ถึงยังไงแบบกูก็ไม่เรียกว่าเตี้ย มึงสูงเป็นเปรตเองต่างหาก ไอ้คุณ ไอ้ขี้เสือก”“ว่าจะถามตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว สรุปมึงรู้ชื่อกูใช่ปะ มึงรู้ได้ไง?” แต่ไหนแต่ไรมาคนทั่วไปมักจะเรียกเขาว่าเหวินที่เป็นนามสกุล และเขาก็ขี้เกียจแก้จึงใช้ชื่อนี้มาตลอดหลังจากนั้นเขาก็ให้ทุกคนเรียกเขาว่าเหวิน มีแค่คนในครอบครัวกับเพื่อนสนิทอย่างไอ้เขตเท่านั้นที่เขาจะยอมให้เรียกชื่อได้“ชื่อมึงเป็นความลับมากเลยเหรอ ถึงรู้ไม่ได้อะ” ดินหันหน้ากลับมา เขยิบเข้าไปใกล้ขึ้นอีก เงยหน้าขึ้นสบตากับคุณอย่างท้าทาย “ทำไงดีล่ะ
Baca selengkapnya
06 ครั้งที่สาม
ปัง!เสียงปิดประตูรถตามแรงอารมณ์ของเจ้าหล่อนทำเอาคุณสูดหายใจเข้าแรง ๆ มือหนากำพวงมาลัยแน่นพยายามอย่างมากที่จะข่มอารมณ์ไว้ไม่ให้ลงไปบีบคอเธอกล้าดียังไงมาทำนิสัยหยาบ ๆ กับรถที่แสนรักของเขา อย่าหวังว่าหล่อนจะมีโอกาสได้ขึ้นมาอีก “เฮ้อออ น่ารำคาญ” คุณขับรถออกจากซอยบ้านของมิลค์ไม่นาน ก็มีสายเรียกเข้าผ่านโปรแกรมแชต เขาเหลือบสายตาไปดูก็เห็นว่าเป็นการโทรเข้าของกลุ่มพี่น้องจึงกดรับKhลูกรักพระเจ้า (3)Khanin {ไอ่คุณ เรียนเสร็จแล้วรีบเข้ามาร้านหน่อยนะ}Khun “กำลังไปครับเฮีย”Khanin {มึงด้วยไอ่เณศ อย่าเนียน}Khanes [โธ่เฮีย วันนี้ผมมีนัดแล้ว]Khanin {แล้วแต่มึงนะ แต่ถ้าไม่มากูจะบอกพ่อให้เอามึงไปช่วยงานที่จีนช่วงปิดเทอม}Khanes [อีกสิบนาทีผมก็น่าจะถึงแล้วเฮีย]Khanin {เฮ้อ มึงนี่น๊าาา เอ้อคุณ วันนี้มีสัมภาษณ์การ์ดด้วย มึงลองทดสอบด้วยตัวเองก็ดีนะ}Khun “ได้เฮีย แต่ถ้าไม่ผ่านสักคน อย่าว่าผมใจร้ายนะ”Khanes [มึงก็เบามือบ้าง แค่การ์ดคุมผับไอ้สัด ไม่ได้คัดหน่วยสวาท]Khun “หรือมึงจะคัดเอง”Khanes [เฮียณินอย่าเพิ่งเก็บใบสมัครนะ ผมว่าน่าจะยังต้องใช้อยู่]Khun “แค่นี้ก่อนนะเฮีย ผมขับรถอยู่
Baca selengkapnya
07 จุดอ่อนอยู่ที่ติ่งหู
หัวคิ้วของคุณขมวดเข้าหากันทันที “เสียงาน มึงหมายความว่าไง”“ก็กูจะมาสมัครเป็นการ์ดคุมผับที่นี่ กำลังโชว์ฝีมือให้พวกพี่ ๆ เขาดูอยู่ แล้วจู่ ๆ มึงก็เข้ามาขวางเนี่ย แม่งเหนื่อยฟรีเลยกู” ดินบ่นไปพลางเอาสองมือขึ้นมาปัดกันก่อนจะปัดตามเสื้อผ้าตรงจุดที่คิดว่าน่าจะมีเปื้อนบ้างเขาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าหลังจากสัมภาษณ์เสร็จเขาจะใส่ชุดนี้ฉลองวันเกิดต่อที่ร้านนี้เลย“รู้จักเหรอคุณ” คณินออกปากถามน้องชายที่เอาแต่ยืนทำหน้ายุ่งเพราะหงุดหงิดแต่กลับทำอะไรไม่ได้“รุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยน่ะเฮีย” คุณตอบ“แค่นั้นเหรอ” คณิณเลิกคิ้วสูงคำถามสั้น