Masukเขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง เฮือก! กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว “แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้ “แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม
Lihat lebih banyakดวงตากลมสีดำขลับไหวระริกของกลิ่นดินกำลังไล่สำรวจดูใบหน้าหล่อตี๋ของคนตรงหน้าช้า ๆ ดวงตาเรียวรีดูโฉบเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน ปากหนาได้รูปที่กำลังกัดปากล่างของตัวเองไว้
หยดเหงื่อของเขาผุดพรายตามกรอบหน้าหล่อดูเซ็กซี่และเย้ายวน ขนาดว่าเสียงลมหายใจหอบถี่ของผู้ชายคนนี้ที่กำลังควบอยู่บนตัวเขายิ่งได้ฟังแล้วพาลจะทำให้กลิ่นดินเสร็จเร็วขึ้น
“อ๊ะ ๆ คุณ อ๊ะ ดิน ดินจะเสร็จ อ๊ะห์”
มือหนาของเขากระชับที่เอวสอบของกลิ่นดินแน่นขึ้นเมื่อได้ยินอย่างนั้น คุณช่วยจับคนใต้ร่างไว้ไม่ให้ขยับไปตามแรงกระแทกกระทั้นที่ทั้งรุนแรงและถี่รัว
“ฮึมมม พร้อมกันนะคะคนสวย จุ๊บ” คุณก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อ ก่อนจะตอกอัดความสุขที่ใกล้จะถึงฝั่งฝันเร็วขึ้นอีก
“อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ยะ อย่า อ๊า ปล่อยใน อ๊า อ๊าห์”
ความเสียวซ่านทำให้กลิ่นดินพูดช้าเกินไป ทั้งสองร่างกระตุกเกร็งพร้อมกัน คุณปลดปล่อยทุกหยาดหยดไว้ภายใน ทั้งยังถูกช่องทางรักของคนที่เอ่ยปากห้ามบีบรัดแก่นกายไว้แน่น รีดน้ำเขาออกจนหมดถึงยอมปล่อย
เขานึกมันเขี้ยวจึงชักแก่นกายออกจนสุดปลายก่อนจะกระแทกเข้าไปทีเดียวมิดลำเป็นการส่งท้าย จนร่างโปร่งสะดุ้งสุดแรง
เฮือก!
กลิ่นดินลุกพรวดขึ้นทันที หยดเหงื่อผุดพรายอยู่รอบกรอบหน้า ดวงตาเบิกกว้างมองไปรอบ ๆ มือของเขาควานหารอบเตียงว่ามีใครอยู่ด้วยอีก ก็เห็นว่าตนอยู่ในห้องนอนของตัวเองเพียงคนเดียว
“แฮ่ก ๆ ฝันอีกแล้วเหรอวะเนี่ย” เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อออกก่อนจะเลิกผ้าห่มขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกข้างใต้
“แม่งเอ้ยยย” เหนียว ๆ คาว ๆ แบบนี้ กลิ่นดินรับรู้ได้จากประสบการณ์การชักให้ตัวเองมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม
หากแต่ครั้งนี้เขาไม่รู้สึกภูมิใจสักนิดที่ต้องมาเสร็จเพราะฝันว่าโดนเอาจากคนที่ไม่รู้จัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีตัวตนอยู่จริงไหม
เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาเห็นว่าเพิ่งจะเที่ยงคืนครึ่งจึงตัดสินใจนอนต่อ แต่แล้วเขาก็ต้องตื่นขึ้นมาอีกเมื่อในฝันเขาโดนกระหน่ำจนเสร็จอีกแล้วเป็นครั้งที่สอง
