19 Minutes Summary

PAG-IBIG Animo'y naubusan ng dugo sa putla si Mia nang ipakilala ng mag-asawang Fuchs si Phineas. Ang estrangherong kaniyang sinuntok at tinadyakan thirty minutes ago sa loob ng airport. Hindi naging maganda ang nagdaang araw ni Mia sa mansiyon simula nang dumating si Phineas. Inis na inis siya sa ginawa nitong pagkuha ng litrato habang magkatabi silang natutulog. Nawindang pa siya nang bigla nalang nagbakasyon si Miss Ivy at ibinilin nito sa kaniyang gumawa ng paraan para hindi umuwi ng Germany ang kaniyang mainiping unico hijo. Hindi alam ni Mia kung ano ang gagawin kay Phineas na palagi nalang siyang iniinis at hindi siya sineseryoso. Sabi pa nito’y she effortlessly beguiled him with her cute curves on her lips na mas lalo pa niyang ikina bwesit ang tono nitong sarkastiko. Sa pagdaan ng mga araw ay nagamay din ni Mia kung paano pakisamahan si Phineas. Hindi niya akalaing aabot sa puntong hindi niya naasahan ang pusong pigilan ang nararamdaman at naisuko ang lahat sa lalaki. Akala ni Mia ay maayos ang lahat hanggang sa isang umaga’y naabutan niya si Phineas na nagmimilagro sa sariling kuwarto kasama ang isang babae. TRAHEDYA Pinatay ni Mia ang kaniyang sarili sa mata ng lahat ng nakakakilala sa kaniya. Sinabayan niya ang isang trahedya na kinasangkutan niya at ng kaniyang pamilya. Upang paghandaan ang paghihiganti sa walang awang umubos ng buhay ng kaniyang pamilya ay umalis si Mia ng San Martin dala ang nakakakilabot na karanasan at ang sakit ng pag-ibig na kaniyang labis na pinagsisisihan. Paano kung sa pagkalipas ng tatlong taon ay dalahin si Mia ng kaniyang paghihiganti pabalik sa San Martin at makitang muli si Phineas? Mapanindigan kaya niya ang binuong bagong mukha at pagkatao? O tuluyan ng susuko ang kaniyang puso?

Le jour où je me suis effondrée et où on m'a diagnostiqué un cancer en phase terminale, c'était notre vingt-deuxième anniversaire, celui de ma sœur jumelle, Julie, et moi. J'ai quitté l'hôpital en ignorant les recommandations des médecins, juste pour passer un dernier anniversaire insouciant avec ma famille. Mais quand je suis arrivée à la fête, le serveur m'a arrêtée à la porte et m'a informée que le lieu avait été réservé pour l'anniversaire de la fille de la famille Thomas et que les étrangers n'étaient pas autorisés à entrer. À travers la vitre, j'ai vu mon frère portant le gâteau, mon père mettant un chapeau d'anniversaire sur Julie, et même mon petit ami, tout sourire, regardant Julie faire un vœu. Après être restée là pendant une demi-heure, mon petit ami a enfin répondu à mon appel. « Je viens d'aller à l'hôpital, maintenant… » Il a interrompu mes paroles : « Aurélie, tu es toujours en bonne santé. Aujourd'hui c'est l'anniversaire de Julie, on en parlera plus tard. » Alors, ce n'était pas aussi mon anniversaire aujourd'hui ? Tout simplement parce que notre mère était morte d'une hémorragie en me mettant au monde. Les médecins avaient aussi dit que j'avais pris les nutriments de Julie dans le ventre et que cela l'avait rendue fragile depuis son enfance. Tout le monde pensait donc que je devais toujours céder à Julie, née cinq minutes avant moi. J'ai froissé mon diagnostic et je l'ai jeté à la poubelle, décidant de ne plus souffrir de leur favoritisme. Puisque je n'avais jamais reçu leur amour, j'ai choisi de partir pour toujours.

