อีจุนโฮ ผลงาน

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

รอยยิ้มของวังหลวงแคว้นซี คือองค์ชายสิบที่ถูกถวายตัวเป็นเครื่องบรรณาการจากแคว้นที่เรืองอำนาจอย่างแคว้นเหยา ส่งมอบมาให้สวามิภักดิ์แด่องค์รัชทายาท ‘หวังซีเอ่อ’ เพื่อหลีกเลี่ยงสงคราม แต่มิมีผู้ใดล่วงรู้ว่ารอยยิ้มของ ‘อู๋เสี่ยวหวา' นั้นมีให้องค์รัชทายาทเพียงผู้เดียวเท่านั้น ท่ามกลางวันเวลาอันแสนสงบสุข ฮ่องเต้กลับสละราชบัลลังก์ ส่งไม้ต่อยกตำแหน่งให้หวังซีเอ่อก้าวขึ้นรับหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบนับแต่ขึ้นครองราชย์ ซีเอ่อตั้งปณิธานว่าจะครองแผ่นดินโดยความชอบธรรม แต่เมื่อพรหมลิขิตให้พระชายาองค์ชายต่างแคว้นเข้ามามีอิทธิพลในการตัดสินใจต่าง ๆ จึงถูกตราหน้าข้อหาเป็นกบฏถึงขั้นประหารชีวิตโดยไร้ความเป็นธรรมในการไต่สวน ตาชั่งเมตตาธรรมอันเด็ดเดี่ยวของหวังซีเอ่อก็เริ่มเอนเอียงทันที

คืนเข้าหออันควรชื่นมื่นกลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของนรกบนดิน! ‘เฉินหรงอัน’ บุตรสาวเสนาบดีคลังผู้สูงศักดิ์ ถูกสามีสารเลวและฮูหยินเฒ่าร่วมมือกับเมียน้อย เพื่อหวังฮุบสินเดิมมหาศาล! ทว่าสวรรค์ยังมีตา นางรอดชีวิตมาได้แก้แค้นพร้อมเปลี่ยนตัวเองเป็นฮูหยินอำมหิต สับเปลี่ยนทรัพย์สิน ทวงคืนเกียรติยศ และส่งพวกคนชั่วลงนรกทีละคน! แต่สิ่งที่นางไม่เคยรู้เลยก็คือ ตลอดเวลาที่นางคิดว่าต้องต่อสู้อย่างโดดเดี่ยว กลับมีบุรุษผู้ทรงอำนาจที่สุดในใต้หล้าอย่าง ‘องค์รัชทายาท’ อดีตเพื่อนเล่นในวัยเยาว์ คอยกางปีกโอบอุ้มและกวาดล้างศัตรูให้แต่งแต้มเส้นทางพญาหงส์คืนสู่บัลลังก์คู่มังกรทอง

ไป๋อวี้เจินไม่อยากมีชีวิตเหมือนหนังสือเล่มนั้น ชีวิตของนางจะขอเลือกเอง

คืนก่อนวันมงคล...คุณหนูใหญ่สกุลซ่งของบุรุษ ​‘ซ่งชิงเยว่’ จึงถูกผลักขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวเพื่อแบกรับฐานะหมากตัวแทน แต่งเข้าจวนแม่ทัพผู้เป็นพี่สาว ​สามีเมินเฉยไร้ใจ...คนทั้งเมืองหลวงหัวเราะเยาะหยัน อนุคนโปรดจงใจเหยียบซ้ำ แม้แต่สาวใช้ในจวนยังกล้าหยามเกียรติ ​เดิมทีนางคิดเพียงอยู่อย่างสงบเสงี่ยมเจียมตน เพื่อรอวันคืนตำแหน่งฮูหยินเอกให้เจ้าของเดิม ทว่าเนื้อแท้กลับพบว่า...ยิ่งนางยอมถอย ผู้อื่นยิ่งได้ใจ ขยับเท้าเข้ามาเหยียบย่ำจนไร้ที่ยืน ​ในเมื่อความอดทนไร้ซึ่งความหมาย... นับจากนี้เป็นต้นไป ฮูหยินเอกผู้นี้จะไม่ขออ้อนวอนความรักจากผู้ใดอีก! ​นางจะใช้หัวใจที่ด้านชาช่วงชิงอำนาจ ศักดิ์ศรี และทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรเป็นของนางกลับคืนมา! ​ทว่าผู้ใดจะคาดคิด... ในวันที่นางหมดสิ้นความรักและตัดใจอย่างสิ้นเชิง กลับกลายเป็นวันที่แม่ทัพผู้แสนเย็นชาคนนั้น... เริ่มดิ้นรนและไม่ยอมปล่อยนางไป!