ๆ ของพี่ชายเรียกความสนใจจากสายตาของคุณได้ หลังจากที่เขาเอาแต่จดจ้องอยู่กับกลิ่นดินตลอด ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “แล้วจะให้แค่ไหนอะเฮีย ถามไรเนี่ย”“เอ้า ก็เห็นน้องเขาบอกว่ามาสมัครการ์ดไม่ใช่เหรอ ผ่านมั้ยล่ะ” คณิณถามย้ำ“ไม่ผ่าน” คุณตอบทันทีโดยไม่คิด“เห้ย ได้ไง มึงเห็นกูสู้แล้วเหรอ อีกอย่าง เมื่อกี้ลูกน้องมึงไม่มีใครเอากูลงเลยนะ” แม้จะตกใจที่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นน้องชายของเจ้าของร้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ดินกลัวเขา“แต่มึงไม่มีทางเอากูลง” คุณเดินเข้าไปหาดินใกล้ ๆ ก้มหน้
Baca selengkapnya
08 แฮปปี้เบิร์ธเดย์
คุณ เหวินมองเด็กเจ้าเล่ห์ตรงหน้าอย่างพินิจ เขาแน่ใจว่ากลิ่นดินต้องรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเขามากมาย แต่ที่เขาไม่รู้คือเด็กคนนี้รู้ได้ยังไงและรู้มากแค่ไหนสิ่งที่ดินรู้จะสร้างปัญหาในอนาคตให้แก่เขาหรือเปล่า ดังนั้นการเก็บตัวปัญหาไว้กับตัวน่าจะดีกว่าปล่อยให้หลุดไปอยู่ในมือของศัตรู “แล้วไง จะเริ่มงานได้วันไหน”“ได้หมดยกเว้นวันนี้ อีกอย่าง เมื่อกี้คุณคณินก็บอกแล้วว่าให้เริ่มงานพรุ่งนี้ได้” ดินตอบ“ทำไม? วันนี้จะไปไหน” คุณถามกลับทันทีอย่างลืมตัว“ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องส่วนตัวนะครับ เจ้านาย” กลิ่นดินยกยิ้มอย่างผู้ชนะคุณ เหวินยังไม่หมดเรื่องที่สงสัย เขายังคงถามต่อ “แล้วไปกับใครบ้าง”ดินถอนหายใจอย่างรำคาญ “มึงนี่ปัญหามากจัง เป็นหนูจำไมเหรอ ถามอยู่ได้” เขาเอามือของคุณบนตักออก ผลักบ่าแกร่งดันให้เก้าอี้ถอยหลังไปจนตัวเขาสามารถหลุดออกมาได้ ก่อนเอ่ย “ถ้าไม่มีอะไรแล้วกูไปนะ”“เดี๋ยว” คุณคว้าตัวดินไว้ให้นั่งลงบนตัก“แต่ละท่าที่ให้กูนั่งนี่นะ” เขาขืนตัวเองลุกขึ้นมา ยอมยืนอยู่ตรงหน้าคุณแต่โดยดี “อะไรอีก”คุณ เหวินยอมปล่อยร่างโปร่งให้ยืนดี ๆ วันนี้เขาเปรียบน้องมากแล้วจริง ๆ “เอามือถือมา เกิดพรุ่งนี้มึงมาสาย
Baca selengkapnya
09 ยี่สิบเก้ากุมภา
