อนิเมะวายจีนแปลไทยมีเรื่องอะไรบ้าง

ช่วงนี้มีอนิเมะวายจีนออกมาให้ติดตามหลายเรื่องน่าสนใจเลยนะ 'Tian Guan Ci Fu' ซีซั่น 2 ที่เพิ่งปล่อยตอนแรกไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน ยังคงต่อเนื่องเรื่องราวความสัมพันธ์ระหว่างเซียนกับภูตที่ค่อยๆ พัฒนาจากความเป็นปฏิปักษ์มาเป็นความผูกพันลึกซึ้ง อีกเรื่องที่คนพูดถึงไม่น้อยคือ 'Mo Dao Zu Shi Q' ภาคพิเศษที่เล่าเหตุการณ์ก่อนเนื้อเรื่องหลัก ให้เห็นเบื้องหลังความสัมพันธ์ระหว่างเว่ยอู๋เซี่ยนกับหลานจางอีกครั้ง ในรูปแบบอนิเมะสั้นๆ น่ารักๆ แถมยังมี 'Heaven Official's Blessing: Special Episode' ที่เป็นการรวมตอนพิเศษจากซีซั่นแรกด้วย

ฉันคุ้นเคยกับแฟนแปลของ '19 Days' พอสมควร เพราะเป็นหนึ่งในเรื่องวายจีนที่คนไทยแปลกันยาวที่สุดและมีการตามอ่านครบหลายตอนจนจบในหลายสำนักแปล ความน่าสนใจคือสำนวนและมุกตลกของผู้เขียนถ่ายทอดได้ดีในฉบับแปลไทย ทำให้การอ่านต่อเนื่องไม่สะดุด แม้ว่าจะเป็นงานที่มีการอัปเดตเป็นช่วง ๆ แต่ชุมชนแฟนแปลมักจะรวมเล่มหรือจัดโฟลเดอร์รวมบทจนสามารถย้อนอ่านครบทั้งเรื่องได้อย่างสะดวก ฉันมักเห็นคนแชร์ลิงก์ฉบับแปลครบทั้งเซตในฟอรัมและกลุ่มโซเชียล เมื่ออยากย้อนดูพัฒนาการตัวละครก็หาอ่านฉบับแปลไทยต่อเนื่องได้ค่อนข้างง่าย ไม่ใช่ว่าทุกฉบับจะแบบลิขสิทธิ์ทางการ แต่ถามว่าอ่านครบไหม คำตอบคือใช่—ถ้าไม่นับความค้างของงานหลักที่ผู้แต่งอาจยังไม่จบในต้นฉบับจีน ฉบับแปลไทยที่ทำดี ๆ จะให้ความต่อเนื่องและความเข้าใจเพียงพอสำหรับคนที่อยากอ่านเรื่องยาวจนจบ

ช่วงนี้มีมังงะวายแปลไทยใหม่ๆ ออกมาให้ตามล่าหาอยู่หลายเรื่องเลยนะ 'The Apothecary Diaries' เป็นหนึ่งในนั้น ที่กำลังฮิตมากเพราะพล็อตเรื่องแปลกดี เกี่ยวกับหญิงสาวที่ถูกขายเป็น奴婢แต่กลับกลายเป็นมือปราบคดีพิษ เพราะความรู้เรื่องสมุนไพรของเธอนี่แหละ อีกเรื่องที่กำลังมาแรงคือ 'My Happy Marriage' แนวโรแมนติคแฟนตาซีสไตล์ญี่ปุ่น อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ เล่าถึงมิโยกิ สาวใช้ที่ชีวิตไม่เคยมีแสงสว่าง จนวันหนึ่งเธอถูกบังคับให้แต่งงานกับชายหนุ่มลึกลับ... เรื่องนี้คนชอบเพราะความซาบซึ้งและโลกสมมติที่ออกแบบได้สวยงาม ส่วนคนที่ชอบแนวแอคชันสักหน่อย 'Shangri-La Frontier' น่าจะถูกใจ เกี่ยวกับเกมเมอร์ที่ท้าทายตัวเองด้วยเกม VR ที่ยากที่สุด ภาพสไตล์มังงะทำออกมาได้ค่อนข้างสวยและดุเดือดพอสมควร

