14 Juni Hari Apa

Pendant la journée familiale à la maternelle, mon mari, Guillaume Simon a refusé d’y aller sous prétexte d’une urgence au travail et a demandé à ma fille et à moi de ne pas y aller. Ma fille, Lilas, était très déçue, ça m’a fait de la peine et j’ai décidé d’y participer avec ma fille. Dès que nous sommes arrivées, j’ai vu que mon mari tenait un petit garçon dans ses bras et tenait la main de sa meilleure amie d'enfance, Sabrina Martin. Tous les trois, parlant et riant, étaient heureux, comme une famille. Quand Guillaume nous a vues, ma fille et moi, il a légèrement froncé les sourcils avant de lâcher la main de Sabrina. « Lola, ne te méprends pas, Sabrina élève seule son enfant, ce n’est pas facile pour elle. Aujourd’hui, c’est l’anniversaire de cinq ans de son enfant, elle voulait juste que son fils ressente l'amour d'un père. » Je lui ai jeté un coup d'œil avec un sourire énigmatique, puis je me suis accroupie et j'ai pris la main de ma fille : « Chérie, dis bonjour à l’oncle. »

"Therese, my love, will you marry me?" "Oh, Mason," masaya kong sabi habang kinukuha ang singsing at isinusuot ito sa daliri ko. "Yes. Oh yes, I'll marry you. Papakasalan kita." Bigla akong napatigil. Parang biglang nawala ang pagkalasing ko nang umalingawngaw sa tenga ko ang tanong niya. Napaupo ako at mabilis na lumayo sa kama. Teka... "Sino si Therese?" Hindi Therese ang pangalan ko!

Setelah pacaran dengan Jodi selama tiga tahun, dia masih belum ada keinginan melamarku. Lalu, dia jatuh cinta pada pandangan pertama dengan adik tiriku dan mulai mengejarnya secara terang-terangan. Kali ini, aku tidak menangis dan tidak diam-diam menunggu dia kembali padaku. Aku membuang semua hadiah pemberiannya dan memotong gaun pengantin yang kubeli secara diam-diam. Pada hari ulang tahun Jodi, aku meninggalkan Kota Jenta. Sebelum naik pesawat, Jodi tiba-tiba mengirimkan pesan melalui WhatsApp kepadaku. [Kenapa kamu belum datang? Semua sudah menunggumu.] Aku hanya tertawa dan tidak membalas pesannya, sebaliknya aku memblokir semua kontaknya. Tanpa sepengetahuannya, sekitar dua minggu lalu. Aku menerima lamaran kakak seniorku di universitas, namanya Krisna Winata. Setelah tiba di kota baru, kami akan segera menikah.

Di tengah derasnya hujan malam, Elena dikejutkan oleh kedatangan sahabat lamanya, Seline, yang muncul dengan wajah sembab dan seorang bayi mungil dalam dekapannya. Tanpa banyak penjelasan, Seline hanya menitipkan bayi bernama Sheryl, lalu pergi dengan janji akan kembali. Namun, janji itu tak pernah terpenuhi. Malam yang basah berubah jadi awal dari takdir kelam—di mana satu persahabatan diuji, satu rahasia besar terbongkar, dan satu bayi harus bertahan di dunia penuh misteri. Apa sebenarnya yang disembunyikan Seline? Dan mampukah Elena menjaga Sheryl di tengah badai kehidupan yang menantinya?

Chu Nan, yang merasa tercekik oleh tekanan hidup di kota, secara tak terduga mendapatkan Sistem Check-In Tingkat Dewa. “Setiap bangun pagi, hal pertama yang aku lakukan adalah check-in dan langsung dapat satu miliar!” Ding! "Check-in berhasil, selamat! Anda mendapatkan satu miliar!" Ding! "Check-in berhasil, selamat! Anda mendapatkan vila di puncak bukit!" Ding! "Check-in berhasil, selamat! Anda mendapatkan Lamborghini Veneno!" Sejak saat itu, dengan bantuan sistem, Chu Nan terus melangkah semakin jauh di jalan kesuksesan melalui check-in. “Aku sudah tidak mau berpura-pura lagi! Baiklah, aku akui! Sebenarnya aku ini orang kaya!”

Ma mère était la Luna élue, celle qui avait autrefois conquis trois puissants Alphas. Une fois sa mission accomplie, elle a disparu de ce monde, ne laissant derrière elle que moi, et les trois Alphas qui l'avaient autrefois aimée de toute leur âme. Mon premier père, l'Alpha Julien Richard, dirigeait la tribu de Lune Argentée, assez riche pour acheter la moitié du continent. Mon deuxième père, l'Alpha Simon Laurent, commandait tous les guerriers de l'Alliance du Nord. Mon troisième père, l'Alpha Lucas Dubois, détenait toutes les ressources médicales dont les loups et les humains dépendaient. Pendant dix-huit ans, j'ai été leur petite princesse chérie. Ils me donnaient tout ce que je voulais, sans poser de questions, sans hésiter. Jusqu'à ce qu'ils ramènent à la maison cette fille, une orpheline fragile nommée Alice Moreau. À partir de ce jour, tout a changé. Elle leur a dit que je l'avais traitée de bâtarde sale, indigne de notre tribu. Elle a dit que j'avais demandé aux jeunes loups de l'école à la harceler. Elle a dit que j'avais saboté son costume de spectacle, que j'avais provoqué son allergie et que je l'avais fait s'évanouir sur scène. Et ils l'ont crue. Ils ont cessé de me croire. Pour la quatre-vingt-dix-neuvième fois, ils l'ont choisie elle plutôt que moi, quand ils ont crié : « Ne reviens plus jamais ! », je n'ai pas protesté. J'ai juste pris mes bagages et je suis partie. Ils ont pensé que je reviendrais à la maison comme avant et que ma disparition n'était qu'une autre façon d'attirer leur attention. Mais quand ils ont découvert que j'avais quitté la meute pour de bon, que mon identité avait été effacée, qu'ils ne pouvaient plus me retrouver, les trois puissants Alphas ont finalement craqué.

