12:51 Meaning

Di perkemahan Fidela Rawnies mahasiswi Arsitektur itu hampir jatuh ke jurang gelap. Dengan hitungan detik saja tidak ada yang mengengam tangannya, Fidela dapat terjun ke jurang, pulang meninggal nama saja. Namun seseorang berlengan kekar menariknya kembali berpinjak di atas tanah merah, tanpa kurang apapun pada tubuhnya. Orang itu menghilang meninggalkan rasa penasaran. Setelah pulang Fidela dihantui rasa ketakutan yang teramat karena sosok bayangan yang selalu mengikuti kemanapun dia pergi. Setiap pukul 12 malam bayangan itu selalu datang ke rumahnya. Dengan meninggalkan setangkai bunga untuk Fidela, entah dari siapa. Bukan hanya itu kecerobohannya memecahkan kamera milik Reiki Altteza merupakan dosen penggati menambah tekanan. Fidela yang tidak bisa menganti kamera yang dia pecahkan mendapat satu syarat, yaitu menjadi asisten pribadinya dari Reiki. Terlebih laki- laki itu seakan mengekang kebebasannya untuk dekat dengan laki- laki incarannya. Kesialan kembali menghampiri, seperti masalah dengan sahabatnya Ismi karena Azka laki- laki incaran Ismi yang selalu lebih dekat dengan Fidela. Bukan hanya itu Fidela syok begitu tahu bayangan hitam itu adalah Reiki yang selalu mengikutinya, sampai dirinya mengidap penyakit mental. Padahal bersama Reiki, Fidela bisa mengingatkannya pada teman masa kecilnya yang selama ini dia cari. Namun Azka membongkar semua keburukan Reiki. Fidela dan Azka menjadi kubu yang akan mencari tahu kebenaran yang terjadi. Namun lagi-lagi Fidela salah mempercayai orang, Azka ternyata menculiknya dengan membawa ke area pegunungan dengan pohon-pohon yang lebat. Ketakutan semakin memeluk erat Fidela, sampai rasanya sesak. Jadi, sebenarnya siapa dalang dibalik ini semua ? Kenyataan seakan menamparnya Fidela saat dia tahu Reiki yang dianggap dalang dari semua kesialan yang menimpanya. Dikabarkan masuk jurang dan tidak ada harapan hidup. Demi menyelamatkan Fidela dari Azka dan ayahnya. Ternyata ayah Azka yang menjadi dalang dari semua ini, karena bisnisnya yang terancam tutup, akibat kalah saing dari usaha ayahnya Fidela. Sehingga melakukan cara kotor untuk mendapatkan keuntungan.

No dia que deveria ser o meu casamento... a noiva não era eu. A cerimônia pela qual esperei durante cinco anos se transformou em uma piada quando Valentina, minha irmã, entrou pelo corredor de mármore usando um vestido de noiva branco. Seu braço estava entrelaçado ao de Luca, o homem que deveria estar me esperando no altar. — Sinto muito, Bianca. — Disse ela suavemente. — Mas hoje você não é mais a noiva. Então ela tocou a própria barriga, os olhos brilhando de triunfo. — Estou grávida do filho de Don Romano. Suas palavras explodiram dentro da minha cabeça, e o mundo inteiro mergulhou no silêncio. Como se temesse que eu não acreditasse, ela ergueu algo brilhante em direção à luz. Uma imagem de ultrassom em preto e branco. Nela, lia-se claramente: Idade gestacional — 12 semanas. Meus olhos arderam, as lágrimas queimando enquanto me virei para Luca, procurando desesperadamente qualquer coisa, uma negação, uma explicação, arrependimento. Em vez disso, ele apenas suspirou, cansado e resignado. — Bianca, me desculpa... — Disse ele, impotente. — Valentina não tem muito tempo de vida. Este casamento… era o último desejo dela. — Eu vou compensar você. — Acrescentou. — Podemos ter outro casamento depois. Meu pai, Moretti, estava atrás dele, usando a mesma expressão severa que carregou durante toda a minha vida. Nunca o vi sorrir para mim, nem uma única vez. — Bianca!! — Disse ele, ríspido. — Sua irmã está morrendo. Deixe que ela fique com isso. Meu irmão assentiu em silêncio, como se isso fosse uma resposta suficientemente sólida. Durante toda a minha vida, eles sempre a escolheram, as lágrimas dela, seus caprichos, suas necessidades, acima das minhas. Hoje não foi diferente. Algo dentro de mim se quebrou silenciosamente. Tudo bem. Se ninguém nesta família se importa comigo, eu vou embora.