แฟน 'manhwa' วายที่ตามอ่านเรื่องแปลไทย完结 คงจะรู้สึกดีใจที่ได้เห็นผลงานหลายเรื่องจบลงอย่างสมบูรณ์ หนึ่งในนั้นที่ต้องพูดถึงคือ 'Killing Stalking' ที่สร้างทั้งกระแสและความประทับใจให้กับผู้อ่านด้วยพล็อตที่เข้มข้นและตัวละครที่มีมิติ แม้จะจบไปแล้วแต่ยังคงเป็นที่พูดถึงในวงกว้าง อีกเรื่องที่โดดเด่นไม่แพ้กันคือ 'Painter of the Night' ที่นำเสนอเรื่องราวของจิตรกรกับขุนนางในยุคโบราณของเกาหลี ด้วยศิลปะที่งดงามและเนื้อหาที่ดึงดูดใจ ทำให้กลายเป็นหนึ่งในผลงานวายที่ครองใจผู้อ่านมายาวนาน การที่เรื่องจบลงก็ถือเป็นการปิดบทที่สมบูรณ์แบบสำหรับแฟนๆ ที่ติดตาม

ยิ่งอ่านยิ่งเห็นชัดว่าตลาดนิยายวายแปลไทยฉบับลิขสิทธิ์เติบโตขึ้นมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา และรูปแบบงานที่ถูกนำเข้ามาก็หลากหลายตั้งแต่จีนแปล (แดนเม่ย) ไปจนถึงญี่ปุ่นและเกาหลี ทำให้คนที่ชอบแนวนี้มีตัวเลือกถูกกฎหมายให้ซื้ออ่านทั้งรูปเล่มและดิจิทัล ฝั่งจีนมีนิยายสาย xianxia และสมัยใหม่ที่ได้รับความนิยมสูง ทำให้สำนักพิมพ์ไทยเริ่มทำสัญญาลิขสิทธิ์นำมาพิมพ์อย่างเป็นทางการ ส่งผลให้ผู้อ่านไทยได้อ่านงานแปลคุณภาพแทนการพึ่งพาแฟนแปลอย่างเดียว ถ้าจะยกตัวอย่างเรื่องที่มักจะเห็นว่ามีการแปลและลิขสิทธิ์ออกวางขายในไทย ได้แก่งานดังจากจีนอย่าง '天官赐福' (Heaven Official's Blessing) ซึ่งได้ใจคนรักโลกแฟนตาซี-โรแมนซ์ไปเต็มๆ ด้วยเนื้อเรื่องยาวและตัวละครหลายมิติ อีกเรื่องที่ชื่อคุ้นหูคือ '魔道祖师' (Grandmaster of Demonic Cultivation) ซึ่งเวอร์ชันนิยายและสื่อทางอื่นๆ ทำให้กระแสแรงมาก เรื่องที่เล่นกับเมตาและตลกร้ายอย่าง '人渣反派自救系统' (Scum Villain's Self-Saving System) ก็มีฐานแฟนชาวไทยจำนวนไม่น้อย นอกจากนี้งานแนวรักหวานๆ แต่เข้มข้นอย่าง '二哈和他的白猫师尊' (The Husky and His White Cat Shizun) ก็เป็นตัวอย่างของนิยายที่คนไทยตามซื้อเมื่อมีลิขสิทธิ์ ฝั่งญี่ปุ่นและเกาหลี แม้บางชิ้นจะเป็นมังงะหรือไลท์โนเวล แต่ก็มีการนำเข้าฉบับไทยที่ถูกลิขสิทธิ์เช่นกัน โดยสำนักพิมพ์บางแห่งจะเลือกงานที่มีแฟนเบสในไทยแน่นหนา มักเจอในร้านหนังสือใหญ่และแพลตฟอร์มอีบุ๊ก งานแปลจากเกาหลีบางเรื่องที่เคยฮิตในเว็บตูน-เว็บโนเวลก็ได้รับการติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์เพื่อนำมาพิมพ์ รวมทั้งงานแนว contemporary m/m ที่มาจากฝั่งตะวันตกก็มีโอกาสถูกแปลขายในไทยเช่นกัน ซึ่งช่วยขยายขอบเขตรสนิยมของคนอ่านให้กว้างขึ้น ส่วนตัวแล้วชอบบรรยากาศที่มีนิยายแปลฉบับลิขสิทธิ์วางจำหน่ายเพราะช่วยให้คนแต่งได้รับค่าตอบแทน และผู้อ่านได้รับงานแปลที่ตรวจแก้และมีมาตรฐาน เวลาซื้อก็เลือกดูรายละเอียดว่าฉบับนั้นเป็นลิขสิทธิ์จริงจากสำนักพิมพ์ใด บางครั้งสำนักพิมพ์จะมีแปลหลายเล่มเป็นชุดหรือออกหน้าปกสวย ทำให้เก็บสะสมได้สนุกขึ้น สุดท้ายแล้วการได้เห็นเรื่องโปรดถูกแปลเป็นไทยอย่างเป็นทางการมันให้ความรู้สึกอบอุ่นและภูมิใจเหมือนช่วยผลักดันวงการไปอีกขั้น