Ahh, Mas Zumi, tolong aku..." Rose bermain sendiri di balik pintu, tapi tidak dia sangka, Papa Mertuanya mendengar desahan Rose. Rose di tinggal pergi oleh suaminya, Zumi, tepat setelah mengukir kenangan malam pertama. Zumi pergi ke luar negeri dengan alasan bisnis. Satu-dua bulan, Zumi masih memberi kabar, tapi masuk bulan ketiga, Zumi menghilang. Rose yang gelisah, terus-menerus mengkhawatirkan Zumi. Enam bulan rose menahan gejolak batin, terlebih kenangan termanisnya bersama Zumi adalah malam pertamanya. Saat periksa ke psikolog, Rose mendapati fakta bahwa dia menderita Nymphomania, kelainan seksual yang setiap kali dia gelisah dan paranoid, pelampiasannya ke nafsu dan hasrat yang tidak bisa ditahan lagi. Arthur Bramasta, Papa Mertua Zumi, diam-diam tertarik dengan pesona Rose. Setiap malam Arthur selalu membayangkan Rose berada dalam pelukannya. Sampai suatu malam Rose tidak sengaja minum wine yang sudah di campur dengan obat perangsang membuat hubungan panas antara keduanya terjadi.

Hari pertama sekolah selalu penuh tanda tanya, apakah akan menyenangkan, membosankan, atau justru penuh kejutan? Bagi El dan Tiara, hari pertama MPLS bukan hanya tentang mengenal sekolah baru, guru baru, atau teman baru. Tapi tentang pertemuan yang terasa... berbeda. Dari obrolan ringan di kantin yang penuh sesak, ice cream rasa stroberi yang tak terduga, hingga pulang bersama naik bus kota, semua terasa sederhana. Tapi dalam kesederhanaan itu, ada percikan hangat yang belum bisa mereka definisikan. Apakah ini hanya pertemanan? Atau benih sesuatu yang lebih? Di antara kelas-kelas baru, peraturan sekolah, dan perasaan canggung, El dan Tiara menjalani hari demi hari dengan obrolan yang makin dalam, namun tetap mencoba tetap dalam "jalur pertemanan". Karena kadang, cerita paling manis justru dimulai dari hal-hal paling sederhana.

Real love doesn't meet you at your best. It meets you in your mess. Siapa sangka disebalik seorang lelaki yang ego terselit kisah pilu duka dan kecewa? Dan siapa pula sangka di sebalik wajah dan senyuman manis wanita itu terselit ada rahsia silam yang pahit. ADRA SOFEA-Pemilik nama yang sungguh indah rupanya. Baik budi pekertinya. Akibat ditipu oleh sahabatnya Jasmin, dia terperangkap dalam kelab Diamonds. THAQEEF ILHAM-Pemilik kelab malam Diamonds yang gah di Kuala Lumpur. Akibat kecewa dengan bekas tunang, dia tegar mempermainkan hati dan maruah seorang wanita. "Jadikan saya yang halal untuk awak,Thaqeef..Saya mohon, nikahi saya. Biarpun hanya 100hari.Saya rela. Saya janji tak akan tuntut apa-apa pun hak. Saya janji saya akan patuh segala arahan awak." -ADRA SOFEA "Be prepared. You will be mine, baby Adra-THAQEEF ILHAM Dalam ego Thaqeef ada manjanya, perkahwinan mereka bagaikan roller coaster. Dan di saat Adra tak mampu menolak rasa hati, dan di saat Thaqeef masih dalam berteka-teki Adra memilih untuk pergi dengan cara yang sangat Thaqeef benci. Cukupkah 100hari untuk mereka mengukir bahagia atau itu hanya kisah dongeng semata-mata. WARNING :MATURE CONTENT IG:RIDZWANDA8 .

Aku dan Yudi mengalami kecelakaan mobil. Demi melindunginya, aku yang sedang hamil tujuh bulan menjadi vegetatif. Setelah aku sadar dari koma selama tiga tahun, Yudi yang telah mengalami amnesia, menjadi suami kakakku dan anak yang kulahirkan dengan susah payah mengaku kakakku sebagai ibunya. Aku menggunakan berbagai cara agar Yudi mengingatku, tetapi dia malah semakin mencintai kakakku. Bahkan anakku pun menyalahkanku, kenapa aku sadar dan mengganggu kehidupan mereka yang bahagia. Saat aku memutuskan untuk melepaskannya, aku mendengar percakapan Yudi dengan yang lainnya. "Yudi, Sella hampir mati demi melindungimu. Kalau dia tahu kamu berpura-pura amnesia..." "Seminggu lagi, perjanjian tiga tahun antara aku dan kakaknya akan berakhir. Setelah memberinya pernikahan yang megah, aku akan pura-pura memulihkan ingatanku dan berbaikan dengannya." Aku terkejut, tak kusangka Yudi pura-pura amnesia. Aku menatap catatan medis di tanganku. Sayangnya, aku tidak bisa tunggu lebih lama lagi.