พี่หน่วง คือใครในอนิเมะ

ฉายาของเขา ‘โหดดุ กินเงียบ ไม่สนใคร’ เธอเลยต้องใช้คำพูดท้าทายเพื่อเข้าหาเขา “หรือพี่มันพวกนกเขาไม่ขัน ลีลาห่วยแตก เสร็จไวคะ” “อย่าท้าทาย เพราะพี่สามารถกระแทกเธอได้ทั้งคืน รู้ไว้ด้วย!”

เมื่อเรื่องราวในวัยเด็ก ทำให้เธอและเขาต้องกลายมาเป็นคนไม่รู้จักกัน เธอจึงใช้วิธี ‘ลวงเขา’ ให้มาอยู่ใกล้ชิดและคอยดูแลกันอีกครั้ง เพราะเขาคือ…คนที่เธอรัก “ได้กันแล้ว…พี่ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยเหรอ?”

พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย โดย มาวิญญา นางเป็นคุณหนูเพียงคนเดียวของสกุลโจวมิใช่หรือ เหตุใดจึงโดนพวกเขารุมรังแกเช่นนี้ โจวหนิงเป่ามีชีวิตสุขสบายอยู่ในจวนสกุลโจวมาตลอดด้วยเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวหลังจากมีพี่ชายติดกันมาสามคน นางได้รับการดูแลเอาใจใส่และตามใจโดยไม่คิดว่าจะมีวันหนึ่งที่ต้องโดนทิ้งขวางด้วยไม่ใช่บุตรสาวที่แท้จริง หลังจากนั้น พี่ชายที่เฝ้าคิดถึงก็โผล่หน้ามาทีละคน พวกเขาไม่พูดพล่ามแต่พากันรังแกนาง สุดท้ายแล้วชีวิตของโจวหนิงเป่าจะลงเอยอย่างไร ติดตามอ่านได้ใน พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ----------------- พี่ชายเจ้าขาอย่ารุมข้าเลย โดย มาวิญญา หญิงสาวรุ่นใหญ่ได้มาใช้ชีวิตในร่างสาวน้อยลูกติดอนุในเรือนคหบดี โดยมีพี่ชายต่างสายเลือดสองคนซึ่งเติบโตมาด้วยกัน และบุตรสาวที่แท้จริงของเจ้าบ้านคอยกลั่นแกล้งรังแก นางจะรอดพ้นเงื้อมมือของพวกเขาหรือชายผู้เรียกว่าเป็นบิดาได้หรือไม่ แล้วชีวิตที่น่าสงสารของนางจะพบความสุขได้เช่นไร ติดตามได้ใน "พี่ชายเจ้าขาอย่ารุมข้าเลย"

ผ่านไปสักพักใหญ่พี่เรซเอ่ยบางอย่างท่ามกลางกลุ่มเพื่อนที่มากมายของพี่ดิน “ชื่อคนดี ชื่อเหมือนคู่หมั้นไอ้นาฟเลยเนอะ” สายตาที่จะสื่อมาเหมือนจะสงสัยก็ไม่เชิง เรียกว่าเปิดประเด็นก็ว่าได้ “เออว่ะ ชื่อเหมือนกันเลย แต่คงไม่ใช่คนเดียวกันหรอกมั้ง แล้วคู่หมั้นมึงไม่มาเหรอไอ้นาฟ” พี่หวายพูดเสริม จะหยิบยกกันขึ้นมาให้เป็นประเด็นทำไม แล้วปัญหาตอนนี้คือพี่ดินลุกไปเคลียร์กับลูกค้าที่เมาแล้วมีปัญหา “นั่นสิ นั่นน้องรักไอ้ดินนี่หว่า น้องไม่มาเหรอ” เพื่อนในวงถามขึ้นมา “มึงไม่โทรถามคู่หมั้นมึงหน่อยไอ้นาฟว่าน้องไม่มาวันเกิดพี่ชายสุดรักเหรอ” เพื่อนอีกคนพูดขึ้นเช่นกัน “นั่นสิ กูโทรหาสักหน่อยคงดี เผื่อคู่หมั้นของกูจะเหงาเพราะอยู่ห้องคนเดียว” พี่สายรหัสของฉันล้วงโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทร ให้ตายเถอะ ฉันลืมกดปิดเสียงมือถือแน่เลย ด้วยความลนลานฉันรีบล้วงเอามือถือขึ้นมาหวังว่าจะกดปิดเสียง Rrrrr… แต่เหมือนกับว่าจะไม่ทันแล้ว เบอร์โทรของพี่สายรหัสโชว์ขึ้นมาหน้าจอ ‘พี่หื่น’ คือชื่อที่ฉันพิมพ์ชื่อเขาไว้ หนำซ้ำยังมีรูปของเขาเด้งขึ้นมาด้วย เหมือนโดนจับจ้องจากใครคนหนึ่ง...

เรื่องที่ 1 ข้าทะลุมิติมาเลี้ยงท่านอ๋องจอมโหด .......... ข้าวก็แทบไม่มีกินแต่ดันช่วยทั้งสุนัขเตี้ยขี้ประจบ และเด็กน้อยหน้านิ่งขี้เอาแต่ใจ ชีวิตนางคงจะง่ายนักหรอก!

อยู่ดีๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบในตระกูลที่มีตัวร้ายถึงสองคน เพื่อหลีกเลี่ยงจุดจบน่าอนาถ นางจึงต้องกีดกันพี่ใหญ่และพี่รองให้ออกห่างจากนางเอกดอกบัวขาวผู้นั้น ทั้งยังต้องทำดีกับสหายของพี่ชายที่เป็นพระเอกของเรื่อง หวังจะให้เขาไว้ไมตรีหากเกิดเรื่องขึ้น แต่เอ๊ะ! เหตุใดสหายของพี่ชายผู้นี้ถึงได้ ชอบปีนเรือนนางกันเล่า เทพเซียนบอกทางผิดหรือเขาเห็นข้างดงามจึงเข้าใจผิดคิดว่าข้าคือนางเอกกันนะ ++++++ “เมื่อครู่มีคราบอะไรเปื้อนที่แก้มเจ้าก็ไม่รู้ แต่พี่ปัดออกให้แล้ว” กล่าวจบเขาก็ถอนมือออกแล้วถอยห่างก่อนจะเดินจากไป “ขอบคุณเจ้าค่ะ” นางตอบรับก่อนจะส่งยิ้มให้สหายของพี่ชาย ดูเหมือนความสัมพันธ์ของคนจวนอวี้และหยางเฟยฉีพระเอกของเรื่องจะเป็นไปได้ด้วยดี เพราะกำลังคิดเรื่องราวการเอาตัวรอดจากความฉิบหาย จึงไม่ทันสังเกตสีหน้าหวาดกลัวของสาวใช้คนสนิท ‘คุณหนูเจ้าคะ ท่านไม่ควรหลงเชื่อคุณชายหยาง หน้าท่านไม่มีอะไรติดอยู่ทั้งสิ้น คุณชายหยางแค่อยากกินเต้าหู้ท่านก็แค่นั้น’ แม้จะอยากเอ่ยปากออกไปเพียงใด แต่พอได้เห็นสายตาดุของบุตรชายอดีตแม่ทัพใหญ่ของแผ่นดิน นางจึงไม่กล้าเอ่ยออกไป ปล่อยให้คุณหนูของตนถูกกินเต้าหู้อย่างไม่รู้ตัว