รักเดินทางในความฝัน

รักเดินทางในความฝัน

last updateDernière mise à jour : 2026-01-20
Par:  กลัดแก้วEn cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
32Chapitres
569Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง เฮือก! กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว “แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้ “แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม

Voir plus

Chapitre 1

01 ฝันเป็นเหตุ

ดวงตากลมสีดำขลับไหวระริกของกลิ่นดินกำลังไล่สำรวจดูใบหน้าหล่อตี๋ของคนตรงหน้าช้า ๆ ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูปที่กำลังกัดปากล่างของตัวเองไว้

หยดเหงื่อของเขาผุดพรายตามกรอบหน้าหล่อดูเซ็กซี่และเย้ายวน ขนาดว่าเสียงลมหายใจหอบถี่ของผู้ชายคนนี้ที่กำลังควบอยู่บนตัวเขายิ่งได้ฟังแล้วพาลจะทำให้กลิ่นดินเสร็จเร็วขึ้น

“อ๊ะ ๆ คุณ อ๊ะ ดิน ดินจะเสร็จ อ๊ะห์”

มือหนาของเขากระชับที่เอวสอบของกลิ่นดินแน่นขึ้นเมื่อได้ยินอย่างนั้น คุณช่วยจับคนใต้ร่างไว้ไม่ให้ขยับไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่ทั้งรุนแรงและถี่รัว

“ฮึมมม พร้อมกันนะคะคนสวย จุ๊บ” คุณก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ก่อนจะตอกอัดความสุขที่ใกล้จะถึงฝั่งฝันเร็วขึ้นอีก

“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ยะ อย่า อ๊า ปล่อยใน อ๊า อ๊าห์”

ความเสียวซ่านทำให้กลิ่นดินพูดช้าเกินไป ทั้งสองร่างกระตุกเกร็งพร้อมกัน คุณปลดปล่อยทุกหยาดหยดไว้ภายใน ทั้งยังถูกช่องทางรักของคนที่เอ่ยปากห้ามบีบรัดแก่นกายไว้แน่น รีดน้ำเขาออกจนหมดถึงยอมปล่อย

เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง

เฮือก!

กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว

“แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้

“แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม

หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม

               เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาเห็นว่าเพิ่งจะเที่ยงคืนครึ่งจึงตัดสินใจนอนต่อ แต่แล้วเขาก็ต้องตื่นขึ้นมาอีกเมื่อในฝันเขาโดนกระหน่ำจนเสร็จอีกแล้วเป็นครั้งที่สอง

กลิ่นดินหยิบมือถือมาดูเวลาอีกครั้ง “เพิ่งจะตีหนึ่งเนี่ยนะ” มืออีกข้างล้วงไปจับดูก็เห็นว่าลูกรักของเขาพ่นน้ำออกมาอีกแล้ว

เขาใช้เวลาล้างทำความสะอาดคราบเหนียวไม่นาน กลิ่นดินก็กลับมานอนต่อ แล้วก็เขาต้องตื่นอีกเป็นครั้งที่สาม สี่ ห้าด้วยเหตุผลเดียวกันจนถึงเวลาที่ต้องตื่นจริง ๆ

มือเรียวล้วงไปจับดูที่กลางกาย ก็เหมือนเดิม คราบเหนียว ๆ คาว ๆ เปียกกางเกงตัวที่ห้าของคืนนี้เห็นจะได้ “ไอ้สัด ครั้งแรกเอากูคุ้มเลยนะ ไม่ต้องนงต้องนอนมันละ”

เขาพยายามลุกขึ้นไปจัดการตัวเองเหมือนทุกครั้ง แต่เพราะคืนนี้เขาต้องลุกแบบนี้ทั้งคืนจนตอนนี้ร่างกายกลิ่นดินเริ่มช้าลง แถมยังรู้สึกขัดช่วงล่างราวกับว่าโดนเอามาจริง ๆ อย่างนั้น

กลิ่นดินเองก็ไม่เคยเอากับผู้ชายมาก่อน ตอนที่เอากันมันก็ทั้งสุขทั้งเสียว ยอมรับว่ารู้สึกดีมาก ๆ แต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าเขาได้เป็นคนเสียบ

