พัฒนาการวัยรุ่นมีสัญญาณบ่งชี้ทางอารมณ์อะไรบ้าง

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ทำให้เขาไม่สามารถคิดกับเธอแค่น้องได้อีกต่อไป สถานะ “เด็กในความลับ” จึงเริ่มต้นขึ้น…..

เธอทำตัวอ้อนเพื่อให้เขา ‘รัก’ โดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วเขา ‘แอบรัก’ เธอจนแทบบ้า รับปากพ่อกับแม่ว่าจะรักและดูแลเธอเหมือนน้องสาวแท้ๆ สุดท้ายก็ทำไม่ได้ อยากเปลี่ยนสถานะพี่ชายเป็นแฟน พยายามแสดงออกให้เด็กสาวรู้ แต่เธอก็โง่บรรลัย ทำยังไงก็ไม่เข้าใจสักที! ชีวิตหนุ่มโสดวัย 23 ปี กำลังอยู่ในช่วงสนุกสนาน แต่แล้วจู่ๆ ธันเมธก็มีน้องสาวบุญธรรมงอกออกมาหนึ่งคน กานต์สินีสูญเสียพ่อแม่พร้อมกันจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ไร้ญาติพี่น้อง บิดามารดาเขารับอุปการะ แต่ไม่สามารถพาไปอยู่ต่างประเทศได้ในทันที จำต้องฝากเธอไว้ที่บ้านเขา ตอนแรกปฏิเสธปากเปียกปากแฉะ ไม่อยากให้มาอยู่ด้วย แต่พอมีเธอเข้ามาในชีวิต เขากลับขาดเธอไม่ได้เลยสักวัน อีกทั้งยัง หึง หวง ห่วง มากกว่าใคร เมื่อต้านทานแรงปรารถนาของตัวเองไม่ไหว เขาไม่ขอรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับพ่อแม่ เปลี่ยนสถานะจาก ‘พี่ชาย’ มาเป็น ‘แฟน’ ทันที

ก่อนถึงเวลายื่นคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย สาวสวยประจำห้องผู้มีฐานะเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่า เธอสามารถทำให้เพื่อนทั้งห้องสอบติดจุฬาฯได้ “พ่อแม่ฉันบริจาคตึกให้มหาลัยไปตั้งหลายหลัง แค่ฝากพวกนายเข้าเรียนน่ะเรื่องจิ๊บจ้อย” คะแนนของเพื่อนส่วนใหญ่ในห้องห่างไกลจากมหาวิทยาลัยจุฬาฯอยู่มากโข แต่พวกเขากลับเชื่อคำพูดของสาวสวยประจำห้องอย่างสนิทใจ ยอมสละสิทธิ์การยื่นคะแนน แล้วรอพึ่งเส้นสายของสาวสวยประจำห้องเพื่อเข้ามหาลัย ชาติที่แล้ว ฉันรู้ว่าคำพูดของสาวสวยประจำห้องเชื่อถือไม่ได้ จึงรีบเกลี้ยกล่อมไม่ให้พวกเขาทิ้งสิทธิ์ยื่นคะแนน ให้เตรียมแผนสำรองเอาไว้ แถมยังไล่โทรศัพท์ไปแจ้งผู้ปกครองของพวกเขาเรียงคน แต่เรื่องนี้กลับทำให้สาวสวยประจำห้องโกรธจัด เธอเยาะเย้ยว่าฉันมันพวกยาจกที่ไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสังคมชั้นสูง และกำลังทำลายอนาคตของเพื่อนทั้งห้อง แฟนหนุ่มก็ด่าทอฉันด้วยความโกรธว่าขี้อิจฉาเกินไป “ฉันว่าเธอมันก็แค่อิจฉาที่บ้านซาซารวย ทนไม่ได้ที่พวกเราจะได้ไปเรียนจุฬาฯกันหมด เธอก็แค่เรียนเก่งแล้วไง พยายามให้ตายทั้งชาติก็เทียบไม่ได้กับสมบัติที่บ้านเขาสั่งสมมาตั้งสามชั่วโคตรหรอก!” เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมชั้นมาสามปี ฉันเลยไม่อยากถือสาหาความ ก่อนถึงเส้นตายพอเห็นว่าพวกเขายังคงไม่ยื่นคะแนน ฉันก็รีบแจ้งตำรวจทันที และได้กระชากหน้ากากเปิดโปงตัวตนจอมปลอมของสาวสวยประจำห้อง สาวสวยประจำห้องถูกสังคมรุมประณามด่าทออย่างหนัก จนสิ้นหวังกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันบอกว่าเธอสมควรตายแล้ว และขอบคุณที่ฉันช่วยกอบกู้อนาคตของพวกเขาเอาไว้ แต่ในงานเลี้ยงรุ่นอำลาของห้อง แฟนหนุ่มกลับวางยาพิษในเครื่องดื่มของฉัน เพื่อนทั้งห้องต่างก็ยืนมองฉันดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราอย่างมากก็แค่ไม่ได้เรียนมหาลัย แต่สิ่งที่ซาซาเสียไปคือชีวิตเลยนะ!” เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันก็ได้กลับมาในวันที่สาวสวยประจำห้องโอ้อวดว่าตัวเองสามารถใช้เส้นสายได้