กลิ่นดินหยิบมือถือมาดูเวลาอีกครั้ง “เพิ่งจะตีหนึ่งเนี่ยนะ” มืออีกข้างล้วงไปจับดูก็เห็นว่าลูกรักของเขาพ่นน้ำออกมาอีกแล้ว
เขาใช้เวลาล้างทำความสะอาดคราบเหนียวไม่นาน กลิ่นดินก็กลับมานอนต่อ แล้วก็เขาต้องตื่นอีกเป็นครั้งที่สาม สี่ ห้าด้วยเหตุผลเดียวกันจนถึงเวลาที่ต้องตื่นจริง ๆ
มือเรียวล้วงไปจับดูที่กลางกาย ก็เหมือนเดิม คราบเหนียว ๆ คาว ๆ เปียกกางเกงตัวที่ห้าของคืนนี้เห็นจะได้ “ไอ้สัด ครั้งแรกเอากูคุ้มเลยนะ ไม่ต้องนงต้องนอนมันละ”
เขาพยายามลุกขึ้นไปจัดการตัวเองเหมือนทุกครั้ง แต่เพราะคืนนี้เขาต้องลุกแบบนี้ทั้งคืนจนตอนนี้ร่างกายกลิ่นดินเริ่มช้าลง แถมยังรู้สึกขัดช่วงล่างราวกับว่าโดนเอามาจริง ๆ อย่างนั้น
กลิ่นดินเองก็ไม่เคยเอากับผู้ชายมาก่อน ตอนที่เอากันมันก็ทั้งสุขทั้งเสียว ยอมรับว่ารู้สึกดีมาก ๆ แต่มันคงจะดีกว่านี้ถ้าเขาได้เป็นคนเสียบ
คนที่ต้องเจ็บสะโพกและเดินขัด ๆ ต้องเป็นมึงสิไม่กู
“ไอ้เหี้ยคุณณณณณณณ”
“ฮัดชิ้ววววว” คุณ เหวินยกมือขึ้นขยี้ปลายจมูก ฟึดฟัดเล็กน้อยด้วยความรำคาญ
“เป็นไรวะไม่สบายเหรอ” คเณศออกปากถามเมื่อเห็นแฝดคนละฝาดูไม่สบายจมูก
“อาการแบบนี้กูคนมีคนนินทามากกว่า” เขตแดนตบบ่าเพื่อนไม่แรงนัก
กลิ่นดินที่ทำข้อสอบเก็บคะแนนเสร็จก่อนใครจึงเดินลงมารอเพื่อนคนอื่นที่โต๊ะม้าหินใต้ร่มไม้ด้านล่าง เมื่อเห็นว่ายังไม่มีเพื่อนคนไหนลงมากลิ่นดินจึงฟุบหน้าลงกับโต๊ะ
ช่วงนี้เขาฝันแทบทุกคืน นอนไม่เคยจะเต็มอิ่มสักครั้ง ยิ่งหลัง ๆ มานี่ความฝันของเขามันแอดวานซ์มากขึ้นทุกที ดูสมจริงเสียจนเขารู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริง ๆ อย่างเช่นเมื่อคืนนี้
สมจริง ไม่สมจริง ก็เอาจนกูเสร็จไม่รู้กี่รอบ
แม่งน้ำเยอะกว่าตอนกูเงี่ยนแล้วชักเองอีก
นอนก็เหมือนไม่ได้นอน แถมยังเจ็บสะโพกไปหมด เชี่ยเอ้ยยย!
ครั้งแรกที่ฝันตอนนั้นกลิ่นดินเพิ่งจะอายุสิบห้า ในฝันเขาไม่เคยได้เห็นหน้าคน ๆ นี้ด้วยซ้ำ รู้เพียงแค่ผู้ชายในฝันชื่อคุณ เหวิน หมายถึงมันชื่อคุณ นามสกุลเหวินอะนะ
ในฝันเขารู้แค่ว่าผู้ชายคนนี้ชื่อคุณ เป็นคนที่สำคัญกับเขามากและเขาต้องดูแลไอ้คุณคนนี้ให้ดี พอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันทุกวัน ๆ พวกเขาก็สนิทสนิทกันมากขึ้น
เสื้อผ้าหน้าผมในฝันดูเหมือนจะเป็นแบบสมัยก่อน ไม่ได้เก่ามากขนาดบางระจัน ดูออกไปทางกลางเก่ากลางใหม่เขาเองก็บอกไม่ถูกแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องย้อนไปกี่ปี