คนที่ต้องเจ็บสะโพกและเดินขัด ๆ ต้องเป็นมึงสิไม่กู

“ไอ้เหี้ยคุณณณณณณณ”

“ฮัดชิ้ววววว” คุณ เหวินยกมือขึ้นขยี้ปลายจมูก ฟึดฟัดเล็กน้อยด้วยความรำคาญ

            “เป็นไรวะไม่สบายเหรอ” คเณศออกปากถามเมื่อเห็นแฝดคนละฝาดูไม่สบายจมูก

            “อาการแบบนี้กูคนมีคนนินทามากกว่า” เขตแดนตบบ่าเพื่อนไม่แรงนัก

กลิ่นดินที่ทำข้อสอบเก็บคะแนนเสร็จก่อนใครจึงเดินลงมารอเพื่อนคนอื่นที่โต๊ะม้าหินใต้ร่มไม้ด้านล่าง เมื่อเห็นว่ายังไม่มีเพื่อนคนไหนลงมากลิ่นดินจึงฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

ช่วงนี้เขาฝันแทบทุกคืน นอนไม่เคยจะเต็มอิ่มสักครั้ง ยิ่งหลัง ๆ มานี่ความฝันของเขามันแอดวานซ์มากขึ้นทุกที ดูสมจริงเสียจนเขารู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริง ๆ อย่างเช่นเมื่อคืนนี้

สมจริง ไม่สมจริง ก็เอาจนกูเสร็จไม่รู้กี่รอบ

แม่งน้ำเยอะกว่าตอนกูเงี่ยนแล้วชักเองอีก

นอนก็เหมือนไม่ได้นอน แถมยังเจ็บสะโพกไปหมด เชี่ยเอ้ยยย!

ครั้งแรกที่ฝันตอนนั้นกลิ่นดินเพิ่งจะอายุสิบห้า ในฝันเขาไม่เคยได้เห็นหน้าคน ๆ นี้ด้วยซ้ำ รู้เพียงแค่ผู้ชายในฝันชื่อคุณ เหวิน หมายถึงมันชื่อคุณ นามสกุลเหวินอะนะ

ในฝันเขารู้แค่ว่าผู้ชายคนนี้ชื่อคุณ เป็นคนที่สำคัญกับเขามากและเขาต้องดูแลไอ้คุณคนนี้ให้ดี พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทุกวัน ๆ พวกเขาก็สนิทสนิทกันมากขึ้น

เสื้อผ้าหน้าผมในฝันดูเหมือนจะเป็นแบบสมัยก่อน ไม่ได้เก่ามากขนาดบางระจัน ดูออกไปทางกลางเก่ากลางใหม่เขาเองก็บอกไม่ถูกแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องย้อนไปกี่ปี

ในช่วงแรกที่ฝัน พวกเขาเพิ่งรู้จักกันแต่กลับรู้สึกดีต่อกันมาก ๆ แล้วก็ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อย ๆ ในทุกครั้งที่ฝัน แต่ถึงอย่างนั้นกลิ่นดินก็ไม่ได้ฝันติดกันเหมือนอย่างช่วงนี้

เมื่อก่อนนาน ๆ เขาจะฝันสักที

พอเริ่มโตขึ้น ตอนนั้นกลิ่นดินน่าจะประมาณสิบเจ็ดเข้าสิบแปด ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นคนรัก ภายนอกพวกเขายังคงใช้ชีวิตประจำวันไปตามปกติ พูดคุยกัน หัวเราะกัน สนุกสนาน

กลิ่นดินยังคงดูแลทุกอย่างให้คุณ ไม่ว่าจะการแต่งกาย อาหารการกิน จะหยิบจับทำอะไรก็เป็นดินที่เป็นคนคอยดูแลให้ทุกอย่าง

แต่พอได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองในที่ลับตาคน เขาก็มักจะถูกคนในฝันทั้งกอดทั้งหอมอยู่ตลอด มือไม้มันยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกเสียอีก ชอบมาลูบไล้ให้เขาเกิดอารมณ์บ่อย ๆ

ดินจำได้ดีถึงครั้งแรกที่ฝันว่าจูบกันตอนนั้นไอ้คุณเพิ่งดื่มมะพร้าวน้ำหอมไปก่อนที่จะจูบเขา พอตื่นขึ้นมารสชาติของน้ำมะพร้าวยังติดอยู่ที่ปากอยู่เลย

