เพลงประกอบในสปายxแฟมิลี่ มีเพลงไหนที่ฮิตบ้าง

เสียงร้องของ Vaundy ใน 'Spy x Family Code: White' ให้ความรู้สึกทันสมัยแต่ยังมีเสน่ห์แบบเศร้ากวนใจ ที่ทำให้ฉากแอ็กชันกับครอบครัวผสมผสานกันได้ลงตัวสำหรับผม การฟังครั้งแรกทำให้ผมคิดถึงการผสมผสานของป็อปอิเล็กโทรนิกกับเมโลดีที่ติดหู — เสียงร้องของ Vaundy มีเอกลักษณ์ตรงแววเสียงหวานแต่แฝงความคม ทำให้ธีมของหนังไม่ใช่แค่พื้นหลัง แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องไปด้วย ผมเลยตามหาเวอร์ชันดิจิทัลและแผ่นจริงทันที: เพลงธีมมักวางจำหน่ายบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งหลักอย่าง Spotify, Apple Music, และ YouTube Music รวมถึงร้านเพลงดิจิทัลอย่าง iTunes/Apple Store และ Amazon Music ถ้าต้องการแผ่นจริง (ซีดีซิงเกิลหรืออัลบั้มซาวด์แทร็ก) ให้มองหาในร้านนำเข้าอย่าง CDJapan, Tower Records Japan, HMV Japan หรือตามหน้าอเมซอนญี่ปุ่นที่รับส่งต่างประเทศ บางครั้งก็มีแผ่นแบบ Limited Edition ที่มาพร้อมอาร์ตเวิร์กพิเศษหรือการ์ดสะสม ซึ่งถ้าเป็นแฟนจะคุ้มค่ามาก ในมุมของการสะสม ผมมักเลือกแผ่นนำเข้าแทนการรอเวอร์ชันท้องถิ่น เพราะมักได้ปกและบรรจุภัณฑ์แบบญี่ปุ่นเต็ม ๆ แต่ถาอยากฟังทันที ดิจิทัลสตรีมก็สะดวกและคุณภาพเสียงก็ใช้ได้ดี ถ้าชอบรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับอีดิชันต่าง ๆ ให้เช็กหน้าสินค้าของร้านนำเข้าแล้วสังเกตคำว่า '初回限定盤' หรือ 'Limited Edition' — นั่นแหละของดีที่มักมีของแถมเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เก็บเป็นความทรงจำจากหนังได้แบบเต็ม ๆ

เราไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเพลงเปิดของ 'Spy x Family' ที่ใช้ในซีซั่นแรกเป็นเพลงที่เด้งติดหูที่สุดสำหรับเรา — นั่นคือ 'Mixed Nuts' ของ Official HIGE DANDism ซึ่งมันไม่ใช่แค่ทำนองที่จำง่าย แต่ความลงตัวระหว่างจังหวะกลองกับเสียงร้องทำให้ฉากเปิดดูมีพลังขึ้นทันที โดยส่วนตัวเราชอบวิธีที่เพลงพาอารมณ์จากตลกขบขันไปสู่ความจริงจังได้ในพาร์ทเดียวกัน การสลับระหว่างท่อนร้องที่ฟังสบายกับคอรัสที่ระเบิดพลังเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงร้องตามได้โดยไม่รู้ตัว ตรงท่อนฮุคมีเมโลดี้ที่แทรกอยู่ในสมองเหมือนมีวรรคซ้ำที่วนกลับมาเสมอ นอกจากนี้เสียงร้องมีเอกลักษณ์พาให้ภาพตัวละครทั้งสามตีกลับในหัวทันที เหมาะกับคอนเซ็ปต์ครอบครัวปลอมๆ แต่จริงใจของเรื่องมากๆ

