เนื้อเพลง โดย Andmesh Cinta Luar Biasa

ฉันแต่งงานกับอเล็กซานเดอร์มาได้สามปีแล้ว ใครต่อใครต่างก็หวาดเกรงในความโหดเหี้ยมของเขา แต่สำหรับฉัน เขากลับอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อเสมอมา แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป นับตั้งแต่เอเลน่ารับกระสุนแทนเขาในเหตุการณ์ยิงปะทะเมื่อหกเดือนก่อน เขาพูดเสมอว่าเธอเจ็บตัวเพราะช่วยเขาไว้ ดังนั้นฉันจึงต้องคอยยอมตามเธอ ในงานกาล่าอันทรงเกียรติที่สุดของตระกูล สามีของฉัน ท่านเจ้าพ่อมาเฟีย อเล็กซานเดอร์ ปรากฏตัวพร้อมกับเอเลน่า เลขาของเขา ที่ควงแขนเขามาด้วย บนหน้าอกของเธอประดับด้วยเข็มกลัดทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งนายหญิงแห่งตระกูล “เอเลน่ายอมรับกระสุนแทนฉัน เธอถูกใจเข็มกลัดนั่น ฉันก็เลยให้เธอยืมสักพักหนึ่ง ถึงอย่างไร คุณก็เป็นนายหญิงเพียงคนเดียว วางตัวให้สมเกียรติหน่อยสิ” ฉันไม่ได้เถียงเขา ฉันเพียงถอดแหวนแต่งงานออกและหยิบใบหย่าออกมา “ในเมื่อเธอชอบมันนัก ก็เอาไปเลยสิ รวมทั้งที่นั่งข้าง ๆ คุณด้วย ฉันก็ยกให้เหมือนกัน” อเล็กซานเดอร์เซ็นชื่อโดยไม่ลังเล พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชาที่ปรากฏบนใบหน้า “นี่เธอกำลังเล่นลูกไม้อะไรอีกล่ะ? เธอก็แค่เด็กกำพร้าที่พลัดพรากจากครอบครัว คงอยู่รอดในซิซิลีได้ไม่ถึงสามวันหรอก ฉันจะรอวันที่เธอกลับมาอ้อนวอนฉัน” ฉันหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมเข้ารหัสที่ไม่ได้ใช้มาสามปีขึ้นมา อเล็กซานเดอร์ไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้ว ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลมาเฟียที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป แต่ตระกูลของฉันกับตระกูลของอเล็กซานเดอร์เป็นคู่อริกันมาโดยตลอด เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา ฉันยอมเปลี่ยนชื่อของตัวเองและถึงขั้นตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อและพี่ชายของฉัน ปลายสายเชื่อมต่อแล้ว ฉันสูดหายใจเข้าลึกและกระซิบ “พ่อคะ หนูเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป อีกสองสัปดาห์ส่งคนมารับหนูด้วยนะคะ”

หนึ่งหญิงสาวที่ถูกหักหลัง หนึ่งสตรีที่ถูกกำจัด เพื่อมิให้เป็นขวากหนามแห่งอำนาจ เมื่อหญิงสาวจากต่างโลก ต้องมาอยู่ในร่างที่อ่อนแอ นางจึงเปลี่ยนจากผู้ถูกล่า เป็นผู้ล่าในคราบของเหยื่อตัวน้อย

ชีวิตแรกนางโง่งม เมื่อมีโอกาสได้แก้ไข ทำไมนางต้องเดิมซ้ำรอยเดิม ใครหน้าไหนที่ทำร้ายนางและครอบครัว นางจะทวงคืนให้สาสม พร้อมดอกเบี้ยอย่างงาม

เพลิง มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด ‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’ ————————- เอิงเอย เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป ‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