สุดท้ายเขาต้องไปซื้อน้ำมะพร้าวมากินให้จบ ๆ ไป แม้ว่ารสชาติของมันจะไม่หอมหวานเหมือนที่ได้ชิมจากปากของไอ้คุณในฝันก็เถอะ

หลังจากจูบครั้งนั้นฝันของกลิ่นดินก็มีแต่ชวนให้ขนลุกอยู่ตลอด ไอ้คุณคนนั้นคอยแต่จะนัวเนียเขาทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ด้วยกันตามลำพัง

มันจัดให้เขาหมดทั้งจับ จูบ ลูบ คลำ ล้วง ชักให้กันบ้างก็มี แต่ที่โดนบ่อย ๆ ก็ตรงซอกคอของกลิ่นดินที่ดูเหมือนจะเป็นจุดที่คุณมักจะมาคลอเคลีย ไม่ดูดก็เลียทำเอาเขาขนลุกซู่ไปตลอดวันหลังจากตื่น

ยอมรับเลยว่ากลิ่นดินเองก็เริ่มจะคุ้นชินกับรสสัมผัสเหล่านั้น และก็ชอบเอามาก ๆ แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะยอมให้ผู้ชายในฝันจับเขากด

กระทั่งเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกที่กลิ่นดินมีโอกาสได้เห็นหน้าผู้ชายในฝันที่จ้องจะกินเขาอยู่ตลอด แต่มันน่าโมโหตรงที่มันดันทำสำเร็จแล้วเมื่อคืน แถมเสร็จไปหลายน้ำอีก

สุดท้ายเขาต้องกลายเป็นเมียของผู้ชายในฝันอย่างไอ้คุณ งั้นเหรอวะ?

พอคิดถึงแล้วก็เจ็บใจ ไหนจะไอ้ความรู้สึกเจ็บที่ก้น ปวดเมื่อยเนื้อตัว ขัดสะโพกไปหมดนี่อีก ถ้าจะมีเซ็กส์กับผู้ชายกลิ่นดินก็ไม่ติดอะไร เรื่องความรักเขาไม่ได้จำกัดเพศอยู่แล้ว

แต่ดินขอเป็นผัวได้ไหม เขาทุบกำปั้นลงที่โต๊ะแรง ๆ หวังระบายอารมณ์ทั้งที่หน้ายังฟุบอยู่กับโต๊ะ

“มานั่งฟุบอะไรตรงนี้วะ” เพียงรักที่เดินลงมาพร้อมกับต้นแบบยื่นมือไปสะกิดเพื่อนที่นอนฟุบทุบโต๊ะอยู่คนเดียว “ทุบซะแรงเชียวเดี๋ยวโต๊ะก็แตกหรอกไอ้สัด”

“ไม่ห่วงมือกูหน่อยเหรอ” ดินเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนก็เห็นว่าเพียงรักส่ายหน้ารัว ๆ “ไอ่สัด”