เพลงที่ทำให้ฉันอมยิ้มทุกครั้งคือ 'Lullaby of Neon' — ท่อนเปียโนเปิดช้า ๆ แล้วค่อย ๆ เติมซินธ์จนเต็มฉาก เป็นเพลงที่แฟน ๆ มักหยิบมาแชร์กันในโซเชียลเวลาพูดถึงมู้ดของ 'เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์มาย' ผมชอบตรงที่มันไม่พยายามจะยิ่งใหญ่ แต่กลับจับอารมณ์เหงาแบบโรแมนติกได้ดี เสียงเบสลึก ๆ กับแคนเสียงสูงที่โผล่มาเป็นช่วง ๆ ทำให้ฉากพบกันครั้งแรกของตัวละครสองคนในเรื่องดูมีน้ำหนักขึ้นอย่างน่าประทับใจ หลายคนอาจชอบเพลงจังหวะเร็ว ๆ แต่สำหรับฉัน มันคือเพลงที่พาให้คิดถึงช่วงเวลาเงียบ ๆ หลังจากเหตุการณ์สำคัญในเรื่อง และมักจะเปิดซ้ำตอนที่อยากนั่งทบทวนตัวละคร ตอนฟังเต็ม ๆ ครั้งแรก รู้สึกเหมือนได้ยืนอยู่กลางเมืองที่มีไฟนีออนส่องรอบตัว เพลงนี้เลยกลายเป็นซาวด์แทร็กคู่ใจเวลาจะย้อนดูซีนซึ้ง ๆ นานแล้วก็ยังชอบค้างอยู่ในหัวอยู่ดี

ช่วงที่อาเนียเริ่มโตขึ้นใน 'Spy x Family' ผมสังเกตเห็นการเปลี่ยนคำพูดของเธอชัดเจน ตัวละครนี้พัฒนาจากเด็กน้อยพูดไม่ชัดมาเป็นเด็กประถมที่เริ่มมีเอกลักษณ์ทางภาษา หนึ่งในคำที่โดดเด่นคือ 'Waku waku!' ซึ่งเธอใช้แสดงความตื่นเต้นเวลาจะเจออะไรสนุกๆ แบบเด็กๆ ภาษาพูดของเธอสะท้อนบุคลิกซุกซนผ่านเสียงสูงต่ำที่เป็นธรรมชาติ วลีติดปากนี้ถูกใช้บ่อยในสถานการณ์ต่างๆ ทั้งตอนเตรียมตัวไปโรงเรียนหรือเจออะไรน่าสนใจ อีกคำที่ชอบคือ 'Hai!' ตอบรับแบบหนักแน่น แต่ยังดูน่ารัก ต่างจากตอนเด็กที่พูดตะกุกตะกัก ตอนนี้เธอตอบรับแม่นยำเหมือนเด็กที่เริ่มโตแล้ว แต่ยังเก็บความเป็นอาเนียไว้อย่างสมบูรณ์

เริ่มจากฉากบอลรูมที่ทำให้ฉันนั่งไม่ติดเก้าอี้ — งานเลี้ยงหรู ๆ ใน 'Spy x Family Code: White' เป็นจุดเริ่มต้นของความตึงเครียดที่กลายเป็นฉากต่อสู้สำคัญแรก ๆ ของหนัง ฉากนี้ผสมทั้งความหรูหราและความเป็นอันตรายเข้าไว้ด้วยกัน: การสอดแนมในชุดทักซิโด้กับชุดราตรี, การสลับตำแหน่งกันแบบฉับไว และจังหวะที่คนดูยังไม่ทันตั้งตัวก็เกิดการปะทะขึ้น ฉากต่อสู้ในบอลรูมไม่ได้เป็นเพียงโชว์ท่าทางเท่ ๆ แต่ยังใช้พื้นที่แคบของเวที โต๊ะ เก้าอี้ และกระจกเป็นองค์ประกอบในการต่อสู้ ทำให้การเคลื่อนไหวของตัวละครแต่ละคนมีน้ำหนักและความหมาย ฉันชอบตรงที่กล้องกับมุมตัดทำให้เราเห็นทั้งฝีมือการต่อสู้และความขัดแย้งภายในของตัวละครในเวลาเดียวกัน ฉากที่สองที่ฉันว่าสำคัญคือซีนที่เน้นการต่อสู้แบบปิดล้อมภายในอาคารแคบ ๆ — นี่เป็นฉากโชว์ศักยภาพของโยร์แบบไม่มีกรอง เธอปล่อยทักษะมือเปล่าออกมาอย่างโหดเหี้ยมแต่มีความแม่นยำสูง จังหวะการกระแทก การใช้วัตถุรอบข้างเป็นอาวุธชั่วคราว และการอ่านสถานการณ์เฉียบคม ทำให้ซีนนี้แตกต่างจากฉากบอลรูมที่เป็นการต่อสู้แบบเปิดกว้าง ซีนภายในอาคารแคบ ๆ นี้ยังเป็นการตัดสลับอารมณ์ได้ดี — จากความเครียดของการตามล่า กลายเป็นความช็อคและความอลหม่านเมื่อการต่อสู้ไม่เป็นไปตามแผนที่คิดไว้ ฉันรู้สึกถึงความเปราะบางของทุกตัวละครในฉากนั้น ทั้งการตัดสินใจแบบเร่งด่วนและผลกระทบที่ตามมา ฉากชี้เป็นชี้ตายซีนสุดท้ายที่รวมทุกองค์ประกอบเข้าด้วยกัน — ไม่ใช่แค่ต่อสู้เพื่อชัยชนะเท่านั้น แต่เป็นการปกป้องกันและกันของครอบครัวที่ไม่ได้พูดตรง ๆ ทั้งการประสานงานแบบไม่เป็นทางการ การใช้จังหวะจากความไร้เดียงสาของเด็กเล็ก และการเสียสละเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้คนที่เรารักปลอดภัย ซีนนี้ทำให้ฉันอมยิ้มและตาแฉะไปพร้อม ๆ กัน เพราะมันไม่ได้มีแค่แอ็กชัน แต่มีความหมายที่ทำให้ฉากต่อสู้ทั้งหมดในเรื่องมีน้ำหนักมากกว่าความรุนแรงล้วน ๆ — เป็นการต่อสู้ที่เล่าเรื่องความสัมพันธ์มากกว่าการโชว์สกิลเพียงอย่างเดียว