ความยาวของนิยายวายจีนที่แปลไทยมักขึ้นอยู่กับความนิยมและขนาดของต้นฉบับ นิยายบางเรื่องอย่าง 'Mo Dao Zu Shi' มีถึง 113 ตอนในเวอร์ชันแปลอย่างเป็นทางการ ส่วน 'Tian Guan Ci Fu' ก็ยาวไม่แพ้กันที่ 244 ตอน สังเกตว่านิยายแนวนี้มักมีโครงเรื่องซับซ้อนและตัวละครจำนวนมาก ทำให้จำเป็นต้องแบ่งเป็นตอนย่อยเพื่อให้อ่านง่าย ผู้แปลมักจะยึดตามฉบับภาษาจีนดั้งเดิม แต่บางสำนักพิมพ์อาจปรับเปลี่ยนเพื่อให้เหมาะกับตลาดไทย บางครั้งเราอาจเห็นนิยายเดียวกันแต่แบ่งตอนต่างกันระหว่างเวอร์ชันออนไลน์กับหนังสือพิมพ์ ซึ่งน่าสนใจว่าสิ่งนี้สะท้อนถึงความยืดหยุ่นในการนำเสนอเนื้อหา ที่ชอบส่วนตัวคือการไล่อ่านทีละตอนเหมือนติดซีรีส์ มันให้ความรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปกับตัวละครนานขึ้น

นิยายวายแปลไทยในปัจจุบันมีให้เลือกอ่านหลากหลายเรื่อง บางเรื่องโด่งดังจนกลายเป็นปรากฏการณ์ในวงการ เช่น 'Addicted' หรือที่รู้จักกันในชื่อ 'เซียนหมากล้อม' ซึ่งเล่าถึงความสัมพันธ์ซับซ้อนระหว่างหนุ่มมหาวิทยาลัยกับนักกีฬาหมากล้อมอาชีพ เรื่องนี้โดดเด่นด้วยการถ่ายทอดอารมณ์ที่เข้มข้นและฉากดราม่าที่น่าจดจำ อีกเรื่องที่อยากแนะนำคือ 'The Untamed' แปลไทยในชื่อ 'มังกรหยกกับเทพมาร' นิยายวายแนวประวัติศาสตร์จีนที่ผสมผสานความลึกลับและการเมืองเข้าด้วยกันอย่างลงตัว ตัวละครหลักทั้งสองมีเคมีที่น่าติดตามตั้งแต่ต้นจนจบ สำหรับใครที่ชอบแนวเหนือธรรมชาติอาจจะถูกใจ 'Grandmaster of Demonic Cultivation' ที่มีทั้งองค์ประกอบแฟนตาซีและความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่พัฒนาอย่างเป็นธรรมชาติ ถ้าชอบแนวร่วมสมัยลองหาอ่าน 'สัญญารัก สัญญาณลวง' นิยายวายแปลไทยที่เน้นความสัมพันธ์ในโลกธุรกิจ ตัวเอกทั้งสองมีบุคลิกคมชัดและบทสนทนาที่เฉียบคม จุดเด่นอยู่ที่พล็อตเรื่องไม่คาดเดาทิศทางง่ายๆ ส่วน 'นักสืบหนุ่มตาลปัตร' เป็นอีกตัวเลือกที่น่าสนใจสำหรับคนที่ชอบแนวลึกลับผสมโรแมนติก

มีเรื่องหนึ่งที่ผมมักหยิบมาแนะนำเพื่อนๆ เสมอเมื่อจะพูดถึงบรรยากาศดนตรีผสมความรักชาย-ชาย นั่นคือ 'Given' — มังงะแปลไทยกับอนิเมะที่ลงตัวมาก ผมชอบตรงที่งานนี้ไม่ใช่แค่รักหวานๆ แต่มันผสมเสียงเพลงเป็นมิติให้ความสัมพันธ์ของตัวละคร ทุกฉากซ้อม ดนตรีที่ขึ้นมาในตอนสำคัญ มันทำให้อารมณ์ของเรื่องพุ่งได้จริง ๆ ในเวอร์ชันมังงะแปลไทย ภาษาที่ใช้ค่อนข้างละเมียด ทำให้รายละเอียดความคิดภายในของตัวละครชัดเจนขึ้นกว่าการดูอนิเมะอย่างเดียว บทสนทนาเล็กๆ ระหว่างคนสองคนหรือท่วงทำนองประจำตัวแต่ละคน มันเติมความหมายให้ฉากรักแรกของพวกเขามีความหนักแน่น อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าคนจะอินกับ 'Given' มากขึ้นถ้าตามทั้งมังงะและอนิเมะควบคู่กัน เพราะมังงะให้มุมมองภายในมากกว่า ขณะที่อนิเมะเติมพลังโดยใช้เพลงร่วม ฉะนั้นถ้าชอบงาน BL ที่เน้นการเติบโตทางอารมณ์และศิลปะ ลองหาแปลไทยของ 'Given' แล้วเริ่มที่บทแรกก่อนดูอนิเมะตามจะได้ความรู้สึกครบกว่า