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
32
01 ฝันเป็นเหตุ
ดวงตากลมสีดำขลับไหวระริกของกลิ่นดินกำลังไล่สำรวจดูใบหน้าหล่อตี๋ของคนตรงหน้าช้า ๆ ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูปที่กำลังกัดปากล่างของตัวเองไว้หยดเหงื่อของเขาผุดพรายตามกรอบหน้าหล่อดูเซ็กซี่และเย้ายวน ขนาดว่าเสียงลมหายใจหอบถี่ของผู้ชายคนนี้ที่กำลังควบอยู่บนตัวเขายิ่งได้ฟังแล้วพาลจะทำให้กลิ่นดินเสร็จเร็วขึ้น“อ๊ะ ๆ คุณ อ๊ะ ดิน ดินจะเสร็จ อ๊ะห์”มือหนาของเขากระชับที่เอวสอบของกลิ่นดินแน่นขึ้นเมื่อได้ยินอย่างนั้น คุณช่วยจับคนใต้ร่างไว้ไม่ให้ขยับไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่ทั้งรุนแรงและถี่รัว“ฮึมมม พร้อมกันนะคะคนสวย จุ๊บ” คุณก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ก่อนจะตอกอัดความสุขที่ใกล้จะถึงฝั่งฝันเร็วขึ้นอีก“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ยะ อย่า อ๊า ปล่อยใน อ๊า อ๊าห์”ความเสียวซ่านทำให้กลิ่นดินพูดช้าเกินไป ทั้งสองร่างกระตุกเกร็งพร้อมกัน คุณปลดปล่อยทุกหยาดหยดไว้ภายใน ทั้งยังถูกช่องทางรักของคนที่เอ่ยปากห้ามบีบรัดแก่นกายไว้แน่น รีดน้ำเขาออกจนหมดถึงยอมปล่อยเขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรงเฮือก!กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่
Read More
02 เป็นฝันที่เสมือนจริง
“ไปกินข้าวในโรงอาหารคณะบริหารกันเหอะมึง” ต้นแบบเสนอความคิดที่ดูเหมือนจะตัดสินใจไปแล้ว หลังจากที่ดูเวลาบนมือถือก็เห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงนิด ๆ“โหไอ้แบบ ไปแดกไกลเชียว” กลิ่นดินหันไปหลี่ตามอง“วันเกิดมึงทั้งทีเปลี่ยนไปแดกที่หรู ๆ หน่อยดิ อีกอย่างกูชอบเก้าอี้กินข้าวเขาอะ แม่งเหมือนกูได้เป็นผู้บริหาร แถมยังแดกในห้องแอร์ด้วย” ต้นแบบตอบ“หรูมากเลยมั้ง มันก็โรงอาหารในมอเหมือนกันปะ” ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่กลิ่นดินก็ลุกขึ้นจากโต๊ะอย่างว่าง่าย“กูว่าก็ดีเหมือนกันนะไอ้ดิน เผื่อกูมีแต้มบุญได้บังเอิญเจอพี่เขต” เพียงรักพูดไปก็ยิ้มไป พลางคิดไปถึงหนุ่มหล่อเสียงใสในดวงใจเมื่อตกลงกันได้ทั้งสามคนใช้เวลาเดินครู่หนึ่งก็มาถึง พวกเขาเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ริมกระจกด้านใน วางของจองที่เสร็จแล้วต่างคนต่างเดินไปซื้ออาหารที่ชอบแล้วมานั่งกินด้วยกัน“เออพวกมึง เมื่อคืนกูฝันอีกแล้วว่ะ” กลิ่นดินเอ่ยขึ้นขัดความเงียบในระหว่างที่กำลังกินข้าวกันอยู่ที่ผ่านมาเขามักจะเล่าเรื่องความฝันให้เพื่อนสนิททั้งสองฟังบ้างอยู่แล้ว ระหว่างพวกเขาไม่มีอะไรที่ต้องปิดบัง แค่ไม่ได้เล่ารายละเอียดทั้งหมดเท่านั้น“ฝันเหมือนเดิมเหรอวะ แล้วรอบน
