แฟชั่นยุค 80 ที่กลับมา流行ปี 2024 มีสไตล์ไหน

ทรงผมของ 'Final Fantasy VII' น่าจะเป็นตัวอย่างที่เด่นสุดเวลาพูดถึงการเอาทรงยุค 90 กลับมาผสมในแฟชั่นสมัยใหม่ — ด้านความเป็นจริงคือทรงของ 'Cloud Strife' ไม่ได้หายไปไหนเลยในวงการสไตลิ่งชาย ฉันมักจะนึกถึงเส้นคม ๆ ที่ตั้งตรงและการใช้โฟมกับสเปรย์ฉีดจัดทรงหนัก ๆ ที่ทำให้ผมดูมีมิติแบบเดียวกับตัวละคร การที่รันเวย์บางครั้งใช้ทรงผมที่พุ่งขึ้น หรือแบรนด์สตรีทเลือกทรงผมที่มีองค์ประกอบคล้ายคลึงกัน ทำให้ภาพลักษณ์ของ Cloud กลับมาสร้างแรงบันดาลใจให้กับช่างผมรุ่นใหม่ ไม่ใช่แค่คอสเพลย์เท่านั้น แต่ยังกลายเป็นไอเดียสำหรับการออกแบบคอลเลกชันผู้ชายบางชุด ส่วนตัวฉันชอบที่ทรงผมแบบนี้ถูกตีความใหม่ ๆ — บางคนทำให้ดูนุ่มขึ้น บางคนเล่นกับสีและความยาว ผลคือมันกลายเป็นสัญลักษณ์ที่เชื่อมระหว่างเกมยุค 90 กับความเป็นแฟชั่นสตรีทในปัจจุบัน

ยุค 90 ของจีนมีเสน่ห์ที่แผ่วๆ แต่กระแทกใจได้เสมอ และฉันยังคงชอบมองย้อนกลับไปว่าเรากำลังเห็นอะไรที่ถูกดึงกลับมาสู่ปัจจุบัน สไตล์ที่ฉันหลงใหลคือการผสมกันระหว่างความเรียบง่ายกับกรุยกรายละเอียดแบบไม่ตั้งใจ — เสื้อทอหนาแบบโคร่ง ๆ คู่กับกางเกงเอวสูงขาบาน ผู้หญิงบางคนจับคู่รองเท้าแพลตฟอร์มกับถุงน่องลายเพื่อให้ลุคดูมีมิติ ชุดเดรสบางเบาในโทนสีพาสเทลหรือดำที่เฟย์ วองเคยใส่ในยุค 90 ก็กลับมาเป็นแรงบันดาลใจให้คนรุ่นใหม่ ฉันชอบจินตนาการว่าแฟชั่นยุคนี้เหมือนฉากในหนัง 'Chungking Express' — มีทั้งความเหงา ความหวัง และสไตล์ที่ดูเหมือนไม่พยายามเกินไป แต่กลับดูเท่ นี่เลยเป็นเหตุผลที่เสื้อโค้ทยาว ผ้าพิมพ์ลายไม่หวือหวา และทรงผมหน้าม้ารวมหัวใจหลักของเทรนด์ที่กลับมา และฉันมักจะลองผสมชิ้นวินเทจกับของใหม่เพื่อให้ได้ลุคที่ไม่เหมือนใคร