เพลงบางเพลงจากเรื่องนี้ยังติดหูจนต้องเปิดวน แทร็กเปิดเรื่องอย่าง 'ทำนองเงียบงัน' ถูกใช้เป็นธีมของความเย็นชาของตัวละครหลัก และเมโลดี้ซินธ์ที่ซ้อนกับเบสหนัก ๆ ทำให้มันกลายเป็นเพลงที่คนเอาไปคัฟเวอร์บนโซเชียลเยอะมาก ฉันชอบตรงที่จังหวะไม่พยุงอารมณ์รักหวานโดยตรง แต่ดันทำให้ทุกฉากที่สื่อความขัดแย้งมีพลังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อีกเพลงที่แฟน ๆ พูดถึงกันบ่อยคือ 'กลางคืนที่เลือนลาง' ซึ่งเป็นบัลลาดเปียโน-ไวโอลินที่เปิดตอนสารภาพรัก ย่านคอรัสมีการเพิ่มฮาร์มอนิกส์เล็กๆ ที่ทำให้โมเมนต์นั้นทั้งเศร้าและอบอุ่นไปพร้อมกัน เป็นเพลงที่ฉันเปิดเวลาต้องการทบทวนซีนสำคัญของ 'มาเฟียคลั่งรัก' แล้วก็ยังมีเพลงเร็วอย่าง 'รหัสเลือด' ที่ใช้ในตอนแอ็กชันซ้อนรัก เป็นแทร็กที่บีทแรง เหมาะกับวิดีโอแฟนอาร์ตฉากไล่ล่า ซึ่งแต่ละเพลงก็มีฐานแฟนคนละกลุ่มและความนิยมต่างกันไป

เพลงธีมเปิดที่ติดหูจนยังฮัมอยู่ในหัวต้องยกให้ 'Mixed Nuts' เลย — จังหวะกับเมโลดี้มันเข้ากับความขำปนตึงของซีรีส์ได้แบบพอดีไม่ต้องปรุงเยอะ ท่อนฮุคของเพลงนี้กระแทกเข้ามาตั้งแต่ครั้งแรกที่ดู OP ของ 'Spy x Family' เพราะมันมีความพอดีระหว่างพ็อปกับคาแร็กเตอร์เรื่อง: ขี้เล่นแต่มีกรอบ กลิ่นอายแบบเมืองทันสมัยที่ไม่ทำให้ความอบอุ่นของครอบครัวจืดลง ซึ่งสำหรับคนที่ชอบเพลงประกอบอนิเมะแบบติดหูง่าย เพลงนี้ทำหน้าที่ได้สุด ๆ — แม้จะฟังแค่พาร์ตเดียวก็จำได้แล้วว่ามันคือเพลงของซีรีส์ไหน ความชอบส่วนตัวคือชอบเวอร์ชันที่เชื่อมกับภาพ OP เพราะภาพและเพลงช่วยกันเล่าอารมณ์ได้ดีมาก จะเป็นการกระโดดของจังหวะกับการตัดภาพที่ทำให้ท่อนฮุคยิ่งฝังลงหัว ฉากที่แอนย่าแอบยิ้มตอนครอบครัวชวนกันทำเรื่องไร้สาระ ประกอบกับท่อนป็อปที่ร้องออกมา มันกลายเป็นโมเมนต์ที่หยุดติดตาและติดหูไปพร้อมกัน สรุปว่า 'Mixed Nuts' เป็นเพลงที่ทั้งดึงคนเข้าซีรีส์และยังออกมาจากซีรีส์ได้ง่าย ๆ — อยู่ดี ๆ ก็จะพบว่ากำลังฮัมท่อนนั้นตอนเดินซื้อของอยู่ข้างนอกด้วยซ้ำ