Read More
03 เจอแล้วคนในฝัน
ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูป หน้าตาแบบนี้นี่มันเหมือนกับ ไอ้คุณ ผู้ชายในฝัน ไอ้คนที่มันปู้ยี่ปู้ยำเขาเมื่อคืนจนตื่นไม่รู้กี่รอบ“อ้าวเห้ย!” คุณ เหวินสบถออกมาทันทีด้วยน้ำเสียงเข้มดุ อุตส่าห์ว่าจะไม่อะไรแล้วเชียวคุณ เหวินจับเอาคอเสื้อของคนตรงหน้า กระชากให้เข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ปลายจมูกของกันและกัน “ชนกู แล้วยังจะด่ากูอี...ก”ทว่า พอได้เห็นหน้า ได้สบตากับคนต้นเรื่องตรง ๆ ดวงตาเรียวรีก็เบิกกว้างขึ้นทันทีคำพูดที่ตั้งใจจะด่าถูกกลืนหายไปพร้อมกับก้อนน้ำลายอึกใหญ่ คุณ เหวินถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขารีบปล่อยมือที่จับคอเสื้อคนตัวเล็กกว่าออก“ปะ ป่าว เอ่อ ใช่ เอ้ย ไม่ ๆ” กลิ่นดินยกมือขึ้นโบกปฏิเสธ แก้มทั้งสองข้างแดงปลั่งขึ้นมาแทบจะทันที ตอนนี้ในหัวของเขาตีกันไปหมดเมื่อคิดเรื่องที่เกิดขึ้นในความฝันเมื่อคืนกับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ตกลงยังไงกันแน่” เขาปรับน้ำเสียงให้เบาลง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กตรงหน้าดูลนลาน แถมแก้มอิ่มทั้งสองข้างนั้นยังขึ้นสีแดงราวกับมะเขือเทศสุก‘เป็นผู้ชายแท้ ๆ แต่ผิวดีอย่างกับผู้หญิงจริง ๆ’ คุณ เหวินบ่นเบา ๆ กับตัวเอง“มึงว่าไรนะ” เขตแดน
Read More
04 ต่างจากฝัน
“ก็หล่อเกินคนอย่างที่มึงว่าจริง ๆ อันนี้เถียงไม่ออกเลยว่ะ” เพียงรักพยักหน้าเห็นด้วย เมื่อคิดถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเพื่อน “แต่ เฮียเขาไม่เคยให้ใครเรียกชื่อเลยนะ นอกจากคนในครอบครัวกับเพื่อนสนิทน่ะ”“แล้วไง กูเรียกแล้วมันจะทำอะไรกูล่ะ” กลิ่นดินยืดตัวขึ้นความดื้อรั้นของกลิ่นดินทำเอาเพื่อนทั้งสองได้แต่ส่ายหัวเบาๆ“แล้วอีกคนใครวะ” นอกจากคุณ เหวินที่ได้รู้จักวันนี้ ต้นแบบรู้จักแค่เขตแดนคนที่เพื่อนชอบ ส่วนอีกคนที่ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ เขาเคยเห็นมาก่อนก็จริงแต่ก็ไม่เคยรู้ว่ามันเป็นใครรู้แค่มันคือมารหัวใจเขาตอนที่เห็น ไอ้หน้าหล่อนั่นมักจะทำผู้หญิงร้องไห้บ่อย ๆ แต่ละครั้งที่เขาเห็นผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าสักคน แล้วก็ดันบังเอิญว่าผู้หญิงทุกคนที่เห็นคือคนที่เขากำลังคุยอยู่ บางคนตกลงคบกับเขาแล้วก็เงียบหายไปก็มี“อีกคนก็พี่คเณศไง เป็นน้องชายเฮียเหวิน” ตอนนี้เพียงรักดูจะเป็นคลังข้อมูลเรื่องคนกลุ่มนี้ไปเสียแล้ว “พี่น้องอะไรเรียนอยู่ปีเดียวกัน คำพูดคำจากูว่าเหมือนเพื่อนกันมากกว่า” น้ำเสียงของต้นแบบติดจะหงุดหงิดอย่างไม่รู้สาเหตุ เขาแค่รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าไอ้เณศอะไรนั่นสักเท่าไหร่“ก็แฝดไง” เพียงรักเอ่ย“แฝด?
