การเจริญเติบโตของผู้หญิง Mga Nobela at Kwento

คำประกาศของจวิ่นจู่เว่ยเว่ยเป็นที่จับตามองและพูดถึงไปทั่วแคว้น คำพูดที่กล้าหาญของนางทำให้หลายคนตระหนักได้ว่า สตรีก็มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาประเทศ นางชี้ให้เห็นว่าผู้หญิงสามารถทำมากกว่าการอยู่บ้านและคลอดบุตร การศึกษาสำหรับสตรีไม่เพียงแต่ช่วยเพิ่มความรู้ แต่ยังเ

“เหมยเหมย อยู่ที่นี่ดูแลตัวเองดี ๆ นะครับ ถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องคุยกับผู้ชาย เพราะหนูสวยมาก ๆ ใครเห็นก็ชอบจึงไม่ยากที่ผู้ชายจะตกหลุมรัก” “อื้อค่ะ พี่ก็เหมือนกันอย่าไปทำพลาดกับใครอีกแล้วกัน ถ้ามีอีกครั้งหนูก็ไม่รู้ว่าจิตใจตนเองจะรับได้เพียงไหน แต่ถ้าพี่ไม่ผิดและไม่ใช่เรื่องใหญ่ จริง ๆ หนูจะพยายามเข้มแข็งให้มากกว่านี้นะคะ” ยัยตัวเล็กเอ่ยอย่างเข้มแข็ง เพราะเธอจะต้องเติบโตทั้งวัยวุฒิ คุณวุฒิ และวุฒิภาวะทางอารมณ์เองก็ต้องพัฒนาเช่นเดียวกัน

“จริงเหรอคะ” “ใช่ ไม่มีผู้หญิงคนไหนทนอยู่ในป่าในดอยได้หรอก ผู้หญิงส่วนใหญ่ชอบอยู่กับความเจริญในเมืองใหญ่ๆ”

คำว่า 'หยุดการเจริญเติบโต' กระแทกใจคนเป็นแม่เข้าอย่างจัง เซียวหนิงเยว่ลูบหน้าท้องที่เริ่มนูนป่องแผ่วเบา สัมผัสได้ถึงความอ่อนล้าของสายเลือดที่เพิ่งปะทุพลังปกป้องนาง

มาดามออกตัวขึ้นทันที " แค่อยากรู้ว่า พอมีอะไรให้ผู้หญิงที่ให้กำเนิดเธอคนนี้ช่วยบ้างรึเปล่า? แค่อยากรู้ว่าหนูเติบโตมาอย่างดีแค่ไหน " พูดพูดอย่างติดขัดละเริ่มขาดความมั่นใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในครั้งแรก ผลลัพธ์จะแข็งแกร่งกว่าครั้งที่สองถึงสิบเท่า สิ่งนี้ยิ่งตอกย้ำความมุ่งมั่นในการพัฒนาผู้หญิงรอบตัวให้กลายเป็นปรมาจารย์

หมาะสมและเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยฮอร์โมนและความรักฉาบฉวยอย่างเดียว สำหรับปลายฉัตร หญิงสาวเติบโตมาในครอบครัวใหญ่ที่ทำธุรกิจกงสี การเป็นครอบครัวที่มีหลายบ้าน ต้องแย่งชิงความโดดเด่นเพื่อให้ผู้เป็นประมุขของครอบครัวยอมรับฝึกฝนฝีมือในการใช้ชี วิตของเธอไปในตัว หญิงสาวรู้จักที่จะยอม เมื่อรู้ว่าดื้อดึงไปก็ไม่มีทางชนะ รู้จักถอยเพื่อรุกต่อในวันข้างหน้า รู้จักรอคอยเพื่อหาโอกาส แล้วก็รู้จักซื้อใจคนด้วยความสูญเสียบางอย่างของตนเองเช่นกัน

(มีภาพประกอบ) แก่นกายที่แข็งตัวนั้นยังคงไม่หยุดขยายตัว ลำท่อนที่ยาวใหญ่ดุนดันปลายนิ้วหญิงสาว มือเล็กของเธอเริ่มกำที่โคนและค่อย ๆ รูดรั้งขึ้นมาถึงหัวบานอย่างช้า ๆ

ือการได้ดูการเจริญเติบโตของบุตรตัวน้อยในครรภ์ ที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละน้อย ทีละน้อย จนนางอดที่จะรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ ไม่รู้ว่าบุตรของนางจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ตั้งตารอคอยวันที่จะได้พบหน้าเจ้าตัวเล็กอย่างใจจดใจจ่อ วันเวลาหมุนเวียนผ่านไปวันแล้ววันเล่า จากหน้าท้องที่แบนราบตอน

“พี่ปวดหัวกับการใช้ชีวิตของเราจริงๆ นอนกับผู้หญิงโดยที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครแล้วทีนี้จะเอายังไงถ้าเกิดท้องขึ้นมาจริงๆ ล่ะ” “คงไม่ซวยขนาดนั้นหรอกน่า” “มันก็ไม่แน่นะ เธออายุประมาณเท่าไหร่บางครั้งผู้หญิงที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ก็ท้องง่ายมากๆ นะ”