การเติบโตที่ฉันชอบคือการที่เขาเรียนรู้จะตั้งขอบเขตและสื่อสารตรงๆ มากขึ้น ฉากสั้นๆ ที่เขาเลือกพูดความจริงแทนการเก็บไว้ ทำให้เห็นถึงความกล้าขึ้นมาท่ามกลางความเปราะบาง ฉันนึกถึงโทนการเยียวยาแบบใน 'March Comes in Like a Lion' ที่เน้นความสัมพันธ์เล็กๆ เป็นแรงยึดเหนี่ยว นี่คือพัฒนาการที่รู้สึกจริง ไม่ได้จัดฉากให้สมบูรณ์แบบ แต่ให้ความหวังแบบเล็กๆ ที่เพียงพอจะทำให้ผมยิ้มได้ก่อนปิดเรื่อง