ยุค 70 เป็นช่วงเวลาแห่งการปลดปล่อยทางวัฒนธรรมที่สะท้อนผ่านแฟชั่นได้ชัดเจนมาก บรรยากาศหลังยุคฮิปปี้ผสมกับดนตรีดิสโก้ทำให้เกิดสไตล์ที่ดูอิสระแต่เร้าใจ ผ้าสีสันฉูดฉาดอย่างส้มเจิดจ้า ฟ้าอมเขียว หรือเหลืองมะนาว เป็นที่นิยม แฟชั่นผู้ชายเน้นเสื้อเปิดกระดุมล่างสุดโชว์หน้าอก กางเกงขาบานสุดๆ ส่วนผู้หญิงชอบกระโปรงมิเนียวกว้างหรือกางเกงขาตรงที่ช่วยให้เคลื่อนไหวสะดวกเวลาเต้นบนดิสโก้ฟลอร์ รองเท้าพลัatform shoes ที่หนาจนดูเหมือนเดินบนแท่นก็เป็นไอคอนิกของยุคนี้ ที่น่าสนใจคือการแต่งกายในยุค70 ไม่ได้แบ่งแยกชายหญิงชัดเจน บางทีผู้ชายก็ใส่เสื้อผ้าลายดอกสวยๆ ได้อย่างภาคภูมิ

สไตล์ของทอมมี่ เชลบี้จาก 'Peaky Blinders' ทำให้ยุคหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกลับมามีชีวิตในโลกแฟชั่นสมัยใหม่อีกครั้ง ภาพรวมแบบคลาสสิกที่ผสมงานตัดสูทธรรมดากับชิ้นหุ้มหนาอย่างโค้ทและแก๊บหนัง ช่วยย้ำจังหวะของช่วงปี 1920s — นี่ไม่ใช่แค่การเลียนแบบเครื่องแต่งกายประวัติศาสตร์ แต่คือการหยิบองค์ประกอบการแต่งตัวแบบผู้ชายงานช่างกลับมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน ผมชอบสังเกตว่าการตัดสูทที่พอดี สไตล์เสื้อกั๊ก และหมวกแก๊บกลายเป็นสัญลักษณ์ที่นักออกแบบและร้านบูติกหยิบไปตีความใหม่ ทั้งในงานตัดเย็บสั่งตัดและในไลน์เสื้อผ้าพร้อมสวม ผลกระทบที่ชัดเจนเห็นได้ในแฟชั่นชายทศวรรษ 2010s-2020s: ความนิยมของผ้าทวีด โครงเสื้อทรงตรงที่ให้ความรู้สึกดิบแต่เรียบร้อย และการจับคอมโบระหว่างชิ้นงานงานช่างกับรองเท้าบูทเป็นเรื่องฮิตในหมู่วัยรุ่นผู้รักสไตล์วินเทจ ขณะเดียวกันวงการงานแต่งงานสำหรับผู้ชายก็เปลี่ยนไป—สูทแยกตัวแบบสามชิ้นและโค้ทยาวถูกเลือกใช้แทนทักซิโด้แบบเดิม ทำให้หลายคนเริ่มพิจารณารูปลักษณ์แบบยุคเก่าเป็นทางเลือกที่เท่และมีเอกลักษณ์ มุมมองส่วนตัวคือการเห็นสไตล์นี้ไม่จำกัดแค่เสื้อผ้า แต่ขยายไปถึงการดูแลตัวเองและการนำพร็อพเล็กๆ อย่างผ้าพันคอแคบ เข็มขัดหนังหนา และทรงผมครึ่งเปียกครึ่งลม มาสร้างภาพลักษณ์ที่ชัดเจน ชั้นชอบเวลาเห็นคนรุ่นใหม่มิกซ์ชิ้นงานคลาสสิกกับสตรีทแวร์ เช่น เอาโค้ทยาวคู่กับสนีกเกอร์ หรือใส่กั๊กทับฮู้ดดี้ ผลลัพธ์คือความลงตัวระหว่างความเก่ากับความร่วมสมัย ซึ่งนั่นเองทำให้ยุค 1920s ที่ทอมมี่สะท้อนกลับกลายเป็นแรงบันดาลใจสำคัญของแฟชั่นชายในปัจจุบัน

