บทกวีของปีแสงเหมาะกับคนอายุเท่าไร

ฉันคือมือสังหารที่เก่งกาจที่สุดของหัวหน้ามาเฟีย อเล็กซานเดอร์ และยังเป็นที่ปรึกษาคนสนิทของเขา…รวมถึงเป็นภรรยาลับของเขาด้วย แต่ตลอดห้าปีของการแต่งงานที่ต้องปิดบัง เขาไม่เคยอนุญาตให้ลูกชายของเราเรียกเขาว่าพ่อเลย เขามักจะบอกเสมอว่าตระกูลศัตรูกำลังจับตาดูพวกเราอยู่ตลอด และฉันกับลูกคือจุดอ่อนเพียงอย่างเดียวของเขา ดังนั้นการทำแบบนี้ก็เพื่อปกป้องพวกเรา ฉันเชื่อเขา และคอยช่วยจัดการทุกเรื่องของตระกูลอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งรักแรกของเขา เบลล่า กลับมาพร้อมเด็กชายวัยห้าขวบ เขาถึงกับจองดิสนีย์แลนด์เพื่อให้พวกเขาได้เล่นกันตลอดทั้งวัน วันนั้นคือวันเกิดของลูกชายฉัน และเขาก็ดื้อดึงรอให้พ่อกลับบ้าน มือเล็ก ๆ กอดเค้กที่กำลังละลายเอาไว้แน่น ฉันหมดหวังโดยสิ้นเชิง และตัดสินใจโทรออก “ช่วยลบตัวตนของฉันกับลีโอให้ที ลบข้อมูลของพวกเราทั้งหมดออกไป” แต่เมื่อฉันกับลูกชายหายไปจากโลกนี้อย่างแท้จริง หัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอำนาจกลับคลุ้มคลั่ง ออกตามหาพวกเราทั่วทั้งโลก...

ามเดือนก่อนหย่า เธอได้ยื่นคำร้องขอย้ายงาน หนึ่งเดือนก่อนหย่า เธอส่งหนังสือข้อตกลงหย่าไปให้กับฮั่วจินเฉิน สามวันก่อนหย่า เธอเก็บข้าวของทั้งหมดที่เป็นของตัวเอง ย้ายออกจากบ้านเรือนหอ ... ความผูกพันกว่าหกปี ถูกทำลายลงในวันที่ฮั่วจินเฉินพารักแรกของเขาพร้อมลูกชายมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอ และให้เด็กเรียกเขาว่า “พ่อ” เธอถึงได้ตาสว่าง ในเมื่อเขาเลือกที่จะทำให้เธอต้องอดทนต่อความเจ็บปวด เพียงเพื่อสองแม่ลูกนั่น ราวกับเธอเองเป็น “มือที่สาม” ที่ไม่ควรมีตัวตน เช่นนั้นเธอก็จะยุติการแต่งงานนี้เสีย ให้เขาได้สมหวังกับรักแรกของเขา แต่ในวันที่เธอหายไปจากโลกของเขาจริงๆ เขากลับคลุ้มคลั่ง เธอคิดว่าฮั่วจินเฉินคงได้แต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นรักแรกของเขาสมใจ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าชายที่อำนาจล้นฟ้าคนนั้นจะยืนต่อหน้าสื่อทั้งน้ำตาร้องขอความเมตตาจากเธออย่างต้อยต่ำ... “ผมไม่เคยนอกใจ และไม่มีลูกนอกสมรส ผมมีภรรยาที่ไม่ต้องการผมเพียงคนเดียวเท่านั้น เธอชื่อเสิ่นชู และผมคิดถึงเธอมาก!”

ฉันแต่งงานกับอเล็กซานเดอร์มาได้สามปีแล้ว ใครต่อใครต่างก็หวาดเกรงในความโหดเหี้ยมของเขา แต่สำหรับฉัน เขากลับอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อเสมอมา แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป นับตั้งแต่เอเลน่ารับกระสุนแทนเขาในเหตุการณ์ยิงปะทะเมื่อหกเดือนก่อน เขาพูดเสมอว่าเธอเจ็บตัวเพราะช่วยเขาไว้ ดังนั้นฉันจึงต้องคอยยอมตามเธอ ในงานกาล่าอันทรงเกียรติที่สุดของตระกูล สามีของฉัน ท่านเจ้าพ่อมาเฟีย อเล็กซานเดอร์ ปรากฏตัวพร้อมกับเอเลน่า เลขาของเขา ที่ควงแขนเขามาด้วย บนหน้าอกของเธอประดับด้วยเข็มกลัดทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งนายหญิงแห่งตระกูล “เอเลน่ายอมรับกระสุนแทนฉัน เธอถูกใจเข็มกลัดนั่น ฉันก็เลยให้เธอยืมสักพักหนึ่ง ถึงอย่างไร คุณก็เป็นนายหญิงเพียงคนเดียว วางตัวให้สมเกียรติหน่อยสิ” ฉันไม่ได้เถียงเขา ฉันเพียงถอดแหวนแต่งงานออกและหยิบใบหย่าออกมา “ในเมื่อเธอชอบมันนัก ก็เอาไปเลยสิ รวมทั้งที่นั่งข้าง ๆ คุณด้วย ฉันก็ยกให้เหมือนกัน” อเล็กซานเดอร์เซ็นชื่อโดยไม่ลังเล พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชาที่ปรากฏบนใบหน้า “นี่เธอกำลังเล่นลูกไม้อะไรอีกล่ะ? เธอก็แค่เด็กกำพร้าที่พลัดพรากจากครอบครัว คงอยู่รอดในซิซิลีได้ไม่ถึงสามวันหรอก ฉันจะรอวันที่เธอกลับมาอ้อนวอนฉัน” ฉันหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมเข้ารหัสที่ไม่ได้ใช้มาสามปีขึ้นมา อเล็กซานเดอร์ไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้ว ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลมาเฟียที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป แต่ตระกูลของฉันกับตระกูลของอเล็กซานเดอร์เป็นคู่อริกันมาโดยตลอด เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา ฉันยอมเปลี่ยนชื่อของตัวเองและถึงขั้นตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อและพี่ชายของฉัน ปลายสายเชื่อมต่อแล้ว ฉันสูดหายใจเข้าลึกและกระซิบ “พ่อคะ หนูเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป อีกสองสัปดาห์ส่งคนมารับหนูด้วยนะคะ”