Read More
05 ร้อยแปดสิบปัดเศษ
ทว่าพอได้เห็นหน้าก็เผลออุทานคำพูดติดปากออกมาอีก “เหี้ย!” เขารีบปิดหน้าจอมือถือแล้วเก็บลงกระเป๋ากางเกงไป “มึง... ใครให้มึงแอบดูแชตกู”“มึงด่ากูเหี้ยอีกแล้วนะ” คุณ เหวินไล่สายตามองคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า “เตี้ยอย่างมึง กูไม่เห็นต้องแอบเลย ยืนเฉย ๆ ก็เห็นแล้วปะ”“แม่งคำก็เด็กสองคำก็เตี้ย กูก็สูงตั้งร้อยแปดสิบเหอะ” แม้ว่าเพื่อนของดินมักจะบอกว่าเขาปัดเศษเอาก็เถอะคุณไล่สายตามองสำรวจตั้งหัวจรดเท้า “เอาสิมึงอะ”มึงก็เอากับเขาด้วยเหรอถึงจะเป็นเรื่องที่ถูกล้อแบบนี้มาจนชิน แต่กับคนคนนี้กลิ่นดินไม่อยากชินเอาเสียเลย “ถึงยังไงแบบกูก็ไม่เรียกว่าเตี้ย มึงสูงเป็นเปรตเองต่างหาก ไอ้คุณ ไอ้ขี้เสือก”“ว่าจะถามตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว สรุปมึงรู้ชื่อกูใช่ปะ มึงรู้ได้ไง?” แต่ไหนแต่ไรมาคนทั่วไปมักจะเรียกเขาว่าเหวินที่เป็นนามสกุล และเขาก็ขี้เกียจแก้จึงใช้ชื่อนี้มาตลอดหลังจากนั้นเขาก็ให้ทุกคนเรียกเขาว่าเหวิน มีแค่คนในครอบครัวกับเพื่อนสนิทอย่างไอ้เขตเท่านั้นที่เขาจะยอมให้เรียกชื่อได้“ชื่อมึงเป็นความลับมากเลยเหรอ ถึงรู้ไม่ได้อะ” ดินหันหน้ากลับมา เขยิบเข้าไปใกล้ขึ้นอีก เงยหน้าขึ้นสบตากับคุณอย่างท้าทาย “ทำไงดีล่ะ
Read More
06 ครั้งที่สาม
ปัง!เสียงปิดประตูรถตามแรงอารมณ์ของเจ้าหล่อนทำเอาคุณสูดหายใจเข้าแรง ๆ มือหนากำพวงมาลัยแน่นพยายามอย่างมากที่จะข่มอารมณ์ไว้ไม่ให้ลงไปบีบคอเธอกล้าดียังไงมาทำนิสัยหยาบ ๆ กับรถที่แสนรักของเขา อย่าหวังว่าหล่อนจะมีโอกาสได้ขึ้นมาอีก “เฮ้อออ น่ารำคาญ” คุณขับรถออกจากซอยบ้านของมิลค์ไม่นาน ก็มีสายเรียกเข้าผ่านโปรแกรมแชต เขาเหลือบสายตาไปดูก็เห็นว่าเป็นการโทรเข้าของกลุ่มพี่น้องจึงกดรับKhลูกรักพระเจ้า (3)Khanin {ไอ่คุณ เรียนเสร็จแล้วรีบเข้ามาร้านหน่อยนะ}Khun “กำลังไปครับเฮีย”Khanin {มึงด้วยไอ่เณศ อย่าเนียน}Khanes [โธ่เฮีย วันนี้ผมมีนัดแล้ว]Khanin {แล้วแต่มึงนะ แต่ถ้าไม่มากูจะบอกพ่อให้เอามึงไปช่วยงานที่จีนช่วงปิดเทอม}Khanes [อีกสิบนาทีผมก็น่าจะถึงแล้วเฮีย]Khanin {เฮ้อ มึงนี่น๊าาา เอ้อคุณ วันนี้มีสัมภาษณ์การ์ดด้วย มึงลองทดสอบด้วยตัวเองก็ดีนะ}Khun “ได้เฮีย แต่ถ้าไม่ผ่านสักคน อย่าว่าผมใจร้ายนะ”Khanes [มึงก็เบามือบ้าง แค่การ์ดคุมผับไอ้สัด ไม่ได้คัดหน่วยสวาท]Khun “หรือมึงจะคัดเอง”Khanes [เฮียณินอย่าเพิ่งเก็บใบสมัครนะ ผมว่าน่าจะยังต้องใช้อยู่]Khun “แค่นี้ก่อนนะเฮีย ผมขับรถอยู่