ยุค 90 เป็นจุดเริ่มต้นของการผสมผสานสไตล์ที่ทำให้เครื่องแบบนักเรียนกลายเป็นแฟชั่นอีกครั้งในยุคหลัง ๆ โดยสื่อบันเทิงทั้งฝั่งตะวันตกและญี่ปุ่นช่วยปั่นกระแสให้ไอเท็มแบบนักเรียนดูน่าสนใจขึ้น การที่หนังอย่าง 'Clueless' ฉีกมุมมองเดิม ๆ ของกระโปรงจีบและเสื้อพัฟให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความชิค ทำให้คนรุ่นใหม่มองเห็นความเป็นไปได้ในการมิกซ์แอนด์แมตช์ ส่วนอนิเมะอย่าง 'Sailor Moon' ก็ปลุกจินตนาการเรื่องชุดนักเรียนแบบญี่ปุ่นจนกลายเป็นไอคอนในวงการแฟนคลับ พอโลกเข้าสู่ยุคโซเชียล ความคิดถึงยุค 90 ถูกขยี้กลับมาเป็นแรงบันดาลใจอีกครั้ง และของเก่าในร้านวินเทจก็กลายเป็นขุมทรัพย์ของไอเดียใหม่ ๆ พอผสมกับการเล่นกับสัดส่วนแบบโอเวอร์ไซส์กับเครื่องประดับนีออน สไตล์นักเรียนเลยไม่ได้หมายถึงความเรียบร้อยอย่างเดียว แต่กลายเป็นเครื่องมือเล่าเรื่องตัวตน ซึ่งเราเห็นบ่อยในคอมบิเนชันของเสื้อเชิ้ตคอปก กระโปรงจีบ และถุงเท้ายาวที่ถูกดัดแปลงจนเป็นลุคของคนรุ่นใหม่ ผลลัพธ์คือทั้งความน่ารักและความแสบในเวลาเดียวกัน ซึ่งทำให้แฟชั่นนักเรียนกลับมาเดินบนถนนอีกครั้ง

บอกเลยว่าชุดยุค 90 มีจุดเด่นที่ทำให้ฉันหลงใหลอยู่เสมอ แต่การจะอัปเดตให้ดูทันสมัยต้องเล่นกับสัดส่วนและผสมผสานให้ลงตัว วิธีแรกที่ฉันชอบคือเลือกชิ้นเด่นจากยุค 90 มาหนึ่งชิ้นแล้วทำให้มันดูใหม่ด้วยการจับคู่กับไอเท็มทันสมัย เช่น ใส่เสื้อลายสก๊อตผ้าหนาแบบกรันจ์กับกางเกงทรงสลิมเอวสูงแทนกางเกงทรงหลวมเดิม หรือเอาแจ็กเก็ตบอมเบอร์สั้นมาจับกับชุดเดรสลื่น ๆ เพื่อให้เกิดความบาลานซ์ของสัดส่วน เทคนิคการตัดต่อหรือขยายเอวให้พอดีร่างช่วยได้มาก ลดความรุ่มร่ามของยุค 90 ด้วยการเลือกโทนสีพื้นหรือโทนเดียวกันทั้งลุค นอกจากนี้การเลือกวัสดุและรองเท้าจะเป็นกุญแจสำคัญ ฉันมักเปลี่ยนรองเท้าแพลตฟอร์มยุค 90 มาเป็นส니กเกอร์หนาๆ ที่ดูทันสมัยกว่า หรือเลือกหนังเทียมลายใหม่แทนผ้าแปลก ๆ การใส่เครื่องประดับสไตล์มินิมอล เช่น ต่างหูวงเล็กหรือสร้อยเส้นบาง จะทำให้ลุคดูคลีนขึ้นมาก ตัวอย่างแรงบันดาลใจจากซีรีส์เก่าเช่น 'Clueless' สามารถหยิบแต่สไตล์พรีปปี้มาใช้โดยตัดองค์ประกอบที่ดูเก่าออก ให้เหลือแค่เส้นสายสะอาด ๆ เท่านี้ชุดยุค 90 ก็ไม่ตกยุคและยังมีความเป็นตัวเองของยุคปัจจุบันได้อย่างลงตัว

