ถ้าเธอใช่เฉิ่มแค่ไหนฉันก็รัก

วันเปิดเทอมวันแรกของโรงเรียนมัธยมสุดอุดม โรงเรียนของเหล่าบรรดาไฮโซทั้งหลาย ที่มักจะส่งลูกหลานมาเรียนเป็นจำนวนมาก เพื่อจุดประสงค์ที่ต้องการให้ลูกหลานของตัวเองได้คบคนในระดับเดียวกัน ในโรงเรียนจึงคลาคล่ำไปด้วยเหล่าบรรดานักเรียนที่เดินเฉิดฉายทักทายกันเสียงดังไปทั่วโรงเรียน ก่อนที่จะมีรถสีดำคันใหญ่แล่นเข้ามาจอด “มาแล้ว มาแล้ว นี่ไง” เสียงของนักเรียนหญิงคนหนึ่งในโรงเรียนดังขึ้น พร้อมกับการชี้ไม้ชี้มือไปที่บุคคลที่กำลังเดินเข้ามาภายในรั้วโรงเรียน“ว้าว หล่อเป็นบ้าเลย” เสียงของนักเรียนหญิงอีกคนหนึ่งร้องขึ้น พร้อมกับมองไปที่ต้นเหตุของการที่ทำให้มีนักเรียนมามุงดูที่หน้าประตูเป็นจำนวนมากขนาดนี้ชายหนุ่มสองคน ที่มีใบหน้าคล้ายกันจนแทบแยกไม่ออก บ่งบอกลักษณะของชาติกำเนิดที่เป็นฝาแฝดได้เป็นอย่างดี คนซ้ายมือ ผมรองทรงต่ำ จัดทรงเรียบร้อย ผิวขาว ใบหน้าเรียว จมูกโด่ง ตาคมปลายชี้ขึ้นเล็กน้อย ตัวสูงโปร่งราวกับนายแบบ เดินมาอย่างเซ็ง ๆ ส่วนคนขวามือ ผิวคล้ำกว่าเล็กน้อย ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้คนใช้จดจำความแตกต่างของพี่น้องฝาแฝดคู่นี้ เขามีหน้าตากวนประสาท จมูกโด่ง เพราะสีผิวที่เข้มกว่าทำให้ดูใบหน้าคมมากกว่า แม้

วันนี้เริ่มเรียนเป็นวันแรก คิมหันต์กับเหมันต์จองโต๊ะตัวหลังตามเคย เหมันต์ชอบแอบอ่านหนังสือจึงไม่เหมาะจะนั่งหน้าเท่าไหร่ คิมหันต์ก็ชอบงีบหลับ ยิ่งไม่เหมาะกับการนั่งหน้าเข้าไปใหญ่ ขนมปังนั่งกับใบเฟิร์นหน้าห้องเพื่อเลี่ยงกับการต้องถูกคิมหันต์แกล้ง แต่ก็ยังมิวายปั่กก!ขนมปังหันมามองงง ๆ เมื่อรู้สึกว่ามีอะไรกระทบเข้ากับศีรษะเบา ๆ พอมองไปก็เห็นกระดาษที่ถูกขยำเป็นก้อนตกลงที่พื้น คิมหันต์แอบกลั้นหัวเราะแล้วก้มหน้างุดอยู่ใต้โต๊ะ เหมันต์เหลือบมองน้องชาย ไม่อยากถือสาเท่าไหร่นักขนมปังหันมามองแต่ไม่เห็นอะไรจึงหันไปเรียนต่อปั่กก!คราวนี้ขนมปังเริ่มเคือง ก่อนที่จะก้มทำอะไรใต้โต๊ะงุดคนเดียว คิมหันต์เลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ สงสัยว่าคนอย่างขนมปังจะมุดหัวไปทำอะไร สักพักขนมปังก็ลุกขึ้นแล้ว เดินตรงมาที่เขาพร้อมกับเอาก้อนดินน้ำมันก้อนเบ้อเริ่มฟาดไปที่ศีรษะของคิมหันต์ดังปั่กก!!! เสร็จแล้วหญิงสาวก็ทำหน้าหวาดกลัวเหมือนจะร้องไห้ ท่าทางเหมือนคนที่ทำอะไรไม่ถูกกำลังมองหาที่พึ่ง โดยมีเพื่อนทั้งห้องที่มองอย่างตกใจอาจารย์ที่กำลังสอนเองก็ตะลึง คิมหันต์ถึงกับช็อกไปทันที“นี่เธอทำอะไรเนี่ย” เขาโวยวาย เมื่ออ

คาบแรกเป็นวิชาคณิตศาสตร์ วิชาที่แสนจะเป็นที่น่าเบื่อและไม่เคยเป็นที่สนใจของคิมหันต์ เขาจึงชิงหลับไปก่อนตั้งแต่อาจารย์ยังไม่เข้ามาสอนปั่บ ปั่บ!!!เสียงไม้กระทบกับโต๊ะ ของอาจารย์สาว หน้าตาคมคนหนึ่งดังขึ้น“ตื่น ตื่น คิมหันต์ ที่นี่โรงเรียนนะ” อาจารย์ส่งเสียงดุมา แต่ไม่มีทีท่าว่าคนที่หลับอยู่จะขยับตัวแม้แต่น้อย“ฉันนับหนึ่งถึงสาม ถ้าเธอไม่ตื่น คืนนี้ฉันจะให้เธอไปนอนห้องมืดอีกคืน”พรวด!!!!เท่านั้นแหละ คิมหันต์ก็ลุกมานั่งคอตั้งอย่างรวดเร็ว พลางส่งยิ้มหวาน ตาปรือมาให้“ครูไม่ใช่คนใจร้ายอย่างนั้นหรอกครับ ผมรู้”“อาจจะมากกว่านั้นก็ได้นะ” ครูสาวส่งสายตาคมเฉียบมา จนทำเอาคนที่ถูกมองเย็นวาบ“วันนี้ มีนักเรียนย้ายมาใหม่ ครูอยากจะแนะนำให้เธอรู้จัก”นักเรียนในห้องต่างก็แปลกใจ เพราะนี่ก็ม.6 แล้ว การที่จะมีใครย้ายเข้ามาเป็นเรื่องที่น่าแปลกไม่น้อย แล้วร่างของชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาพอใช้ได้ แต่จะดูธรรมดามากเมื่อเทียบกับพ่อเทพบุตรอย่างเหมันต์กับคิมหันต์ ก้าวเข้ามาส่งยิ้มซื่อ ๆ ร่างสูง ใบหน้าบ่งบอกถึงความเป็นคนซื่อ ๆ ไว้ผมทรงนักเรียนเกรียน“สวัสดีครับ ผมชื่อ สายลมครับ เพิ่งย้ายมาจากต่างจังหวัดค

