จุ้นถูกใครรับบทในภาพยนตร์เวอร์ชันล่าสุด?

ใครหลายคนคงเอ่ยถึงชื่อตัวละครนี้บ่อย ๆ แต่พอถามว่า 'เวอร์ชันภาพยนตร์ล่าสุด' หมายถึงฉบับไหนจริง ๆ ก็ต้องนิ่งไปสักแป๊บ เพราะชื่อ 'สาวิตรี' ถูกนำไปดัดแปลงในหลากหลายวัฒนธรรมและหลายรูปแบบภาพยนตร์ เมื่อมองจากมุมของคนดูหนังที่ติดตามทั้งหนังพาณิชย์และหนังเทศกาล ผมเห็นได้ชัดว่าแต่ละประเทศหรือแต่ละเทศกาลจะมีคำตอบต่างกันไป ในบริบทของภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ระดับประเทศใหญ่ ๆ งานดัดแปลงนิทานโบราณหรือเรื่องพื้นบ้านมักให้ความสำคัญกับการคัดนักแสดงที่มีภาพลักษณ์โดดเด่น ส่วนเวอร์ชันอิสระหรือสั้นในเทศกาลจะเลือกนักแสดงหน้าใหม่หรือคนที่เหมาะกับโทนหนังมากกว่า การจะบอกชื่อคนที่รับบท 'สาวิตรี' ในเวอร์ชันล่าสุดจึงต้องอ้างอิงชื่อภาพยนตร์หรือประเทศผลิตเป็นหลัก ในมุมของคนดูที่ชอบขุดรายละเอียด ผมมักจะตั้งสมมติฐานว่าเมื่อไม่มีการระบุชื่อหนัง ชื่อผู้รับบทก็อาจหมายถึงหลายคนพร้อมกัน ถ้าคุณมีเวอร์ชันที่หมายถึงแบบไหนชัดเจนขึ้น ผมสามารถเล่าให้ลึกกว่าเดิมได้ แต่โดยรวมแล้วคำตอบนั้นเปลี่ยนไปตามว่าเราหมายถึงฉบับของชาติหรือเทศกาลไหน

บทบาทของจุ้นในซีรีส์ที่แฟนๆพูดถึงไม่ได้แค่เป็นตัวตลกข้างฉาก แต่สำหรับฉันมันเป็นตัวเชื่อมอารมณ์ระหว่างตัวละครหลักกับคนดู เมื่อมองจากมุมความบันเทิง จุ้นมักรับบทเป็นช่องว่างให้เรื่องได้หายใจ — ฉากที่เขาพูดมุกแล้วบรรยากาศคลายตึงช่วยให้พล็อตเข้มข้นไม่อึดอัด เช่นเดียวกับฉากใน 'Stranger Things' ที่ตัวประกอบบางคนกลายเป็นจุดพักใจระหว่างความน่ากลัว การวางจุ้นแบบนี้ทำให้ตัวละครหลักดูเป็นมนุษย์มากขึ้น นอกจากมุกแล้ว จุ้นยังมอบมิติด้านความเป็นเพื่อนหรือความไม่สมบูรณ์แบบ จุ้นที่ทำผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ช่วยให้เรื่องมีความจริงใจ ฉันชอบเวลาทีมเล่าเรื่องใช้จุ้นเป็นกระจกสะท้อนข้อบกพร่องของคนอื่น — มันทำให้ฉากเงียบ ๆ กลายเป็นช่วงเวลาที่ทำให้คิดตาม โดยสรุป จุ้นไม่ใช่แค่ตลกธรรมดา แต่เป็นเครื่องมือเชื่อมความรู้สึกที่สำคัญของซีรีส์

