'Train to Busan' ในรูปแบบภาพยนตร์กดจังหวะสุด ๆ ใช้พื้นที่จำกัดบนขบวนรถสร้างแรงกดดันและความรวดเร็วของการตัดสินใจ ในสองชั่วโมงมันให้ทั้งความตื่นเต้นและเศร้า ส่วนซีรีส์อย่าง 'All of Us Are Dead' มีเวลาเอาเรื่องราวของวัยรุ่น ความไม่เป็นธรรม และการล่มสลายของระบบมาเล่า ทำให้ความกลัวเกี่ยวพันกับการเติบโตและการสูญเสียเพื่อนฝูง ความน่ากลัวจึงต่างกันตรงที่หนังกดให้หายใจไม่ทัน ขณะที่ซีรีส์ให้เราเฝ้าสะสมความทุกข์ไปทีละตอน