Read More
07 จุดอ่อนอยู่ที่ติ่งหู
หัวคิ้วของคุณขมวดเข้าหากันทันที “เสียงาน มึงหมายความว่าไง”“ก็กูจะมาสมัครเป็นการ์ดคุมผับที่นี่ กำลังโชว์ฝีมือให้พวกพี่ ๆ เขาดูอยู่ แล้วจู่ ๆ มึงก็เข้ามาขวางเนี่ย แม่งเหนื่อยฟรีเลยกู” ดินบ่นไปพลางเอาสองมือขึ้นมาปัดกันก่อนจะปัดตามเสื้อผ้าตรงจุดที่คิดว่าน่าจะมีเปื้อนบ้างเขาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าหลังจากสัมภาษณ์เสร็จเขาจะใส่ชุดนี้ฉลองวันเกิดต่อที่ร้านนี้เลย“รู้จักเหรอคุณ” คณินออกปากถามน้องชายที่เอาแต่ยืนทำหน้ายุ่งเพราะหงุดหงิดแต่กลับทำอะไรไม่ได้“รุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยน่ะเฮีย” คุณตอบ“แค่นั้นเหรอ” คณิณเลิกคิ้วสูงคำถามสั้น ๆ ของพี่ชายเรียกความสนใจจากสายตาของคุณได้ หลังจากที่เขาเอาแต่จดจ้องอยู่กับกลิ่นดินตลอด ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “แล้วจะให้แค่ไหนอะเฮีย ถามไรเนี่ย”“เอ้า ก็เห็นน้องเขาบอกว่ามาสมัครการ์ดไม่ใช่เหรอ ผ่านมั้ยล่ะ” คณิณถามย้ำ“ไม่ผ่าน” คุณตอบทันทีโดยไม่คิด“เห้ย ได้ไง มึงเห็นกูสู้แล้วเหรอ อีกอย่าง เมื่อกี้ลูกน้องมึงไม่มีใครเอากูลงเลยนะ” แม้จะตกใจที่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นน้องชายของเจ้าของร้าน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ดินกลัวเขา“แต่มึงไม่มีทางเอากูลง” คุณเดินเข้าไปหาดินใกล้ ๆ ก้มหน้
Read More
08 แฮปปี้เบิร์ธเดย์
คุณ เหวินมองเด็กเจ้าเล่ห์ตรงหน้าอย่างพินิจ เขาแน่ใจว่ากลิ่นดินต้องรู้อะไรเกี่ยวกับตัวเขามากมาย แต่ที่เขาไม่รู้คือเด็กคนนี้รู้ได้ยังไงและรู้มากแค่ไหนสิ่งที่ดินรู้จะสร้างปัญหาในอนาคตให้แก่เขาหรือเปล่า ดังนั้นการเก็บตัวปัญหาไว้กับตัวน่าจะดีกว่าปล่อยให้หลุดไปอยู่ในมือของศัตรู “แล้วไง จะเริ่มงานได้วันไหน”“ได้หมดยกเว้นวันนี้ อีกอย่าง เมื่อกี้คุณคณินก็บอกแล้วว่าให้เริ่มงานพรุ่งนี้ได้” ดินตอบ“ทำไม? วันนี้จะไปไหน” คุณถามกลับทันทีอย่างลืมตัว“ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องส่วนตัวนะครับ เจ้านาย” กลิ่นดินยกยิ้มอย่างผู้ชนะคุณ เหวินยังไม่หมดเรื่องที่สงสัย เขายังคงถามต่อ “แล้วไปกับใครบ้าง”ดินถอนหายใจอย่างรำคาญ “มึงนี่ปัญหามากจัง เป็นหนูจำไมเหรอ ถามอยู่ได้” เขาเอามือของคุณบนตักออก ผลักบ่าแกร่งดันให้เก้าอี้ถอยหลังไปจนตัวเขาสามารถหลุดออกมาได้ ก่อนเอ่ย “ถ้าไม่มีอะไรแล้วกูไปนะ”“เดี๋ยว” คุณคว้าตัวดินไว้ให้นั่งลงบนตัก“แต่ละท่าที่ให้กูนั่งนี่นะ” เขาขืนตัวเองลุกขึ้นมา ยอมยืนอยู่ตรงหน้าคุณแต่โดยดี “อะไรอีก”คุณ เหวินยอมปล่อยร่างโปร่งให้ยืนดี ๆ วันนี้เขาเปรียบน้องมากแล้วจริง ๆ “เอามือถือมา เกิดพรุ่งนี้มึงมาสาย
