ภาพยนตร์ที่มี เดฟ บอทิสตา

คนส่วนใหญ่จดจำเดฟ บอทิสตาได้จากปีที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักในวงกว้าง นั่นคือปี 2014 เมื่อเขาเปิดตัวบท 'Guardians of the Galaxy' ในบทบาท 'ดรักซ์' ที่ผสมความโหดกับมุขคาแรกเตอร์ได้ลงตัวและสร้างภาพจำจนกลายเป็นหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ของเขา

ผมชอบที่บทบาทนี้ไม่ได้ให้แค่ความแข็งแกร่งแต่ยังเปิดพื้นที่ให้เขาเล่นมิติอารมณ์และคอมเมดี้ร่วมกัน ซึ่งต่อยอดไปสู่ผลงานเด่นในปีต่อมา เช่น การกลับมาใน 'Guardians of the Galaxy Vol. 2' ที่ปี 2017 แสดงให้เห็นพัฒนาการของคาแรกเตอร์ และเมื่อกระโดดมาที่ปี 2018 กับ 2019 เขาเป็นส่วนสำคัญในมหากาพย์ของจักรวาลที่ทุกคนพูดถึง เช่น 'Avengers: Infinity War' และ 'Avengers: Endgame' ซึ่งทำให้คนทั่วไปนึกถึงเขาในฐานะนักแสดงที่ไม่ได้เป็นแค่พลังงานดิบ แต่ยังรักษาจังหวะอารมณ์และเคมีร่วมกับทีมนักแสดงได้อย่างเหนียวแน่น

มุมมองส่วนตัวคือปีเหล่านี้เป็นช่วงที่ตัวตนของเขาถูกจารึกทั้งในฐานะฮีโร่สไตล์บล็อกบัสเตอร์และคนที่มีลูกเล่นทางอารมณ์ ทำให้ผมติดตามผลงานต่อ ๆ มาเพราะอยากเห็นว่าเขาจะขยายทั้งมิติแอ็กชันและการแสดงออกไปทางไหนอีก

มาดูกันว่าฉันเจออะไรบ้างบน Netflix เกี่ยวกับเดฟ บอทิสตา

เมื่อพูดถึงผลงานที่ชัดที่สุดของเขาบนแพลตฟอร์ม นึกถึง 'Army of the Dead' ก่อนเลย — หนังซอมบี้แอ็กชันที่เป็นผลงานของ Netflix โดยตรง ซึ่งเดฟรับบทเป็นตัวละครหลักที่มีทั้งพละกำลังและมิติทางอารมณ์ที่แตกต่างจากบทฮีโร่ในหนังซูเปอร์ฮีโร่ คนที่ชอบเห็นการทลายกำแพงซีนบู๊แบบจัดเต็มจะยิ้มได้จากคาแร็กเตอร์ของเขาที่ผสมทั้งความดุและความเปราะบาง

นอกจากความมันแล้ว ฉันยังชอบว่าในฐานะผลงานของ Netflix เรื่องนี้ทำให้เห็นด้านที่แตกต่างของเขา ทั้งการทำคอมบิเนชันซีนแอ็กชันกับการพัฒนาเรื่องราวของตัวละคร ซึ่งทำให้หนังมีทั้งความบันเทิงและความตึงเครียดไปพร้อมกัน เหมาะกับคอหนังบู๊ที่อยากเห็นนักแสดงออกจากกรอบเดิม ๆ ของซูเปอร์ฮีโร่สักพัก

ไม่แปลกใจเลยที่ภาพยนตร์ที่มีเดฟ บอทิสตาทำรายได้สูงสุดคือ 'Avengers: Endgame'。

ในฐานะแฟนที่คลุกคลีทั้งกับซูเปอร์ฮีโร่และหนังบล็อกบัสเตอร์ ฉันมองเห็นภาพนี้เหมือนการปิดฉากที่ยิ่งใหญ่ของเฟรนไชส์ มันไม่ได้เป็นแค่เรื่องราวของตัวละครคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมที่ดึงคนทั่วโลกเข้ามาดูพร้อมกัน ผลงานนี้ทำเงินระดับพันล้านหลายเท่าและกลายเป็นหนึ่งในหนังที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล ทำให้บทบาทของเดฟในฐานะตัวละครรองอย่าง Drax ได้รับการเห็นค่ามากกว่าที่สัดส่วนบทจะบอกไว้

ยิ่งพอคิดถึงความต่างระหว่างภาพลักษณ์ที่เขาสร้างใน 'Guardians of the Galaxy' กับการปรากฏตัวใน 'Avengers: Endgame' ความหมายของคำว่า "ทำให้คนจดจำ" ก็ชัดขึ้นกว่าเดิม เพราะบทที่เล็กกว่าในหนังบล็อกบัสเตอร์ระดับโลกกลับพาเขาไปสู่จุดที่คนทั้งโลกพูดถึง เขาอาจไม่ได้เป็นตัวดึงคนเข้าห้อง แต่การมีอยู่ของเขาในโปรเจกต์ระดับนี้ช่วยเติมเต็มความทรงจำให้แฟนๆ ได้มากจริงๆ