ในช่วงแรกที่ฝัน พวกเขาเพิ่งรู้จักกันแต่กลับรู้สึกดีต่อกันมาก ๆ แล้วก็ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อย ๆ ในทุกครั้งที่ฝัน แต่ถึงอย่างนั้นกลิ่นดินก็ไม่ได้ฝันติดกันเหมือนอย่างช่วงนี้
เมื่อก่อนนาน ๆ เขาจะฝันสักที
พอเริ่มโตขึ้น ตอนนั้นกลิ่นดินน่าจะประมาณสิบเจ็ดเข้าสิบแปด ความสัมพันธ์ของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นคนรัก ภายนอกพวกเขายังคงใช้ชีวิตประจำวันไปตามปกติ พูดคุยกัน หัวเราะกัน สนุกสนาน
กลิ่นดินยังคงดูแลทุกอย่างให้คุณ ไม่ว่าจะการแต่งกาย อาหารการกิน จะหยิบจับทำอะไรก็เป็นดินที่เป็นคนคอยดูแลให้ทุกอย่าง
แต่พอได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองในที่ลับตาคน เขาก็มักจะถูกคนในฝันทั้งกอดทั้งหอมอยู่ตลอด มือไม้มันยิ่งกว่าหนวดปลาหมึกเสียอีก ชอบมาลูบไล้ให้เขาเกิดอารมณ์บ่อย ๆ
ดินจำได้ดีถึงครั้งแรกที่ฝันว่าจูบกันตอนนั้นไอ้คุณเพิ่งดื่มมะพร้าวน้ำหอมไปก่อนที่จะจูบเขา พอตื่นขึ้นมารสชาติของน้ำมะพร้าวยังติดอยู่ที่ปากอยู่เลย
สุดท้ายเขาต้องไปซื้อน้ำมะพร้าวมากินให้จบ ๆ ไป แม้ว่ารสชาติของมันจะไม่หอมหวานเหมือนที่ได้ชิมจากปากของไอ้คุณในฝันก็เถอะ
หลังจากจูบครั้งนั้นฝันของกลิ่นดินก็มีแต่ชวนให้ขนลุกอยู่ตลอด ไอ้คุณคนนั้นคอยแต่จะนัวเนียเขาทุกครั้งที่มีโอกาสอยู่ด้วยกันตามลำพัง
มันจัดให้เขาหมดทั้งจับ จูบ ลูบ คลำ ล้วง ชักให้กันบ้างก็มี แต่ที่โดนบ่อย ๆ ก็ตรงซอกคอของกลิ่นดินที่ดูเหมือนจะเป็นจุดที่คุณมักจะมาคลอเคลีย ไม่ดูดก็เลียทำเอาเขาขนลุกซู่ไปตลอดวันหลังจากตื่น
ยอมรับเลยว่ากลิ่นดินเองก็เริ่มจะคุ้นชินกับรสสัมผัสเหล่านั้น และก็ชอบเอามาก ๆ แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะยอมให้ผู้ชายในฝันจับเขากด
กระทั่งเมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกที่กลิ่นดินมีโอกาสได้เห็นหน้าผู้ชายในฝันที่จ้องจะกินเขาอยู่ตลอด แต่มันน่าโมโหตรงที่มันดันทำสำเร็จแล้วเมื่อคืน แถมเสร็จไปหลายน้ำอีก
สุดท้ายเขาต้องกลายเป็นเมียของผู้ชายในฝันอย่างไอ้คุณ งั้นเหรอวะ?
พอคิดถึงแล้วก็เจ็บใจ ไหนจะไอ้ความรู้สึกเจ็บที่ก้น ปวดเมื่อยเนื้อตัว ขัดสะโพกไปหมดนี่อีก ถ้าจะมีเซ็กส์กับผู้ชายกลิ่นดินก็ไม่ติดอะไร เรื่องความรักเขาไม่ได้จำกัดเพศอยู่แล้ว
แต่ดินขอเป็นผัวได้ไหม เขาทุบกำปั้นลงที่โต๊ะแรง ๆ หวังระบายอารมณ์ทั้งที่หน้ายังฟุบอยู่กับโต๊ะ