ชื่ออื่น ๆ (แพทย์ยอดพธูแห่งใต้หล้า) (หมอยิ้มงามล่มเมือง) หมออัจฉริยะแห่งวงการแพทย์ผู้ทะลุเวลามากลายเป็นพระชายาที่ถูกทอดทิ้งของอ๋องฉู่ เพิ่งจะมาถึงก็พบกับคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอยึดมั่นในจรรยาบรรณของหมอในการเข้าช่วยรักษา จนเกือบจะทำให้ตัวเองเกือบเข้าคุก จักรพรรดิ์ประชวรหนัก เธอพยายามหาทางรักษา แต่ถูกเข้าใจผิด และถูกตำหนิจากตู๋อ๋องผู้น่ารังเกียจ การทำความดีทำได้ยากขนาดนั้นเลยเหรอ? ผู้ชายคนนี้สร้างปัญหาให้เธอตลอด ไม่เป็นไร เธอทนได้ แต่ที่ทนไม่ได้ที่สุดคือ เขายังแต่งอนุเข้ามาเย้ยหยันเธอนี่สิ! “เจ้าคิดว่าเจ้าทำให้ข้าเกลียดเจ้าเช่นนั้นรึ ข้าเกลียดเจ้า เพราะเจ้ามันน่ารังเกียจตั้งแต่แรกพบด้วยซ้ำ” ตู๋อ๋องพูดวาจาทิ่มแทงอย่างไร้เยื่อใย หยวนชิงหลิงคลี่ยิ้มออกมา“ท่านไม่คิดรึว่าข้าเองก็ไม่ได้ชอบท่านเช่นกัน เพียงแต่ทุกคนที่นี่ล้วนมีการศึกษา และข้าเองก็ไม่อยากทำให้ท่านต้องขายหน้าหรอกนะเพคะ”

เดิมทีเขาคือนายน้อยแห่งแดนมังกร ที่มีมรดกมหาศาลทว่าสี่ปีของการย้ายเข้าไปอยู่ในครอบครัวของภรรยา เขาจำต้องปกปิดสถานะทางสังคม เขาทั้งโดนข่มเหงรังแกและถูกมองด้วยความดูถูกอย่างไรก็ตาม เพื่อลูกสาวและภรรยาแล้ว เขาจำต้องกลับไปยังแดนมังกรมา เพื่อรับมรดกทุกอย่างเพราะครั้งหนึ่งเคยสัญญากับหล่อนว่าจะหล่อนต้องมีชีวิตที่ร่ำรวย ณ ตอนนี้ แม้แต่โลกทั้งใบก็ให้หล่อนได้

ลุงเพชรกล่าวพลางตวัดลิ้นเลียแผงหนวดเหนือริมฝีปากของตัวเองด้วยความลืมตัว ภาพที่เห็นทำเอาแอนนี่สะท้านวูบเข้ามาที่ซอกขา “ขาวๆ อย่างคุณแอนตรงนั้นคงขาวจั๊วะน่ากินสุดๆ… ” ประโยคที่ได้ยินทำเอาแอนนี่แอบขมิบกลีบด้วยความสยิว นึกอยากโดนเลียขึ้นมาทันที “เอ่อ… เวลาโดนเลียผู้หญิงจะเสียวมากใช่ไหมคะ… ” “ใช่ครับ… เสียวสุดๆ เลยครับ… คุณแอนอยากให้ลุงลองเบิร์นให้ไหมครับจะได้รู้ว่าเสียวจริงไหม… ” เมื่อเห็นว่าแอนนี่กล้าคุยในเรื่องที่ไม่ควรจะเอามาคุยกัน ทำให้ลุงไกรกล้าที่จะถามตรงๆ “อุ๊ย… จะดีหรือคะ” “ลองดูก็ไม่เสียหายนะครับ ถ้าคุณแอนไม่ชอบลุงจะหยุดทันที… ” ลุงไกรจ้องตาหญิงสาวอย่างท้าทาย… แอนนี่มองใบหน้าคมคร้ามหล่อเข้ม เห็นหนวดเคราเป็นแพเหนือริมฝีปากและที่คางทำเอาหล่อนรู้สึกขนลุก คิดว่าคงสยิวมากถ้าโดนผู้ชายมีหนวดเคราแบบลุงไกรจูบไซ้เนื้อตัวของหล่อน