Si Elina Lopez ay isang mahirap na babae at ang kanyang ina ay isang Housewife lang. Nang unang mapanood ni Elina sa TV ang isang Billionaire Boy na nag-ngangalang Jacob Brown, sya ay na “Love at 1st sight” dito kahit hindi nya pa ito nakikita at nakakasama in person. Simula nun ay pinangarap ni Elina na pakasalan si Jacob. Sa loob ng “6 Years” ay nag-imagine ng mga wild-fantasy si Elina ukol kay Jacob. At dumating ang isang balita sa Pilipinas na ang Golden Industry na company ng family ni Jacob ay magkakaroon sa Pilipinas for the 1st time. Nang malaman ito ni Elina sya'y nagsumikap na makapasok rito ngunit hindi sya natanggap sapagkat hanggang Grade 12 lang ang kanyang natapos. Ngunit may Best-Friend si Elina na nag-ngangalang Rhea Santos at sya mismo ang gumawa ng paraan upang magkaroon sila ng interview sa Golden Industry. Dumating ang araw ng interview nila Elina at Rhea sa Golden Industry at ito ang unang pagkakataon para kay Elina na makita si Jacob in person. At nagsimula na nga ang interview para sa Golden Industry at si Jacob Brown mismo ang nagtatanong sa mga employees. Nang si Elina na ang sasabak sa interview ay kanyang inamin kay Jacob na mahal nya ito. Nagulat si Jacob sa kanyang nalaman dahil lahat ng babae na kanyang nakakasama at nakikita ay sinasabihan syang mahal sya. Walang magawa si Elina kundi patunayan ang kanyang pagmamahal kay Jacob kaya kanya itong hinalikan. Ang paghalik na iyon ay ang 1st kiss nila Elina at Jacob sa isat-isa. Nagulat at hindi makapaniwala si Jacob sa ginawa ni Elina kaya kanya itong tinangggap sa trabaho kasama ang Best-Friend nito. Pinuntahan ni Jacob si Elina sa bahay nya mismo at doon nya sinabi na kanyang pakakasalan ito dahil sa 1st-kiss. Then their “Love Story” begins…!

Am Tag meiner eigenen Hochzeit war ich nicht die Braut. Die Zeremonie, auf die ich fünf Jahre lang gewartet hatte, wurde zur Farce, als Valentina, meine Schwester, den Marmorgang entlangschritt. Sie trug ein weißes Brautkleid. Ihren Arm hatte sie bei Luca eingehakt, dem Mann, der eigentlich am Altar auf mich hätte warten sollen. „Es tut mir leid, Bianca“, sagte sie leise. „Aber heute bist du nicht mehr die Braut.“ Dann legte sie eine Hand auf ihren Bauch, die Augen voller triumphierender Genugtuung. „Ich bin schwanger. Mit dem Kind von Don Romano.“ Ihre Worte explodierten in meinem Kopf. Die Welt um mich herum verstummte. Als hätte sie Angst, ich würde ihr nicht glauben, hob sie etwas Glänzendes ins Licht. Ein schwarz-weißes Ultraschallbild. Darauf war klar zu erkennen: Schwangerschaftsalter – 12 Wochen. Meine Augen brannten vor Tränen, als ich mich zu Luca umdrehte und verzweifelt nach irgendetwas suchte. Nach einem Widerspruch. Einer Erklärung. Reue. Doch er seufzte nur, müde und ergeben. „Bianca, es tut mir leid“, sagte er hilflos. „Valentina hat nicht mehr viel Zeit. Diese Hochzeit… sie ist ihr letzter Wunsch.“ „Ich mache es wieder gut“, fügte er hinzu. „Wir können später eine andere Hochzeit haben.“ Hinter ihm stand mein Vater Moretti. Mit demselben strengen Blick, den er mein ganzes Leben lang getragen hatte. Ich hatte ihn nie für mich lächeln sehen. Nicht ein einziges Mal. „Bianca“, sagte er scharf, „deine Schwester stirbt. Lass ihr das.“ Mein Bruder nickte nur wortlos, als wäre das Antwort genug. Mein ganzes Leben lang hatten sie sich für sie entschieden. Für ihre Tränen, ihre Launen, ihre Bedürfnisse. Nie für meine. Heute war es nicht anders. Etwas in mir zerbrach lautlos. Gut. Wenn sich in dieser Familie niemand um mich schert, dann gehe ich.