“มานั่งฟุบอะไรตรงนี้วะ” เพียงรักที่เดินลงมาพร้อมกับต้นแบบยื่นมือไปสะกิดเพื่อนที่นอนฟุบทุบโต๊ะอยู่คนเดียว “ทุบซะแรงเชียวเดี๋ยวโต๊ะก็แตกหรอกไอ้สัด”
“ไม่ห่วงมือกูหน่อยเหรอ” ดินเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนก็เห็นว่าเพียงรักส่ายหน้ารัว ๆ “ไอ่สัด”
คุณเหวินเห็นว่าเหลือกันแค่สองคนแล้วจึงดึงตัวคนป่วยอีกคนลุกไปนั่งบนเตียงด้วยกัน “เตียงมันกว้างไป ดินย้ายมาพักห้องเดียวกับพี่มั้ย” “อย่าเลยครับ พรุ่งนี้ดินก็ได้ออกแล้ว” ดินกอดตอบคนป่วยขี้อ้อน ที่ดูเหมือนจะอ้อนหนักกว่าตอนแรก “พี่คุณ ดินถามอะไรหน่อยได้มั้ย” “ว่ามาเลยค่ะ” คุณยังคงซุกใบหน้าหล่อของเขาอยู่ที่ช่วงเอวน้อง สูดดมกลิ่นเฉพาะตัวที่เขาชื่นชอบ “พี่คุณเชื่อเรื่องการเวียนว่ายตายเกิดมั้ยครับ ไม่ก็ตายแล้วเกิดใหม่ หรือไม่ก็กลับชาติมาเกิดอะไรประมาณนี้ครับ” ดินถามไปตามตรง “เมื่อก่อนไม่เชื่อนะ แต่พอได้รู้จักกับดินพี่ก็เริ่มรู้สึกว่าพรหมลิขิตหรือเนื้อคู่น่าจะมีอยู่จริง ๆ” คุณตอบ แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดเล่น ทว่าสีหน้าท่าทางทีเล่นทีจริงแบบนั้นของคุณ เหวินทำให้ดินเข้าใจว่าเขาตอบส่ง ๆ “อย่าเล่นสิครับ ผมถามจริง ๆ นะ” “แล้วทำไมถึงคิดว่าพี่ตอบไม่จริงล่ะ” คุณพ่นลมหายใจออกก่อนเอ่ยต่อ “ดินรู้มั้ยว่าพี่เริ่มฝันเห็นดินตั้งแต่คืนก่อนที่เราจะเจอกัน แล้วหลังจากที่เจอดินพี่ก็ฝันถึงดินอีกแทบทุกวันเลย” “ตอนที่โดนแทงพี่ยังเห
คุณกระแอมเบา ๆ หลังจากที่หลุดจากภวังค์ได้ “หา! อะไรนะ”“กูถามว่ายิ้มอะไร เมื่อกี้เฮียณิณเขาบอกว่าน้องดินจะลาออก มึงก็ยังยิ้มอยู่ได้” คเณศย้ำ “ลาออก? ออกจากไหน? ออกทำไม? ออกแล้วน้องจะไปทำที่ไหน?” คุณร้อนใจรีบลุกจนเจ็บแผล “โอ๊ยยย” แต่ความเจ็บแค่นี้หยุดเขาไม่ได้หรอก คนที่จะหยุดเขาได้ก็มีแค่ เพี๊ยะ!!! ขวัญแก้วเห็นว่าลูกชายตัวดีกำลังจะถอดสายน้ำเกลือออก จึงฟาดไปที่หลังบริเวณใกล้ ๆ กับบาดแผล มันน่าโมโหนักกระทั่งร่างกายตัวเองก็ไม่ห่วงแล้ว “แม่เลี้ยงมากว่าจะโต อย่ามาทำแบบนี้นะ” “โอ๊ยแม่ ผมเจ็บนะครับ” คุณ เหวินหยุดการกระทำตัวเองทันที เขารับรู้ได้ถึงความโกรธเพราะครั้งนี้แม่ตีเขาแรงกว่าที่เคย “ก็แม่ตีให้เจ็บ” ขวัญแก้วก้มหน้าลงเล็กน้อย ยกมือขึ้นซับที่หัวตาทีหางตาที “ไอ้คุณ! ไอ้ลูกเวร มึงทำเมียกูร้องไห้เหรอ” คีรีลุกพรวดมาจับบ่าของขวัญแก้วไปกอดปลอบไว้ ไม่วายชี้หน้าด่าลูกชายตัวต้นเหตุ พอเห็นน้ำตาแม่ คุณเหวินก็เรียกสติตัวเองกลับมาได้ “ผมขอโทษครับแม่ ผมแค่อยากไปคุยกับน้องให้รู้เรื่อง”
