หนังfifty Shades Of Grey ฉายครั้งแรกปีไหนและที่ไหน?

ตื่นเต้นมากเมื่อได้เห็นโปสเตอร์ภาคสองโผล่ตามโรงหนังในไทย เพราะ 'Fifty Shades Darker' ได้เข้าฉายในไทยเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2017 และฉันยังจำบรรยากาศรอบตัววันที่หนังเข้าฉายได้ชัดเจน วันนั้นมีคนต่อคิวค่อนข้างเยอะ หลายโรงลงรอบพิเศษตอนกลางคืนและมีคนแต่งตัวมาบ้างเล็กน้อยเป็นแฟนๆ ที่อยากสัมผัสความเข้มข้นของความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักอีกครั้ง ภาพรวมการฉายในไทยไม่ได้มีการตัดเยอะเหมือนบางประเทศ แต่ก็มีการจัดเรตติ้งและคำเตือนให้ผู้ชมทราบก่อนเข้าชม เต็มไปด้วยซีนดราม่าและดนตรีประกอบที่ช่วยเน้นอารมณ์ ฉากบางฉากทำให้คนในโรงเงียบและมีทั้งคนหัวเราะและถอนหายใจกันไป สำหรับคนที่ชอบซีนโรแมนติกกับความตึงเครียดทางอารมณ์ ภาคสองให้มิติของตัวละครมากกว่าเดิม ส่วนคนที่คาดหวังแอ็กชันหนักๆ อาจรู้สึกว่าจังหวะช้ากว่าที่คิด แต่โดยรวมแล้วการเข้าฉายในไทยวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2017 ถือเป็นช่วงเวลาที่แฟนหนังรอคอย มันเป็นค่ำคืนที่น่าจดจำแบบคอนทราสต์ระหว่างโรงหนังที่เต็มไปด้วยเสียงกระซิบและเพลงประกอบที่ยังติดหูอยู่ในหัวจนวันรุ่งขึ้น

บอกตามตรงว่าชื่อหนังกับชื่อหนังสือนั้นเหมือนกันตรงๆ — หนัง 'Fifty Shades of Grey' ถูกดัดแปลงมาจากนิยายชื่อเดียวกันคือ 'Fifty Shades of Grey' ผลงานของ E. L. James เล่มนี้ออกมายืนอยู่ตรงกลางกระแสสาธารณะและถกเถียงกันหนักเมื่อประมาณต้นทศวรรษ 2010 ฉันอ่านตอนที่มันกำลังฮิตอยู่และรู้สึกว่าสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้โดดเด่นไม่ใช่แค่พล็อตความสัมพันธ์เชิงอำนาจเท่านั้น แต่ยังเป็นวิธีเล่าเรื่องที่เข้าถึงคนทั่วไปง่ายๆ งานดัดแปลงภาพยนตร์พยายามรักษาโครงเรื่องหลักและตัวละครสำคัญไว้ แต่ต้องย่อเติมบางฉากที่ในหนังสือถูกอธิบายโดยละเอียด ทำให้ฉบับภาพยนตร์มีโทนสุภาพขึ้นบ้างเมื่อเทียบกับต้นฉบับ อีกมุมที่น่าสนใจคือแหล่งกำเนิดของนิยายเล่มนี้ — ก่อนจะเป็นหนังสือขายดี มันเคยเป็นแฟนฟิคของ 'Twilight' ชื่อ 'Master of the Universe' ซึ่งผู้แต่งนำองค์ประกอบและแรงบันดาลใจมาปรับเป็นงานต้นฉบับ นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลว่าทำไมธีมความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนถึงดึงดูดคนจำนวนมากได้ขนาดนั้น