คิดไม่ถึงว่าการเปิดดูโดจินแปลไทยจะกลายเป็นงานอดิเรกที่เติมชีวิตให้โลกแฟนด้อมของฉันได้ขนาดนี้ — บางเรื่องไม่ใช่แค่ภาพสวย แต่เป็นมุมมองที่ทำให้ตัวละครเดิมดูมีมิติใหม่ สไตล์ที่ฉันชอบจะเอนไปทางงานแฟนอาร์ตที่ใส่ความเป็น 'slice of life' หรือ AU (alternate universe) มากกว่าเนื้อหาตรงไปตรงมา เช่น โดจินที่เอาโลกของ 'Touhou' มาเล่นมุกและขยายความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ทำให้ฮาเร็มหรือบรรยากาศตะลุมบอนกลายเป็นเรื่องอบอุ่นได้ ในทางกลับกัน โดจินจากจักรวาล 'Fate' บางชุดก็นำเสนอการตีความทางประวัติศาสตร์และจิตใจตัวละครได้คมกริบ เหมาะกับคนชอบบทสนทนาหนักหน่วง ส่วนงานจาก 'Kantai Collection' มักผสมความน่ารักกับการตั้งคำถามเรื่องความรับผิดชอบและมิตรภาพ — อ่านแล้วรู้สึกว่าเห็นมุมที่อนิเมะหลักไม่ได้โฟกัส ถ้าต้องแนะนำแบบจับมาให้เพื่อนเริ่มอ่านจริงจัง จะเลือกงานที่บาลานซ์ระหว่างงานภาพกับเนื้อหา ถ้างานแปลไทยทำดี ภาษาจะช่วยให้การเล่าเรื่องนุ่มขึ้นและอารมณ์ขยับได้ง่ายกว่าแปลตรงตัว เรื่องที่แปลได้ดีมักใส่สำนวนท้องถิ่นให้เข้าถึงได้ทันที นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมบางโดจินแปลไทยถึงคงอยู่ในลิสต์โปรดของฉันนาน ๆ

ยอมรับเลยว่าพอพูดถึงนิยายวายจีนโบราณที่ถูกดัดแปลงเป็นซีรีส์แล้ว ใจมันพุ่งไปยังสองเรื่องที่เปลี่ยนวงการอย่างแรงก่อนเลย — ทั้งสองเรื่องมีพื้นฐานจากนิยายโบราณแนวเซี่ยงหัว/อู๋เซียนที่แฟนๆ รู้จักกันดีและถูกแปลงโฉมให้เข้ากับสังคมออกอากาศของจีนในเวลานั้น อย่างแรกคงต้องพูดถึง 'The Untamed' ที่มาจากนิยาย '魔道祖师' ผลงานของ Mo Xiang Tong Xiu การดัดแปลงฉบับซีรีส์ทำให้เรื่องราวโลกเวทมนตร์ การเมืองสำนัก และความสัมพันธ์ซับซ้อนของตัวละครถูกปัดฝุ่นใหม่จนเข้าถึงผู้ชมวงกว้าง แม้ว่าต้องลดทอนความสัมพันธ์เชิงโรแมนติกบนหน้าจอ แต่การแสดง เคมีของนักแสดง และสเกลโปรดักชันก็ทำให้ผู้ชมได้รับประสบการณ์แบบฉบับนิยายโบราณอย่างเต็มตัว อีกเรื่องที่ผมนึกถึงคือ 'Word of Honor' ซึ่งดัดแปลงจากนิยายโบราณโทนวูเซียนชื่อ '天涯客' งานนี้เปลี่ยนบรรยากาศเป็นแนวเดินทางต่อสู้ สืบคดี และความไว้วางใจระหว่างสองตัวเอก ซีรีส์เลือกใช้วิธีเล่าแบบเบาๆ แต่ยังคงกลิ่นอายโบราณไว้ ทั้งชุดฉาก เพลงประกอบ และการออกแบบคอสตูมทำให้คนที่ชอบนิยายจีนยุคเก่าอินไปกับเรื่องได้ง่ายขึ้น สองเรื่องนี้เป็นตัวอย่างชัดเจนว่าถ้านำงานวายโบราณมาดัดแปลงแบบระมัดระวัง ผลลัพธ์สามารถเป็นทั้งละครคุ้มค่าและเปิดประตูให้คนทั่วไปหันมาสนใจต้นฉบับได้มากขึ้น