ตอนจบ สยบรัก พี่ว๊ากจอมโหด หมายความว่าอะไร

"เลว" นอกจากคำนี้เธอไม่รู้จะเอาคำไหนมาบัญญัติได้อีกแล้ว เพราะพ่อกับลูกก็ไม่ต่างอะไรกันเลย "ขอบคุณครับที่ชม.. ค่ำแล้วไปดีกว่า" ชายหนุ่มทำเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร ลุกขึ้นได้เขาก็เดินตรงมาที่ประตู ซึ่งมีเธอยืนอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น มือเรียวยื่นไปคว้าแขนของเขาไว้โดยที่ไม่มองสบตา และไม่ได้หันหน้าไปทางเขาเลยด้วยซ้ำ "คุณต้องการอะไรเพื่อแลกกับทุกอย่างของพ่อฉันคืนมา" เวลานี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับครอบครัวของเธออีกแล้ว เพราะเธอรู้ดี ว่าพ่อหวงสิ่งที่มีอยู่มาก หวงยิ่งกว่าตัวเธอสะอีก สายตาคมมองตั้งแต่ใบหน้า ต่ำลงไปจนถึงปลายเท้า แล้วก็มองกลับขึ้นมาอีกครั้ง "..ก็ลองเสนอมาก่อนสิ เผื่อฉันจะเก็บไปพิจารณา" "ฉันขอร้อง..ขอให้คุณช่วยพ่อของฉัน ช่วยให้ท่านพ้นคดีความ ช่วยให้ท่านได้ทุกอย่างคืนกลับมา ตัวฉันอาจจะไม่มีค่าอะไรมากพอ แต่ฉันก็มีแค่ตัวที่จะขอแลกกับทุกสิ่ง"

พรีญาภัส หรือ พรีน หญิงสาวคนหนึ่งที่ได้รับการอุปการะจากบิดามารดาบุญธรรมตั้งแต่กำเนิด เมื่อเข้าสู่วัยรุ่นเธออยู่ในความปกครองของพี่ชายคนโตของบ้านอย่างธีรภัทร ไม่ว่าเธอจะไปไหนมาไหนก็จะมีเขาเป็นเงาตามตัวตลอด ธีรภัทร หรือ ธี พี่ชายคนโตของบ้าน มีหน้าที่ดูแลน้องๆทุกคนตั้งแต่บิดามารดาเดินทางไปดูแลธุรกิจที่สาขาต่างประเทศเต็มตัว จนเมื่อถึงวัยที่น้องๆเริ่มออกไปใช้ชีวิตของตัวเองได้ จึงมีเพียงน้องบุญธรรมอย่างพรีญาภัสเท่านั้นที่ยังอยู่ในความปกครองของเขา หลังจากหญิงสาวเติบโตเข้าสู่วัยรุ่นเต็มตัว ด้วยความสวยสะดุดตาที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็ต้องหันกลับมามองทำให้เธอมีแมลงหนุ่มๆเข้ามาตอมมากมายจนธีรภัทรออกอาการหวงน้องสาว คอยตามเฝ้าเป็นเงาไม่ห่างกาย ถึงจะเติบโตมาด้วยกัน แต่ต่างฝ่ายต่างรู้ดีแก่ใจว่าไม่ใช่พี่น้องแท้โดยสายเลือด เมื่อความหึงหวงเพิ่มมากขึ้นความอดทนก็สิ้นสุดลง ธีรภัทรเลือกที่จะก้าวข้ามคำว่าพี่น้องโดยที่ไม่รู้เลยว่า ความสัมพันธ์ของเขาและพรีญาภัส อยู่ในสายตาพี่น้องทุกคนมาตลอด

ปัญชิตา หญิงสาวที่เคยอวบอ้วนได้พัฒนาตัวเองจนผอมสวย เธอมีเหตุให้ต้องมาช่วยงาน วีรวัฒน์ น้องชายของเจ้านายตัวเอง หญิงสาวไม่แปลกใจเลยแม้ว่าเขาจะเงียบขรึมและเย็นชามากแค่ไหน เพราะสิ่งที่ทำให้เธอมากกว่าแปลกใจคือผู้ชายคนนี้บุกมาที่คอนโดของเธอจนไปลงเอยที่เตียง แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่จบแค่นั้น เมื่อเขาคอยตามไปกินเธอทุกที่ ไม่ว่าจะโต๊ะทำงาน โซฟา ห้องน้ำ ระเบียง คอนโดเขา รวมถึงตัวเขาที่ตามมาที่คอนโดของเธอด้วย