El día que se suponía que iba a ser mi boda, la novia no era yo. La ceremonia que había esperado durante cinco años se convirtió en una broma cuando Valentina, mi hermana, caminó por el pasillo de mármol con un vestido de novia blanco. Su brazo estaba entrelazado con el de Luca, el hombre que se suponía que me estaría esperando en el altar. —Lo siento, Bianca —dijo suavemente—. Pero ya no eres la novia hoy. Luego se tocó el estómago; sus ojos brillaban de triunfo. —Estoy embarazada del hijo de Don Romano. Sus palabras detonaron dentro de mi cabeza, y el mundo entero se quedó en silencio. Como si temiera que no le creyera, levantó algo brillante hacia la luz. Una imagen de ultrasonido en blanco y negro. Se leía claramente: [Edad gestacional —12 semanas.] Mis ojos ardieron, las lágrimas escocieron mientras me giraba hacia Luca, buscando desesperadamente cualquier cosa. Una negación, una explicación, o un arrepentimiento. En cambio, él solo suspiró, agotado y resignado. —Bianca, lo siento —dijo con impotencia—. A Valentina no le queda mucho tiempo. Esta boda... era su último deseo. Te lo compensaré —añadió—. Podemos tener otra boda más tarde. Mi padre, Moretti, se paró detrás de él, con la misma expresión severa que había usado toda mi vida. Nunca lo he visto sonreírme, ni siquiera una vez. —Bianca —dijo bruscamente—, tu hermana se está muriendo. Déjala tener esto. Mi hermano asintió sin decir una sola palabra, como si eso fuera suficiente para ser una respuesta sólida. Toda mi vida, la habían elegido a ella, sus lágrimas, sus caprichos y sus necesidades, por encima de las mías. Hoy no era diferente. Algo dentro de mí se rompió silenciosamente. Bien. Si nadie en esta familia se preocupa por mí, me iré.

피로 범벅이 된 심은별이 응급실로 실려 왔을 때, 남편 이준서는 어린 딸의 손을 잡고 첫사랑 곁을 지키고 있었다. 그날, 은별은 마침내 결심했다. 이 결혼을 끝내기로. 사람들은 모두 은별이 준서에게 집착한다고, 비참할 정도로 매달린다고 비웃었다. 하지만 아무도 몰랐다. 보석 업계의 전설이라 불리는 천재 디자이너이자, 정체를 감춘 미스터리한 펀드 매니저 ‘L’. 그 인물이 바로 은별이라는 사실을. 심지어 준서가 그토록 애타게 찾아 헤매던, 첫사랑을 살릴 특효약 유통망의 명단에도 이름이 올라 있었다. 이씨 가문이 오래전에 철저하게 짓밟아 없애 버렸다고 믿었던 그녀의 본명... 이혼 후, 준서는 은별이 분수도 모르고 날뛴다며 차갑게 비웃었다. 딸조차 엄마를 외면했다. 세상은 모두 은별의 추락을 숨죽이며 지켜보았다. 그러나 얼마 지나지 않아, 상황은 완전히 뒤집혔다. 경매장에서는 은별이 무심코 스케치북에 끄적거렸던 결혼반지 설계도가 천문학적인 금액에 낙찰되었고, 국제구호기구의 전용 의료 헬기가 그녀의 집 마당에 직접 내려와 극비 임상 수술을 의뢰했다. 그리고 이준서가 애지중지 키워 온 그 딸은, 병원 진단서와 함께 전달된 단 한 장의 서류를 보고 손끝을 떨었다. 유일한 골수 기증자 일치 확인서. 그 서류 맨 아래에는 분명히 엄마의 이름이 적혀 있었다. 폭우가 쏟아지는 밤, 이준서는 달빛을 등진 채 무릎을 꿇었다. 반면 레드카펫 위를 걷는 은별은 사파이어빛 베일 너머로 희미한 미소를 띤 채, 너무도 담담한 목소리로 말했다. “이 대표님. 당신 첫사랑 수술비는 LX그룹 지분 51%예요.”