มีหนังตลกครอบครัวเรื่องหนึ่งที่ฉันมักนึกถึงเวลาคนถามว่านำลูกไปดูหนังของเดฟ บอทิสตาได้ไหม นั่นคือ 'My Spy' ซึ่งเป็นตัวเลือกที่ปลอดภัยและน่ารักสำหรับเด็กประถมปลายถึงมัธยมต้น

เราเชื่อว่าความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกหนูน้อยกับสายลับที่แข็งทื่อแต่ใจดีคือหัวใจของหนัง เรื่องนี้เน้นมุกตลก สถานการณ์กวนๆ และฉากเจ้าเล่ห์มากกว่าความรุนแรงจริงจัง ฉากแอ็กชันมีอยู่ แต่ถูกทำให้เป็นคอเมดี้หรือฉากไล่จับแบบไม่กราฟิก ทำให้เด็กไม่ตกใจจนเกินไป

ถ้าต้องเตรียมตัวก่อนพาเด็กไปดู แนะนำให้บอกล่วงหน้าเรื่องมุกผู้ใหญ่เล็กน้อยและฉากกล้องไล่จับที่อาจตึงเครียดเป็นพักๆ เรามักจะชอบฉากที่เดฟปรากฏตัวแล้วทำตัวอ่อนโยนกับเด็ก ๆ — มันทำให้หนังมีความอบอุ่นและผู้ปกครองดูได้อย่างสบายใจ โดยรวมแล้วเป็นตัวเลือกอันดับแรกถาอยากให้เดฟ บอทิสตาเป็นคนที่เด็กได้เจอในจอครั้งแรก

หลายคนคงสงสัยว่าเดฟ บอทิสตากำลังมีโปรเจ็กต์ไหนถ่ายทำอยู่ในปีนี้ เพราะชื่อเขามักโผล่ในข่าวใหญ่เสมอ

ในมุมของผมที่ติดตามงานของเขามานาน ดูแล้วปีนี้ยังไม่มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่ากำลังถ่ายทำภาพยนตร์หรือซีรีส์ใหม่ๆ ข้อมูลสาธารณะที่ชัดเจนที่สุดคือผลงานท่อนก่อนหน้าที่ทำให้เขาโดดเด่น เช่นบทบาทที่หนักแน่นใน 'Dune: Part Two' ซึ่งเป็นโปรเจ็กต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เวลายาวนานและเพิ่งเสร็จสิ้นการโปรโมทไปแล้ว นั่นทำให้ผมคิดว่าเขาอาจอยู่ในช่วงพักงานหรือพิจารณาบทถัดไปมากกว่าจะเริ่มกองถ่ายทันที

ความรู้สึกส่วนตัวคือการเห็นเขาเลือกงานแบบคัดแล้วคัดอีกทำให้แฟนเชื่อได้ว่าเมื่อมีข่าวจริงจัง จะเป็นโปรเจ็กต์ที่น่าสนใจและไม่ซ้ำเดิม ยังไงก็ตาม ผมเฝ้ารอดูข่าวประกาศจากสตูดิโอหรือจากทางการของเขาเอง — ตอนนี้เลยต้องถือว่าปีนี้ยังไม่มีโครงการถ่ายทำที่ยืนยันแน่นอนจากแหล่งข่าวหลัก แต่ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงและเขากลับมาร่วมกองอีกครั้ง เชื่อว่าจะเป็นงานที่แฟนๆ คาดไม่ถึงและคุ้มค่ารอชม

รายการหนึ่งที่โดดเด่นเวลาพูดถึงหนังที่มีเดฟ บอทิสตาคือ 'Blade Runner 2049' — แม้มันจะไม่ใช่การดัดแปลงตรงๆ จากนิยาย แต่โลกของมันสืบทอดมาจากงานเขียนของ Philip K. Dick และงานภาพยนตร์ต้นฉบับอย่างชัดเจน

เราเป็นคนชอบอ่านนิยายไซไฟเก่า ๆ อยู่แล้ว การได้เห็นองค์ประกอบจาก 'Do Androids Dream of Electric Sheep?' ถูกขยายเป็นภาพยนตร์ที่มีสเกลใหญ่ขึ้นแบบใน 'Blade Runner 2049' ให้ความรู้สึกทั้งคุ้นเคยและแปลกใหม่ไปพร้อมกัน จุดที่ทำให้ตื่นเต้นสำหรับเราไม่ใช่แค่ความใกล้เคียงกับต้นฉบับ แต่เป็นการที่ผู้กำกับเอาใจใส่รายละเอียดอารมณ์และปรัชญาเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์