ฉันชอบภาพลักษณ์ของมามี้ที่ Sofia Boutella สร้างขึ้นใน 'The Mummy' เวอร์ชันปี 2017 เพราะมันไม่ใช่มามี้แบบผ้าพันกระดูกธรรมดา แต่เป็นตัวละครที่มีพลัง การเคลื่อนไหว และแบ็กกราวนด์ทางอารมณ์ชัดเจน การแสดงของ Boutella ให้ความรู้สึกเป็นการผสมระหว่างการเต้นที่ควบคุมได้และความน่าสะพรึงกลัว—เธอใช้ภาษากายบอกเล่าเรื่องราวได้มากกว่าคำพูด ฉากที่เธอปรากฏตัวครั้งแรกทำให้ฉันนึกถึงความตั้งใจในการออกแบบคาแรกเตอร์ นอกจากเมคอัพแล้วการใช้เสียงและสัดส่วนท่าทางก็ช่วยทำให้ตัวละครมีชั้นเชิง เมื่อเปรียบเทียบกับเวอร์ชันคลาสสิกของปี 1999 ที่เน้นความเป็นผจญภัยและโทนตลกผ่อนคลายมากกว่า ความเป็นมิตรและเสน่ห์ของตัวละครในเวอร์ชันนั้นไม่เหมือนกับความเคร่งขรึมและอำมหิตที่ Boutella ถ่ายทอด ตอนดูฉันรู้สึกว่าเวอร์ชัน 2017 ต้องการนำเสนอมามี้ในมุมที่ทันสมัยกว่าและมืดกว่า จบฉากแล้วฉันยังคงติดตามความละเอียดของงานออกแบบและการแสดงที่ทำให้ตัวร้ายมีมิติอยู่เลย

การเลือกนักแสดงมารับบท 'เดกดี' ในเวอร์ชันล่าสุดทำให้ผมตื่นเต้นตั้งแต่ประกาศคัดเลือก เพราะทีมงานเลือกนักแสดงหน้าใหม่ชื่อ 'มายด์ ศิริ' ที่มีเสน่ห์แบบเงียบ ๆ และมีสีหน้าที่บอกเล่าได้มากกว่าคำพูด การแสดงของ 'มายด์' ในฉากที่ต้องเผชิญกับความสูญเสีย—ตอนที่นั่งเงียบ ๆ ข้างเตียงคนไข้—ทำให้ความเปราะบางของตัวละครชัดเจนขึ้น ผมชอบวิธีการใช้สายตาเล็กๆ ของเธอ แทนการพูดยาว ๆ นั่นทำให้ฉากดูจริงและสะเทือนใจโดยไม่ต้องพึ่งบทพูดหนัก ๆ การตัดต่อกับดนตรีเบา ๆ ช่วยให้ความรู้สึกนั้นขึ้นถึงจุดพีค พอเทียบกับเวอร์ชันก่อน ๆ ที่เน้นคาแรกเตอร์ชัดเจนและจังหวะเร็ว เวอร์ชันล่าสุดเลือกแนวละมุนและให้พื้นที่กับนักแสดงไม่มากแต่ลึก ซึ่งผมคิดว่าเป็นการตัดสินใจที่กล้าพอสมควร ผลลัพธ์คือ 'เดกดี' เวอร์ชันนี้กลายเป็นตัวละครที่ค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาในใจผู้ชมมากกว่าแค่บทบาทขำหรือดราม่าแบบตรงไปตรงมา