“พี่ช่วยฉันได้ไหมคะ?”ก่อนจะขึ้นรถเธอถามเขาย้ำอีกครั้งพร้อมกับจับแขนเขาแน่น เธออยากได้ความมั่นใจว่าเขาจะช่วยและไม่ทิ้งเธอไปกลางคัน“ช่วยให้ยายฉันปลอดภัยจากคนพวกนั้น แล้วพี่ต้องการอะไรจากฉัน ฉันจะให้พี่ทุกอย่าง” “หมายความว่าไง?”คาเตอร์หรี่ตามองเธอเหมือนสงสัยคำพูดของเธอ มองก็รู้ว่าเธอไม่มีอะไรจะให้เขา ผู้หญิงที่ทำงานตัวเป็นเกรียวหัวเป็นน็อตขนาดนี้จะมีปัญญาอะไรมาชดใช้อะไรให้เขาได้นอกเสียจากว่า… “ตัวฉันค่ะ พี่เอาไปได้เลย ฉันจะยอมพี่ทุกอย่างขอแค่รับปากว่าจะช่วยฉันและยายให้ปลอดภัยไปตลอด” คาเตอร์เหยียดยิ้มออกมาอย่างไม่เชื่อว่าผู้หญิงแบบเธอจะเสนอตัวเองให้เขาเพื่อแลกกับความปลอดภัยของตัวเอง แต่ทว่ามันคงเป็นอย่างเดียวที่เธอจะให้เขาได้“เธอแน่ใจนะที่พูดออกมา”

มโนราห์ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากทำตามสิ่งที่แม่ต้องการ คือเป็นเมียสวมรอยของผู้พันกองทัพ ที่จริงแล้วผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วยไม่ใช่เธอ แต่เป็นพี่สาวต่างมารดา ___________ ตุ๊บ! กำปั้นเล็กทุบลงแผ่นหลังของคนที่นั่งหันหลังให้ แบบโมโหจนลืมตัว "ออกไป" "เธอจะโมโหให้ฉันทำไม เรากำลังคุยกันด้วยเหตุผล อยากให้ท่านนายพลได้ยินนักหรือไง" "เหตุผลบ้าบออะไรของคุณ ใครเขาจะบ้าไปมั่วเหมือนที่คุณทำล่ะ" "เธอไม่รู้เหรอว่าเรื่องแบบนี้มันโกหกกันไม่ได้" "ฉันไม่ได้โกหก ฉันไม่เป็นเหมือนคุณแล้วกัน" เอาสิ! ขนาดเขายังคิดว่าเราไม่บริสุทธิ์เราก็มีสิทธิ์คิดว่าเขาไม่บริสุทธิ์เหมือนกัน แต่ดูแล้วเขาก็คงเป็นแบบที่เธอคิด คนร่างสูงยืนขึ้นจากที่นั่งอยู่ แล้วถอดกางเกงชั้นในที่มีติดตัวอยู่แค่ตัวเดียวออก "คุณจะทำอะไร" กำลังทะเลาะกันอยู่แท้ๆ อยู่ดีๆ ก็ลุกถอดกางเกงใครจะไม่สงสัยล่ะ "ก็จะพิสูจน์สิ่งที่เธอพูดไง" "พิสูจน์? พิสูจน์ยังไง??" "ก็บอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ผู้ชายพิสูจน์ได้" มโนราห์รีบขยับไปจนชิดผนังห้องอีกฝั่งหนึ่ง จะบ้าแล้วหรือไง จะเสียตัวทั้งทีต้องมาเสียเพราะเรื่องบ้าๆ ที่จะพิสูจน์เนี่ยนะ "กลับมา" "ไม่" ชายหนุ่มที่ร่างกายไม่มีอะไรปิดบัง คลานเข่าขึ้นบนเตียงเพื่อเข้าไปใกล้เธอ "กรี๊ด อืมมม" ขณะที่มโนราห์กำลังจะกรีดร้อง แต่ถูกเขาปิดปากด้วยมือ "จะร้องทำไมเดี๋ยวพ่อเธอก็ได้ยิน" "อือ อืม!" หญิงสาวพยายามจะแกะมือเขาออก "กลัวฉันจะรู้ความจริงเหรอ" "ไม่กลัว" "ไม่กลัวก็ให้พิสูจน์สิ" "คุณจำคำที่ดูถูกฉันไว้ให้มาก คุณจำไว้ให้ดี" เธอทำตัวไม่ดีตรงไหน ทำไมทุกคนถึงคิดว่าเธอต้องสำส่อนด้วย แม้แต่แม่แท้ๆ ก็ยังคิดเหมือนผู้ชายคนนี้เลย