อยากให้เริ่มจาก 'Fifty Shades of Grey' ก่อน เพราะการฉายตามลำดับออกฉายแบบนี้ช่วยให้เราตามความสัมพันธ์ของตัวละครได้ชัดที่สุด ฉันชอบเริ่มจากภาคแรกเพราะมันเป็นจุดกำเนิดของทั้งเรื่อง: การพบกันของแอนาสตาเซียกับคริสเตียน สัมภาษณ์งานที่กลายเป็นจุดเปลี่ยน และการเจรจาสัญญาที่ปูพื้นอารมณ์ทั้งหมดของเรื่อง ฉากการสัมภาษณ์กับการเสนอเงื่อนไขตั้งแต่ต้นทำให้เราเข้าใจไดนามิกการควบคุมและความไม่ลงรอยกัน ซึ่งเป็นแกนหลักที่ถูกพัฒนาต่อในภาคต่อ ดูต่อด้วย 'Fifty Shades Darker' แล้วจบที่ 'Fifty Shades Freed' เพื่อเห็นการพัฒนาเชิงอารมณ์และเหตุการณ์ที่เป็นผลพวงจากการตัดสินใจของตัวละคร จากความระแวงไปสู่การยอมรับ ความสัมพันธ์ผ่านการต่อสู้ ความโรแมนติก และเหตุการณ์หนัก ๆ ที่นำไปสู่บทสรุป การดูตามลำดับนี้ทำให้ฉากสำคัญ เช่น โมเมนต์เปิดเผยอดีต หรือฉากส่งท้าย มีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น สรุปคือเรียงตามลำดับฉายจะช่วยให้เข้าใจเนื้อเรื่องและพัฒนาการตัวละครได้ครบถ้วน

รายชื่อนักแสดงนำของหนังเรื่องนี้ค่อนข้างชัดเจนและเป็นที่จดจำกว้างขวางในวงการบันเทิง ผมชอบวิธีที่หนังนำสองตัวละครหลักขึ้นมาอย่างเด่นชัด: Dakota Johnson รับบทเป็น Anastasia Steele และ Jamie Dornan รับบทเป็น Christian Grey ซึ่งทั้งคู่เป็นแกนกลางที่ขับเคลื่อนเรื่องราวทั้งหมดไปข้างหน้า การแสดงของ Dakota ให้ความเป็นคนธรรมดา กลัว ๆ กล้า ๆ แต่มีความตั้งใจ ขณะที่ Jamie สร้างภาพของชายลึกลับและมีอำนาจด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่เฉียบคม ผลงานรองที่ช่วยเติมเต็มโลกของเรื่องนี้ก็มีบทบาทไม่เล็ก เช่น Eloise Mumford ที่เล่นเป็น Kate Kavanagh เพื่อนร่วมห้องของ Anastasia, Jennifer Ehle ที่รับบทเป็น Carla (แม่ของ Ana), Marcia Gay Harden ในบท Grace Trevelyan Grey (แม่บุญธรรมของ Christian), Victor Rasuk เป็น José Rodriguez และ Rita Ora ในบท Mia Grey ซึ่งเป็นพี่สาวของ Christian รายชื่อนี้คร่าว ๆ น่าจะตอบคำถามได้ดี เพราะคนสองคนที่ถูกมองว่าเป็นตัวนำจริง ๆ ก็คือ Dakota กับ Jamie แต่ทีมสนับสนุนก็สำคัญไม่แพ้กัน ช่วยให้เรื่องมีมิติและความเป็นมนุษย์ขึ้นอย่างชัดเจน

ยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการจากบริษัทผู้ผลิตเกี่ยวกับ 'Fifty Shades of Grey' ภาค 4 และสิ่งนี้ทำให้แฟนๆ คาดเดากันไปต่าง ๆ นานา ความคิดแรกที่ผมมีคือเรื่องลิขสิทธิ์และความคุ้มทุนมักเป็นตัวกำหนดว่าโปรเจ็กต์จะไปต่อหรือไม่ สตูดิโอต้องชั่งน้ำหนักรายได้จากภาคก่อนหน้าเทียบกับต้นทุนการผลิตและการตลาด อีกประเด็นที่มักถูกมองข้ามคือความยินยอมของนักแสดงหลัก ถ้านักแสดงชุดเดิมไม่พร้อมหรือไม่อยากกลับมารับบทเดิมก็ยากที่จะมีประกาศเร็ว ๆ นี้ ในฐานะแฟนที่ติดตามเรื่องนี้ตั้งแต่หนังสือจนถึงภาพยนตร์ ผมรู้สึกว่าแม้จะไม่มีข่าว แต่โอกาสเกิดได้เสมอ—ถ้ามีบทที่น่าสนใจหรือแนวทางใหม่ที่ทำให้แฟรนไชส์สดขึ้น อย่างไรก็ตาม ณ ตอนนี้ยังต้องรอดูท่าทีจากผู้ผลิตมากกว่า จะรู้สึกตื่นเต้นจริง ๆ ก็ต่อเมื่อมีการแถลงอย่างเป็นทางการ ซึ่งนั่นน่าจะเป็นสัญญาณชัดเจนว่าภาคสี่กำลังมาแน่นอน

เพลงที่ไม่อาจลืมจากหนังเรื่องนี้คือ 'Love Me Like You Do' ของ Ellie Goulding — ท่อนฮุกติดหูและบรรยากาศเพลงพาให้คนทั้งโลกนึกถึงหนังแบบอ่อนหวานผสมแรงปรารถนาได้ในพริบตา เพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลหลักของโปรเจกต์เพลงประกอบ และเล่นหนักบนวิทยุ คลิปมิวสิกก็มีภาพที่ดึงอารมณ์จากเรื่องราวความสัมพันธ์ของตัวละครหลัก ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่คนทั่วไปเชื่อมโยงกับชื่อหนังโดยตรง ฉันชอบตรงที่เมโลดี้กับเสียงของ Ellie Goulding ผสมกันจนให้ความรู้สึกทั้งเปราะบางและทรงพลังในเวลาเดียวกัน — เหมาะกับฉากโรแมนติกแต่มีความทันสมัยพอตัว มุมมองส่วนตัวคือเพลงนี้ไม่ได้เป็นแค่ซาวด์แทร็กฉาบฉวย แต่มันทำหน้าที่เหมือนกรอบอารมณ์ให้คนดูจำฉากสำคัญได้ดีขึ้น เวลาที่ได้ยินท่อนฮุกยังคงทำให้ฉันนึกถึงภาพและบรรยากาศของหนัง แม้มิวสิกวิดีโอและซิงเกิลจะถูกแยกจากภาพยนตร์ ส่วนตัวแล้วคิดว่ามันเป็นหนึ่งในเพลงประกอบที่ทำหน้าที่พยุงภาพลักษณ์ของหนังให้เป็นที่จดจำได้จริงๆ

ตารางฉายของ 'Fifty Shades Freed' ในไทยตรงกับช่วงต้นปี 2018 คือวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2018 ซึ่งเป็นวันที่หนังออกฉายในหลายประเทศพร้อม ๆ กัน โดยโรงภาพยนตร์ใหญ่ ๆ ในกรุงเทพฯ และจังหวัดหลักมักมีรอบพิเศษให้แฟน ๆ ได้ไปดูก่อนหรือในวันแรกเลย คนที่ติดตามไตรภาคนี้มานานน่าจะรู้สึกคล้ายกับตอนที่มีหนังดนตรีฟอร์มกลางอย่าง 'La La Land' ออกฉายพร้อมกันทั่วโลก—บรรยากาศในโรงมีทั้งคนคุยกัน เฮฮา และบางคนก็ตั้งใจดูแบบเงียบ ๆ การตลาดของ 'Fifty Shades Freed' ในไทยเน้นภาพลักษณ์โรแมนติกผสมดราม่า ฉันชอบที่หลายโรงยังคงจัดรอบพิเศษสำหรับแฟนเครือข่าย ทำให้การดูมีความเป็นกิจกรรมร่วมกัน มากกว่าการไปดูหนังธรรมดา ๆ ซึ่งเป็นความทรงจำที่แปลกดีกับหนังโปรไฟล์สูงแบบนี้