受験の失敗で自分に自信が持てず、閉じこもりがちだった綾。 そんな綾が再び外の世界に目を向けたのは、通りすがりに一目ぼれした花屋カフェがきっかけだった。 臆病だけど本来は明るい性格の綾が人と触れ合い、関わって成長していく。 再び歩きはじめるために 必要なものは何でしょう アルバイト店員 三森　綾　19歳 元は大手商社のエリートだったらしい オーナー兼マスター 一瀬　陵　30歳 無表情で一見冷ややかなその人 時折見せる優しさに 綾は少しずつひかれていく パティシエ 片山信也25歳 チャラい外見と言葉遣いで不真面目に見られがちだが 実は案外気遣い屋 失恋したばかりの綾に わかりやすい程真っ直ぐな愛情表現を示してくれる

侯爵家のティー（テイワズ）は、五人の兄に囲まれ大切に育てられてきた。 しかし、婚約者から突然の婚約破棄。 その日父親から家族の真実が告白される。 「この家には血の繋がらない兄がいる」 その日から始まる兄たちからの熱烈なアプローチ！ 家族の絆を信じたい気持ちと、芽生えてしまった新たな感情の間で心が揺れる。 長男＊ヘルフィ 銀髪赤目　22歳 「俺様が誰より甘い想いをさせてやる」 二男＊ロタ 黒髪青目眼鏡　21歳 「自分があなたを守ります」 三男＊エイル 金髪緑目　19歳　画家 「あはは。俺の本気を見せてあげよう」 四男＊ルフトクス 茶髪金目　18歳 「おれと一緒に逃げようか？」 五男＊フォルティ 紫髪赤目　17歳 「僕があなたをエスコートします」

An einem Winterabend kreuzen sich zwei gebrochene Seelen auf dem Dach eines Gebäudes. Er, Gabriel, 37 Jahre alt, hat gerade erfahren, dass er steril ist. Seine letzte Hoffnung ist zerbrochen. Seine Träume von Vaterschaft, die Opfer… alles war vergeblich. Er ist dort oben, um dem Lärm der Welt zu entfliehen, um sich dem Abgrund zu stellen. Sie, Élise, 19 Jahre alt, ist nach einem Anruf, der ihre Realität erschüttert hat, auf dasselbe Dach gestiegen: Sie ist schwanger. Aber sie ist Jungfrau. Kein Mann, ja, kein Kontakt, nichts. Und doch ist der Test eindeutig. Ihr Arzt spricht von einem "Wunder", aber für sie ist es eine brutale Unmöglichkeit, fast ein Verrat ihres eigenen Körpers. Sie kann nicht mehr. Sie möchte verstehen oder verschwinden. In dieser schwebenden Nacht sprechen sie miteinander. Sie kennen sich nicht, und doch entsteht eine Verbindung, zerbrechlich, intensiv. Eine Art Zärtlichkeit zwischen zwei Einsamkeiten. Sie teilen nur Fragmente ihrer Wahrheit, ohne zu wissen, dass ihre Schicksale bereits viel tiefer miteinander verwoben sind, als sie sich vorstellen können. Denn was weder der eine noch die andere noch weiß, ist, dass vor einigen Wochen ein Fehler in einer Fertilitätsklinik gemacht wurde. Das Sperma von Gabriel, das trotz seiner Diagnose aufbewahrt wurde, wurde versehentlich bei einer Insemination verwendet. Und das Kind, das Élise erwartet, ist seines. Ein unerwartetes Drama, ein Geheimnis, das im Fleisch eines unschuldigen zukünftigen Kindes geschrieben steht. Und wenn die Wahrheit ans Licht kommt, wird nichts mehr so sein wie zuvor.

"Is my touch angering Ms. Gomez?" His fingers traced her bare back, as he whispered in her ears. "Don't worry, I'll fuck you more better and harder than that so called love of yours, Doll," His tongue licked her earlobe. She fisted her palms "So hard that you will beg me to stop," He nibbled her earlobe "What else can we expect from a monster like you. A fucking monster who had tried to force himself on an 19 year old girl," She blurted out. A painful hiss escaped from her mouth, as he grabbed her hairs and pulled them. Her eyes filled with more tears, recalling that inhumanity he had tried to do with her when she was just 19. "I have already paid for that fucking thing, Melanie, with my everything and now you will have to pay for what I had to endure in all these fucking 4 years, just because of you," He groaned, like a caged animal. "You didn't trust me but that fucking love of your life and now look," He brushed his lips over her cheeks. "That love of your life has sold you to me," He pushed her on the bed. "I guess that's enough talk for tonight," His gaze scanned every inch of her naked body, making her horrified. "After all, it's our first wedding night, Mrs Melanie Adrian Salvatore," He hovered over her and she immediately tried to back away but he pinned her on the bed. His hungry vicious eyes bored deeper into her terrified ones. His thumb started tracing over her lower lip. "Now let's make this night the most memorable and painful night of my wife's life," He brushed his lips against hers. "So, she can remember our first wedding night, till the last breath of her life,"

