รินไม่มีวันรัก Ep 3

ใจกลางเมืองกรุง ในคืนฝนตกสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ คือฉากชีวิตของ “รินรดา” หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความหรูหราในเมืองใหญ่ หลังจาก “อาทิตย์” ผู้เป็นทั้งความรักและบาดแผลในหัวใจของเธอ ถูกต้องโทษจำคุก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เต็มไปด้วยความผูกพันที่ทั้งหวานและเจ็บปวด เลิกรากันนับครั้งไม่ถ้วน แต่ผู้ชายที่รู้จักเธออย่างลึกซึ้งเกินใครก็คือเขา แม้เขาจะมีข้อเสียมากมาย และทำให้เธอร้องไห้หลายครั้ง แต่เขากลับเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอรู้สึกว่า “มีค่า” เมื่อเวลาผ่านไป เธอได้รับจดหมายและความจริงบางส่วนที่เปิดเผยว่าอาทิตย์เพียงรับผิดโดยที่ตัวเองไม่ได้ก่อเพื่อปกป้องผู้หญิงคนอื่น ซึ่งเป็นอดีตของเขาเข้ามาเกี่ยวข้อง และความจริงที่ทำให้หัวใจเจ็บลึกขึ้นทุกครั้งที่รับรู้ รินรดาก็ยังไม่สามารถตัดใจจากเขาได้ จนวันที่อาทิตย์ได้รับการปล่อยตัว ทั้งคู่กลับมาเผชิญหน้ากับโลกความจริงที่ไม่สวยงาม มีคดีติดตัว แรงกดดันจากสังคม และบาดแผลในใจที่ยังไม่หาย แต่ท่ามกลางความไม่สมบูรณ์แบบนั้น ทั้งสองกลับเรียนรู้ว่าความรักไม่ได้หมายถึงความถูกต้องเสมอไป หากแต่คือการเลือกจะอยู่ข้างใครสักคน แม้โลกทั้งใบจะไม่เห็นด้วยก็ตาม

กว่าจะรู้ตัวว่ารักก็เมื่อสาย สุดท้ายจึงได้รู้ว่า... สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย คือการอยู่อย่างเดียวดายใน "โลกที่ไม่มีเธอ" ****************************************** คำโปรย “สามีที่ดีงั้นเหรอ?” คนใจร้ายทวนคำด้วยสีหน้าเหยียดหยัน ดวงตาคมจัดที่เธอเคยหลงใหลมาตลอดกวาดมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของคนที่กำลังเรียกร้องสิทธิ์ในฐานะภรรยาที่เขาไม่ต้องการอย่างเลือดเย็น จนคนถูกมองใจหาย รู้สึกหนาวยะเยือกในอก “ใช่ค่ะ เป็นสามีที่ดี พี่ทำเป็นไหม” คนถูกถามแค่นยิ้มเหี้ยม พลางใช้ลิ้นเดาะกระพุ้งแก้มตัวเองแบบกวนๆ “ก็คงทำเป็นมั้ง ถ้าเมียของฉันเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ” หญิงสาวหน้าเสีย ความขมขื่นแล่นขึ้นมาจุกที่คอหอย “เสียใจด้วยนะ ที่มันใช่ ไม่ว่าพี่จะคิดยังไง แต่ปูนก็เป็นเมียพี่...” “หึ ก็แค่เมียในนามไหม แต่เอาเถอะ ในเมื่อร่านอยากเป็นเมียฉันนัก ก็ทำหน้าที่ของเธอซะปูน ต่อไปนี้ฉันจะเอาเธอเป็นเมียให้หนำใจ เอา...จนเธอต้องร้องขอชีวิต!”

ด้วยคำสั่งเด็ดขาดจากคุณปู่ ทำให้‘อัคนี’ มาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ต้องแต่งงานกับหญิงสาวที่ตนเองไม่เคยรัก ‘รินรดา’ และนั่นก็ทำให้หญิงคนรักต้องไปแต่งงานกับคนอื่น เขาเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไรดี ยิ่งได้เห็นเธอทรมาน ได้เห็นน้ำตา ได้เห็นความทุกข์ของเธอ มันยิ่งทำให้เขารู้สึกสะใจ ‘ใบหย่า’คือสิ่งเดียวที่เขาต้องการจากเธอมากที่สุด ไม่ใช่ความรัก หรือทายาทของตระกูล เพราะเขาจะไม่มีวันมีลูกกับเธอ!

