สไตล์ที่ทำให้ฉันตื่นเต้นคือการที่นักเขียนกล้าทดลองรูปแบบการเล่าเรื่องและโครงสร้าง หนังสืออย่าง 'House of Leaves' ของ Mark Z. Danielewski เล่นกับหน้าเลย์เอาต์และมิติของความจริงจนรู้สึกว่าโลกในหนังสือกำลังยืดออก Joe Hill ก็มีพลังในการเล่าเรื่องแนวดาร์กแฟนตาซี—'NOS4A2' ให้ความรู้สึกของถนนยาวที่นำพาความเลวร้ายมาอย่างไม่รู้ตัว ส่วน 'Heart-Shaped Box' จะมาในโทนที่ตึงเครียดและติดตรึงใจ
นักเขียนอย่าง Silvia Moreno-Garcia ก็เขียนได้งดงามมาก โดยเฉพาะ 'Mexican Gothic' ที่ผสมความสยองแบบกอธิกเข้ากับบริบททางวัฒนธรรม จึงได้ความหลอนที่ทั้งสวยและน่าขนลุก ขณะที่ Laura Purcell ใน 'The Silent Companions' ชอบเล่นกับบ้านเก่า สิ่งของที่มีชีวิตและความเงียบที่พูดได้ และ John Langan กับ 'The Fisherman' ให้ความหลอนแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่เมื่อถึงจุดพีกแล้วจะกระทบจิตอย่างแรง ๆ
Stephen King คือชื่อแรกที่คุ้นหูแต่ก็มีเหตุผลดี ๆ — ในงานอย่าง 'The Shining' และ 'It' เขาเก็บความกลัวทั้งจากภายนอกและภายในของตัวละครได้อย่างแนบเนียน หนังสือของเขามักให้ภาพเมืองเล็ก ๆ ที่ดูคุ้นเคย แต่กลับมีชั้นความทรงจำและบาดแผลที่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกมีส่วนร่วมไปด้วย Shirley Jackson กับ 'The Haunting of Hill House' เป็นอีกมุมหนึ่งที่ฉันชอบมากคือการใช้บรรยากาศและความไม่แน่นอนทางจิตใจเป็นอาวุธ บางครั้งสิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือตัวที่เราไม่สามารถนิยามได้ M.R. James ให้ความคลาสสิกแบบอังกฤษแท้ ๆ ด้วยเรื่องผีที่อ่านแล้วได้กลิ่นห้องสมุดเก่าและแสงเทียน ส่วน Clive Barker ใน 'Books of Blood' นำเสนอความสยองในเชิงภาพและความแปลกประหลาดที่ทำให้ใจสั่น บอกเลยว่าถ้าชอบความสยดสยองชนิดที่ผสานแฟนตาซีเข้าด้วยกัน เขาเป็นตัวเลือกที่น่าลอง
ถ้าชอบความสยองแบบร่วมสมัยที่เล่นกับจิตวิทยา Paul Tremblay กับ 'A Head Full of Ghosts' คือหนึ่งในงานโปรดของฉันที่ไม่ยอมให้ผู้อ่านวางใจง่าย ๆ ส่วน Ramsey Campbell จะเป็นคนที่เล่นกับความรู้สึกแปลกประหลาดอย่างค่อยเป็นค่อยไป อ่านแล้วเหมือนมีเงาบางอย่างคืบคลานเข้ามาไม่รู้ตัว สรุปง่าย ๆ ว่าให้เลือกจุดเริ่มจากอารมณ์ที่อยากได้—อยากตื่นเต้นกับภาพรวมใหญ่ให้เริ่มที่ King ต้องการความคับแน่นและไม่ชัดเจนให้ไปหา Jackson ถ้าชื่นชอบความประหลาดและเลือดสาด Barker รออยู่ แล้วถ้าจะให้ฉันแนะนำแบบจริงจัง คืนหนึ่งที่เงียบ ๆ กับนิยายสักเล่มที่ถูกหยิบขึ้นมา อ่านช้า ๆ จะได้ความหลอนที่คุ้มค่า