Bethylia Monteamor is a 19 years old woman who has everything on her shoulder, simula nang mamatay ang ama ay siya na ang tumaguyod sa pamilya, dahilan kung bakit sa murang edad ay masasabing batak na siya sa takbo ng buhay. Tahimik siyang namumuhay sa probinsiyang kinalakihan, not until he Aaren 'Pedro' Winslow came. She hates him, maraming hindi magandang pag-uugali ang lalaki at mas lalong sa itsura nito dahil hindi pala-ayos. Ang presensiya ng lalaki ay nagsusumigaw ng negatibong enerhiya. Dahil mula sa marangyang pamilya ay sanay rin na nakukuha lahat ng gusto kaya noong nagsimula siya nitong pagtuunan ng pansin ay halos ikaputi ito ng kanyang mata. Aaren won't stop even though she doesn't like him, pati dahas ay gumagamit siya para lang makuha ang dalaga. Unaware with her own feelings, hindi niya na napansin na unti-unti na ring nakukuha ng lalaki ang puso niya. She pushed him away, she tried, loving someone is not even in her plans, lalo na sa estado ng buhay nila, but she failed. Ang problema ay hindi ito nagustuhan ng ama ni Aaren. Dahil galing politika ay hindi ito tumatanggap ng babaeng basta basta lang nakuha sa hindi naman kilalang pamilya. Her father did everything he could to separate them. At the end of the day, sa mga panahong kinailangan niya ang lalaki ay walang pagdadalawang isip siya nitong tinalikuran. Sa lahat ng masasamang salitang kumakalat tungkol sa kanya ang pinakahuling inisip niya ay ang hindi siya papaniwalaan ng lalaki, ngunit iyon pa rin ang nangyari. Kaya pa bang tanggapin ni Bethylia si Aaren kahit na punong puno ito ng kasiraan? Despite experiencing the worst while being with him? Or will she give up the thoughts that Aaren can still change?

Kyrana adalah mahasiswa tahun ketiga berumur 19 tahun di ITB yang mengambil jurusan DKV. Ia terkenal sebagai primadona di angkatannya. Bukan hanya karena kesempurnaan fisik, tapi juga karena sifat dan kepribadiannya yang membuat orang-orang mayoritas menyukainya. Meski begitu, ia dikenal sebagai orang yang berteman dengan siapa saja. Ia tak punya circle, ia tak punya sahabat. Ia adalah orang yang selalu terlihat sendirian. Raka, mahasiswa tahun akhir jurusan IT di ITB, memiliki julukan yang berkebalikan dengan Kyra. Jika Kyra adalah matahari, maka Raka adalah bulan. Ia pendiam, terkesan dingin dan suram, dan tak banyak yang menyukai kepribadiannya itu. Ia selalu berkeliaran bersama sahabatnya, Vino. Dan, dibalik kesuramannya itu, ia adalah mahasiswa berprestasi dan terbaik di angkatannya. Pertemuan pertama mereka adalah ketidaksengajaan, ketika Raka melihat Kyra diganggu oleh lima lelaki tak dikenal di luar lingkungan kampus. Meski awalnya Raka ingin membiarkan, tapi akhirnya ia tetap membantu. Dan, pertemuan kedua mereka adalah ketika orang tua mereka memperkenalkan mereka dalam perjodohan. Dan, penilaian Kyra dan Raka terhadap satu sama lain berubah drastis. Raka seperti bangsawan, sementara Kyra seperti boneka yang dikendalikan orang tuanya. Tak punya perasaan satu sama lain, mereka mencoba untuk berpacaran lebih dulu untuk saling kenal. Saat itulah, Raka tahu bagaimana Kyra sebenarnya. Raka yang iba pun mulai mencintai Kyra dan bermaksud untuk menikahi Kyra untuk menyelamatkannya, juga untuk menjalin kerja sama perusahaan kedua keluarga. Dan, Kyra yang semula pasrah pada hidupnya, perlahan mulai mengenal tujuan hidup semenjak mengenal Raka. Namun, apakah Kyra dapat mewujudkan keinginannya untuk hidup panjang umur bersama Raka? Apakah Raka dapat membahagiakan Kyra dan membuatnya panjang umur? Karena, sebenarnya umur Kyra diperkirakan hanya sampai 20 tahun karena penyakit jantung bawaan yang dideritanya.

