ลองจับคอร์ดง่ายๆ ของ 'กําลังวันพุธ' แล้วจะเห็นว่ามันนั่งลงอย่างเป็นธรรมชาติกับคีย์กีตาร์แบบเปิดอย่าง G หรือ C มากกว่าคีย์ที่ต้องใช้บาร์เร่เยอะ ๆ
ฉันมักเริ่มจากคีย์ G เพราะคอร์ดพื้นฐานที่เพลงนี้มักวนอยู่ระหว่าง G–D–Em–C ซึ่งเป็นชุดที่เล่นด้วยแอ็กชันเปิดได้สบาย เสียงกีตาร์จะได้ความกังวานและก้อนโทนที่อบอุ่น ถ้าเสียงร้องต้องการความสูงขึ้นอีกหน่อย การหนีบคาโปไว้ที่เฟรต 2 จะทำให้รูปคอร์ด G ที่เล่นอยู่กลายเป็น A โดยยังคงจับง่ายเหมือนเดิม นั่นเป็นวิธีที่ฉันใช้บ่อยเมื่อเพื่อนร้องสูงกว่าช่วงเสียงของฉัน
เมื่ออยากได้อารมณ์ที่เบากว่าและเรียบง่าย เลือกคีย์ C ก็เป็นตัวเลือกที่ดี เพราะคอร์ด C–Am–F–G สามารถให้โทนที่หวานและเข้ากับการพริ้วสายหรือฟิงเกอร์สไตล์ได้ดี หากผู้ร้องมีเสียงต่ำกว่า กดลงมาที่คีย์ D หรือ E ก็ทำได้ง่ายโดยใช้บาร์เร่หรือย้ายรูปคอร์ด: รูป D ที่คาโป 0 ให้เสียงสดใส ถ้าต้องการหลีกเลี่ยงบาร์เร่ F ที่ยุ่งยาก ให้ใช้ Fmaj7 หรือใส่คาโปแล้วใช้รูป C แทนเพื่อให้เล่นสบายขึ้น
สรุปการเลือกคีย์สำหรับการเล่นกีตาร์ของ 'กําลังวันพุธ' จึงขึ้นกับสองปัจจัยหลักที่ฉันให้ความสำคัญคือความสบายในการกดคอร์ดและช่วงเสียงของผู้ร้อง เริ่มต้นที่ G แล้วปรับด้วยคาโปเป็นวิธีที่เวิร์กเสมอ สำหรับการซาวด์ ถ้าอยากได้ความเป็นวงหนาๆ ให้ใช้บาร์เร่ในคีย์ D หรือ E แต่ถ้าอยากได้เซ็ตอัพอะคูสติกใสๆ เล่นใน C หรือ G กับเทคนิคฟิงเกอร์ปิ๊กจะพาเพลงไปได้ไกลกว่าแนวคิดเดิม ๆ ของเพลง