เธอ เกลียดเด็กที่สุด โดยเฉพาะเด็กนิสัยเสียแบบเขา "ฮันเตอร์" -- ฮันเตอร์ -- หล่อ รวย (เอา)แต่ใจเก่ง -- พระพาย -- สวย เก่ง เกลียดเด็กที่สุด --- "ฉันเป็นพี่นายนะ!" "พี่น้องท้องชนกันน่ะเหรอ" "เด็กปากเสีย!" "รู้ได้ไงเคยลองแล้วเหรอ ทำไมผมจำไม่ได้ล่ะลองอีกสักทีก็คงไม่เสียหายหรอกมั้ง" "อื้อ!~ ฮันเตอร์!" --- "ฉันไม่ชอบเด็ก" "โตพอจะเป็นผัวเธอได้แล้ว ทบทวนหน่อยไหม" "นี่! นายมันเอาแต่ใจตัวเองที่สุดเลย" "เอาเก่งด้วยนะเผื่อลืม"

เขาควรจะวางเธอไว้แค่ในความผิดพลาดแต่กลับเขากลับทำไม่ได้แล้วเพราะยิ่งพยายามจะตัดขาด เขากลับยิ่งอยากเข้าใกล้ยิ่งพยายามรักษาระยะเขากลับยิ่งอยากครอบครองรอยยิ้มของเธอไว้เพียงคนเดียว เขาไม่อยากให้เธอยิ้มให้ใคร เขาไม่อยากให้เธอคุยกับใคร และเขาไม่อยากให้เธออยู่ห่างจากสายตาของเขาเลยสักวินาทีเดียว.. ความรู้สึกแบบนี้มันเพิ่มมากขึ้นมากขึ้นจนทำให้เขาไม่มีความเป็นตัวของตัวเองได้อีกต่อไป.. แล้วแบบนี้เขาจะต้องทำอย่างไรดี..

...เขา รักเธอแต่เลือกที่จะเก็บซ้อนความรู้สึกนั้นเอาไว้ เพราะมีความคิดที่ว่า เธอคือหลานสาวของเพื่อนสนิท เธอยังเด็กเกินกว่าที่คนแก่อย่างเขาจะคิดอกุศลกับเธอได้ ผิดกับ เธอ ที่รักเขาและแสดงออกชัดเจนมาโดยตลอดว่าเธอรักเขาในเชิงชู้สาว แม้ว่าเขาจะมีแฟนอยู่แล้วแต่เธอก็ไม่แคร์... ...ในวันที่เขาเผลอพลั้งมือทำร้ายเธอ เด็กดื้อคนหนึ่งก็ได้หายไปจากชีวิตเขานานนับหลายปี ทว่าในวันที่เธอกลับมา เธอกลับเมินเฉย ทำหมางเมินกับเขา จึงทำให้เขาเจ็บปวดใจเป็นอย่างมากกับท่าทีเย็นชาของเธอ...