สี่ทุ่มแล้ว และกินอิ่มแล้ว ขนมปังกับใบเฟิร์น พยายามหาทางกลับไปที่หอ คิมหันต์ไปส่งสายรุ้งก่อนหน้าแล้ว ในห้องมีเพียงเหมันต์กับสายลม สายลมจึงเอ่ยลาสองสาว ตอนแรกเขาบอกว่าจะช่วยพาสองสาวกลับหอ แต่ขนมปังบอกว่าไม่เป็นไรเพราะเขาเพิ่งมาอยู่ ยังไม่รู้เส้นทางดีนัก คิมหันต์เปิดประตูเข้ามาทำเอาในห้องสะดุ้ง เฮือก พอหันไปเห็นว่าเป็นคิมหันต์ก็โล่งอก“ฉันหวังว่าวันนี้อาจารย์แสงดาวจะไม่เข้าไปตรวจหอหญิงนะ” ใบเฟิร์นพูดมาลอย ๆ ทำเอาขนมปังตาโตเดินไปดูปฏิทินที่ติดอยู่ข้างฝา ก่อนจะเบะปาก “ยะ แย่แล้ว วันนี้วันที่ 5 วันตรวจหอประจำเดือน”“อะไรนะ” ใบเฟิร์นร้องเสียงดัง“วะ วันนี้วันตรวจหอ” ขนมปังย้ำ หน้าเสีย คิมหันต์เองยังสยองไปด้วย ถ้าตรวจเจอว่ายัยสองคนนี้ไม่อยู่ในห้องนะ มีหวังสองสาวได้นอนห้องมืดยาวแน่ ๆเหมันต์ไม่รอช้าลากมือใบเฟิร์นไปอย่างเร็ว “กลับหอ” เสียงเข้ม ๆ ที่ทำเอาใบเฟิร์นหน้าเหรอ“เธอด้วย” คิมหันต์ลากขนมปังตามไปอีกคน สายลมมองตามงง ๆ ก่อนจะเดินกลับออกไปที่ห้องของตัวเองทั้งสี่คนมาด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ที่หน้าหอ ขนมปังหน้าเหลือแค่ครึ่งนิ้วด้วยความกลัว ตอนนี้หอหญิงวุ่นวายใหญ่เพราะสองสาวหายไป นั่นแสดงว่าอ

“นี่พวกเธอทำอะไรกันหา” อาจารย์แสงดาวที่ตอนนี้หน้าเหมือนนางยักษ์มีเขี้ยวตวาดเสียงดังลั่น มีอาจารย์โชติช่วงยืนอยู่ข้างหลังทำหน้าแหย ๆ เพื่อนทั้งห้องยืนล้อมเป็นวงกลม คิมหันต์กับขนมปังที่หน้าเลอะไปด้วยเมจิกสีแดงยืนยิ้มแหยโดยเฉพาะขนมปังที่ในมือยังถือเมจิกสีแดงไว้ เบะปากเหมือนจะร้องไห้ตามเคย“ทำอย่างที่เห็นน่ะครับ” คิมหันต์ตอบเสียงเจื่อน นึกรู้ชะตากรรมขึ้นมาทันที“เหรอ” อาจารย์แสงดาวเสียงเครียดขึ้นกว่าเดิม “สงสัยว่าเธอคงจะคิดถึงห้องมืดมากสินะ”“มะ ไม่คิดค่ะ” ขนมปังตอบเสียงสั่น เพื่อนบางคนแอบหัวเราะหน้าตาของเธอที่เต็มไปด้วยเมจิก“แล้วนี่อะไรกัน ฉันให้เธอทำงานห้องไม่ใช่ให้มานั่งวาดหน้ากันเล่น”“พอดีมันเบื่อๆน่ะครับ เลยอยากทำอะไรที่เป็นศิลปะซักหน่อย” เจ้าตัวเฉไฉไปได้แบบหน้าด้าน ๆ“มะ ไม่ใช่ค่ะ” ขนมปังโพล่งขึ้น อาจารย์แสงดาวหันขวับทันที คิมหันต์รีบส่งสายตาที่มีรังสีอำมหิตมาที่สาวน้อยทันที “ชะ ใช่ก็ได้” เจ้าตัวพูดแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา“แล้วใครเขาสั่งเขาสอนให้เอาปะทัดโยนใส่เพื่อน หาคิมหันต์”“ขะ เขาคิดเองค่ะ” ขนมปังพูดซื่อ ๆ ทำเอาเพื่อนๆ นั่งกุมขมับกันเป็นแถว ยัยนี่นี่นะ ปากไม่ได้เ