ในฐานะแฟนที่ติดตามมาตั้งแต่ต้น ฉันสัมผัสได้ว่าการจบแบบนี้ตั้งใจจะให้ความสำคัญกับความรับผิดชอบและการเลือกชีวิตที่ไม่ใช่แค่ความรู้สึกส่วนตัว ฉากที่คู่พระ-นายยืนคุยกันท่ามกลางสายฝน เหมือนฉากใน 'Kaze to Ki no Uta' ที่ใช้บรรยากาศเป็นตัวสะท้อนภายใน สุดท้ายแล้วฉันรู้สึกว่าการเปิดให้จินตนาการมันยืดหยุ่นกว่า ยอมรับทั้งความหวังและความไม่แน่นอนของอนาคต ซึ่งทำให้เรื่องยังคงก้องอยู่ในใจนานกว่าการปิดฉากแน่นอน