Read More
09 ยี่สิบเก้ากุมภา
“งั้น ไม่เกรงใจแล้วนะคร้าปปป” ในเมื่อเพื่อนเกรงใจงั้นเขาจะจัดการให้เอง เพียงรักหันไปหาพนักงานคนที่ยืนอยู่ เขาสั่งทุกออร์เดอร์ที่เคยอยากกินตอนมาคนเดียวแต่ไม่มีปัญญาสั่ง“เสียดายน้องฝนมาไม่ได้” ต้นแบบอดคิดถึงน้องสาวเพื่อนไม่ได้ รายนั้นถ้าเรื่องกินฟรีจะดี๊ด๊ากว่าใคร“อืม พูดไปก็ชักจะเป็นห่วง ถึงห้องเพื่อนหรือยังก็ไม่รู้” ดินหยิบมือถือขึ้นมากดหาน้องทันที“มึงสองคนกินกันไปก่อนนะ กูไปห้องน้ำแป๊บ” พูดจบต้นแบบก็ลุกเดินออกไปทว่าประตูที่ต้นแบบเปิดออกไปปิดได้เพียงไม่นานก็ถูกเปิดอีกครั้ง “ไอ้แบบ มึงกลับมาเร็วจังวะ... ไอ้คุณ” กลิ่นดินเปลี่ยนโทนเสียงทันทีที่เห็นว่าคนตรงหน้าไม่ใช่เพื่อน“กูให้เรียกใหม่” คุณ เหวินเอ่ยสั้น ๆ“ไอ้ คุณ” ดินยังคงคำว่าไอ้ไว้อย่างท้าทาย“กูเป็นเจ้านายมึงนะ” คุณเพิ่มความเข้มดุของเสียงขึ้นกลิ่นดินถอนหายใจแรง ใบหน้างอหงิกลงทันที “แต่นี่ไม่ใช่เวลางานกูปะ”ทว่าน้ำเสียงที่ดินใช้ตอบเขาติดไปทางงอแงจนคุณ เหวินต้องลดวอลุ่มเสียงลง “ถึงงั้นก็ควรให้เกียรติกูหน่อยมั้ย เกิดพวกลูกน้องมันได้ยินจะคิดไง”ตลอดเวลาที่เถียงกันน้ำเสียงของคุณไม่ได้ดุ ไม่ได้ดูหาเรื่องหรือข่มอะไรกลิ่นดินเลย เขาก็
Read More
10 ฝันดีของคุณ
ต้นแบบมองหน้าเพื่อน เห็นตาขยิบหน้าตายุกยิกไปมาก็เข้าใจ “หา! อ๋อ ๆ เออใช่ ๆ กูฟังมาเป็นสิบ ยี่สิบรอบแล้วเนี่ย” น้ำเสียงของเขาไม่สม่ำเสมอกำลังจับต้นชนปลาย“พวกน้องแบบเรียนนิติศาสตร์กันใช่ปะ” คเณศหันไปถาม เขาเจาะจงเอาคนที่ตัวเองสนใจ“พูดกูมึงแบบเดิมเหอะ แบบนี้กูขนลุก” ต้นแบบลูบแขนตัวเองไปพลาง“ไม่ได้หรอก พี่เป็นพี่ถ้าพี่พูดกูมึงกับพวกน้องก็ไม่แปลก แต่ถ้าให้พวกน้องจะมาพูดกูมึงกับพี่อันนี้คงยอมไม่ได้” คเณศยกยิ้มหล่อ ๆ ส่งให้ “แต่จะให้น้องพูดอยู่ฝ่ายเดียวมันก็ไม่แฟร์ใช่มั้ยล่ะ เห็นมั้ยพี่ยุติธรรมนะ”“หึ ต้องขอบคุณมั้ยละ” ต้นแบบเหยียดยิ้มตอบคเณศก้มลงกระซิบที่ข้างหูน้อง ‘หรือว่า เรียกเตงกับเค้าดีมั้ย เค้าได้หมดนะ’ฟังจบต้นแบบก็ดึงตัวเองถอยออก “เลิกกวนตีนได้ปะ” ลึก ๆ ในใจเขาอยากซัดสักหมัด แต่ติดที่วันนี้วันเกิดเพื่อน“เจ้าของวันเกิดวันนี้อย่ามัวเถียงกับน้องมันดิวะ มา ๆ ดื่ม ๆ” เขตแดนเอ่ยขึ้นขัดสองคนที่เอาแต่จ้องหน้ากันเอาเป็นเอาตายยิ่งเห็นแบบนี้ยิ่งชัดเจนว่าเพื่อนรักสนใจเด็กคนข้าง ๆ มากแค่ไหน แต่ดูเหมือนน้องแบบอะไรนั่นจะไม่ได้ชอบเพื่อนเขานี่สิ อาการแตกต่างจากน้องเพียงที่คลั่งรักเขาจนเห็นได้ช
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status