เพลงที่คนไทยมักนึกถึงเมื่อพูดถึงเวอร์ชันพากย์ไทยของภาพยนตร์ 'The Addams Family' ปี 1991 คงหนีไม่พ้นท่อนจังหวะที่ติดหูและซาวด์แทร็กแนวป็อปที่ต่อยอดจากหนังต้นฉบับ เพลง 'Addams Groove' ของ MC Hammer เป็นหนึ่งในเพลงที่โดดเด่นที่สุดในโปรโมชันสากลของหนัง ฉากมิวสิกวิดีโอที่มีนักแสดงหนังโผล่ร่วมเฟรมทำให้เพลงนี้โดดออกมาจากซาวด์แทร็กปกติ แม้ในบ้านเราจะไม่ได้มีเวอร์ชันภาษาไทย แต่พลังของบีทและคอรัสที่ร้องตามง่ายทำให้คนรุ่น 90 จำได้ไม่ยาก อีกอย่างที่ไม่ควรลืมคือธีมคลาสสิกจากซีรีส์ ซึ่งถูกนำมาปรับแต่งเล็กน้อยในหนังฉบับปี 1991 เสียงเคาะนิ้วกับทำนองฮัมฮอลโลว์ยังคงเป็นตัวชูโรงในการสร้างบรรยากาศตลกปนหลอน เมื่อผมฟังทั้งสองชิ้นประกอบกัน มันเหมือนการเล่นสนุกระหว่างความโมเดิร์นของเพลงป็อปกับเสน่ห์เรโทรของธีมดั้งเดิม — นี่แหละที่ทำให้แพ็กเกจเพลงของหนังน่าจดจำ

เพลงประกอบของ 'ครอบครัวตัวสลับ' มีหลายชิ้นที่แฟน ๆ พูดถึงบ่อย จังหวะเปิดฉากมักจะติดหูและกลายเป็นเพลงที่คนร้องตามได้ง่าย ส่วนท่อนปิดท้ายมักให้ความรู้สึกต่างออกไปตรงกับโทนเรื่องที่เปลี่ยนระหว่างตลกกับซึ้ง ฉันชอบท่อนอินสเสิร์ตเบา ๆ ตอนที่ครอบครัวทะเลาะกันอย่างจริงจัง — พาร์ทเปียโนสั้น ๆ กับสายไวโอลินเล็กน้อยมันดึงอารมณ์ได้ดี ทำให้ฉากนั้นหนักแน่นขึ้นโดยไม่ต้องพึ่งบทพูดมากนัก อีกชิ้นที่แฟน ๆ มักหยิบมาถกคือเพลงของตัวละครลูกสาวในตอนที่เธอขึ้นเวที; เวอร์ชันเต็มของเพลงนี้มักถูกแชร์ในชุมชนเพราะซับไตเติ้ลภาษาต่างประเทศทำให้คนทั่วโลกอินได้ โดยรวมแล้ว เพลงโปรดของแฟนมักเป็นพวกที่เชื่อมโยงกับฉากสำคัญ ไม่ว่าจะเป็น OP ที่เปิดด้วยท่อนฮุกจดจำง่าย หรืออินเสิร์ตเรียบ ๆ ที่ใส่อารมณ์ได้พอดี ทั้งสองแบบทำให้คนดูอยากฟังซ้ำ ๆ และเอาไปทำคัฟเวอร์กันต่ออีกด้วย