คำคมโดนใจจากความฝันในหอแดงมีประโยคไหนบ้าง?

นิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับหอนายโลม พระนางเป็นมาเฟีย จริงอยู่ที่ว่าฉันเป้นคนแบบนี้ ทำไมเธอ

สำหรับศัตรูและคนทั้งแผ่นดิน เขาคือมารร้ายธงแดงที่โหดเหี้ยม อำมหิต และพร้อมจะฟาดฟันผู้คนเป็นผักปลา ทว่าสำหรับนางเพียงผู้เดียว... เขาคือบุรุษคลั่งรักที่ยอมสยบแทบเท้า และพร้อมจะเผาโลกทั้งใบเพื่อแลกกับรอยยิ้มของนาง! "ข้าไม่สนใจฮ่องเต้ ข้าไม่สนใจคุณธรรมใต้หล้า สิ่งเดียวที่ข้าสนใจคือเจ้า... ผู้ใดกล้าทำให้เจ้าขุ่นข้องหมองใจแม้แต่ปลายเล็บ ข้าจะสับมันเป็นหมื่นชิ้นแล้วโยนให้สุนัขกิน!" *** นางเอกสายสตรอง ฉลาด มีมิติวิเศษ เอาคืนพวกคนพาลแบบสะใจสุดๆ *** พระเอกธงแดงที่หมายความว่ารักแค่เธอคนเดียว *** พระเอกสายโบ้ สายเปย์ ปกป้อง ดุดันกับคนอื่น แต่อ่อนโยนกับเมียเพียงคนเดียว *** ไม่มีฮาเร็ม พระเอกไม่มีอนุ รักเมียคนเดียว มีเมียคนเดียว ไม่เคยชายตามองผู้หญิงคนไหน มอบพรหมจรรย์ให้นางเอกเพียงคนเดียว *** มีลูกแฝดแสนน่ารัก *** จบฟีลกู๊ด

ใครจะคิดว่าคนที่สาวๆรุมล้อมไม่ขาดอย่างหมอสายฟ้าคนหล่อ จะพลาดไปมีความสัมพันธ์กับสาวบริสุทธ์เพราะความเมาได้ แถมยังไม่รู้ด้วยว่าเธอคือใครเพราะที่จำได้ก็แค่กลิ่นและเสียงเท่านั้น... "ไอ้ภาส! แต่กูตื่นมาในห้องพักที่กูตรวจคนไข้.." "ห้ะ!?" "ภาส...เมื่อคืน...กูนอนกับใครวะ" "ชิบหายแล้วฟ้า..." "อือ...ชิบหายแล้วภาส"

กลับบ้านช่วงวันหยุดรอบนี้ ฉันอุตส่าห์จองตั๋วรถไฟแบบนอนได้แท้ ๆ แต่พอตกกลางคืน ตอนที่นอนอยู่บนเตียงแคบ ๆ นี้ ฉันเหลือบตามองผู้ชายร่างใหญ่ที่นอนอยู่เตียงข้าง ๆ แขนล่ำกับไหล่กว้างของเขาเด่นชัดแม้จะอยู่ใต้แสงสลัว……จนฉันรับรู้ถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่าง ฉันซุกตัวอยู่ในผ้าห่มผืนเล็ก ความรู้สึกแปลก ๆ แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ชายเสื้อและกระโปรงถูกถลกขึ้นเล็กน้อย ปลายนิ้วเรียวสวยค่อย ๆ ลูบไล้เข้าไปตามชายผ้าอย่างแผ่วเบา ร่างกายฉันร้อนรุ่มจนควบคุมไม่อยู่ ขาทั้งสองข้างสั่นเกร็งและหุบเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว ฉันขบริมฝีปากแน่นเพื่อกดความรู้สึกเสียงซ่าน แต่บางครั้งก็เผลอหลุดเสียงร้องที่น่าอายออกมา และสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดเลยคือ ในความมืดนั้นมีดวงตาคมกริบคู่นึง……กำลังจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของฉัน

มีคนแท็กเรียกฉันบนแอป Nextdoor "เฮ้ย ยัยเพนท์เฮาส์ เธอโสดนี่นา จะเอาสวนดาดฟ้ากว้างๆ ไว้ทำไมคนเดียว? สามีฉันจะจัดงานปาร์ตี้ เราจะเริ่มใช้พื้นที่นั้นตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป" "ไม่ต้องห่วงนะ เราจะจ่ายค่าดูแลให้เดือนละสองร้อยเหรียญ เธอได้เงินฟรีๆ โดยไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำ น่าจะดีใจนะที่ได้เงินน่ะ" ฉันจ้องหน้าจอตาค้าง นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม? ฉันคือทายาทของดอน ริชชี ผู้ที่ถูกฝึกมาเพื่อปกครองเขตเซาท์ไซด์ แต่ฉันเลือกที่จะทิ้งชีวิตแบบนั้นมาจับพู่กันวาดรูป อพาร์ตเมนต์นี้คือวิหารอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นสถานที่หลบภัยอันเงียบสงบของฉัน สวนดาดฟ้าตรงนั้นไม่ใช่พื้นที่ส่วนกลางของตึก แต่มันเป็นของฉัน! ฉันควักเงินสดห้าแสนเหรียญซื้อกรรมสิทธิ์มันมาตอนที่ตัดสินใจซื้อที่นี่ ฉันเนรมิตให้มันกลายเป็นสตูดิโอห้องกระจกสำหรับวาดรูป แล้วดูนี่สิ... มีคนกล้าคิดว่าจะมายึดมันไปในราคาแค่สองร้อยเหรียญต่อเดือนงั้นเหรอ? ฉันพิมพ์ตอบกลับไปแค่สองคำ: "ฝันไปเถอะ" ฉันไม่นึกเลยว่าวันรุ่งขึ้นจะมีผู้จัดการตึกและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกสองคนมายืนอยู่ที่หน้าประตูห้อง มีคนไปร้องเรียนว่าฉัน "ใช้ทรัพยากรส่วนรวมในทางที่ผิด" และตอนนี้ เพื่อเห็นแก่สิ่งที่พวกเขาเรียกว่า "ความปรองดองในหมู่เพื่อนบ้าน" พวกเขากำลังจะมาขอเรียกคืนกุญแจของฉันงั้นเหรอ? ได้เลย... ในเมื่อพวกเขาอยากโยนความเกรงใจทิ้งไปหน้าต่างงั้นหรือ? งั้นก็เตรียมตัวได้เลย พวกเขาจะได้รู้สักทีว่าอำนาจที่แท้จริงน่ะมันรู้สึกยังไง

ภพพลอย นักข่าวสาวไฟแรงต้องเก็บงำความรักที่มีต่อ พันตรีรอยสยาม ไว้ในใจเพราะนายทหารหนุ่มผู้ภักดีต่อแผ่นดินมอบหัวใจให้กับรตี ดาราสาวพราวเสน่ห์หมดหัวใจ แต่โชคชะตาชักพาคนทั้งสองให้เกี่ยวพันกัน ณ บ้านอรรถสุนทร บ้านที่เต็มไปด้วยความรัก ความผูกพัน และดวงวิญญาณที่รอการแก้ไขสิ่งผิดพลาดในอดีต คราใดที่มาเยือนบ้านอรรถสุนทร ภพพลอยมักเห็นภาพในอดีตของสามีภรรยาคู่หนึ่ง พันตรีหลวงสีหราชเดโช ผู้มีใจรักมั่นในภรรยาทุกขณะจิต กับ พุดซ้อน หญิงผู้หมางเมินต่อความรักของสามีที่เธอไม่เต็มใจแต่งงานด้วย ความไม่เข้าใจและแรงแค้นของคุณหญิงวาดจันทร์ที่พึงใจในตัวชายหนุ่ม สุดท้ายความรักจึงกลายเป็นโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้าแห่งบ้านอรรถสุนทร ฤาปมรักรอยบาปจะวนเวียนไปทุกภพชาติ ไม่มีวันจบสิ้น