เรื่องสั้นแนว(pwp)จบในสามถึงสี่ตอน ทยอยอัพงานเรื่อย ๆ มีหลากหลายแนวให้เลือกอ่าน

หนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด และไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน เขามีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา แนะนำตัวละคร วาโย อายุ 28 ปี ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเขายังนั่งแท่นเป็นซีอีโอ บริษัทในเครือยักษ์ใหญ่ของ จิวเวลรี่ กรุ๊ปอีกด้วย เขาเป็นหนุ่มหล่อแบดบอยตัวร้าย ผู้รักอิสระไม่ชอบการผูกมัด ไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน และมีนิสัยหวงของ โดยเฉพาะกับเธอที่เป็นเด็กของเขา…. .... พลอยใส อายุ 23 ปี สาวสวยเรซควีนสุดฮอต เธอเป็นสาวพราวเสน่ห์ที่สวยสะดุดตา เธอมีนิสัยเฟรนด์ลี่ จนหนุ่มๆ หลายคน ต่างหลงเสน่ห์และหมายปอง ที่จะได้เธอมาครอบครอง แต่ทว่า เธอกลับไม่สนใจใคร นอกจากหนุ่มหล่อ ผู้เป็นเจ้าของสนามแข่งรถ เธอแอบหลงไหลคลั่งไคล้ในตัวเขา จนกระทั่ง..เธอยอมเป็นเด็กของเขา เพียงเพื่อหวังว่าสักวัน เขาจะหันกลับมาสนใจเธอบ้าง ทั้งที่เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่า เขาไม่เคยจริงจังกับผู้หญิงคนไหน แม้กระทั่งเธอ...

ในวันครบรอบงานวิวาห์ปีที่เจ็ดของเรา ฉันกำลังนั่งตักลูเซียนสามีมาเฟียของฉัน และจูบเขาอย่างดูดดื่ม นิ้วมือควานหาผลตรวจการตั้งครรภ์ที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าชุดราตรีผ้าไหมแสนแพง ฉันอยากจะเก็บข่าวเรื่องการตั้งครรภ์ที่มาอย่างไม่คาดฝันนี้ไว้จนกว่าจะถึงช่วงท้ายของค่ำคืนนี้ มาร์โกลูกน้องมือขวาของลูเซียนเอ่ยถามเป็นภาษาอิตาลีพร้อมรอยยิ้มแฝงเลศนัย “นายท่าน โซเฟีย นกน้อยตัวใหม่ของท่าน เด็ดไหมครับ?” เสียงหัวเราะแกมเย้ยหยันของลูเซียนแล่นผ่านทรวงอก ทำให้ฉันรู้สึกเย็นยะเยือกถึงกระดูกดำ เขาตอบกลับเป็นภาษาอิตาลี “เหมือนลูกพีชดิบที่เพิ่งเด็ดจากต้น ทั้งสดทั้งนุ่มนวลดีนะ” มือคู่นั้นลูบไล้ไปตามเอวของฉัน แต่สายตาของลูเซียนกลับไร้ซึ่งอารมณ์ “ปิดปากเอาไว้ให้สนิท ถ้านายหญิงของฉันรู้เข้า ฉันตายแน่” บรรดาลูกน้องหัวเราะคิกคักอย่างรู้ทัน พร้อมยกแก้วขึ้นสาบานว่าจะเงียบปากเอาไว้ เลือดอุ่นในกายของฉันค่อย ๆ กลายเป็นน้ำแข็งทีละนิด สิ่งหนึ่งที่คนเหล่านี้ไม่รู้เลยคือ คุณย่าของฉันมาจากเกาะซิซิลี ดังนั้นฉันจึงเข้าใจทุกคำที่พวกเขาพูดกัน ฉันพยายามคุมสติตนเองให้สงบ พร้อมกับปั้นรอยยิ้มไร้ที่ติในฐานะนายหญิงไม่ให้คลาย แต่มือข้างที่ถือแก้วแชมเปญกลับสั่นเทาไม่หยุด แทนที่จะสร้างเรื่องราวอะไร แต่ฉันกลับกดเปิดโทรศัพท์มือถือและเลื่อนหาจดหมายเชิญเรื่องโครงการวิจัยทางการแพทย์ระหว่างประเทศแบบรายบุคคลที่ได้รับมาเมื่อสองสามวันก่อน และกด “ยอมรับ” ภายในสามวัน ฉันจะหายไปจากโลกของลูเซียนแบบไม่ให้เขาตามหาได้อีก