Das PMP-Epos: Zwischen Asphalt und Seelenfeuer Wenn du dieses Buch aufschlägst, betrittst du nicht nur eine Geschichte – du betrittst ein selbst erschaffenes Universum, das wie die Büchse der Pandora nur darauf wartet, von dir geöffnet zu werden. Doch sei gewarnt: Einmal entfesselt, gibt es kein Zurück mehr. Eine Welt aus Wahrheit und Vision In den staubigen Hinterhöfen von Duisburg und den neonbeleuchteten Straßen Düsseldorfs verschmelzen wahre Begebenheiten mit fesselnder Fiktion. Es ist die Geschichte der legendären PMP-Crew, ein Epos über Bruderschaft, Verrat und den unerbittlichen Kampf um Anerkennung. Spannung, Witz und emotionale Abgründe Begleite die Rapper durch ein mörderisches Turnier im „Catacomb Club“. 12 Runden pure Energie, in denen Mikrofone zu Waffen werden. Du wirst lachen über den unverbesserlichen Player-Charme von Lagos, mitfiebern, wenn Swaat als loyaler Wächter die Stellung hält, und den Atem anhalten, wenn die Schatten der Vergangenheit die Bühne betreten. Die Erzählung ist gespickt mit Witz und trockenem Humor, nur um dich im nächsten Moment mit einer emotionalen Wucht zu treffen, die dir den Boden unter den Füßen wegzieht. Der ultimative Twist: Die Häutung der Seele Was als sportlicher Wettstreit beginnt, entwickelt sich zu einem psychologischen Thriller über die radikalste Frage des Lebens: Wer bin ich wirklich? Während alle nach der geheimnisvollen Betty Bee suchen, steuert die Geschichte auf einen Twist zu, den niemand kommen sieht. Es ist ein Spiel mit Identitäten, das in einer atemberaubenden Transformation gipfelt. Wenn die Masken fallen, bricht die Realität zusammen und macht Platz für eine Wahrheit, die so provokant wie wunderschön ist. Bist du bereit, die Tür zu öffnen? Tauche ein in ein Meer aus Beats, Tränen und technischer Perfektion. Erlebe den Kampf zwischen dem logischen Code von Cubase und der brennenden Leidenschaft eines Herzens, das sich weigert, länger im Verborgenen zu leben. Dieses Universum ist bereit. Bist du es auch?

Le jour qui aurait dû être celui de mon mariage — la mariée n'était pas moi. La cérémonie que j'avais attendue cinq ans est devenue une farce lorsque Valentina, ma sœur, a descendu l'allée de marbre vêtue d'une robe de mariée blanche. Son bras est passé sous celui de Luca — l'homme qui était censé m'attendre à l'autel. « Désolée, Bianca, » a-t-elle murmuré doucement. « Mais aujourd'hui, tu n'es plus la mariée. » Puis elle a touché son ventre, le regard brillant de triomphe. « Je porte l'enfant de Luca. » Ses mots ont explosé dans mon crâne, et le monde entier est devenu silencieux. Comme si elle craignait que je ne la croie pas, elle a levé vers la lumière un objet brillant. Une image échographique en noir et blanc. On y lisait clairement : Âge gestationnel — 12 semaines. Mes yeux se sont embués, la douleur des larmes a percé alors que je me suis tournée vers Luca, cherchant désespérément quelque chose — un déni, une explication, un regret. Mais il n'a fait que soupirer, las et résigné. « Bianca, je suis désolé, » a-t-il dit impuissant. « Valentina n'a plus beaucoup de temps. Ce mariage… c'était son dernier vœu. » « Je te compenserai, » a-t-il ajouté. « Nous pourrons faire un autre mariage plus tard. » Mon père, Moretti, s'est tenu derrière lui, arborant cette sévérité qu'il avait eue toute ma vie. Je ne l'ai jamais vu me sourire, pas même une fois. « Bianca, » a-t-il dit d'un ton tranchant, « Valentina est mourante. Laisse-lui ça. » Mon frère a hoché la tête sans prononcer un seul mot, comme si cela suffisait à être une réponse solide. Toute ma vie, ils l'avaient choisie, elle — ses larmes, ses caprices, ses besoins — plutôt que moi. Aujourd'hui, ça ne faisait pas exception. Quelque chose en moi s'est brisé silencieusement. Très bien. Si personne dans cette famille ne se soucie de moi, je partirai.

