Badboy

เพลิง มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด ‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’ ————————- เอิงเอย เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป ‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’

เอมมาลินถูกส่งตัวมาเป็นเมียเก็บมาเฟียธุรกิจการเงินตั้งแต่อายุ 18 ความดิบ เถื่อน เร่าร้อน รุนแรง ทำให้เธอต้องตกเป็นทาสรักเขาตลอดไป...

Awalnya kedatangan Fai Mahanta dari Amerika ke Indonesia hanya untuk kerjasama bisnis. Tidak ada dalam rencana hidup Fai untuk meniduri wanita bersuami.Lantas bagaimana jika suami wanita itu yang menginginkannya? IG Author: zizarageoveldy

When undercover cop Alexander D’Angelo is assigned to infiltrate the infamous Romano crime family, he’s focused on one thing—revenge. The mission is simple: earn Lucian Romano’s trust, gather intel, and take the family down from the inside. But nothing about Lucian is simple. Drawn into Lucian’s world of violence, loyalty, and secrets, Alexander finds himself caught between duty and desire. As lines blur and truths unravel, will Alexander follow his badge—or his heart?

"ฉายาเพลย์บอยต้องกลายเป็นเพียงตำนาน เมื่อโดนเด็กแว่นฟันแล้วทิ้ง." ซีวิค หนุ่มเพลย์บอยสุดฮอต อายุ 26 ปี เขาเป็นเจ้าของสนามแข่งรถและทายาทธุรกิจเครื่องดื่มน้ำเมา สถานะ : โสดมาตั้งแต่เกิด แต่ไม่สดไม่ซิง สเปก : ไม่มี ถ้าใช่ก็คือใช่ ของขลังที่พกติดตัว : คอนด้อม ... เจ้าขา สาวแว่น (ไม่เนิร์ด) อายุ 18 ปี เฟรชชี่ปี 1 คณะบริหารธุรกิจ สถานะ : โสด สด (ยิ่งกว่าปลาในตลาด) สเปก : ไม่มี แต่ขอคนที่ศรัธทาในรักเดียว ของขลังที่พกติดตัว : วิชาต่อยมวย

ริน หรือ ภวริน ฉันคือผู้หญิงขายตัว มันหน้ารังเกียจใช่ไหม หึ...ใครๆก็บอกว่าฉันมันหน้ารังเกียจ แต่ไม่เคยมีใครถามถึงเหตุผลเลยว่าทำไมฉันถึงต้องมาขายตัวแบบนี้ โลกนี้มันชั่งไม่มีความยุติธรรม "เอาเงินไปแล้วถอดเสื้อผ้ามึงออกซะ" "แต่นี่มันห้องน้ำมหาลัยนะ" "กูไม่สน" ฉันทำท่าคิดก่อนจะหยิบเงินเอามาใส่กระเป๋าแล้วถอดเสื้อผ้าออกจนหมด "จัดการมันให้กูหน่อย" พี่ซันควักท่อนเอ็นออกมาแล้วรูดขึ้นลงตรงหน้าฉัน ฉันนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเป้าพี่ซันแล้วเอามือไปจับท่อนเอ็นของพี่ซันแล้วรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ จากนั้นก็ใช้ปลายลิ้นแตะตรงปลายหัวเห็ดสีชมอ่อนเลียวนไปมาสามสี่รอบ ก่อนที่จะอมลงไปจนมิด "อ๊า~แบบนั้นริน...ซี๊ด~" พี่ซันรวบผมฉันขึ้น

เขาคือรุ่นพี่ที่แสนอันตราย ด้วยความจำใจมันทำให้เธอตกเป็นของรุ่นพี่หนุ่มเพื่อแลกกับการที่มารดาเธอจะได้รับการรักษา แต่เมื่อเธอตกเป็นของเขาทุกอย่างก็ไม่เหมือนที่คิดเอาไว้ จากเดิมที่บอกว่าครั้งเดียวและจบแต่พอเธอตกเป็นของเขา เขากลับไม่ปล่อยเธอไป

เป็นเพียงของเล่นใต้อาณัติของมัจจุราช ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น หน้าที่ของเธอคืออ้าขารอเขาอยู่บนเตียง 'คนโปรดจะเป็นเด็กดีของคุณอีริคค่ะ'

ผมไม่เคยคิดเลยว่า การให้พี่เมียกับแม่ยายที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศมาอยู่ด้วย จะกลายเป็นการเปิด ‘นรก’ บทใหม่ในชีวิตคู่ของผม ตอนแรกผมคิดว่าพวกเขาจะมาแค่เพิ่มภาระค่าใช้จ่ายเท่านั้น แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่าพวกเขาเรียกร้องส่วนแบ่งมากกว่าสิ่งที่ตัวเองได้รับ — ทั้งที่มันควรเป็นสิทธิ์ของเมียผมคนเดียว แล้วยิ่งตอนที่หัวผมกำลังยุ่งเหยิง สับสนไปหมด อยู่ ๆ ก็มีรูปภาพเด้งเข้ามาในมือถือ เป็นผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเมียผมเป๊ะ นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ให้คนอื่นเชยชมร่างกายโดยไม่คิดปกปิด

Lena had been infatuated with Ethan for almost a year, admiring him quietly from the sidelines. They worked in the same building, but their paths rarely intersected. Ethan was the kind of man who effortlessly commanded attention-confident, striking, and possessing a grin that could leave anyone speechless. Despite her constant daydreams, Lena had never mustered the courage to speak to him. But today was different, she told herself. Today, she would finally make a move. Or at least, try not to embarrass herself like usual. As she hurried into the bustling café, determined to be bold, her nerves began to unravel. She spotted Ethan standing at the counter, casually scrolling through his phone as he waited for his order, exuding that effortless charm she found so magnetic. "Alright, Lena," she muttered under her breath. "You've got this." Unfortunately, she didn't.