ฉันมักจะนั่งดูภาพลักษณ์ของผู้พิพากษาในละครจีนแล้วคิดว่าใครจะรับบทนี้ในเวอร์ชันใหม่สุด ครั้งล่าสุดที่เห็นบทเปา บุ้นจิ้นถูกถ่ายทอดโดย จินเฉาเฉิน (金超群) ซึ่งคนไทยหลายคนอาจรู้จักจากเวอร์ชันคลาสสิกที่เคยออกอากาศ ความเคร่งขรึมและบุคลิกนิ่งของเขาทำให้ภาพลักษณ์นี้ติดตาตรึงใจมาตลอด การแสดงของเขาไม่เน้นความยิ่งใหญ่แบบโอเวอร์ แต่เลือกวิธีการสื่อสารด้วยสายตา น้ำเสียง และท่าทางที่นิ่ง ทำให้บทเปา บุ้นจิ้นมีความหนักแน่นเป็นธรรมชาติ เมื่อเปรียบกับเวอร์ชันอื่นที่อาจเติมความดราม่าหรือฉากแอ็กชันมากขึ้น จินเฉาเฉินเลือกแนวทางที่ดูมีเหตุผลและชัดเจน ซึ่งช่วยให้การตัดสินใจของตัวละครดูน่าเชื่อถือและทำให้ผู้ชมอยากรู้เรื่องราวเบื้องหลังมากขึ้น ส่วนตัวแล้วชอบการจริตเล็กๆ ในบทของเขา เช่นการวางน้ำหนักคำพูดและการเคลื่อนไหวเวลาพูดกับผู้ต้องหา ทำให้ฉากไต่สวนดูมีพลังโดยไม่ต้องพยายามเยอะ การที่เขากลับมารับบทนี้ในเวอร์ชันล่าสุดก็เหมือนการย้ำเตือนว่าตัวละครแบบเปา บุ้นจิ้นยังมีเสน่ห์และพื้นที่ให้ผู้แสดงสร้างสรรค์ได้อีกเยอะ

ชื่อ 'จุฑา' ปรากฏในสื่อหลายชิ้นจนบางทีคนดูสับสนได้ง่าย เมื่อต้องตอบตรง ๆ ว่าใครรับบทในเวอร์ชันล่าสุด ผมเจอว่าจำเป็นต้องชี้ให้ชัดว่าหมายถึงเวอร์ชันของงานชิ้นไหนก่อน เพราะมักมีการดัดแปลงทั้งเป็นละครโทรทัศน์ สตรีมมิง หรือแม้แต่ฟอร์มเวิร์กบนเวที ซึ่งแต่ละเวอร์ชันก็อาจเลือกนักแสดงคนละสไตล์ จากประสบการณ์การติดตามละครไทย ผมสังเกตว่าถ้าเป็นเวอร์ชันล่าสุดที่ออกฉายทางแพลตฟอร์มสตรีมมิง จะมีการโปรโมทชัดเจนบนโปสเตอร์และคลิปตัวอย่าง พร้อมระบุรายชื่อนักแสดงนำไว้ในคำโปรยหรือเครดิตต้นเรื่อง ซึ่งมักเป็นช่องทางที่เร็วและตรงที่สุดในการยืนยันว่าใครรับบทเป็น 'จุฑา' ในเวอร์ชันนั้น ๆ สำหรับผมแล้วการเห็นภาพโปรโมช็อตเดียวก็ช่วยให้จำหน้าและสไตล์การแสดงของนักแสดงคนนั้นได้ติดใจมากขึ้น