Il a toujours les yeux fermés , j'ai l'impression qu'il ne m'écoute pas ! cette chèvre, va me rendre dingue ! - On se réveille , je crois que tu as assez dormi , maintenant , tu vas me dire ce que tu fais chez moi , monsieur l'infiltré. - Je veux un avocat . J'éclate de rire , il se croit où , cet imbécile ? - Où pense tu être ? Ethan ? Quel est ton vrai nom ? Il ne me répond pas , il émet un petit sourire quoi peut me rendre folle ! gruuuuu...... - Tu aime jouer au plus malin , n'est ce pas ? J'espère que tu es assez fort pour supporter ce qui t'attend . J'appelle les gardes , faîtes entrer mon Matériel : il pousse un chariot , contenant des produits , des pinces , des matériels de tortures de tout genre . Je prends une seringue , ensuite , je prends un flacon pour extraire ,un liquide puis je le lui injecte . - Je vais te dire ce qui va se passer : Tu seras obligé à un moment donné de dire la vérité, toute la vérité . Je ne me presse pas, je vais prendre mon temps , plus tu voudras résister , et plus tu auras mal à la tête . Alors pour t'éviter , des douleurs tu feras mieux de tout me dire . Il me fait un sourire , mais , ne dit toujours rien , je prends une chaise et je m'assois , j'espère que l'attente ne serait pas trop longue . après trente minutes , il ne veut toujours rien dire , mais j'ai constaté , qu'il transpire abondamment , je reconnais qu'il est très fort , car , il est quasiment impossible pour une personne normale de résister à cette injection , car plus il refuse de parler , plus il a mal au cerveau . Et il se trouve qu'il a une carte d'identité et un permis sous le nom de : ISAAC WILSON , il s'agit du parrain de la mafia Australienne .

When I was born, I was already a certified liar. That's a fact that everyone seems to agree with. The truth is, my mom, who's a scientist, has implanted advanced chips into me and my fraternal twin brother, Ryan Hartwell, when we were still babies. By right, as long as we lie or make mistakes, our mom will receive the devil signal from the chips. Then, she'll administer electrical shocks as a form of punishment. Ryan's chip often transmits the smiley signal. Even if he destroys our mom's research equipment and pins the blame on me, his chip still has the smiley branded on it. Meanwhile, when I reach home ten minutes later than usual because I had to help out a classmate, my chip transmits the scary devil signal. The next thing I know, I've already crippled to the floor from the intense pain caused by the electrical shock. At first, I'll still explain to Mom what happened. But she often exclaims, "Don't think you can pull off clever little tricks just like that gambling father of yours! The chip is ten thousands times smarter than you! The punishments will only be branded into your bones if the pain is searing enough! What I'm doing is saving your life!" After suffering from the pain countless times, I get brainwashed into thinking that I really am a liar and a troublemaker by nature. On the night of Christmas Eve, Mom comes to the attic to tell Ryan to join the family at the table for the Christmas dinner. That's when my asthma suddenly acts up, causing me to stumble and fall to the floor. "I… I can't breathe… Save me, Mom…" But Mom just coldly gazes at the devil signal that she has just received on her phone. Then, she dials the shock value to the maximum. "You don't have asthma at all! Ugh, you're kicking up another fuss just to attract attention! Seriously, you never change your ways!" After that, she takes Ryan's hand and leads him out of the attic. Soon, she slams the door heavily behind her. As I suffer from asphyxiation while on my deathbed, I can't help but think that Mom is right. After all, my chip has just transmitted the devil signal. Maybe the asthma attack really is just a figment of my imagination. I've always been a bad girl who loves lying to others, after all. When Mom finds out that this is the last time I've ever lied to her, she must be really happy, right?