เพราะคำว่า 'บุญคุณ' ที่คุณลุงนิรนามคนหนึ่งได้ช่วยเหลือชีวิตของพ่อให้พ้นจากความตาย 'รินลดา' จึงจำต้องตกปากรับคำว่าจะแต่งงานกับ 'วรธันย์' ลูกชายเพียงคนเดียวของคุณลุงโดยที่ไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าค่าตา... การแต่งงานโดยปราศจากความรักนั้นคงไม่มีใครที่จะยอมรับได้ วรธันย์เองก็เช่นกัน...ความประทับใจในตอนแรกพบสบตาพังพินาศไม่เป็นท่าเมื่อเขาไม่ยินดีที่จะแต่งกับผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเธอ แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธคำสั่งเด็ดขาดของผู้เป็นพ่อได้เพราะคำว่า 'มรดก' ที่มีชื่อของเธอเข้าไปเกี่ยวข้อง! และถึงวรธันย์จะจำใจยอมรับการแต่งงาน แต่ก่อนที่จะถึงวันนั้นเขาจะทำทุกวิถีทางให้รินลดาทนไม่ไหวเป็นฝ่ายยกเลิกงานแต่งให้จงได้!! *คำแนะนำก่อนอ่าน* นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการและความเพ้อฝันของไรต์ล้วนๆ ให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เหตุการณ์ สถานที่ และตัวละครในเรื่องไม่มีอยู่จริง มีคำหยาบและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม มีฉาก nc โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน!

บอกแล้วไม่ได้รัก  (เทล&ไอริส) “เมียแต่งก็แค่เมียแต่ง” ชายหนุ่มเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ไม่ได้สนใจคนที่นั่งอยู่บนเตียงเลยด้วยซ้ำ “ไอเป็นได้แค่นั้นใช่มั้ย” หญิงสาวเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าใจเธอไม่ได้นิ่งเหมือนน้ำเสียงที่เอ่ยออกมาสักนิดเดียว “ก็ให้ได้แค่นั้น เธออยากแต่งเองไม่ใช่เหรอ” “ฮ่าๆ” ร่างเล็กหัวเราะเบาๆ ตลกสิ้นดี “เคยรักไอบ้างมั้ย” “บอกแล้วไม่ได้รัก ไม่เคยรักเธอเลยด้วยซ้ำ” เขาเอ่ยตอบแบบไร้เยื่อใย “สักนิดก็ไม่เคยเหรอ” “ไม่!” เขายังคงหนักแน่นในคำตอบเดิม “ก็ดี จะได้ตัดใจง่ายดี” “ถ้าทำได้ ก็ดีใจด้วย” ชายหนุ่มเอ่ยทิ้งท้ายไว้ก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องนี้ เธอผิดเองที่ดึงดันจะแต่งกับเขา เธอผิดเองที่ดึงดันจะรักคนอย่างเขา เธอผิดเองที่ดึงดันอยากมีชีวิตคู่กับเขา ผิดเองทั้งนั้น…

เธอและเขาเริ่มต้นชีวิตคู่...ด้วยความเข้าใจผิด​​ เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เรื่องของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม​ แต่เขาเลือกที่จะหันหลังให้เธอและยังคอยทำร้ายจิตใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนหัวใจของเธอแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี " นันรักพี่ภูมิ ทำไมพี่ไม่เห็นค่าความรักของนันเลย" "เธอจะให้ฉันรักผู้หญิงที่วางยาตัวเองงั้นหรอ ฉันรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่สุด จำใส่สมองเธอไว้ด้วย!!" " แต่นันไม่ได้ทำ!! " " เหอะ... คนอย่างเธอไม่เคยยอมรับความจริงหรอนันทิกา จะไปตายที่ไหนก็ไป "