[นางเอกเคยแต่งงานแล้ว พระเอกบริสุทธิ์ แต่งก่อนรักทีหลัง] ธิดาตระกูลขุนนางตกอับผู้อ่อนหวาน VS ขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สูงส่งและเย็นชา ตระกูลของจี้หานอีตกต่ำลงเมื่อนางอายุสิบสี่ปี ครั้นอายุสิบหกก็ถือหนังสือหมั้นหมายแต่งเข้าสกุลเซี่ย ตระกูลผู้ดีเก่าอันสูงส่ง ตลอดสามปีที่ออกเรือน แม้สามีจะเย็นชาหมางเมิน แต่นางก็ปฏิบัติหน้าที่ภรรยาอย่างสุดความสามารถ เพียงเพื่อจะเป็นภรรยาที่ดีและเพียบพร้อมผู้หนึ่ง สามีของนางรูปโฉมหล่อเหลา สง่าผ่าเผยดุจวิญญูชน อนาคตยาวไกลไร้ขีดจำกัด ผู้คนต่างพากันบอกว่านางควรรู้จักเจียมตน ด้วยตระกูลนางไร้ที่พึ่งพิงแล้ว การได้แต่งเข้าสกุลเซี่ย ย่อมถือเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ ทว่า ในคืนหิมะโปรยปรายคืนหนึ่ง หลังสามีทิ้งนางไปหาหญิงในดวงใจเขาอีกครั้ง นางก็พลันตาสว่าง สามีไม่เคยรักนางเลย ดังนั้น ในปีที่นางอายุสิบเก้า ภายใต้เสียงเย้ยหยันของสามีที่บอกว่านางจะต้องเสียใจ นางกลับถือหนังสือหย่าเดินจากไปด้วยความเด็ดเดี่ยวเพียงลำพัง จี้หานอีเดิมคิดไว้ว่าหลังหย่าขาด จะพามารดาไปเปิดร้านค้าที่เจียงหนาน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเรียบง่าย แต่ชายหนุ่มผู้แสนเย่อหยิ่งและเย็นชาที่สุดในบรรดาตระกูลขุนนางเมืองหลวง กลับบอกว่าจะแต่งกับนางเสียอย่างนั้น 'เสิ่นซื่อ' เปรียบดั่งจันทร์กระจ่างฟ้าซึ่งลอยเด่นกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ยากที่ผู้คนจะเอื้อมถึง ชาติตระกูลสูงส่ง มีอำนาจราชศักดิ์ ทั้งยังขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาไร้หัวใจ แต่เขากลับกล่าวว่า "เจ้าลองตรองดูสักสองวัน ว่าจะยินดีแต่งกับข้าหรือไม่" แต่ในใจกลับเตรียมคำพูดประโยคถัดไปไว้แล้วว่า หากเจ้าไม่ยินดี ข้าก็จะรอเจ้าต่อไป จี้หานอีหารู้ไม่ว่า คุณชายน้ำแข็งพันปีเช่นเสิ่นซื่อ ได้มอบหัวใจให้นางมาตั้งแต่สมัยเริ่มมีความรักในวัยเยาว์ ภายใต้ความห่างเหินและหยิ่งทะนงนั้น ล้วนเปี่ยมด้วยความอดกลั้นและความรักลึกซึ้ง ถึงขั้นซุกซ่อนความปรารถนาที่จะครอบครองนางไว้ได้อย่างแนบเนียน