เสน่ห์ของรองเท้าย้อนยุคยุค 90 อยู่ที่ความดิบผสมหวานที่ใส่ได้ทั้งวันทั้งคืน เราเป็นคนชอบจับคู่รองเท้ากับแจ็กเก็ตวินด์เบรกเกอร์และกางเกงยีนส์ทรงตรง ดังนั้นรองเท้าผ้าใบทรงหนาหรือที่เรียกว่า 'dad sneakers' จะตอบโจทย์สุด เพราะมันให้สมดุลระหว่างความลำลองกับความเด่นของลุค 90s ซึ่งถ้าจะให้แนะนำจริง ๆ ให้มองหารุ่นที่มีแผงสีหลายเฉดและพื้นยางหนา จะช่วยยกสไตล์ให้ดูมีมิติ การแต่งตัวกับรองเท้าชนิดนี้เราเลือกให้จุดอื่นคุมโทนเรียบ เช่น เสื้อยืดขาวแขนสั้นหรือคอเต่าเบา ๆ แล้วเพิ่มเครื่องประดับอย่างโซ่คอเล็ก ๆ หรือหมวกบักเก็ต เพื่อไม่ให้ลุคดูหนักเกินไป ตอนที่ลองใส่ไปเดินตลาดนัดกับเพื่อน รู้สึกว่ามันทั้งสบายและเท่ แถมยังเข้ากับกระโปรงพริ้ว ๆ แบบที่เห็นในหนัง 'Clueless' ได้ดีอีกด้วย

ชุดของยุคไทโชมีเสน่ห์แปลกๆ ที่ผสมผสานความเป็นตะวันตกเข้ากับญี่ปุ่นดั้งเดิม, ฉันมักจะหลงใหลกับความหลากหลายของเสื้อผ้าในยุคนี้เพราะทุกอย่างดูเหมือนกำลังเปลี่ยนผ่านและทดลองสไตล์ใหม่ๆ ไปพร้อมกัน ผู้หญิงในยุคไทโชไม่ได้ยึดติดกับกิโมโนแบบเก่าทั้งหมดแล้ว — การตัดกิโมโนเริ่มตรงและเรียบขึ้น แขนสั้นลง บางคนใส่ 'ฮะโอริ' ทับเพื่อให้ลุคดูมีชั้นเชิง ขณะเดียวกันก็มีผู้หญิงยุคใหม่ที่ตัดผมสั้นเป็นบ็อบ ใส่เสื้อผ้าตะวันตกอย่างกระโปรงยาวเรียบๆ เสื้อเบลาส์ และถุงน่อง เป็นภาพที่ชวนให้นึกถึงตัวละครจากนิยายหรือการ์ตูนแนวไทโชโรแมน เช่น 'Taisho Otome Fairy Tale' ซึ่งสะท้อนบรรยากาศการผสมผสานนี้ได้ดี ผู้ชายสมัยนั้นเริ่มสวมสูทแบบตะวันตก ใส่หมวกสไตล์โบเออร์หรือเฟโดรา รองเท้าหนังมีสายรัดหรือแบบสูง และยังมีชุดเครื่องแบบโรงเรียนอย่าง 'กะคุแรน' ที่กลายเป็นเอกลักษณ์ของวัยเรียนด้วย ในแง่ของลายผ้าและลวดลายจะเห็นอิทธิพลจากอาร์ตนูโวและอาร์ตเดโค ทั้งลวดลายดอกไม้ ลายเรขาคณิต และการใช้สีที่กล้าขึ้นกว่าเดิม สำหรับฉันส่วนที่น่ารักสุดคือการเห็นของเล็กๆ อย่างนาฬิกาพก ไม้เท้า หรือร่มกันแดดที่กลายเป็นพร็อพความมีรสนิยม เหมือนเวลาเดินผ่านตลาดเก่าแล้วจินตนาการได้ว่าคนในยุคนั้นกำลังพยายามสร้างตัวตนผ่านการแต่งตัว ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ยุคไทโชดูมีชีวิตชีวาและโรแมนติกในแบบของมันเอง