เดฟ บอทิสตาในบท Sapper Morton แม้จะไม่ได้เป็นตัวละครจากนิยายต้นฉบับโดยตรง แต่การมีตัวละครแบบนี้ช่วยเชื่อมโลกภาพยนตร์เข้ากับธีมของนิยาย—ความทรงจำ การมีอยู่ และความละเอียดอ่อนของชีวิตที่ถูกตั้งคำถาม เป็นการนำงานเขียนมาปรับใช้ให้เข้ากับภาษาภาพยนตร์สมัยใหม่ ซึ่งสำหรับเราแล้วมันเติมเต็มภาพรวมของเรื่องได้ดีและทำให้ฉากหลายฉากกินใจขึ้น

ฉันค่อนข้างชอบติดตามเส้นทางของเดวิด คอเรนสเว็ตตั้งแต่เขายังเป็นหน้าใหม่ในสายงาน บอกเลยว่าเส้นทางของเขาไม่ใช่แบบสตาร์ตปุ๊บดังปั๊บ แต่มีความค่อยเป็นค่อยไปที่น่าดู เมื่อพูดถึงผลงานเด่นๆ ที่คนทั่วไปจดจำได้จริงๆ ต้องยกให้ผลงานซีรีส์ซึ่งเป็นบันไดให้เขาเข้าไปอยู่ในสายตาผู้ชม แต่ถามถึงภาพยนตร์ที่เป็นไฮไลท์สำหรับเขา โลกภาพยนตร์จะต้องพูดถึงข่าวการได้บทนำใน 'Superman: Legacy' ที่เป็นก้าวใหญ่ที่สุดในระดับภาพยนตร์เชิงพาณิชย์

ฉันเห็นว่าแม้ในช่วงก่อนหน้าจะไม่มีภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์ที่ชือคุ้นหูมากมาย แต่ผลงานในซีรีส์อย่าง 'The Politician' และ 'Hollywood' ก็ช่วยโชว์พลังการแสดงที่ทำให้ผู้กำกับใหญ่มองเห็น พอเขาได้โอกาสรับบทเป็น 'คลาร์ก เคนท์/ซูเปอร์แมน' ใน 'Superman: Legacy' มันกลายเป็นผลงานที่คนจะนึกถึงเป็นอันดับต้น ๆ ในบริบทของภาพยนตร์ เพราะนอกจากจะเป็นไอคอนแล้วนี่คือการทดสอบความสามารถในบทบาทระดับตำนานของฮอลลีวู้ด

สรุปสั้นๆ ว่าถ้าจะเรียกผลงานภาพยนตร์เด่นของเดวิด ณ ตอนนี้ ก้าวไปสู่บทนำใน 'Superman: Legacy' ถือเป็นจุดเปลี่ยนและผลงานเด่นที่คนจะหยิบยกพูดถึงมากที่สุดในแง่ของภาพยนตร์แบบฟอร์มใหญ่

นี่คือภาพยนตร์หลายเรื่องที่ผมนึกถึงเมื่อพูดถึงต้นเดฟ—เขาไม่ใช่แค่หน้าจอเดียว แต่กระจายบทบาทในหลายรูปแบบจนรู้สึกว่ามีพัฒนาการที่ชัดเจนตลอดเวลา

ผมเริ่มจากเรื่องที่ทำให้คนจดจำเขาได้กว้างขึ้น นั่นคือ 'ใต้แสงไฟ' ซึ่งเขารับบทเป็นตัวละครหลักที่ต้องต่อสู้กับความคาดหวังของครอบครัว บทในเรื่องนี้มีมิติลึกและให้โอกาสเขาแสดงทั้งความอ่อนแอและความเข้มแข็ง ในอีกด้านหนึ่ง 'คืนวันที่หายไป' เป็นผลงานที่แสดงให้เห็นมุมมองด้านจิตวิทยาและการรับบทเป็นตัวละครที่ซับซ้อนมากขึ้น การแสดงในฉากเงียบ ๆ ของเขาทำให้ผมเห็นว่าทักษะการสื่ออารมณ์ผ่านสายตากับจังหวะการหายใจสำคัญแค่ไหน

นอกจากบทนำแล้ว ต้นเดฟยังมีงานที่ทำให้คนสะดุดใจแบบไม่คาดคิด เช่น 'รักในรอยยิ้ม' ที่เขารับบทสมทบแต่ฉากสั้น ๆ กลับตราตรึง และใน 'เสียงสุดท้าย' เขาทดลองบทที่ใกล้เคียงกับการพากย์เสียงหรือทำงานเบื้องหลังซึ่งแสดงให้เห็นว่าความสามารถของเขาไม่ได้จำกัดแค่การแสดงแบบเดิม ๆ แต่พร้อมจะลองสิ่งใหม่ ๆเส้นทางการทำงานใน 'เส้นทางของต้น' ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมชอบ เพราะเป็นโปรเจกต์อินดี้ที่เปิดพื้นที่ให้เขาแสดงความคิดสร้างสรรค์ได้อย่างเต็มที่ เห็นภาพรวมแล้ว เหมือนเห็นนักแสดงคนหนึ่งที่ค่อย ๆ ขยับขอบเขตงานไปเรื่อย ๆ และนั่นแหละที่ทำให้ติดตามต่อไปด้วยความอยากรู้ว่าคราวหน้าเขาจะทดลองอะไรอีก