Novel & Cerita Web Secretary Other

Sa loob ng pitong taong pagsasama, manhid at parang yelo lamang ang pakitungo ni Samuel, Varron sa kanya, habang si Mauren Piñeda naman ay lagi lang nakangiti. Dahil mahal na mahal niya ito, naniniwala siyang balang araw ay mapapalambot din niya ang puso nito. Pero ang hinihintay niya ay hindi iyon. Sa halip, ang sumalubong sa kanya ay ang pagkahulog nito agad sa ibang babae at ang iparamdam dito ang pagmamahal at pag-aarugang matagal na niyang inaasam. Pilit pa rin niyang pinangatawanan ang pagsasama nila. Hanggang sa dumating ang kaarawan niya lumipad pa siya nang malayo para makasama ang asawa at anak, pero iniwan siya nito para samahan ang ibang babae. Naiwan siyang mag-isa sa malaking bahay. Doon na tuluyang nawalan ng pag-asa si Mauren. At nang makita niyang mas gusto pa ng anak niya na yung babae ang maging ina nito, wala na siyang naramdaman kahit kaunting sakit o awa. Gumawa siya ng kasunduan sa diborsyo, isinuko na rin ang kustodiya sa anak, at umalis nang buong dangal. Hinayaan na lang niya ang mag-ama at naghintay na lang ng papeles. Iniwan niya ang pamilya at bumalik sa trabaho. Yung dating minamata ng lahat, ngayon ay madali nang kumita at umabot ang yaman niya sa mahigit isang-daang bilyon. Pero naghintay siya nang matagal, wala pa ring lumabas na papel. At ang mas nakakagulat, yung lalaking dati na ayaw umuwi, ngayon ay parang linta na kung dumikit ay araw-araw nang umuuwi. Nang malaman niyang desidido na siyang makipaghiwalay, hinarang siya nito sa isang sulok at seryosong sinabing, "Diborsyo? Imposible 'yan.”

Ano ang gagawin mo kung sa murang isipan nasaksihan mo na ang karumaldumal na sinapit ng pamilya mo? Pinatay sa harapan mo. Maghihiganti ka rin ba pagdating ng araw? Sa edad na sampung taong gulang nasaksihan ni Brianna Smith kung paano patayin ang kan'yang magulang at kambal na kapatid sa mismong harap niya. Nakita niya kung paano tumagos ang bala sa ulo ng mga ito. Sinunud siyang barilin ng mga hinding kilalang tao, pero sa kabutihang palad hindi siya tuluyang na sawi. Sa kan'yang pagbabalik bilang si Alexandra Lewis, dala ang galit na bumalot sa kan'yang puso na siyang nag-udyok sa kan'ya upang gumanti. Sisingilin niya ang buhay na inutang ng mga taong sangkot sa pagkamatay ng pamilya niya. "Buhay sa buhay Mr. Lim, pababagsakin kita! Pababagsakin ko ang systema mo, hindi lang systema ng katawan mo kun'di pati ng pinakamamahal mong kompanya! Take my hard revenge..."

Itinakwil at inalisan ng karapatan ng sariling pamilya dahil kasalanan na kaniyang nagawa. Sa paglipas ng panahon ay sinubukan niyang mamuhay sa isang lugar na malayo sa kaniyang ginagalawan pero sinugrado pa rin ng pamilya niya na walang makakatulong sa kaniya. Hanggang sa nakilala at minahal niya si Cris- ang amo niya na ubod ng sama ng ugali.  Matututunan kaya siyang mahalin ni Cris sa kabila ng estado nila at pagkakaiba.  Paano kung isang araw bumalik ang pamilya niya na tumakwil sa kaniya at dala ng mga ito ang balitang gigimbal at susubok sa pagmamahal niya, makikinig ba siya sa pamilya niya at iiwan ang lalaking nagsilbi niyang katuwang noong tinalikuran siya ng lahat or mananatili siya sa tabi nito hanggang sa ito na ang sumuko dahil sa nakaraan na hindi nito makalimutan?

Pitong taon na silang kasal, ngunit laging malamig ang pakikitungo ni Eduardo, Monteverde kay Luna Santos. Ngunit si Luna ay palagi paring nakangiti, dahil sa mahal na mahal niya ito. Naniniwala rin siya na darating ang araw, mapapainit niya ang puso nito. Ngunit ang kanyang inaantay na pag-ibig ng lalaki ay napunta sa ibang babae, at ang kanyang pakikitungo sa babaeng ito ay mabuti. Nanatili pa rin siyang determinado sa kanilang kasal. Hanggang sa kaarawan niya, lumipad siya ng libo-libong milya patungo sa ibang bansa para makasama ang lalaki at ang kanyang anak na babae, ngunit dinala nito ang kanilang anak, para samahan ang babaeng iyon, iniwan siyang mag-isa sa walang laman na silid. Tuluyan ng sumuko si Luna matapos niyang makita na ang kanyang anak na babae ay gustong palitan siya ng ibang babae bilang ina. Hindi na siya nag dam-dam pa, nag-iwan siya ng sulat sa sobre para sa kasunduan ng diborsyo, isinuko niya ang kustodiya, at umalis ng may estilo. Mula noon, hindi na niya muli itong pinansin at hinihintay na mailabas ang sertipiko ng diborsyo. Itinuring niya ang kanyang pag-alis sa kanyang pamilya bilang isang pagkakataon para bumalik sa kanyang karera. Siya, na dating hinahamak ng lahat, ay madaling makakuha ng kayamanan na umaabot sa daan-daang bilyon. Ngunit sa kanyang mahabang paghihintay, ay ang hindi lamang pagdating ng sertipiko ng diborsyo, kundi ang lalaking ayaw mang-uwi noon ay mas madalas ng umuwi ngayon, at mas lalong nagiging malapit ito sa kanya. Nang malaman niyang gusto na niyang makipaghiwalay, ang karaniwang tahimik at malamig na lalaki ay sinunggaban siya at sinabi, “Diborsyo? Imposible.”