O maior erro que já cometi na vida foi me apaixonar pelo meu meio-irmão Alfa, Cayden Gates. Eu tinha 12 anos quando minha mãe se casou de novo, e ele foi o único na nova alcateia que me tratou com gentileza. Me apaixonei por ele à primeira vista. Quando eu tinha 16 anos, fui atacada por lobos selvagens, e ele enfrentou dez deles sozinho para me proteger. Aos 18, ele foi envenenado por prata. Quase morreu. Foi quando minha loba me disse que ele era meu companheiro destinado. Sem hesitar, doei minha medula óssea para salvá-lo. Naquela noite, olhando para ele dormindo com o rosto pálido, não resisti e beijei o canto dos seus lábios. Ele abriu os olhos naquele exato momento, o rosto corado. — Tessa, somos irmãos. Você não deveria ultrapassar esse limite. A partir daquele dia, ele começou a me evitar, como se eu fosse um erro que ele não podia se permitir cometer. Sua noiva, Rosie Lloyd, tinha sido diagnosticada com uma doença sanguínea rara, e eu era a única doadora compatível. Pela primeira vez, ele me implorou. — Se você aceitar salvá-la, eu concordo com qualquer coisa. Mas eu já estava fraca por causa do transplante de medula. Doar sangue de novo poderia me matar. Eu disse não, e no final Rosie morreu. Ele não derramou uma única lágrima, como se nada tivesse acontecido. Mas no funeral dela, ele destruiu o retrato que eu tinha pintado dele na frente de todos e disse friamente: — Que nojo você ter a audácia de sonhar em ficar com seu próprio irmão. Depois disso, me tornei uma vergonha, motivo de piada por onde passava. A humilhação e o desespero me consumiram por completo, e em um momento de confusão, caí no lago e me afoguei. Quando abro os olhos de novo, estou de volta ao momento em que ele me implora por sangue. Eu digo sim, calmamente. Considero isso a última dívida que tenho com a família Gates. Cayden, a partir de agora, acabou entre nós. Não existe mais nenhum laço nos unindo.

全身血まみれで救急処置室に運ばれた妻。その時、夫と娘は――夫の憧れの人と遊園地で笑い合っていた。 この瞬間、吉川杏奈（よしかわ あんな）はついに離婚を決意する。 周囲は彼女を「地位ある夫・吉川蒼介（よしかわ そうすけ）にしがみつく無能な妻」と嘲笑った。 けれど、誰も知らない。 ジュエリー業界で「天才」と崇められるデザイナーが彼女であり、ウォール街を震撼させた伝説のトレーダー「Ｌ」の正体もまた、彼女であることを。 そして何より――蒼介が憧れの人、藤本紗里（ふじもと さり）を救うために必死に探し求めていた「特効薬」その供給者リストには、吉川家がゴミ屑のように捨てた書類に記された、杏奈本人だったことを。 離婚届を突きつけられてもなお、蒼介は「気を引くための駆け引きだ」と冷笑し、娘の吉川小春（よしかわ こはる）は「自業自得よ」と母の杏奈を蔑んだ。二人は高を括っていたのだ。彼女がいずれ泣いて戻ってくるのを。 だが、運命は逆転する。 彼女が何気なく描いた指輪のスケッチはオークションで高額落札され、国連医療機関のヘリが轟音と共に実家の庭に降り立つ。彼らが迎えに来たのは、極秘手術の執刀医としての杏奈だった。 一方、蒼介が大切に育てた娘は、非情な診断結果を握りしめて震えることになる。 「遺伝子バンクで唯一適合した骨髄ドナー……それがママだったなんて……」 暴風雨の夜。 蒼介は、冷たい床に膝をつき、絶望に打ちひしがれていた。 そんな彼を見下ろすように、杏奈はレッドカーペットを踏みしめる。サファイアのヴェールの下、紅い唇が残酷に弧を描いた。 「吉川社長。あなたの大事な人を救う手術費――代償として、吉川グループの全株式51%、いただくわ」