“งั้น ไม่เกรงใจแล้วนะคร้าปปป” ในเมื่อเพื่อนเกรงใจงั้นเขาจะจัดการให้เอง เพียงรักหันไปหาพนักงานคนที่ยืนอยู่ เขาสั่งทุกออร์เดอร์ที่เคยอยากกินตอนมาคนเดียวแต่ไม่มีปัญญาสั่ง“เสียดายน้องฝนมาไม่ได้” ต้นแบบอดคิดถึงน้องสาวเพื่อนไม่ได้ รายนั้นถ้าเรื่องกินฟรีจะดี๊ด๊ากว่าใคร“อืม พูดไปก็ชักจะเป็นห่วง ถึงห้องเพื่อนหรือยังก็ไม่รู้” ดินหยิบมือถือขึ้นมากดหาน้องทันที“มึงสองคนกินกันไปก่อนนะ กูไปห้องน้ำแป๊บ” พูดจบต้นแบบก็ลุกเดินออกไปทว่าประตูที่ต้นแบบเปิดออกไปปิดได้เพียงไม่นานก็ถูกเปิดอีกครั้ง “ไอ้แบบ มึงกลับมาเร็วจังวะ... ไอ้คุณ” กลิ่นดินเปลี่ยนโทนเสียงทันทีที่เห็นว่าคนตรงหน้าไม่ใช่เพื่อน“กูให้เรียกใหม่” คุณ เหวินเอ่ยสั้น ๆ“ไอ้ คุณ” ดินยังคงคำว่าไอ้ไว้อย่างท้าทาย“กูเป็นเจ้านายมึงนะ” คุณเพิ่มความเข้มดุของเสียงขึ้นกลิ่นดินถอนหายใจแรง ใบหน้างอหงิกลงทันที “แต่นี่ไม่ใช่เวลางานกูปะ”ทว่าน้ำเสียงที่ดินใช้ตอบเขาติดไปทางงอแงจนคุณ เหวินต้องลดวอลุ่มเสียงลง “ถึงงั้นก็ควรให้เกียรติกูหน่อยมั้ย เกิดพวกลูกน้องมันได้ยินจะคิดไง”ตลอดเวลาที่เถียงกันน้ำเสียงของคุณไม่ได้ดุ ไม่ได้ดูหาเรื่องหรือข่มอะไรกลิ่นดินเลย เขาก็
Baca selengkapnya
10 ฝันดีของคุณ
ต้นแบบมองหน้าเพื่อน เห็นตาขยิบหน้าตายุกยิกไปมาก็เข้าใจ “หา! อ๋อ ๆ เออใช่ ๆ กูฟังมาเป็นสิบ ยี่สิบรอบแล้วเนี่ย” น้ำเสียงของเขาไม่สม่ำเสมอกำลังจับต้นชนปลาย“พวกน้องแบบเรียนนิติศาสตร์กันใช่ปะ” คเณศหันไปถาม เขาเจาะจงเอาคนที่ตัวเองสนใจ“พูดกูมึงแบบเดิมเหอะ แบบนี้กูขนลุก” ต้นแบบลูบแขนตัวเองไปพลาง“ไม่ได้หรอก พี่เป็นพี่ถ้าพี่พูดกูมึงกับพวกน้องก็ไม่แปลก แต่ถ้าให้พวกน้องจะมาพูดกูมึงกับพี่อันนี้คงยอมไม่ได้” คเณศยกยิ้มหล่อ ๆ ส่งให้ “แต่จะให้น้องพูดอยู่ฝ่ายเดียวมันก็ไม่แฟร์ใช่มั้ยล่ะ เห็นมั้ยพี่ยุติธรรมนะ”“หึ ต้องขอบคุณมั้ยละ” ต้นแบบเหยียดยิ้มตอบคเณศก้มลงกระซิบที่ข้างหูน้อง ‘หรือว่า เรียกเตงกับเค้าดีมั้ย เค้าได้หมดนะ’ฟังจบต้นแบบก็ดึงตัวเองถอยออก “เลิกกวนตีนได้ปะ” ลึก ๆ ในใจเขาอยากซัดสักหมัด แต่ติดที่วันนี้วันเกิดเพื่อน“เจ้าของวันเกิดวันนี้อย่ามัวเถียงกับน้องมันดิวะ มา ๆ ดื่ม ๆ” เขตแดนเอ่ยขึ้นขัดสองคนที่เอาแต่จ้องหน้ากันเอาเป็นเอาตายยิ่งเห็นแบบนี้ยิ่งชัดเจนว่าเพื่อนรักสนใจเด็กคนข้าง ๆ มากแค่ไหน แต่ดูเหมือนน้องแบบอะไรนั่นจะไม่ได้ชอบเพื่อนเขานี่สิ อาการแตกต่างจากน้องเพียงที่คลั่งรักเขาจนเห็นได้ช
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status