สภาพกลิ่นดินตอนนี้เรียกว่าสะบักสะบอมบอบช้ำไปทั่วตัวก็จริง แต่เขาไม่ได้ถูกแทงไปด้วยอย่างในภาพนิมิตนั่น ทว่าความรู้สึกเจ็บที่เขาได้รับนั้นไม่ต่างกันเลย“คุณดิน ไหวหรือเปล่าครับ” เมฆรีบเดินเข้ามาช่วยประคองทั้งสองถูกพาตัวส่งโรงพยาบาลในเวลาต่อมา คุณถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัดทันที ส่วนดินถูกพาตัวไปรักษาตามอาการก่อนจะถูกส่งไปยังห้องพักฟื้นกลิ่นดินรู้สึกตัวตื่นหลังจากยาหมดฤทธิ์ กะพริบตาปริบ ๆ มองดูเสาน้ำเกลือ ภาพที่เห็นยังมึนเบลออยู่เขาหลับตาลงอีกครั้งเพื่อปรับโฟกัสสายตาให้ชัดขึ้นพลางคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนนี้ เขาถูกไอ้ยศจับไปจากนั้นก็คิดหนีกระทั่งคุณ เหวินมาช่วยไว้ “พี่คุณ” ดินหันไปมองซ้ายทีขวาทีไม่เห็นใครในห้องทว่าไม่นานประตูก็ถูกเปิด ร่างบางที่คุ้นเคยพอเห็นเขาตื่นอยู่ก็รีบวิ่งเขามาสวมกอดไว้ “พี่ดิน พี่ดินฟื้นแล้ว” กลิ่นฝนร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด ตลอดชีวิตเธอไม่เคยต้องเห็นพี่ชายบาดเจ็บขนาดนี้มาก่อนดินยกมือขึ้นเช็ดหยดน้ำตาให้น้องสาว “ร้องไห้ทำไม”“พี่ดินเก่งจะตายทำไมถึงถูกจับไปได้ละคะ ดูสิเนี่ยแผลเต็มตัวเลย” เธอร้องไห้ไปพลางบ่นคนพี่ไปพลาง เธอหยิบแขนพี่ชายขึ้นมาดูรอยฟกช้ำอ
[ดิน ดินอยู่ไหนครับ บอกพี่หน่อยเดี๋ยวพี่ไปรับ] เพียงแค่ตื๊ดเดียวเท่านั้นคุณก็รับสายทันที น้ำเสียงของคุณใครได้ยินก็รับรู้ได้ถึงความร้อนใจมาก จนลืมที่จะสนใจไปว่าตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน“…” กลิ่นดินกัดปากตัวเองไว้ไม่ยอมเอ่ยอะไร“เด็กมึงไม่อยากคุยกับมึงว่ะ สงสัยจะติดใจลูกน้องกู” ยศพยักหน้าให้ลูกน้องเดินไปซัดดินให้มีเสียงร้องออกมาดินรีบเก็บเศษพลาสติกเอาไว้ก่อนที่จะถูกจับได้ เขาลุกขึ้นนั่งดี ๆ รับหมัดรุ่น ๆ ที่ซัดเข้าท้องเขาจนจุก “อึ๊กกก โอ๊ยย แค่ก ๆ”แค่เสียงไอคุณก็จำได้แม่นว่านั่นเสียงของใคร [ดิน!! มึงทำอะไรดิน มึงอยู่ที่ไหน]น้ำเสียงร้อนอกร้อนใจของคุณ เหวินแบบนี้ทรงยศไม่เคยได้ยินมาก่อน เขาหันไปยิ้มเยาะหัวเราะชอบใจใส่ดิน “ไหนมึงบอกว่ามึงกับมันไม่ได้เป็นอะไรกันไง คิดจะหลอกกูเหรอเสียใจนะที่กูไม่โง่ ฮ่า ๆ สะใจโว๊ยยย”[ดิน อยู่ที่ไหน บอกพี่สิ] คุณ เหวินไม่ได้สนใจคำพูดของทรงยศแม้แต่นิดดินกัดฟันลุกขึ้นนั่งให้ดี กลั้นใจบอกออกไปหวังเบี่ยงเบนทุกสายตาไม่ให้สนใจเขาในตอนนี้ “เรื่องของผมเฮียไม่ต้องมายุ่ง แล้วก็ไม่ต้องมาด้วยผมไม่ได้เป็นอะไรกับเฮียทั้งนั้น”“ได้ยินมั้ย เด็กมึงเขาไม่เอามึงวะ มึงต้องมาเห็นภ