ในเวอร์ชันล่าสุดที่จับจ้องไปที่ตัวละครโจ๊กเกอร์ นักแสดงที่รับบทนี้คือนักแสดงชื่อดัง Joaquin Phoenix ในภาพยนตร์เรื่อง 'Joker: Folie à Deux' ซึ่งเป็นภาคต่อของ 'Joker' (2019) ที่กำกับโดย Todd Phillips และออกฉายในปี 2024 การกลับมาของ Phoenix ในบท Arthur Fleck/โจ๊กเกอร์ครั้งนี้เพิ่มเติมมิติทางดนตรีและจิตวิทยามากขึ้นเนื่องจากมีองค์ประกอบของเพลงและการแสดงที่เข้มข้นร่วมกับ Lady Gaga ในบท Harley Quinn บรรยากาศของหนังยังคงมีโทนมืด หม่น และเน้นไปที่การสำรวจความบิดเบี้ยวทางจิตใจของตัวเอก เห็นได้ชัดว่าโจแอควินยังคงรักษาเอกลักษณ์การแสดงที่โหยหาและเจาะลึก ทำให้รุ่นล่าสุดนี้โดดเด่นในแบบของตัวเอง การตีความบทโจ๊กเกอร์ของ Phoenix ต่างจากเวอร์ชันก่อนหน้าที่ผู้ชมคุ้นเคยอย่าง Heath Ledger ใน 'The Dark Knight' หรือ Jared Leto ใน 'Suicide Squad' ตรงที่ Phoenix เลือกเดินทางแบบเรียลิสติกและอินเวิร์ส เน้นมุมมองของตัวละครจากภายในเป็นหลักและปล่อยให้ความบอบช้ำทางสังคมและจิตใจเป็นตัวขับเคลื่อนพฤติกรรมของเขา การนำเสนอในภาคนี้ผสมผสานองค์ประกอบของชัวร์คและมิวสิคัลบางช่วง ซึ่งช่วยขยายมิติของความบ้าและความหลงใหลระหว่างโจ๊กเกอร์กับฮาร์ลีย์ได้อย่างน่าสนใจ จุดเด่นที่ทำให้หลายคนพูดถึงคือวิธีที่ Phoenix เล่นความไม่สมดุลทางอารมณ์ให้กลายเป็นพลังดึงดูดที่ทั้งน่ากลัวและเศร้าโศก ผมชอบที่การแสดงไม่พยายามลอกเลียนแบบเวอร์ชันก่อน แต่เลือกตั้งคำถามเกี่ยวกับสาเหตุของความรุนแรงและการแตกสลายของตัวตนแทน ท้ายที่สุดแล้ว การที่ Joaquin Phoenixกลับมารับบทโจ๊กเกอร์ใน 'Joker: Folie à Deux' ทำให้แฟนๆ ได้เห็นการเติบโตของตัวละครอย่างต่อเนื่องและเป็นบทสรุปด้านอารมณ์ที่หนักแน่นหลังจากภาคแรก การร่วมงานกับ Lady Gaga นำมาซึ่งไดนามิกใหม่ๆ ที่เติมเต็มและท้าทายทั้งสองฝ่าย ถ้ามองในเชิงศิลปะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังคงเป็นบททดลองทางการเล่าเรื่องที่กล้าฉีกกรอบของหนังซูเปอร์ฮีโร่แบบเดิมๆ ส่วนตัวผมรู้สึกว่ามันเป็นการเดินทางที่เศร้าแต่สวยงามสำหรับตัวละครตัวนี้ — แม้โจ๊กเกอร์จะยังคงเป็นหน้ากากของความโกลาหล แต่การแสดงและการเล่าเรื่องในเวอร์ชันล่าสุดให้ความรู้สึกเข้าใจความซับซ้อนของเขามากขึ้นจริงๆ

อยากเล่าเลยว่าบทกวาดยาในเวอร์ชันล่าสุดรับบทโดย ป้อง ณวัฒน์ ซึ่งทำให้ฉากสำคัญหลายตอนมีพลังขึ้นมาก หลังจากดูหนังจบ ความคิดแรกที่ผมมีคือการคัดเลือกนักแสดงครั้งนี้ฉลาดตรงที่เขามีทั้งความเข้มและความเปราะบางในตัวเดียวกัน ตอนที่กวาดยายืนเผชิญหน้าในฉากหนึ่ง ความนิ่งและสายตาของเขาพาให้ฉากดูหนักขึ้นโดยไม่ต้องพูดเยอะ นั่นเป็นสิ่งที่ผมชอบมากเพราะบางครั้งการแสดงที่เรียบง่ายกลับสะเทือนใจได้มากกว่าคำพูดตะโกน อีกอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกติดใจคือเคมีระหว่างกวาดยากับตัวรอบข้าง สนาทีเล็ก ๆ เช่นการยกมือช้า ๆ หรือการหลบสายตา ทำให้ภาพรวมของตัวละครมีมิติขึ้น หลายครั้งผมหยุดคิดว่าเวอร์ชันก่อน ๆ น่าจะให้มุมนี้ไม่มากขนาดนี้ เรียกได้ว่า casting ครั้งนี้ทำให้กวาดยามีเสน่ห์ใหม่ ๆ ที่น่าจดจำ