ยกตัวอย่างฉากจาก 'Her' ที่ฉากสีพาสเทลและแสงชมพูถูกจับคู่กับซาวด์แทร็กอิเล็กทรอนิกอบอุ่น ผลลัพธ์คือความรู้สึกของความใกล้ชิดแต่มีเส้นความแปลกใหม่ ในทางกลับกัน งานภาพของ 'The Grand Budapest Hotel' ที่ใช้สีละมุนหลายเฉดถูกขับให้มีคาแรคเตอร์มากขึ้นด้วยออร์เคสตราแบบย้อนยุค จังหวะและโทนที่เลือกทำให้ชมพูไม่ใช่แค่สีแต่วิถีการเล่าเรื่องที่เฉพาะตัว นี่เป็นเหตุผลที่เราเห็นว่าดนตรีจึงไม่ใช่แค่ฉากประกอบ แต่เป็นภาษาที่ทำให้ทฤษฎีสีชมพูขยายตัวและมีน้ำหนักทางอารมณ์ได้จริงๆ